İnebolu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinatlar: 41°58′N, 33°43′E

İnebolu
—  İlçe  —
İnebolu'nun Kastamonu ilindeki Yeri
İnebolu'nun Kastamonu ilindeki Yeri
Koordinatlar: 41°58′K 33°43′D / 41.967°K 33.717°D / 41.967; 33.717
Ülke Türkiye
İl Kastamonu
Coğrafî bölge Batı Karadeniz Bölgesi
Yüzölçümü [1]
 - Toplam 301 km2 (116,2 mi2)
Rakım [2] 25 m (82 ft)
Nüfus (2013)[3]
 - Toplam 22,841
 - Kır 13,375
 - Şehir 9,466
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
Posta kodu 37500
İl alan kodu 366
İl plaka kodu 37
İnternet sitesi: http://www.inebolu.bel.tr

İnebolu, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde bulunan Kastamonu iline bağlı bir ilçedir. İstanbul'a kara yoluyla 590 km uzaklıkta olan ilçe Kastamonu'nun 89 km kuzeyindedir. Geleneksel yerli mimarinin birçok duru örneğine sahip tipik bir Karadeniz liman şehridir. 2000 yılında yapılan sayıma göre ilçenin toplam nüfusu 26,848 iken şehir merkezinde yaşayanların sayısı 9,486 olarak ölçülmüştür. 2004 yılında yapılan genel seçimle ilçedeki nüfus 24,699'a gerilediği görülmektedir.

İlçe, 302 km2'lik bir alanı kaplar ve ilçenin deniz seviyesine olan yüksekliği 120 m'dir.

İdari Yapı[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyler[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu'ya bağlı 81 köy bulunmaktadır.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Inebolu Çanakkale Savaşında 138 şehit verdi.I. Dünya Savaşı sırasında 19 Temmuz ve 20 Eylül 1915 ile 8 Ocak 1916 tarihlerinde Ruslar tarafından bombalandı.Osman Nuri Bey tarafından 25 Kasım 1919 da İnebolu Müdafaai Hukuk kuruldu. Yönetime Müftü Ahmet Efendi seçildi. İnebolu'dan Zeki Bey Sivas Kongresi'nde Kastamonu'yu temsil etti. 10 Aralık 1920 İnebolu'da Esliha ve Cephane Komisyonu ve Menzil. Nokta Komutanlığı kuruldu ve başına Erzincan Küçük Zabit seçildi.Kurtuluş Savaşı için, sıralamayla bitmeyen birçok isimler el ele verdi.

Kurtuluş Savaşı'nda İnebolu[değiştir | kaynağı değiştir]

Dönemin önemli bir ticaret merkezi olan İnebolu ve İnebolu Limanı Kurtuluş Savaşı'nda stratejik olarak önemli bir rol oynamıştır. Kurtuluş Savaşı'na katılmak için Ankara'ya gitmek isteyenlerin bir bölümü teknelerle İnebolu İskelesine geliyor ve buradan Anadolu'ya geçiyordu. İstanbul ve SSCB'den gelen savaş gereçlerinin Anadolu'ya giriş noktası da İnebolu iskelesi olmuştu. Bunu fark eden Yunanlılar Karadeniz'deki donanmalarıyla iskeleyi denetlemeye başladı.Bundan sonuç alamayan Yunan savaş gemilerinden Panter ve Kılkış adlı iki Yunan zırhlısı 9 Haziran 1921'de İnebolu limanına geldi. Şehrin ileri gelenlerine ültimatom vererek cephane ve silahları iki saat içinde teslim etmesini söyledi. Savaş gemilerinin İnebolu'ya doğru hareket ettiği haberi zırhlılardan önce İnebolu'ya ulaşmış ve cephaneler bombalama karşında zarar görmemesi için iç kısımda kalan iki çay mevkiine, tepenin arkasında kalan ve zırhlıların top atışlarının ulaşamayacağı yerlere taşınmaya başlamıştı. Cephanelerin teslim edilmemesi üzerine Yunan savaş gemileri İnebolu'yu bombaladı. Ama Yunanlılar Kurtuluş Savaşı'nın gereksinimi olan insan ve cephanenin Anadolu'ya giriş yeri olan bu iskeledeki etkinliği önleyemedi.

