Bruce Dickinson

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Bruce Dickinson
Genel bilgiler
Doğum 7 Ağustos 1958 (1958-08-07) (60 yaşında)
Worksop, Nottinghamshire, İngiltere
Tarzlar Heavy metal, hard rock
Etkin yılları 1976-günümüz

Bruce Dickinson (d. 7 Ağustos 1958, İngiltere) Iron Maiden'ın vokalistidir ve solo albümler de yapmaktadır. Gerçek hayatta pilot, yayımcı, yazar, senarist ve eskrimcidir. Güçlü sesi ile dünyanın en önemli heavy metal vokallerinden biri olarak görülmektedir. Arthur Brown, Peter Hamill, Ian Anderson ve Ian Gillan'dan etkilenmiştir.[1]

Başlangıç yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Deep Purple'dan çok etkilenmiş olan Bruce ilk grubuna 1976'da girdi. Grubunun adı önce Paradox sonra da Styx oldu. Ancak grup çok uzun süreli olmadı, dağıldı ve Dickinson bir koleje yazıldı.

1977'de de Speed adını verdiği bir grup kurdu ve bu grupta Bruce gitar da çaldı. Birkaç konser verdiler ama bu grubun da ömrü uzun olmadı. Bu grup ile kaydettiği tek şarkı "Man in the Street", Bruce gruptan ayrıldıktan sonra 1980'de single olarak yayınlandı.

Bu gruptan hemen sonra Melody Maker'da gördüğü ilan üzerine Shots adlı gruba girdi. Bu grup ile kaydettiği "Dracula" yıllar sonra The Best of Bruce Dickinson albümünde ilk kez gün yüzüne çıktı. Grup üyeleri onun vokalistliğine hayran kalmışlardı. Barlarda konser verdiler ancak yeterli ilgili görmediler.

Bir gün barda onu İzleyen daha ünlü bir İngiliz heavy metal grubu Samson'dan teklif aldı ve daha büyük yerlerde çalma fırsatını kazandığı için hemen kabul etti. Samson yıllarında Bruce Dickinson, Bruce Bruce sahne adını kullandı.

Dickinson gruba katılmadan iki ay önce Samson ilk albümü Survivors'ı yayınlamıştı. Bu albümdeki şarkıları öğrenmek için grupla yaptığı ilk çalışmalarda ikinci albüm Head On için şarkılar şekillenmeye başladı ve yeni şarkıları konserlerde söylemeye başladılar. Şarkıcı, grupla Head On ve Shock Tactics albümlerini yaptı ve büyük turnelere çıkarlar. 1981'de verdikleri konser de Live at Reading '81 adıyla yayımlanır ancak bu konser Dickinson'ın grupla son konseri oldu. Bu konser sonrası Iron Maiden menajeri Rod Smallwood, Paul Di'Anno'nun gruptan çıkarılması sonrasında Dickinson'a teklif götürdü. Samson'ın plak şirketi ile yaşadığı problemler ve Dickinson'ın daha önce konserlerini izlediği Maiden'ı çok beğenmesi nedeniyle teklifi kabul etti.

Iron Maiden dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Samson'da geçirdiği sorunlu dönemlerden sonra Bruce Dickinson rahatlamıştır. Eski grubuyla yaşadığı bir takım sorunlar nedeniyle yazım aşamasına katılamasa da Iron Maiden ile ilk albümü The Number Of The Beast büyük bir başarı kazandırdı. Sesinin gücü nedeniyle kendisine de The Air Raid Siren lakabı takıldı. 1982'de çıkan bu albümü birer seneyle takip eden albümler Piece Of Mind ve Powerslavede aynı başarıyı devam ettirdiler. Gitarist Adrian Smith ile birlikte Bruce Dickinson şarkılar yazmaya ve şarkıları Steve Harris'e kabul ettirmeye çalışıyorlardı. Powerslave turuyla birlikte teatral sahne şovları başladı ve başrol vokalist Bruce Dickinson'ındı.

Ancak çok yoğun giden arka arkaya konserler ve albümler grubu da yormuş ve sorunlar yaratmıştı. Grubun beyni Steve Harris ile Bruce Dickinson birçok kere fikir çatışması yaşıyorlardı. Örneğin Bruce Dickinson bir sonraki albümün tamamen akustik olması önerisini getirmiş ancak bu önerisi kabul görmemişti. Bu yüzden de yeni albümde şarkı yazımına katılmadı. 1986 tarihli Somewhere In Time yine de eski Maiden albümlerinden farklı bir yöndeydi. Bu arada Bruce, The Adventures Of Lord Iffy Boatrace adlı bir roman yayınladı.

Yeni albüm hazırlıkları devam ederken Bruce Dickinson bir yandan çok başarılı olduğu eskrim sporuna da devam ediyordu. İngiltere'de kendi dalında 7.liğe kadar çıkmıştı. 1988'de Seventh Son Of A Seventh Son albümü yayınlandı. Bruce albüm konusunda çok heyecanlıydı çünkü tek bir konuya odaklanmıştı; kehanet.

