İçeriğe atla

Simav

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Simav, Kütahya sayfasından yönlendirildi)
Simav
İlçe
Simav, 2011
Simav, 2011
Simav'ın Kütahya'daki konumu
Simav'ın Kütahya'daki konumu
Harita
İlçe sınırları haritası
Koordinatlar: 39°05′N 28°59′E / 39.08°K 28.98°D / 39.08; 28.98
ÜlkeTürkiye
İlKütahya
Coğrafi bölgeEge Bölgesi
Belde sayısı6
Köy sayısı79
İdare
 • KaymakamBünyamin Karaloğlu[1]
 • Belediye başkanıKübra Tekel Aktulun[2] (MHP)
Yüzölçümü
 • Toplam1.515 km²
Rakım818 m
Nüfus
 (2018)
 • Toplam64.015
 • Kır
35,801
 • Şehir
26.436
Zaman dilimiUTC+03.00 (TSİ)
ISO 3166 koduTR-43
Posta kodu43500
İl alan kodu0274
İl plaka kodu43

Simav, Kütahya'nın bir ilçesidir. İl merkezinin 143 km güneybatısında yer alır.

Coğrafya

[değiştir | kaynağı değiştir]

Ege Bölgesi'nin İçbatı bölümündedir. Kuzeyde Simav, güneyde Demirci kasabaları arasında, doğu-batı doğrultusunda uzanan 1,800 m rakımlı Simav dağları mevcuttur.

İlçenin yüzölçümü 1.515 km²dir.[3] Simav ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 818 metredir.[4]

Simav ovası, faylarla sınırlanmış tektonik kökenli bir ovadır. Güneyinde billurlu kayaçların geniş yer tuttuğu Simav dağları, Kuzeyinde billurlu kayaçlar ve granit plütonlarının yüzeylediği Katrancı ve Akdağ kütleleri yükselir. Yaklaşık 820 m yükseklikte, üçgen biçimli bir çöküntü alanı olan ovanın tabanı alüvyonla kaplıdır. Ortasında yer alan sığ Simav gölü kurutulmuştur. Birinci derece deprem alanıdır. 19 Mayıs 2011'de saat 23.15'te 5,9 büyüklüğünde depremle sarsıldı.[5]

Tarihçe

[değiştir | kaynağı değiştir]

Bilinen en eski adları milattan önce 4 binli yıllarda varolduğu bilinen Sunauva ve Synaos şehirlerinden gelmektedir.[6] Simav çevresinde yerleşen ve adı bilinen en eski halk, Abaitler'dir. Milattan önce 1200 yıllarına kadar yaşayan bu halktan sonra, Trakya' dan ve Çanakkale boğazından gelen Frigler yöreye egemen olmuştur.[6] Daha sonra Lidyalılar, Persler, Helenistik Krallıklar, Romalılar ve Bizanslılar Simav yöresine hâkim olmuşlardır. Roma İmparatorluğu döneminde Simav'da uzun süre sikke basılmıştır.

Evliya Çelebi'nin seyahatnamesinde belirttiğine göre "Germiyanoğlu Beyi Babık, Simavna adlı Rum kralının elinden aldığı için Simav derler. Bir rivayete göre de Simav (Gümüş suyu) anlamına gelir. Hakikaten suları gümüş gibi berraktır."

Simav, 1113 yılında Edremit – Kırkağaç bölgesinden Kütahya – Eskişehir'e yardıma dönen Selçuklu kumandanı Emir Muhammet tarafından Simav Çayı vadisinden gelinerek fethedildi. Bu fetih dönemi uzun sürmedi, tekrar Bizans'ın eline geçtikten 192 yıl sonra Germiyanoğulları Beyliğinin kurucusu Yakup Bey, 1305 yılında Alaşehir'i fethetmeye giderken Simav'ı da fethetti. 1305 yılındaki fetih de Bizans'ın kiraladığı İspanyol Katalan askerlerinin Erdek'ten gelişi ile son buldu. Germiyanoğlu Mehmet Bey’in 6 Mayıs 1327 tarihinde Simav ve Kula’yı Katalanlardan fethetmesiyle Simav'da Türk hakimiyeti kesin bir şekilde başladı.[6]

Mehmet Bey’in oğlu Süleyman Şah, komşu beylik Osmanlılarla dost geçinmek, Karamanoğullarının düşmanlığından da korunmak için kızı Devlet Hatun’u Osmanlı padişahı I. Murad’ın oğlu Yıldırım Bayezid’e verdi. 1381 yılında kızının çeyizi olarak Kütahya, Tavşanlı, Emet ve Simav’ı Osmanlılara verip kendi Kula’ya çekildi.[6]