İstiklal Madalyası[değiştir | kaynağı değiştir]

Savaşta mermi taşıyanlar
Atatürk İnebolu'da

İnebolu kayıkçılarının gayret ve başarıları 9 Nisan 1924 tarihli TBMM kararıyla Beyaz Şeritli İstiklâl Madalyası ile ödüllendirilmiştir.

İnebolu'ya verilen İstiklal Madalyası

İnebolu'nun Kurtuluş Savaşındaki en önemli tarihlerinden biri ve isimleri: Mustafa Salim, Mustafa Nuri, Asker Mustafa, Cebeci Sabri, Mustafa Fehmi, Bunlar İnebolu Gençler Mahfeli kurdular.

Şehit Şerife Bacı adı Kastamonu'da Seydiler'de, İnebolu'da Kurtuluş Savaşı'nın kadın kahramanlarını simgeliyor.

Şapka ve kıyafet devrimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Şapka Kanunu

Atatürk 23 Ağustos 1925'de Kastamonu'ya gelmiştir. Burada İnebolu heyetini kabul etmiş ve yapılan davet üzerine 25 Ağustos 1925 Salı günü saat 11.00'de Kastamonu'dan İnebolu'ya hareket etmiştir.

27 Ağustos 1925 Perşembe günü İnebolu Türk Ocağı'nda tarihi Şapka Nutku'nu söylemiştir. İlçenin Şeref ve Kahramanlık Günü olan 9 Haziran her yıl büyük bir coşkuyla kutlanılmakta, ayrıca Mustafa Kemal Atatürk'ün önce İstiklal Madalyası ve Beratı ile taltif ettiği kayıkla kağnının mucizeler yarattığı beldemiz İnebolu'ya 1 gün için gelip, 3 gün onurlandırdığı Şapka ve Kıyafet Devrimi'nin ilk Nutkunu söylediği Bu Serpuşun İsmine Şapka Denir" dediği 25-28 Ağustos tarihler arasında her yıl törenler yapılmaktadır.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl Toplam Şehir Kır
1965[4] 40.705 5.935 34.770
1970[5] 41.333 6.659 34.674
1975[6] 41.447 6.824 34.623
1980[7] 41.954 7.163 34.791
1985[8] 42.533 7.699 34.834
1990[9] 27.944 8.350 19.594
2000[10] 26.848 9.486 17.362
2007[11] 24.699 9.747 14.952
2008[12] 24.144 9.465 14.679
2009[13] 23.794 9.547 14.247
2010[14] 23.237 9.283 13.954
2011[15] 23.098 9.653 13.445

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Konum[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu Karadeniz Bölgesi’nin Batı Karadeniz bölümünde yer almaktadır.Anadolu Yarımadası’nın kuzeyinden geçen 42 derece kuzey paraleli ile 34 derece doğu meridyeninin kesiştiği noktanın yaklaşık 25 km. batısındadır. 89 km. güneyinde yer alan Kastamonu’nun kıyı şeridindeki şirin bir ilçesidir. Kuzeyden Karadeniz’le çevrili olan ilçemiz doğuda Abana ve Bozkurt, batıda Cide, güneyde ise Devrekani,Küre ve Azdavay ilçelerine komşudur.

Batı Karadeniz bölümünün hemen kıyı gerisinden itibaren yükselen, kıyıya paralel uzanan İsfendiyar(Küre) genç kıvrım dağlarının kuzey eteklerinde yer alan ilçe, batıda Terme Çayı’na kadar sokulmaktadır. 599 km.2’lik alan sahip olan İnebolu’nun kıyıdan 14–18 km. kadar içerilerine sokulan güney sınırı Zarbana Çayı’nın ikiye ayrıldığı kısmın biraz kuzeyinde Karadeniz’e yaklaşmaktadır. Merkez Nüfusu 9800 dür.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Bölge genel olarak Tipik Karadeniz iklimine sahiptir. Fakat özellikle bahar aylarında meydana gelen sisle Karadeniz Bölgesi tipik ikliminden biraz farklılıklar göstermektedir. Kışları; ılık ve yağışlı, yaz ayları; sıcak fakat kurak değildir. Nispi nem seviyesi hem mevsim yüksek olan ılıman bir iklime sahiptir.

İnebolu’nun uzun yıllar (1960-2005) değerlerine bakıldığında; sıcaklık ortalaması: 13,1 derecedir. Ekstrem Sıcaklık Değerlerine bakıldığında; En Yüksek Sıcaklık 1977 Yılı Ağustos Ayında 35.8 derece, En Düşük Sıcaklık ise 1985 yılı Şubat ayında -9.2 derece olmuştur.

