Kadayıf

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Antakya künefesi yapılan bir işletmede, bu amaçla kullanılan özel kadayıfın imalatı.

Kadayıf Osmanlı mutfağında birçok şerbetli tatlının ortak adıdır.

Tel kadayıf, un ve suyun karıştırılmasıyla elde edilen hamurun ince teller haline getirilmesi sonucu elde edilen bir yiyecektir. En çok Balkanlar, Türkiye ve Orta Doğu ülkelerinde tatlı olarak tüketilir. Kadayıf sözcüğü Arapçadan gelen "kadife" sözcüğünün çoğuludur.[1]

Tel kadayıf genellikle yumuşak ve yarı pişmiş kıvamda satın alınır. Katmanlarının arasına fıstık veya ceviz gibi maddeler konduktan sonra fırında kızartılır. Üzerine şekerli bir şurup dökülerek servis yapılır. Kadayıftan yapılan diğer bir tatlı çeşidi ise künefedir. Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi ve Arap ülkelerinde yaygın olan künefe tuzsuz peynir kullanılarak yapılır.

Yassı kadayıf ve ekmek kadayıfı ise, isim benzerliğine karşın tel kadayıftan çok farklı birer tatlı çeşididir. Bu kadayıf çeşitleri yarı-kızarmış ekmek parçalarının arasına fıstık veya ceviz içi konduktan sonra fırında pişirildikten sonra üzerine şekerli bir şurup dökülerek hazırlanır. Genellikle üzerine kaymak konarak servis edilir.

Osmanlı Mutfağındaki Kadayıf Çeşitleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de çok çeşitli kadayıf tarifleri vardır.[2] Bunlar:

  • Âdi Tel Kadayıf
  • Kadife, Kenîfe
  • Saray Tel Kadayıfı
  • Beyaz Kadayıf
  • Kaymaklı Kadayıf
  • Âdi Yassı Kadayıf
  • Yağsız Kadayıf
  • Yufkalı Kadayıf
  • Ekmek Kadayıfı ( Şam Kahki)
  • Fodula Kadayıfı


Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Kadayıf Kelime Kökeni". etimolojiturkce.com. 18 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Haziran 2016. [daha iyi kaynak gerekli]
  2. ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 3 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 31 Mart 2022. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]