Pasif içicilik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
29 Mart 2004'de yürürlüğe giren sigara yasağından önce İrlanda'daki bir barda görülen tütün dumanı

Pasif içicilik, dumanın aktif içici dışındaki kişiler tarafından teneffüs edilmesidir. Pasif içicilik, çevredeki insanların tütün dumanını solumasıyla gerçekleşir. Pasif içicilik çeşitli hastalık ve ölümlere neden olmaktadır. [1][2] Pasif içiciliğin neden olduğu sağlık riskleriyle ilgili bilimsel fikir birliğine varılmıştır.[3][4][5] Bu riskler, çalışma alanları ve restoranlar, barlar, gece kulüpleri ve bazı açık alanlarda dahil olmak üzere halka açık yerlerde dumansız hava sahası projelerinin başlamasının temel sebebidir.[6]

Pasif içicilik ile ilgili endişeler, tütün ürünlerinin zararları ve kısıtlanması ile ilgili tartışmalarda merkezi bir rol oynamıştır. 1970'lerin başlarından bu yana, tütün endüstrisi, pasif içicilikle ilgili kamuoyu endişesini ticari çıkarları için ciddi bir tehdit olarak görmektedir.[7] Tütün dumanının pasif içicilere verdiği zarar, tütün ürünlerine yapılan kısıtlamaların artmasına neden olan faktörlerden biridir. Tütün endüstrisi pasif içiciliğinin zararları konusunda farkındalığa sahip olmasına rağmen, 1980'lerin başlarında, ürünlere yapılacak kısıtlamaları durdurmak amacıyla bilimsel tartışmalar koordine etmiştir.[3][5]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "The Health Consequences of Involuntary Exposure to Tobacco Smoke: A Report of the Surgeon General" (PDF). Surgeon General of the United States. 2006-06-27. 26 Şubat 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 2012-07-24. Secondhand smoke causes premature death and disease in children and in adults who do not smoke 
  2. ^ IARC 2004 "There is sufficient evidence that involuntary smoking (exposure to secondhand or 'environmental' tobacco smoke) causes lung cancer in humans"
  3. ^ a b Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; kessler isimli refler için metin temin edilmemiş (Bkz: Kaynak gösterme)
  4. ^ Samet JM (2008). "Secondhand smoke: facts and lies". Salud Pública de México. 50 (5), s. 428–34. doi:10.1590/S0036-36342008000500016. PMID 18852940. 
  5. ^ a b Tong, EK; Glantz, SA (2007-10-16). "Tobacco industry efforts undermining evidence linking secondhand smoke with cardiovascular disease". Circulation. 116 (16), s. 1845–54. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.107.715888. PMID 17938301. 
  6. ^ "CDC - Fact Sheet - Smoke-Free Policies Reduce Smoking - Smoking & Tobacco Use". Smoking and Tobacco Use. 24 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2015-04-24. 
  7. ^ Diethelm P, McKee M (February 2006). "Lifting the smokescreen: Tobacco industry strategy to defeat smoke free policies and legislation" (PDF). European Respiratory Society and Institut National du Cancer. 3 March 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 2009-01-17. The industry quickly realised that, if it wanted to continue to prosper, it became vital that research did not demonstrate that tobacco smoke was a dangerous community air pollutant. This requirement has been the central pillar of its passive smoking policy from the early 1970s to the present day