İlçemiz yıllık ortalama 1000mm. civarında yağış almaktadır. Genelde İlçe Merkezine yağmur yağışı düşmesine rağmen biraz yukarılara doğru çıkıldıkça kar yağışı oranı artarak devam etmektedir. İlçeye kar düşse de genelde erimesi birkaç günü geçmemektedir. İlçemize en çok kar yağışı 1985 yılında 146 cm. yağmıştır. Bir sene içerisinde yağışlı gün sayısı 140 gündür. En çok yağış Aralık-Mart ayları arasında olmaktadır. Yağışlar genelde normal ve sağanak şeklinde yağışlardır. İlçemizde yılda ortalama 21 gün sis, 3 gün kırağı görülmekte, sıcaklığın (-) ye düştüğü gün sayısı ile 19 gün olarak tespit edilmiştir. Hakim rüzgar yönü SSW (Güney-Güney Batı) yönüdür. Deniz Suyu Sıcaklığı Ortalaması; 13,8 derecedir.

Bitki örtüsü[değiştir | kaynağı değiştir]

Yüksek sıcaklık frekanslarının düşük ve okyanusal hüküm sürdüğü kıyı kesimlerde, 250-300m kadar sıcaklık istekleri, yüksek bazı maki elemanları ile Karadeniz’in daha nemcil türlerinin bir arada bulunduğu psödomaki yaygındır.Daha gerideki platolar sahasında, yerini kestane ve meşe ormanlarına bırakır. Plato sahasından dağlık alanların kuzeyinde kayın ormanları, güneyinde meşeler daha yaygındır. Daha yukarılarda ise karaçam ormanları yaygındır.

Akarsular[değiştir | kaynağı değiştir]

Yüksek ve engebeli bir yapıya sahip olan ilçe arazisine yerleşmiş bulunan akarsular, sularını denizlere gönderebilmek için üzerinde yer aldığı yataklarını, derin bir şekilde kazmışlardır.İsfendiyar Dağları’nın denize bakan yamaçlarından doğarak denize ulaşan çaylardan ibaret olan ilçe akarsuları içinde, önemli bir akarsu mevcuttur. İki çay adı verilen bu akarsuyun rejimi düzensizdir ve ilçeyi ikiye ayırır diğerleri ise şunlardır: Özlüce Çayı, Kızılkara Çayı, Manastır Çayı, Adıyaman Çayı, Gemiciler Çayı. Belirtilen çaylar da rejimi düzensiz akarsulara dâhildir. İlçe çevresinde, yükseklikleri 400 m ile 1200 m arası değişen tepeler mevcuttur. İlçenin yer aldığı vadinin, ağız kısmının doğu ve batı bölümlerinde yer alan tepelerden, güneydoğuda yer alan Geriş Tepesi 495 m güneybatıda yer alan İslam Tepesi 589 m yüksekliğe sahiptir. Diğer tepeler ise; doğuda Darıca Tepesi, batıda Abaş Tepesi, daha batıda Kaleştiren Tepesi, doğuda Manastır Tepesi, güney batıda Çuha Tepesi, güneydoğuda Yukarı Vozu tepesidir.

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Balıkçılık[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu'da tutulan hamsi ve diğer balıklar tüm Türkiye'ye gönderilmektedir.

Tarım[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu köylerinin genel geçim kaynağıdır.

İnebolu Limanı[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu Limanı her türlü yolcu giriş çıkışına açık olup,ithalat ve ihracat yapılabilmektedir. Kapasite artırımı çalışmaları devam eden limana 10.000 grostonluk gemiler yanaşabilmekte olup, ahşap doğrama, yonga levha, ağaç parke, bakırlı prit, sigara kağıdı, kristal şeker, gübre vb. ürünlerin ihracı ve ithalatı yapılmaktadır. Yılda çokça turizm amaçlı yat ve gezi teknesinin uğradığı ve konakladığı liman sahasında bir ahşap Tekne-Yat yapım tersanesi ve balıkçı barınağı bulunmaktadır. ayrıca rusyadan gelen özel gemilerinde dinlenme tesiside denilbilir

İnebolu Feneri[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu'da denize bakan yamaçta kurulmuş,şu an terkedilmiş, 145 senelik bir deniz feneri vardır.