Fatih Sultan Mehmet döneminde Simav, Abdullah-i İlahi gibi bir din âliminin ve onun yakın dostu Emir Buhari'nin feyz dağıttığı bir yer olarak gelişmiş medreselere sahipti. Simav medreselerinin son ünlü öğrencisi Ali Süavi (1839-1878), son değerli müderrisi ise Simavlı Arif Efendi'dir.(1850-1944)

Simav, 1867 yılında belediye, 1868'de de ilçe statüsüne kavuştu.[6]

Kurtuluş Savaşının başlarında Simav'da Reddi İlhak adındaki Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin kuruluşu Binbaşı İsmail Hakkı Bey'in gayretleriyle gerçekleşti. Çok geçmeden cemiyetin merkezi Uşak oldu ve adı da Kuvâ-yi Milliye'ye çevrildi. İlk Büyük Millet Meclisi'nde mebus olarak görev alanlardan biri de Simavlı Yusuf Cemil Bey'dir.

Simav ilçesi kurtuluş savaşı döneminde üç defa Yunan işgaline uğramış üç kez de kurtuluşu yaşamıştır. Simav Kuvay-ı Milliye Teşkilatı, Yunan ordusunun İzmir'i işgalinden kısa bir süre sonra 1919 yılının Temmuz ayında, Kütahya Mevki Kumandanı Binbaşı İsmail Hakkı Bey tarafından Redd-i İlhak Cemiyeti ismiyle kuruldu.

Türk Kurtuluş Savaşı'nın ilk meydan savaşı, Simav-Demirci ilçeleri sınırında 1920 yılının Ağustos ayında Kuvâ-yi Milliye'nin bir kolu olan Kuva-yi Seyyare'nin 4.500 kişilik kuvvetleriyle, Demirci'de konuşlanmış 10 bin kişilik Yunan tümeni arasında oldu.[kaynak belirtilmeli]

Yönetim

[değiştir | kaynağı değiştir]

Eski belediye başkanları

[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlı dönemi

[değiştir | kaynağı değiştir]
Görev yılları İsim
1867-1875 Ahmet Talat Efendi
1875-1876 Hasan Efendi
1879-1881 Hacı Hafızoğlu Mustafa Ağa
1882 Hacı Ali Efendi
1885-1886 Edavoğlu Mehmet Efendi
1887-1888 Şıh Emin Efendi
1895-1901 Mercikoğlu Hacı Ahmet Ağa
1908-1909 Hacı Ahmet Talat Efendi
1911-1912 Nasuhoğlu Şevket Bey
1912-1913 Bozoklu Halil İbrahim Efendi
1913-1914 Muhacir Abdullah Efendi
1914-1919 Gano Mehmet Efendi
1919-1920 Hacıeminoğlu Ahmet Efendi
1920-1921 Etrakların Ahmet Efendi
1921-1922 Hacı Arif Efendi
Kaynak:[7]

Cumhuriyet dönemi

[değiştir | kaynağı değiştir]
Seçim İsim Parti
1922-1924 Edevlerin Hüseyin Efendi Bilinmiyor
1924-1926 Abbas Özkaya
1927-1929 Mustafa Çınar
1929-1932 Mehmet Ertekin
1932-1943 Sabit Eren
1935-1940 Sadık Ülkem
1940-1946 Arif Sümer
1946 Süleyman Şekercioğlu
1949-1950 İbrahim Karahan
1950 Sami Berksoy
1953-1957 Emin Topaler
1957-1960 Mustafa Ersoy
1960-1961 Halit Şehman
1961-1963 Ali Kayacan
1963 Mustafa Irmak Adalet Partisi
1968 Mustafa Veral
1973 Kadir Küçüker
1977 Mehmet Hilmi Şekercioğlu Cumhuriyet Halk Partisi
1982-1984 Memduh Akın Askeri
1984 Muzaffer Akın Anavatan Partisi
1989 Metin Karakuyu Doğru Yol Partisi
1994
1999 Rıza Özdemir Milliyetçi Hareket Partisi
2004 Adalet ve Kalkınma Partisi
2009 Kasım Karahan Demokrat Parti
2014 Süleyman Özkan Adalet ve Kalkınma Partisi
2019 Adil Biçer
2023-2024 Fatih Kalay
2024 Kübra Tekel Aktulun Milliyetçi Hareket Partisi
Kaynak:[7]

