Ebiyonitler

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Ebiyonitler (İbranice: אביונים Ebyonim), ilk Hristiyan topluluklarından birisi olan Yahudi kökenli zümredir. Sözcük olarak İbranicede "fakir, yoksul" gibi anlamlara gelen "ebyon" kelimesinden gelmektedir. Diğer Hristiyan akımlardan ve gruplardan en büyük farklılıkları İsa'nın ilahlığını ve bakireden doğumunu kabul etmemeleridir.[1] Kendilerine lider olarak kaynaklarda İsa'nın kardeşi olarak geçen Yakup'u kabul ederler. İsa'yı Tanrı'nın enkarnasyonu olarak kabul etmeseler de, onu son peygamber olarak kabul ederler. Komünyona inanmazlar, önemli ibadetlerinin çoğunu cumartesi günü yaparlar. Arınma ayini ritüelleri vardır. Musa'nın Yasası'nın uygulanmasından yana oldukları için Pavlus'un mektuplarını reddederler.[2] Dolayısıyla diğer birçok Hristiyan gruptan farklı olarak sünnet olurlar ve Musa'nın Yasasınca yenilmesi yasaklanan hayvanların etini tüketmezler.

Genel kanı onların 7. yüzyıl sıralarında yok olduklarını söylese de, bugün bile bireysel Ebiyonitler veya Ebiyonit inanca yakın Hristiyan gruplara rastlanmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Bart D. Ehrman. Lost Christianities: The Battles for Scripture and the Faiths We Never Knew 17 Eylül 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Oxford University Press; 2005. 978-0-19-518249-1. p. 102–
  2. ^ The Oxford Dictionary of the Christian Church 17 Eylül 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. Oxford University Press; 2005. 978-0-19-280290-3. p. 526–.