Fenerin Özellikleri
Yeri: Inebolu Burnu
Yapım tarihi: 1863
Mevkii: 41° 58'42" N - 33° 45'54" E
Karakteri: Fi W 10s
Denizden Yuksekligi: 38 metre
Yerden Yuksekligi: 9 metre
Isik Menzili: 11 mil
Yapisi: Yikilmak uzere olan fener evi ve beyaz beton kule

Teleferik[değiştir | kaynağı değiştir]

Küre'de çıkarılan bakır madeni İnebolu Limanı'ndan gemilerle taşınmaktadır. Madenin Küre'den limana nakli için ETİ Bakır AŞ tarafından Alman PWAŞ firmasına 5 milyon dolara yaptırılmıştır(1984-1988). Her bir kovasında 1.5 ton maden taşıyabilen 280 kova bulunmaktadır. 1988 yılında hizmete giren teleferik 1 yıl çalıştırılmış, işletmeci firma tarafından elektrik maliyetlerinin yüksek bulunması, verimsizlik gibi sebepler gösterilerek devre dışı bırakılmıştır. O zamanlarda bu kararın alınmasında bu hatta maden taşıyan kamyoncuların da baskısı etkili olmuştur. ETİ Bakır AŞ özlelliştirildikten sonra da verimsiz bulunmuştur. Şu anda kullanılamaz haldedir ve ETİ Bakır AŞ tarafından sökülmesi planlanmaktadır.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu Evleri[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu Evleri genelde 3 katlı bahçeli yapılardır. Bahçelerde erik, fındık, dut, elma, ceviz gibi meyve ağaçları bulunur. Hemen hemen her bahçede su kuyusu bulunur. Ayrıca bahçelerde yaz sohbetleri için çardak veya avlu içinde oturma mekanları bulunur.

Evler genelde bordo-beyaz renktedir. Bordo rengini Aşı Köyü'nden çıkarılan toprakla yapılan Aşı Boyasından alır. Aşı boyası bu ahşap evleri 20 yıl boyunca rahatlıkla koruyabilmektedir.

Evin çatısı genelde dört tarafa eğimlidir. Çatı denizden çıkarılan ve Marla Taşı(Arduaz) denilen geniş ve ince taşlarla örtülmüştür. Çatıda taş kullanılmasının sebebi son derece sert Karadeniz poyraz rüzgarlarında çatının dayanıklı olmasıdır. Marla taşı ise ince, düz yapısı ve ısı yalıtımına sağladığı katkıdan dolayı tercih edilmiştir.

Bodrum kat soğuktan korunmak ve rutubeti önlemek amacıyla taştan yapılır. İnebolu merkezinde bu bodrum katları iş yeri veya kiler olarak, kırsalda ise ahır olarak kullanılır. Her kat yüksek tavanlı, bol pencereli ve bağımsız bir daire şeklinde ana salona açılan odalar şeklinde tasarlanmıştır. Kat girişleri ana kapı girişinden veya dışarıdan merdivenle ayrılır. Bunun amacı ise aile genişledikçe bağımsız olarak evin rahat bir şekilde kullanılabilmesidir. Her katta tuvalet ve banyo bulunmaktadır. Bunun yanı sıra yatak odasında dolap denilen bugünkü kullanımda ebeveyn banyoya karşılık gelen ilk bakışta gardrop izlenimi uyandıran küçük banyo bulunur. Bazı evlerde iki odadan oluşan çatı katı da bulunur.

Bu tarihi evler Kültür Bakanlığı, Kastamonu Valiliği ve Ankara Mimarlar Odası'nın İnebolu Evlerini Yaşatma Projesi (INEYAP) çerçevesinde koruma altına alınmıştır. Birçok evin de restorasyonu yapılmaktadır.

İnebolu Kayığı (Denk)[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu Kayığı, Denk Kayığı, İnebolu Kütüğü, Taş Kayığı, Pazar Kayığı gibi isimler altında bilgilere rastlanan ve literatüre İnebolu Kayığı olarak girmiş Pereme tipi teknedir. Önce "kabuk tekniği" ile yapılmış tek Anadolu teknesidir. Bu teknik günümüzdeki gemi yapım tekniğinin bir önceki şekli ve temeli olarak bilinir. Ortalama boyu 10-11 metredir. Bu teknikle yapılmış ve bütün olarak korunabilmiş dünyadaki tek tekne İstanbul'daki Deniz Müzesi'nde sergilenmektedir. Sergilenen bu teknenin diğer bir özelliği ise, Kurtuluş Savaşı'nda ikmal amacıyla bölgede kullanılan bir tekne olmasıdır.

