Müşfik diktatörlük

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

İyi niyetli diktatörlük veya müşfik diktatörlük, otoriter bir liderin devlet üzerinde mutlak politik gücünün olduğu, ancak toplumun bir bütün olarak yararına olan politikalar uyguladığı bir yönetim sistemini ifade eder. Müşfik diktatör sadece kendisinin veya taraftarlarının çıkarlarını gözetmeyerek, toplumun bütününe fayda sağlamaya çalışır. İyi niyetli bir diktatör, referandum veya sınırlı güçle seçilmiş temsilciler gibi bazı demokratik karar verme mekanizmalarını geliştirebilir. Genellikle dönemleri boyunca veya sonrasında gerçek demokrasiye geçiş için hazırlıklar yaparlar. Sistem, cumhuriyetçi aydınlanmış mutlakiyet biçimi olarak görülebilir.

Umman'dan Kâbus bin Said,[1] Türkiye'den Mustafa Kemal Atatürk[2][3][4][5][6][7] Yugoslavya'dan Josip Broz Tito,[8] Singapur'dan Lee Kuan Yew,[9] ve Seyşeller'den France-Albert René[10] gibi bazı liderler müşfik diktatörler olarak vasıflandırılırlar.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Dickinson, Elizabeth (8 Aralık 2014). "A Test for Oman and Its Sultan" (İngilizce). ISSN 0028-792X. Erişim tarihi: 22 Haziran 2019. 
  2. ^ Academic American Encyclopedia. Aretê Publishing Company. 1980. s. 346. ISBN 0933880006. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2020. 
  3. ^ Upshur, Jiu-Hwa L. (2012). Cengage Advantage Books: World History: Since 1500: The Age of Global Integration. Cengage Learning. s. 795. ISBN 1111345139. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2020. 
  4. ^ Little, Derya (2017). From Islam to Christ: One Woman's Path Through the Riddles of God. Ignatius Press. ISBN 1681497700. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2020. 
  5. ^ Dinç, Enis (2020). Atatürk on Screen: Documentary Film and the Making of a Leader. Bloomsbury Publishing. ISBN 0755602048. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2020. 
  6. ^ "Benevolent Dictator? Thinking About MK Atatürk". Turkey File. 19 Ekim 2009. 9 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Eylül 2015. 
  7. ^ Foreign Service Journal. American Foreign Service Association. 1971. s. 49. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2020. 
  8. ^ Shapiro, Susan; Shapiro, Ronald (2004). The Curtain Rises: Oral Histories of the Fall of Communism in Eastern Europe. McFarland. ISBN 0-7864-1672-6. 
    "...All Yugoslavs had educational opportunities, jobs, food, and housing regardless of nationality. Tito, seen by most as a benevolent dictator, brought peaceful co-existence to the Balkan region, a region historically synonymous with factionalism."
  9. ^ Miller, Matt (2 Mayıs 2012). "What Singapore can teach us". The Washington Post. ISSN 0190-8286. 11 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Kasım 2015. 
  10. ^ Talel, Abraham. "For his legacy, Uhuru should consider being ‘benevolent’ dictator". The Standard. 22 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Haziran 2019.