2C-B

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Kalp logolu 2C-B hapı

2C-B (2,5-dimetoksi-4-bromofenetilamin), 2C ailesine ait, halüsinasyonlara yol açan uyarıcı bir psikoaktif maddedir. İlk defa 1974 yılında Alexander Shulgin tarafından sentezlenmiştir ve Shulgin'in PiHKAL kitabında doz aralığı 12–24 mg olarak listelenmiştir. Uyuşturucu madde olarak 2C-B, bazen tablet olarak preslenen beyaz bir toz olarak satılır.[1] Madde genellikle oral yoldan alınır, fakat burundan da çekilebilir veya buharlaştırılarak tüketilebilir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

2C-B, 1974'te Alexander Shulgin tarafından 2,5-dimetoksibenzaldehitten sentezlendi. İlk olarak psikiyatristler tarafından terapi sırasında yardımcı olarak kullanıldı.[kaynak belirtilmeli] 2C-B'nin ilk ticari satışı ise afrodizyak olduğu iddia edilerek pazarlanması ile gerçekleşti[2] ve Alman ilaç şirketi Drittewelle tarafından "Erox" adı altında üretildi.[3] Birkaç yıl boyunca, Hollanda'da "Nexus" adı altında yasal olarak tablet formunda satılmıştır.

Zehirlilik ve dozaj[değiştir | kaynağı değiştir]

Journal of Analytical Toxicology dergisinin Eylül 1998 sayısı, 2C-B'nin farmakolojik özellikleri, metabolizması ve toksisitesi hakkında çok az veri bulunduğunu bildirmiştir. Kullanımı ve ölüm arasındaki ilişki bilinmemektedir.[4] Görsel ve işitsel etkilerin yaşandığı yaygın oral doz yaklaşık 15–25 miligramdır.[5] Şiddetli advers reaksiyonlar oldukça nadirdir, ancak 2C-B kullanımı, dozajın bilinmediği ve kimyasalın saflığı doğrulanmamış bir durumda önemli beyin hasarı ile ilişkilendirilmiştir.[6] Ölümcül dozaj bilinmemektedir. PiHKAL'da Alexander Shulgin tarafından bir psikoloğun oral yoldan yanlışlıkla 100 mg 2C-B tükettiği ve bariz zararlar almadığı kaydedilmiştir.[7]

Ağız yoluyla Burundan çekilerek
ED50 (Efektif Doz) 10 mg 4–6 mg
Normal 15–25 mg 5–9 mg
Kuvvetli 26–35 mg 10–20 mg
Çok kuvvetli >35 mg >20 mg
Süre 4-8 saat 2-4 saat

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "2C-B Street Names" (PDF). February 1, 2011. October 16, 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 2012-09-28.  Birden fazla |arşivurl= ve |archive-url= kullanıldı (yardım); Birden fazla |arşivtarihi= ve |archive-date= kullanıldı (yardım)
  2. ^ "2C-B (Nexus) Reappears on the Club Drug Scene" (PDF). National Drug Intelligence Center. Department of Justice. May 2001. 4 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 February 2013. 
  3. ^ "Drittewelle 2C-B Packaging". Erowid.org. 2002. 4 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 September 2013. 
  4. ^ "2C-B (Nexus) Reappears on the Club Drug Scene" (PDF). National Drug Intelligence Center. Department of Justice. May 2001. 4 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 February 2013. 
  5. ^ "Erowid 2C-B Vault : Dose/Dosage". 3 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  6. ^ Ambrose JB, Bennett HD, Lee HS, Josephson SA (May 2010). "Cerebral vasculopathy after 4-bromo-2,5-dimethoxyphenethylamine ingestion". The Neurologist. 16 (3), s. 199–202. doi:10.1097/NRL.0b013e3181a3cb53. PMID 20445431. 
  7. ^ "Shulgin, A (1991) PIHKAL". Erowid.org. 22 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: May 15, 2012. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]