Köln Üniversitesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Köln Üniversitesi
Universität zu Köln
Universitatis Coloniensis
Slogan Gute Ideen. Seit 1388
Etkinlik 1388/1919–1798-1919/devam ediyor
Tür Devlet
Eğitim dil(ler)i Almanca
Rektör Axel Freimuth
Öğretim üyeleri 482
Akademik personel 4,557
Kayıtlı 48,962
Konum Köln, Almanya
Web sitesi uni-koeln.de

Köln Üniversitesi (AlmancaUniversität zu Köln, İngilizceUniversity of Cologne) Köln, Almanya'da bulunan, 48.000'den fazla öğrencisiyle Almanya'daki en büyük üniversitelerden biridir.

Orta Avrupa'da kurulmuş altıncı üniversite olduğu için Avrupa'nın en köklü yükseköğretim kurumlarından biri olarak sınıflandırılan Köln Üniversitesi,[1] 1798'de kapatılmasına rağmen 1919'da yeniden açılmıştır. Köln Üniversitesi Alman Mükemmellik Üniversiteleri grubuna (AlmancaExzellenzinitiative) üyedir ve 2017 itibarıyla Times Higher Education sıralamalarına göre dünyada 145. sırada yer almaktadır.[2]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni üniversitenin ilk binası

1388-1798[değiştir | kaynağı değiştir]

Köln Üniversitesi, 1388'de, Kutsal Roma İmparatorluğu'ndaki dördüncü üniversite olarak, Prag Charles Üniversitesi'nden (1348), Viyana Üniversitesi'nden (1365) ve Ruprecht Karl Heidelberg Üniversitesi'nden (1386) sonra kuruldu. Üniversitenin kuruluş belgesi Papa Urban VI tarafından imzalandı. Üniversite 6 Ocak 1389'da ders vermeye başladı. 1798'de, 1794'te Köln'ü işgal etmiş olan Fransızlar tarafından üniversite kapatıldı. Bu dönemde yeni Fransız anayasası yüzünden Fransa'nın her yerinde birçok üniversite de kapatılmıştır. Son rektör Ferdinand Franz Wallraf, günümüzde hala kullanımda olan üniversitenin Büyük Mühürünü koruyabildi.

1919-bugün[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana bina, mimar Adolf Abel, 1934

1919'da, Prusya hükümeti, Köln Halk Meclisi'nin üniversiteyi yeniden kurma kararını onayladı. Yeni kurulacak üniversite, Ren Nehri'nin batı yakasındaki Strazburg Üniversitesi'nin Alsace'ın geri kalanıyla birlikte Fransa'ya verilmiş olmasının kaybının yerine geçmesi düşüncesiyle kabul edilmiştir. 29 Mayıs 1919'da Köln Belediye Başkanı Konrad Adenauer modern üniversitenin kuruluş belgesini imzaladı.

Bu dönemde, yeni üniversite Neustadt-Süd'de bulunuyordu, ancak 2 Kasım 1934'te Lindenthal'deki mevcut kampüsüne taşındı. Eski bina günümüzde Köln Uygulamalı Bilimler Üniversitesi tarafından kullanılmaktadır.

Başlangıçta üniversite İşletme, Ekonomi ve Sosyal Bilimler ve Tıp Fakülteleri'nden oluşmaktaydı. 1920 yılında Hukuk Fakültesi ve Sanat Fakültesi eklenmiştir, 1955 yılında ise Matematik ve Doğa Bilimleri bölümleri ayrı bir fakülte oluşturmuşlardır. 1980'de, Rheinland Eğitim Okulu'nun iki Köln bölümü, üniversiteye Eğitim ve Özel Eğitim Fakülteleri olarak eklenmiştir. 1988 yılında üniversite, günümüzde Uluslararası İşletme Okulları Birliği olarak adlandırılan Avrupa İşletme Okulları ve Uluslararası Şirketler Topluluğu'nun (CEMS) kurucu üyesi oldu.

