Salah Birsel

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Salâh Birsel sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Salah Birsel
Kıbrıs..jpg
Doğum 1919
Bandırma, Türkiye
Ölüm 10 Mart 1999 (79-80 yaşlarında)
İstanbul, Türkiye
Eğitim İstanbul Üniversitesi
Meslek Şair, Yazar

Salah Birsel, (d. 1919, Bandırma - ö. 10 Mart 1999, İstanbul)[1] Türk şair ve deneme yazarı.

İzmir, İstanbul ve Ankara'da uzun yıllar yaşadıktan sonra İstanbul'a yerleşti. İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nü bitirdikten sonra, iş müfettişliği, kitaplık ve basımevi müdürlüğü gibi görevlerde bulundu.[2] Aynı zamanda Türk Dil Kurumu yönetim kurulu üyeliği de yaptı. 10 Mart 1999'da ölmüştür.

Sanatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Şiirde zekanın önemine inanmıştır. 1956'dan sonra Birinci Yeni şiirinden tamamen uzaklaştı. Kendine ait bağımsız bir şiir anlayışı geliştirdi. Konuları alaya alır gibi görünerek şiirin düşündürücü yanını güçlendirmiştir. Nesirlerinde de mizah dikkati çekmektedir.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Şiir[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Dünya İşleri (1947, Yirminci Asır Yay.)
  • Hacivat'ın Karısı (1955, Seçilmiş Hikayeler Yay.)
  • Ases (1960, Yeditepe)
  • Kikirikname (1961, Yeditepe)
  • Haydar Haydar (1972, Bilg)
  • Köçekçeler (Bütün Şiirleri, 1981, İş Bankası Yay.)
  • Bütün Şiirleri (Bütün Şiirleri, 1986, Ada)
  • Varduman (Son dönem şiirleri, 1993, YKY) (Necatigil Şiir Ödülü)
  • Yalelli (1994, Adam)
  • İnce Donanma (1995, Korsan Yay.)
  • Rumba da Rumba (1995, Adam)
  • Yaşama Sevinci (1995, Adam)
  • Çarleston (1996, Adam)
  • Baş ve Ayak (1997, Adam)
  • Sevdim Seni Ey İnsan (1997, Adam)
  • Seçme Şiirler (1997, Adam)
  • Nardenk (1998, Adam)

Deneme[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Şiirin İlkeleri (1952, Yenilik)
  • Sen Beni Sev (1957, Yeditepe)
  • Kendimle Konuşmalar (1969, Papirüs)
  • 1001 Gece Denemeleri adı altında yayınlanan denemeleri:
    • Şiir ve Cinayet (1975, Çağdaş)
    • Kurutulmuş Felsefe Bahçesi (1979, Ada)
    • Halley Kimi Kurtarır (1981, Yazko)
    • Paf ve Puf (1981, Ada)
    • Amerikalı Tolstoy (1983, Yazko)
    • Bir Zavallı Sarı At (1985, Çağdaş)
    • Yapıştırma Bıyık (1985, Özgür Yay)
    • Şişedeki Zenci (1986, Nisan)
    • Asansör (1987, Özgür Yay)
    • Kediler (1988, Bağlam)
    • Seyirci Sahneye Çıkıyor (1989, Nisan)
    • Hafiyeler Önde Gider (1991, Nisan)
    • Gandhi ya da Hint Kirazının Gölgesinde (1993, YKY)
    • Gece Mavisi (1994, Varlık)
  • Salâh Bey Tarihi adı altında yayınlanan denemeleri:
    • Kahveler Kitabı (1975, Koza)
    • Ah Beyoğlu Vah Beyoğlu (1976, Sander)
    • Boğaziçi Şıngır Mıngır (1980, İş Bankası Yay.)
    • Sergüzeşt-i Nono Bey ve Elmas Boğaziçi (1982, İş Bankası Yay)
    • İstanbul-Paris (1983, İş Bankası Yay)

Günlük[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Günlük (1955, Yeditepe)
  • Kuşları Örtünmek (1976, Ada)
  • Hacivat Günlüğü (Günlük ve Kuşları Örtünmek ikisi bir arada) (1982, Ada)
  • Yaşlılık Günlüğü (1986, Ada)
  • Aynalar Günlüğü (1988, Ada)
  • Bay Sessizlik (1990, Ada)
  • Nezleli Karga (1991, Remzi)
  • Geceyarısı Mektupları (1991, Bağlam)
  • Yalnızlığın Fırınlanmış Kokusu (1992, Remzi)
  • Yanlış Parmak (1995, Adam)
  • Papağanname (1995, Adam)

Roman[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Dört Köşeli Üçgen (1961)

Biyografi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Rüştü Onur (1956, Yeditepe)

İnceleme[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Fransız Resminde İzlenimcilik (1967, Dost)
  • Goethe (1972, Milliyet Yay)

Gezi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kıbrıs'a Selam (1987, Cem)

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • "Keçi Çobanı, Kuzu Çobanı" denemesi ile TRT Deneme Sanat Ödülü (1970)
  • "Şiir ve Cinayet" kitabıyla TDK Deneme Ödülü (1976)
  • "Yaşlılık Günlüğü" adlı günlüğüyle Sedat Simavi Edebiyat Ödülü (1986) - Türkiye'de günlük türünde yazılmış bir esere verilen ilk ödül
  • "Varduman" adlı şiir kitabıyla Necatigil Şiir Ödülü (1994) [3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Özel
  1. ^ "Yazar ve Şairlerin Doğum ve Ölüm Yıldönümleri" (.doc). antalyakulturturizm.gov.tr. 25 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. https://web.archive.org/web/20140825180358/http://www.antalyakulturturizm.gov.tr/Eklenti/8802,yazarvesairlerindogumveolumyildonumleridoc.doc?0. 
  2. ^ Andaç, Feridun (hazırlayan) (Şubat 1997). Aydınlanmanın Işığında Sanat İnsanlarımız II: Salâh Birsel. İde yayınları. ss. 69-70. OCLC 36830492. 
  3. ^ Andaç 1997, s. 70.
Genel