İnebolu Türküleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Gıydıvanın Kızları
  • Birini De Yavrum Birini
  • Çayırda Buldum Seni
  • Çifte Çıkar Martinimin Dumanı
  • Elma Attım Nar Geldi
  • Aktaşın Karası
  • Hep Beraber Başlayalım
  • İndim Dere Beklerim
  • Pınar Başı Burma Burma
  • Aktaşın Pınarları
  • İnebolu'dan Kum Gelir

Folklor[değiştir | kaynağı değiştir]

Heyamola Ekibi
  • Gemici ve kahramanlık türküleri
  • Yöresel Giysiler
  • Heyamola Oyunu
  • Kaşık Oyunu
  • Horon
  • davul oyunları

Yemek[değiştir | kaynağı değiştir]

  • İnebolu Pidesi (Pazar Pidesi)
  • İnebolu Kestanesi
  • Sabah güveci
  • Kulak makarnası
Kulak makarnası içine et konularak katlanmış yufkanın haşlanmasıyla yapılır.
  • Kızılcık Tarhanası Çorbası
Olgun kızılcıkların unla hamur yapılıp kurutulmasıyla hazırlanan çorba malzemesine kızılcık tarhanası denir. Bu tarhanadan yapılan çorba kızılcık çorbasıdır.
  • Haluşka (Kulaklı makarna ile aynıdır)
Hamurdan yapılan etli yemek. Çeşitli bölgelerde mantı olarak bilinmektedir. Muska şeklinde hazırlanan hamur haşlanır ve üzerine tereyağ gezdirilerek ya da yoğurt ve biberli sos eklenerek servis edilir...
  • Bulgurlu Pazı Çorbası
  • Mangır Çorbası
  • Hamurlu Gözleme
  • Fasulyeli Erişte
  • Pıs
  • Samsi
  • Kaşık Helvası
  • Zarbana (Özlüce) Baklavası
  • Paklalı Makarna
  • Cevizli Mantı
  • Hamullu Ekmek

Eğitim[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu'da bulunan eğitim kurumları şunlardır:

Yüksek Öğretim Okulları

KASTAMONU ÜNİVERSİTESİ İNEBOLU MESLEK YÜKSEKOKULU

Orta Öğretim Okulları
  • İNEBOLU ANADOLU LİSESİ
  • İnebolu Anadolu Teknik Lisesi
  • İnebolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi [1]
  • İnebolu İmam Hatip Lisesi [2]
  • İnebolu Kız Meslek Lisesi [3]
  • İnebolu Lisesi [4]
  • İnebolu Sağlık Meslek Lisesi
  • Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi [5]
  • İnebolu Denizcilik Anadolu Meslek Lisesi [6]
İlköğretim Okulları
  • İnebolu Atatürk İlköğretim Okulu [7]
  • İnebolu İsmetpaşa İlköğretim Okulu ismetpaşa ilköğretim okulu
  • Azize Ana Yatılı İlköğretim Bölge Okulu [8]
  • Mehmet İnce İlköğretim Okulu [9]
  • Özlüce İlköğretim Okulu [10]
  • Mehmet Bülent Özyürük İlköğretim Okulu [11]
  • Hüseyin Avni İlköğretim Okulu

Spor[değiştir | kaynağı değiştir]

Futbol[değiştir | kaynağı değiştir]

İneboluspor İnebolu'nun futbol takımıdır. 1960'lardaki Doğanspor ve Güneşspor rekabeti sonrasında iki takımın birleşmesiyle kurulmuş ve 1970'li yıllarda Kastamonu Amatör Liginde defalarca şampiyon olmuştur.

İneboluda 2. spor kulübümüz İnebolu Gençlik ve Spor Kulübü adı altında 2007 yılında kuruldu. İnebolu Gençlik ve Spor Kulübünde Halkoyunları, Futbol, Taekwondo, Masa Tenisi branşla bulunmaktadır. Bu branşlarda 400 sporcu boş vakitlerini değerlendirmektedir. Kulübün internet adresi www.inebolugsk.com dur.

İneboluspor son yıllarda eski başarısını yakalayamamıştır. İnebolu'da çim zemini olan bir stadyum bulunmaktadır.