Üniversite, ekonomi alanında bir liderdir ve hem ulusal hem de uluslararası sıralamada, düzenli olarak hukuk ve işletme bakımından üst sıralara yerleştirilmektedir.

Organizasyon[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana bina ve Mensa (üniversite kantini) arasındaki üniversite kampüsü

Köln Üniversitesi, Federal Kuzey Ren-Vestfalya Eyaleti tarafından işletilen devlete bağlı bir kuruluştur (Körperschaft des öffentlichen Rechts).

Fakülteler[değiştir | kaynağı değiştir]

Üniversite, birlikte 200 bölüme sahip altı fakülteye ayrılmıştır. Fakülteler İşletme, Ekonomi ve Sosyal Bilimler, Hukuk, Tıp (bağlı Üniversite kliniği ile), Sanat, Matematik ve Doğa Bilimleri ve İnsan Bilimleri fakülteleridir.

Axel Freimuth , 2007
Fakülte Öğrenci
İşletme, Ekonomi ve Sosyal Bilimler Fakültesi c. 10.000
Rechtswiss Fak der Universität zu Köln.jpg Hukuk Fakültesi c. 5000
Köln Üniversitesi Hastanesi ve Tıp Fakültesi c. 3,200
Sanat ve Beşeri Bilimler Fakültesi c. 16,500
Matematik ve Doğa Bilimleri Fakültesi c. 7.500
  İnsan Bilimleri Fakültesi c. 2,800

Rektörler[değiştir | kaynağı değiştir]

24 Kasım 2004'te fizikçi Axel Freimuth, Üniversitenin Rektörü seçildi ve görev süresi 1 Nisan 2005’te başladı. 1919'dan beri 49. rektör seçilmiş Freimuth, Tassilo Küpper'in yerine gelmiştir. Freimuth, daha önce Matematik ve Doğa Bilimleri Dekanı olarak görev yapmıştır.

Müzeler ve koleksiyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • GeoMuseum : Köln'deki tek doğa tarihi müzesi.
  • Schloss Wahn'daki Tiyatro Koleksiyonu : 16. yüzyıldan kalma Avrupa tiyatrosundan görüntüler ve metinler içerir.
  • Max Bruch Müzikoloji Enstitüsü Arşivi : Max Bruch ve hakkında yazıları barındırır.
  • Kathy Acker Okuma Odası, yazar Kathy Acker'ın kişisel kütüphanesi.
  • Müzikoloji Enstitüsü'nün Müzik Enstrümanı Koleksiyonu
  • Mısır koleksiyonu: Papirüs ve parşömenler, seramikler ve küçük heykeller içerir.
  • Tarih öncesi koleksiyon: tarih öncesi ve erken tarihin tüm dönemlerinden, Neandertal yumruğundan bronz kılıç ve erken Orta Çağ demir silahlarına kadar pek çok kalıntıya sahiptir.
  • İlkçağ Enstitüsü Papirüs koleksiyonu
  • Barbarastollen : Ana bina altında, ticaret ve sanayi müzesinin bir parçası olarak 1932 yılında bir maden galerisi kurulmuştur.

Öğrenciler ve öğretim üyeleri[değiştir | kaynağı değiştir]

2005 yılında Üniversite, 3.718 lisansüstü öğrencisi dahil 47.203 öğrenciye sahip olmuştur. 2003 yılında doktora sonrası öğrenci sayısı 670'di.

2005 Yaz döneminde toplamda 123 farklı ülkeden gelmiş uluslararası öğrenci sayısı 6.156 idi. Bu, toplam öğrencilerin yaklaşık %13'ünü tutar. Gelişmekte olan ülkelerden gelen öğrenciler, uluslararası öğrencilerin yaklaşık %60'ını oluşturmuştur. En büyük yabancı uyruklu öğrenci grubu Bulgaristan (%10,5), Rusya (%8,8), Polonya (%7,4), Çin (%6,2) ve Ukrayna'dan (%5,7) gelmektedir.

