Latince

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Latina sayfasından yönlendirildi)
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Latince
lingua latīna
Rome Colosseum inscription 2.jpg
Latince bir yazıt, Kolezyum, Roma, İtalya
Telaffuz Latince telaffuz: [laˈtiːna]
Etnik köken Latinler
Dil aileleri
Yazı sistemi Latin
Resmî durumu
Resmî dil Kutsal Makam
Bölgesel
  • Antik Çağ: Roma dilbilgisi / söylem okulu
  • Bugün: Papalık Latin Akademisi
Dil kodları
ISO 639-1 la
ISO 639-2 lat
ISO 639-3 lat
Roman Empire Trajan 117AD.png
Roma İmparatorluğu’nun (MS 117’de) ve Latin konuşmacıların yönettiği bölgeyi (koyu kırmızı) gösteren harita. Latince dışındaki birçok dil imparatorlukta konuşuldu.
Romance 20c en-2009-15-02.png
Latin’in modern torunları olan Roman dilleri.

Latince, Hint-Avrupa dil ailesinin İtalik koluna ait ölü bir dildir. Latincenin günümüze ulaşan en eski örneği, MÖ 7. yüzyıla tarihlenen bir toka üzerine Yunan alfabesi ile yazılmış 4 harflik bir metindir.

Latince, Hint-Avrupa dil ailesinin İtalik diller grubuna aittir ve Latium bölgesinin dilidir. Yazımında kullanılan alfabenin kökeni ise Etrüsk alfabesi ile Yunan alfabesine dayanır. Roma Cumhuriyeti’nin yükselişe geçmesiyle ilk olarak İtalya’da daha sonra ise Roma’nın siyasal olarak İtalya dışında da git gide genişlemesiyle Latince oldukça geniş bir alana yayılmıştır.

Yunan edebiyatının temelinde kurulan Roma edebiyatının MÖ 3. yüzyıldaki gelişimiyle birlikte edebî ya da klasik olarak adlandırılan Latince, Yunanca kelimeler, gramer ve üslup bilgisinden hayli etkilenmiş yapısıyla, biçimselliği ve zarafetiyle Halk Latincesi tümüyle farklı bir görünüme kavuşmuş adeta şiirsel bir dil olmuştur. Bunun sonucunda Klasik Latince tamamen yazı diline ve akademik dile dönüşmüştür. Klasik Latince MÖ 1. yüzyıl ile MS 1. yüzyılın başlarına kadar süren bir dönemde kullanılmıştır.

Latincenin öğrenimi ve öğrenim amacı öteki Batı dillerininkinden farklıdır. Çünkü başka bir Batı dilini öğrenen insan sadece bu dili konuşur ya da dilbilgisini derinleştirerek ilgili kültür hakkında bilgi edinir. Oysa Latince öğrenmekle Batı'nın tüm edebiyatlarının ve edebî türlerinin temel anlamına vakıf olur ve sonradan herhangi bir batı dilini öğrenmede hiç Latince bilmeyen birine göre daha hızlı yol alır.

Latince bugün bir toplumun günlük yaşantısı içinde kullanılmayan bir ölü dil olduğundan kulak dolgunluğuyla veya pratik yöntemlerle öğrenilmesi ve öğretilmesi zor bir dildir. Sistemli bir dilbilgisi öğrenimi ve öğretimi şarttır. Bu tip bir gramer öğrenimiyse kişinin dil duyarlılığını geliştirir. Ayrıca Batı dillerinin kelime hazinesi, morfolojisi, üslup özellikleri Latinceyle derinden ilişkilidir. Bu dillerin çoğunda hâlâ birçok Latince kelime, deyim ve ifade ya doğrudan ya da birtakım değişikliklerle kullanılmaktadır.

Bugün birçok öğrenci, akademisyen ve Katolik din adamı Latinceyi akıcı bir şekilde konuşmaktadır. Dünya çapında ilköğretimde, ortaöğretimde ve yüksek lisans seviyesi eğitim kurumlarında öğretilir. Latince zengin zaman, şahıs ve fiil çekimleri ile son derece bükümlü bir dil özelliği göstermektedir.

Ses bilgisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Latincede bulunan seslerin telaffuzu konusunda elimize ulaşmış herhangi bir veri bulunmamaktadır. Telaffuz konusunda edindiğimiz bilgiler ise ancak rekonstrüksiyon yöntemiyle elde edilir. Rekonstrüksiyon yönteminin yararlandığı kaynaklar ise antik yazarların telaffuzları, antik etimoloji eserleri , yazım hataları ve diğer dillerdeki Latince kökenli sözcüklerin telaffuzlarıdır.

