Seyyid Nizam

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Seyyid Nizam (d. ? - ö. M. 1550 / H. 957), asıl adı Nizameddin Ahmed Eba Nesim, İstanbul evliyalarından. Seyyid Nizam diye anılmasına medfun bulunduğu tekkenin adı sebep olmuştur. Hem Peygamber soyundan seyyid, hem de büyük bir veli olan Seyyid Nizam, Bağdatlıdır. Babası Şehabeddin Bağdadi’dir. Hüseyin bin Ali’nin Abdullah A'rec kolundan olan torunlarındandır. Peygamberin yirmi yedinci kuşak torunudur.[1]

Bağdat’ta doğdu. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. İstanbul’da vefat etti. Kabri İstanbul’da, Zeytinburnu Seyyid Nizam Camii içindedir. Aslen Bağdatlı olan Seyyid Nizam Efendi, Kasım Zülfikar Mazenderanî ilim meclislerinde ve hizmetinde bulunarak tasavvuf yolunda ilerledi. Yavuz Sultan Selim’in padişahlığı devrinde İstanbul’a geldi. Yavuz Sultan Selim’in büyük takdir ve hürmetine mazhar oldu. İlim ve hikmetlerinden istifade edilmesi için Seyyid Nizam Tekkesine şeyh oldu. Burada talebe yetiştirdi. İnsanlara İslamiyetin emir ve yasaklarını anlatıp, onların dünyada ve ahirette kurtuluşa ermeleri için gayret etti. Pek çok kimse onun sohbetlerinde bulunup feyiz aldı. Talebe yetiştirmesine önem verirdi.[1]

Aşk ve irfan sahibi ve çok muhabbetli bir insan olan Seyyid Nizam, kısa zamanda yetiştirdiği talebeler ve müridan ile temayüz ederek adını duyurdu. Çok mütevazı olan bu velinin tekkesi adeta İstanbul’un ziyaret edilmeden geçilmeyeceği yer haline geldi. Seyyid Nizam’ın pek çok kerametlerinin görüldüğüne inanılır.[1]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c Peygamber Efendimizin Torunlarından Seyyid Nizam Hazretleri, Ahmed Özcan, Sabır Yayınları, Zeytinburnu, İstanbul, 1997.