Üniversitede 70'i kadın olmak üzere 508 profesör vardır. Ayrıca üniversite, kliniğinde 765 tane daha olacak şekilde, 1.549 araştırma görevlisi ve 1.462 tane asistan (klinikte 3.736) istihdam etmektedir.

Ortak üniversiteler[değiştir | kaynağı değiştir]

Lindenthal'deki Köln Üniversitesi Hastanesi Kampüsü
Ana binanın önündeki Albertus Magnus Anıtı

Köln Üniversitesi, on ülkeden üniversitelerle yirmi resmi ortaklığı sürdürmektedir.[3] Bunlardan Clermont-Ferrand I ve Pennsylvania Eyalet Üniversitesi ile ortaklıklar en eski ortaklıklardır. Buna ek olarak, Köln'ün 260'dan fazla başka üniversiteyle işbirliği vardır.[4]

  • Federal Universidade Ceará, Fortaleza (1990'dan beri)
  • Sofya Üniversitesi St. Kliment Ohridski, Sofya (1985'ten beri)
  • Sun Yat-sen Üniversitesi , Guangzhou (2005'ten beri)
  • Fudan Üniversitesi , Şangay (2010'dan beri)
  • Université d'Auvergne, Clermont-Ferrand I (1962'den beri)
  • Université Blaise Pascal, Clermont-Ferrand II (1980'den beri)
  • Aristotelio Panepistimo, Selanik (1992'den beri)
  • Hindistan Üniversitesi Ulusal Hukuk Fakültesi, Bangalore
  • Hitotsubashi Üniversitesi , Tokyo (1987'den beri)
  • Keio Üniversitesi , Tokyo (1981'den beri)

Önemli mezunlar ve profesörler[değiştir | kaynağı değiştir]

Yüzyıllar boyunca, Köln Üniversitesi'nden Albertus Magnus ve onun öğrencisi Thomas Aquinas (her ikisi de 13. yüzyıldan) gibi kendi alanlarında en öne çıkan pek çok akademisyen bulunmuştur. 20. yüzyılın önemli mezunları arasında Kurt Alder (1950 yılı Nobel Kimya Ödülü), Peter Grünberg (2007 yılı Nobel Fizik Ödülü), Heinrich Böll (Nobel Edebiyat Ödülü), Karl Carstens (1979 Federal Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı). 1984), Gustav Heinemann (1969-1974 Federal Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı), Karolos Papoulias ( Yunanıstan'ın eski cumhurbaşkanı), Erich Gutenberg (modern Alman işletme araştırmalarının kurucusu), Axel Ockenfels ve Eberhard Voit gibi kişiler bulunmaktadır.

Referanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Prag (1348), Krakov (1364), Viyana (1365), Pécs (1367), Heidelberg (1386), Köln (1388)
  2. ^ "About University of Cologne". 30 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ "University of Cologne, partner universities" (Almanca). www.portal.uni-koeln.de. Erişim tarihi: 2013-02-01. 
  4. ^ Köln Üniversitesi, işbirliği anlaşmaları (Almanca)

Okuma listesi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Erich Meuthen: Kölner Universitätsgeschichte, Band I: Die alte Universität, 1988, ISBN 3-412-06287-1
  • Bernd Heimbüchel und Klaus Pabst: Kölner Universitätsgeschichte, Band II: Das 19. und 20. Jahrhundert, 1988, ISBN 3-412-01588-1
  • Erich Meuthen (Hrsg.): Kölner Universitätsgeschichte, Band III: Die neue Universität – Daten und Fakten, 1988, ISBN 3-412-01688-8
  • David H. Stam, ed. (2001). "Universitäts- und Stadtbibliothek Köln". International Dictionary of Library Histories. Fitzroy Dearborn. ISBN 1579582443.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]