Ünsüzler

dudaksıl dişsel damaksıl art damaksıl gırtlaksıl
plain dudaksıl
patlamalı ötümlü b d ɡ ɡʷ
ötümsüz p t k
sızıcı ötümlü z
ötümsüz f s h
genizsil m n (ŋ)
rotik r
yarı ünlü l j w

Eski ve Klasik Latincede büyük ve küçük harfler bulunmamaktadır. Harflerin çoğu da da günümüzdeki kullanılan şekillerine benzemektedir. Latincede çift ünsüzler uzun bir şekilde sesletilir. Ünsüzlerin sesletimleri aşağıdaki tabloda bulunmaktadır:

Latince yazı

birim

Latince

ses

İngilizceden örneklerle telaffuzlar
c, k [k] sky (gök) sözcüğünde olduğu gibi sert ama central(merkez), social(sosyal) sözcüklerinde olduğu gibi yumuşak değil.
t [t] stay(kalmak) sözcüğünde olduğu gibi, nation(ulus) sözcüğündeki gibi değil.
s [s] say(söylemek) sözcüğünde olduğu gibi ama rise(yükselmek, artmak) ve issue(sorun, mesele) sözcüklerindeki gibi değil.
g [ɡ] good(iyi) sözcüğündeki gibi sert ama gem(mücevher) sözcüğündeki gibi yumuşak değil.
[ŋ] sing(şarkı) sözcüğünde olduğu gibi.
n [n] man(insan, insanoğlu) sözcüğündeki gibi).
[ŋ] c, x ve g seslerinden önce sing(şarkı) sözcüğünde olduğu gibi.
l [l] çift l sesinden ve i sesinden önce link(bağlantı) sözcüğünde olduğu gibi.
[ɫ] diğer tüm durumlarda, bowl(kase) sözcüğünde olduğu gibi.
qu [kʷ] quick(hızlı) sözcüğündeki qu gibi ama antique(antik) sözcüğündeki gibi değil.
u [w] Bazen bir hecenin başında veya g ve s sesinden sonra, wine(şarap) sözcüğünde olduğu gibi ama vine(asma) sözcüğündeki gibi değil
i [j] Bazen bir hecenin başında yard(bahçe)sözcüğünde olduğu gibi ama just(henüz) sözcüğünde olduğu gibi değil.
[jj] ünlü sesler arasında çift olarak sesletilir, toy yacht(oyuncak gemi) gibi.
x [ks] c+s seslerinin birleşimidir, axe(balta) sözcüğünde olduğu gibi ama example(örnek) sözcüğündeki gibi değil.

Ünlüler

ön merkez arka
dar [iː ɪ] [ʊ uː]
orta [eː ɛ] [ɔ oː]
geniş [a aː]

Klasik Latincede  ⟨U⟩ sesi ünlü bir sesi karşılamak için kullanılmak istense bile ⟨V⟩ şeklinde yazılır.  ⟨Y⟩ ise alıntı Yunanca sözcüklerdeki ipsilon sesini karşılar. Fakat bu ses, bazen i bazen u şeklinde telaffuz edilir. Ayrıca bu ses yanlışlıkla benzer anlamlara sahip Yunanca sözcüklerle karıştırılarak Latinceye özgü kelimelerde bile kullanılmıştır.

Klasik Latincede de uzun ünlü ve kısa ünlü ayrımı vardır.  ⟨I⟩ sesi haricinde uzun ünlüler, üstlerine onların uzun bir şekilde sesletileceğini belirten ve yazıda <  ´ > şeklinde gösterilen bir işaret alırlar. Uzun İ sesi ise kalın I şeklinde yazılmıştır. Modern metinlerde ise uzun ünlüler üzerlerine yazıda uzun bir çizgi şeklinde gösterilen uzatma işareti alırlar:  ⟨ā ē ī ō ū⟩. Kısa ünlüler ise çengelsi bir şekilde gösterilen kısaltma işareti alırlar: ⟨ă ĕ ĭ ŏ ŭ⟩

Kelime sonundaki ⟨m⟩ ve herhangi bir ünlü ses, ⟨s⟩ veya ⟨f⟩ sesinden önce yer alan ⟨n⟩ sesi ve bir ünlü ses, uzun ve genizsil(nazal) bir şekilde sesletilir.