Görev yapmış kaymakamlar

[değiştir | kaynağı değiştir]
Sıra İsim Görev yılları
1 Fahrettin Ülküsel 1935 - 1937
2 Fazıl Özsoy 1937 - 1940
3 Fevzi Hamurlu 1940 - 1941
4 Necmettin Üner 1941 - 1945
5 Kamuran Tuğman 1945 - 1946
6 A. Rıza Ulusman 1948 - 1949
7 Avni Yasal 1949 - 1950
8 Rasih Aksu 1951 - 1952
9 Sadrettin Sürbahan 1952 - 1953
10 Şükrü Kenanoğlu 1953 - 1954
11 Emin Yüzbaşıoğlu 1954 - 1955
12 Osman Şeker 1955 - 1960
13 Ali Kayacan 1961 - 1964
14 Kamil Ceylan 1964 - 1966
15 Semih Fırat Arıkan 1966 - 1969
16 Doğan Özgökçeler 1969 - 1970
17 Ali Kayacan 1970 - 1972
18 Yaşar Tok 1972 - 1975
19 Mehmet Mızrak 1975 - 1976
20 Kutlu Aktaş 1976
21 Mehmet Kıran 1976 - 1978
22 Erol Uğurlu 1978 - 1980
23 Mustafa Demirel 1980 - 1983
24 Haydar Keskin 1983 - 1984
25 Ferhat Baştürk 1984 - 1986
26 Fikret Deniz 1987 - 1991
27 Kadim Doğan 1991 - 1995
28 Kemal Kahraman 1995 - 1996
29 Tuncel Sonel 1996 - 1997
30 İbrahim Küçük 1997
31 Sefa Çetin 1997 - 2002
32 Aziz Mercan 2002
33 Günay Özdemir 2002 - 2006
34 Samet Ercoşkun 2006 - 2008
35 Rıza Dalan 2008 - 2010
36 Yüksel Ünal 2010 - 2013
37 İbrahim Süha Karaboran 2013 - 2014
38 Gökhan Gürbüzerol 2014 - 2015
39 Türker Çağatay Halim 2015 - 2021
40 Bahattin Alp Arslanköylü 2021 - 2022
41 Bünyamin Karaloğlu 2022 - günümüz
Kaynak:[8]

Doğa ve ekonomi

[değiştir | kaynağı değiştir]
Eynal'daki Seralar

Simav, özellikle Eynal, Çitgöl ve Naşa Kaplıcaları ile ünlü bir jeotermal tesisi merkezidir.

İç Anadolu Bölgesi'ne yakın bir konumda olmasına rağmen geçiş ikliminin özelliği ile bol ormanlara sahiptir. Bu yüzden kerestecilik önemli bir uğraştır. Ormanlarında genellikle kestane ağaçları ve çam ağaçları boy göstermektedir. Daha sonra Susurluk nehri adını alan akarsu da Simav'da; Simav Çayı olarak başlar.

Zamanında Emet ilçesine bağlı iken Simav ilçesi sınırlarına alınan Krater gölü ve çam ormanıyla Gölcük, ilçenin önemli doğa güzellikleri arasında yer aldığı gibi ilçenin önemli gelir kaynağıdır. Simav'da bor, demir, krom, bakır gibi önemli yeraltı zenginlikleri mevcuttur.

İlçe nüfusunun %70,75'ini çiftçilikle uğraşan nüfus teşkil etmektedir.[9]

Eğitim durumu

[değiştir | kaynağı değiştir]

İlkokul ve orta okullarının yanı sıra Simav Fen Lisesi, Nurullah Koyuncuoğlu Anadolu Lisesi, Simav Anadolu Lisesi (Simav Anadolu Öğretmen Lisesi), Simav Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Simav Eynal Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Simav Cumhuriyet Anadolu Lisesi, Simav Gülizar Eren Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Simav Anadolu Sağlık Meslek Lisesi, Simav Anadolu İmam Hatip Lisesi, Halil İbrahim Kazcıoğlu Mesleki Eğitim Merkezi eğitime önemli katkılar sağlamaktadır.

Kütahya Dumlupınar Üniversitesine bağlı olarak ilçede faaliyet gösteren Simav Teknoloji Fakültesi 29 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ve Simav Meslek Yüksekokulunda 15 Temmuz 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. yaklaşık 3000 öğrenci eğitim görmektedir. Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi ya da kısaca KSBÜ, Türkiye'nin Kütahya ilinde bulunan devlet üniversitesine bağlı olan Simav Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu da bulunmaktadır.