Özlüce'de (Zarbana) her yıl amatör futbol turnuvaları düzenlenmektedir.

Voleybol[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu voleybola büyük önem vermektedir. Özellikle İnebolu okullarının en önem verdiği spor dallarından biridir.

Masa Tenisi İnebolu'nun en başarılı olduğu spor dallarından biridir. Özellikle lise düzeyindeki okullar masa tenisine büyük önem vermektte ve güzel başarılar elde etmektedir. Özellikle İnebolu Sağlık Meslek Lisesi tarafından başarılar elde edilmiştir.

Turizm[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu, son yıllarda ilgi çekmeye başlayan turistik yerlerdendir. Denizin yanında özellikle doğal güzelliği, yemyeşil tepeleri hayranlık uyandırmaktadır. 2 adet plajın yanı sıra Cide ve Abana yolları güzergahında birçok güzel koylardan plaj olarak yararlanılmaktadır. Özellikle Özlüce köyü sahillerinin güzel kumsallar çadır ve karavan turizmi için çok elverişlidir.

  • Tarihi İnebolu Evleri
  • 9 Haziran Etkinlikleri

Basın[değiştir | kaynağı değiştir]

İnebolu'da çeşitli gazeteler yayımlanmıştır. Daha önce İnebolu ve Hakkın Sesi gazeteleri yayımlanmıştır. Şu anda Yeni İnebolu Gazetesi, İnebolu Postası yanı sıra, internet üzerinden hizmet veren ve açıldığı günden beri yüzbinlerce kullanıcının ziyaret ettiği İnebolu Haber Gazetesi yayımlanmaktadır.

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ 6/11
  2. ^ http://www.yerelnet.org.tr/ilceler/ilce_belediye_koordinat.php?ilceid=198721
  3. ^ "2013 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 15 Şubat 2014 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6NPUxRydo. Erişim tarihi: 15 Şubat 2014. 
  4. ^ "1965 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BsppuhYV. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  5. ^ "1970 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtnZ6c3I. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  6. ^ "1975 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Btq868TN. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  7. ^ "1980 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Btuhca68. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  8. ^ "1985 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Btwlw9xU. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  9. ^ "1990 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtyP2izT. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  10. ^ "2000 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu0XZGRi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  11. ^ "2007 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu21AgVf. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  12. ^ "2008 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu3pCo6h. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  13. ^ "2009 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuD2j8HQ. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  14. ^ "2010 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuFeJBo4. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  15. ^ "2011 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuGwL1fS. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]


Kayseri Haritası İnebolu beldeleri ve köyleri Türkiye

İl: Kastamonu | İlçe Merkezi: İnebolu
Beldeler: YOK

Köyler:
Akçay | Akgüney | Akkonak | Aktaş | Alaca | Aşağıçaylı | Atabeyli | Ayva | Ayvat | Başköy | Bayıralan | Belen | Belence | Belören | Beyler | Çamdalı | Çamlıca | Çaydüzü | Çaykıyı | Çiçekyazı | Çubuk | Deliktaş | Deresökü | Dibek | Dikili | Doğanören | Durupınar | Erenyolu | Erkekarpa | Esenyurt | Gemiciler | Göçkün | Gökbel | Gökçevre | Güde | Güneşli | Hacıibrahim | Hacımehmet | Hamitköy | Hayrioğlu | Hörmetli | İkiyaka | İkizler | Kabalar | Kabalarsökü | Karabey | Karşıyaka | Kayaelması | Keloğlu | Korupınar | Köroğlu | Köseköy | Kuzluk | Musaköy | Örtülü | Özbaşı | Özlüce | Sakalar | Salıcıoğlu | Soğukpınar | Sökü | Şamalı | Şamaoğlu | Şeyhömer | Taşburun | Taşoluk | Toklukaya | Uğrak | Uluköy | Uluyol | Üçevler | Üçlüce | Yakaboyu | Yamaç | Yaztepe | Yeşilöz | Yolüstü | Yukarıçaylı | Yukarıköy | Yunusköy | Yuvacık |

Kastamonu İlçeleri: Merkez İlçe | Abana | Ağlı | Araç | Azdavay | Bozkurt | Cide | Çatalzeytin | Daday | Devrekani | Doğanyurt | Hanönü | İhsangazi | İnebolu | Küre | Pınarbaşı | Seydiler | Şenpazar | Taşköprü | Tosya