Latince ünlü seslerin sesletimleri
Latince

yazıbirim

Latince

ses

Telaffuzlar
a [a] Kısa <a> sesidir, cut(kesmek) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
[aː] uzun <a> sesidir, father(baba) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
e [ɛ] Kısa <e> sesidir, pet(evcil,evcil hayvan)sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
[eː] uzun <e> sesidir, they(onlar) zamirindeki e-y olarak sesletilir.
i [ɪ] kısa <i> sesidir, sit(oturmak) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
[iː] uzun <i> sesidir, machine(makine) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
o [ɔ] kısa <o> sesidir, sort(sıralamak) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
[oː] uzun <o> sesidir, holy(kutsal) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
u [ʊ] kısa <u> sesidir, put(koymak) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
[uː] uzun <u> sesidir, true(doğru) sözcüğünde olduğu gibi sesletilir.
y [ʏ] Kısa <u> veya <i> olarak sesletilir, Almanca Stück(parça) sözcüğünde olduğu gibi.
[yː] Uzun <u> veya <i> olarak sesletilir, Almanca früh(erken) sözcüğünde olduğu gibi.

Çift ünlüler

Klasik Latincede birkaç tane çiftünlülü ses bulunur. Bu sesler arasında en yaygını ⟨ae au⟩ sesleridir. ⟨oe⟩ sesine nadir rastlanır,  ⟨ui eu ei ou⟩ sesleri ile çok nadir karşılaşılır. En azından bu durum Latinceye özgü kelimelerde görülür.

Eski Latincede çok daha fazla çiftses bulunmaktadır. Fakat bu seslerin çoğu Klasik Latincede uzun seslere dönüşmüştür. Eski Latincedeki ⟨ai⟩ ve ⟨āī⟩ Klasik Latincede ⟨ae⟩ olmuştur. Eski Latince ⟨oi⟩ ve ⟨ou⟩ Klasik Latincede birkaç sözcük dışında ⟨ū⟩ sesine dönüşmüştür. Bahsedilen ses değişimlerine aynı kökten gelen farklı sözcüklerde bile rastlanır.

Erken Eski Latincedeki  ⟨ei⟩ sesi ise Klasik Latincede ⟨ī⟩ sesine evrilmiştir.

Başlangıç seslerine göre sınıflandırma
ön arka
dar ui [/ui̯/]
orta ei [/ei̯/]eu[/eu̯/] oe [/oe̯/]ou [/ou̯/]
geniş ae [/ae̯/]au [/au̯/]

Dil bilgisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Latince sentetik ve bükümlü bir dildir. Çekimler sık sık kelime sonunda değişir fakat özellikle fiillerde olmak üzere çok kompleks olabilir.

Latincede belirlilik artikelleri bulunmaz. Hem belirli hem de belirsiz durumlar aynı şekilde yazılır.

Latincede sözdizimi özne-nesne-yüklem şeklindedir. Fakat her zaman bu sözdizimi uygulanmaz. Şiirde ihimal edilebilir.

Latincede sıfatlar isimlerden hem önce hem de sonda gelebilir. Fakat bazı sıfatlarda isimden önce gelir.

Fiiller

Fiillerin çekimleri fiil çekimidir, düzenli fiiller 4 ana çekime girerler.

Fiiller şahıs, çokluk, zaman, çatı(etken, edilgen) ve kip(şart, dilek gibi) şeklinde çekimlenir.

Latincede altı zaman bulunur: şimdiki, hikâye birleşik, bitmişlik, geçmiş zamanın hikâyesi, gelecekte bitmişlik.

Latincede etken ve edilgen çatı vardır.

Latincede istek, bildirme, emir, mastar gibi kipler bulunur.

İsimler

İsimlerin(özel isimler de dahil), zamirlerin ve sıfatların çekimleri isim çekimidir ve Latincede isimler 5 çekim dizisine girebilirler.

İsimler çokluk ve hal eki alırlar.

İsimlerin aldığı hal ekleri şunlardır: yalın, seslenme, belirtme, tamlayan, yönelme, çıkma. Ayrıca bazı isimlerde çıkma durum eki de görülür.

İsimler üç cinsiyete çekimlenebilir: eril, dişil ve nötr.

İsimler iki çokluk durumu şeklinde çekimlenebilir: tekil ve çoğul.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

 İşbu makale Rukiye Öztürk tarafından CC BY-SA 3.0 lisansı altında yayınlanan metin içermektedir.