Bazı illere mesafesi

[değiştir | kaynağı değiştir]
İllere Mesafesi[10]
İstanbul 500 km
Ankara 455 km
Bursa 192 km
İzmir 240 km
Antalya 380 km
Kütahya 143 km
Uşak 86 km
Balıkesir 139 km

Nüfus

[değiştir | kaynağı değiştir]

Simav, Kütahya'nın ilçeleri arasında nüfus büyüklüğü yönünden ikinci sıradadır. 1935'te 5.900 olan,[11] 2000 yılına kadar ortalama düzeyde artan ilçe nüfusu bu yıllardan sonra göç nedeniyle durağanlaşmış ve azalmaya başlamıştır. Çok sayıda belde yerleşimi bulunan Simav'da beldelerin nüfusu oldukça azalmıştır. İlçe halkı özellikle İzmir, Uşak, Manisa, İstanbul ve Bursa gibi illere göç etmiştir. İlçe merkezinin nüfusu 26.436, köyler ve beldelerle beraber ise 62.237'dir.

Notlar

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ↑ Pazarlar ilçesinin kurulması ile nüfus azalmıştır.

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ↑ "Kaymakam". Erişim tarihi: 5 Ekim 2026.
  2. ↑ "Simav Belediyesi". 28 Şubat 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ağustos 2009.
  3. ↑ "HGM | Harita Genel Müdürlüğü - Ulusal Haritacılık Kurumu". www.harita.gov.tr. 3 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Aralık 2025.
  4. ↑ "Simav Haritası Simav Nerede". www.haritatr.com. 20 Mayıs 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2026.
  5. ↑ "Kütahya-Simav'da deprem". www.haberdar.com. 6 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2011.
  6. 1 2 3 4 5 Simav'ın Tarihçesi 6 Ocak 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Simav Kaymakamlığı Resmi Sitesi
  7. 1 2 "Eski Belediye Başkanlarımız". Simav Belediyesi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2026.
  8. ↑ "T.C. Simav Kaymakamlığı - İLÇEMİZDE GÖREV YAPMIŞ KAYMAKAMLARIMIZ". www.simav.gov.tr. Erişim tarihi: 10 Ekim 2026.
  9. ↑ Simav'ın Nüfus Durumu 28 Haziran 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Simav Kaymakamlığı
  10. ↑ "Simav'a Ulaşım". 30 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2013.
  11. ↑ Tuncel, Metin, Atatürk'ün Doğumu'nun 100. Yılına Armağan Kütahya, İstanbul, 1981-1982, s, 24
  12. ↑ "Fasikül I: Mufassal Neticeler İcmal Tabloları" (PDF). 28 Teşrinevvel 1927 Umumî Nüfus Tahriri. DİE. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2021.
  13. ↑ "1935 Genel Nüfus Sayımı" (PDF). 20 İlkteşrin 1935 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 2 Haziran 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
  14. ↑  . "Vilâyetler, kazalar, Nahiyeler ve Köyler İtibarile Nüfus ve Yüzey ölçü" (PDF). 20 İlkteşrin 1940 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 20 Ekim 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2016.
  15. ↑  . "1945 Genel Nüfus Sayımı" (PDF). 21 Ekim 1945 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 15 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
  16. ↑  . "Vilayet, Kaza, Nahiye ve Köyler itibarıyla nüfus" (PDF). 22 Ekim 1950 Umumi Nüfus Sayımı. DİE. 15 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
  17. ↑  . "1955 Genel Nüfus Sayımı" (PDF). 23 Ekim 1955 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 2 Haziran 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
  18. ↑  . "İl, İlçe, Bucak ve Köyler itibarıyla nüfus" (PDF). 23 Ekim 1960 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 15 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2021.
  19. ↑ "1965 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  20. ↑ "1970 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  21. ↑ "1975 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  22. ↑ "1980 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  23. ↑ "1985 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  24. ↑ "1990 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  25. ↑ "2000 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  26. ↑ "2007 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  27. ↑ "2008 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  28. ↑ "2009 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  29. ↑ "2010 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  30. ↑ "2011 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
  31. ↑ "2012 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 20 Şubat 2013 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2013.
  32. ↑ "2013 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 15 Şubat 2014 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2014.
  33. ↑ "2014 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 10 Şubat 2015 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2015.
  34. 1 2 3 4 5 6
    • "Merkezi Dağıtım Sistemi" (html) (Doğrudan bir kaynak olmayıp ilgili veriye ulaşmak için sorgulama yapılmalıdır). Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim tarihi: 13 Nisan 2016.
    • "Simav Nüfusu - Kütahya". nufusu.com. Erişim tarihi: 5 Şubat 2021.
    • "Kütahya Simav Nüfusu". nufusune.com.

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Simav&oldid=38218324" sayfasından alınmıştır