Bu sırada Adrian Smith anlaşmazlıklar nedeniyle Iron Maiden'dan ayrılınca yerine Bruce'un solo albümünde çalıştığı Janick Gers gruba girdi. Yeni albüm No Prayer For The Dying de 1990'da yayınlandı. Bruce bu albümden hiç memnun kalmadı çünkü Steve Harris, güçlü, keyboardlarla desteklenmiş ve epik konular anlatan şarkılar değil Iron Maiden'ın ilk dönemki basit tarzına dönmek istemişti. Bu Bruce'a göre büyük bir geri adımdı. Albüm mobil stüdyoda kaydedilip yayınlanmıştı.

1992'de Bruce Dickinson ikinci romanı The Missionary Positionı yayınladı. Bu arada Fear Of The Dark albümü de yayınlandı. Bir yandan albümün turnesi devam ederken bir yandan da Bruce Dickinson solo albümleri için çalışıyordu. Bruce Dickinson kendine vakit ayırmadığı düşüncesiyle 1993'te gruptan ayrılma kararı verdi.

Geri Dönüşü[değiştir | kaynağı değiştir]

Iron Maiden, Bruce'suz albümlerinde eski başarılarını yakalayamayınca vokalist Blaze Bayley'in yerine Bruce Dickinson'a teklif götürüldü. 1999'da menajer Rod Smallwood'un aracılığıyla gerçekleşen Dickinson ve Harris görüşmesi sonrasında eski gitarist Adrian Smith ile birlikte gruba geri döndüler. Yazım aşamasına da katıldığı Brave New World (2000), Dickinson'ın grupla yıllar sonra yayınladığı ilk albüm oldu. Daha sonra grupla beraber Dance of Death (2003) ve A Matter of Life And Death (2006), The Final Frontier (2010) ve The Book of Souls (2015) albümlerini çıkardı.

Solo kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

1989'da Elm Sokağı Kabusu 5 filmi için arkadaşı Janick Gers'in katkısıyla "Bring Your Daughter... To The Slaughter" şarkısını yazdı. Şarkıyı bas gitarist Andy Carr ve davulcu Fabio del Rio ile kaydetti. Müzik şirketinin şarkıyı beğenmesi üzerine solo albüm kaydı teklifi aldı. Aynı kadro ile Iron Maiden tarzından farklı, Samson dönemlerindeki hard rock tarzına yakın bir solo albüm üzerinde çalışmaya başladı. 1990'da Tattooed Millionaire albümü yayınlandı. Büyük bir turne ve hit single'lar çıkararak Bruce Dickinson'ın solo olarak da başarılı olabileceğini gösterdi. Yılın sonuna doğru Rock Aid Armenia projesi için yapılan Smoke on the Water kaydında yer aldı. Aynı dönem başka bir hayır organizasyonu Comic Relief için Rowan Atkinson'ın yaptığı skeçte rock grubu Skin ile Alice Cooper'ın Elected şarkısını coverladı. Şu kayıt 1997'de çıkan Bean soundtrack'inde de yer aldı.

İkinci solo albümü için Amerikalı prodüktör Keith Olsen ile yaptığı çalışmaları beğenmeyen Bruce Dickinson, gitarist Roy Z'den yardım istedi ve uzun süreli müzikal bir birliktelik başladı. Bu sürede Dickinson, Maiden'dan ayrılma kararı aldı. Yeniden yapılan kayıtlardan sonra Balls To Picasso albümü yayınladı. Albümde Dickinson'a Tribe of Gypsies grubu eşlik etti. Albüm sonrası grup kendi çalışmalarına odaklanma kararı alınca Dickinson, gitarist Alex Dickson ile çalışmaya başladı. Dickinson, 1994'te yeni grubu ile birlikte Bosna Savaşı'nın devam ettiği günlerde Saraybosna'da konser verdi. Bu konserin hikayesini anlatan Scream for Me Sarajevo belgeseli Aralık 2015'te yayınlandı.

Zaman kaybetmeden yeni albümü için çalışmaya başlayan Bruce Dickinson, yanına yepyeni müzisyenler alarak önce 1995'te bir konser albümü olan Alive In Studio A ve 1996'da yepyeni bir albüm Skunkworks'ü çıkardı. Zamana uygun olarak albümde daha grunge ve daha kısa şarkılar ve sololar bulunuyordu.

Bruce Dickinson yeni albümünün daha heavy metal olmasını istediği için Roy Z ile tekrar ortaklık kurdu ve 1997'de Accident of Birth albümü yayınladı. Eski Maiden gitaristi Adrian Smith de albümde ve turnede Dickinson'a eşlik etti ve albüm herkes tarafından çok beğenildi. Bir sene sonra aynı ekiple The Chemical Wedding yayınlandı ve daha da büyük bir başarı kazandı. 1999'da Scream For Me Brazil adlı konser albümü de yayınlandı.

2001'de bir "en iyiler" albümü yayınlandı. 2 CD'lik bu albümün 2. CD'sinde yayınlanmamış, akustik ve eski Bruce Dickinson şarkıları bulunmaktaydı. Bu arada iyi de bir pilot olan Bruce Dickinson, Discovery Channel'da uçaklarla ilgili bir belgesel olan Flying Heavy Metal adlı programı da sunmuştur. 2005'te yine Roy Z ile birlikte Tyranny of Souls adlı solo albümü çıktı. 2006'da da konser görüntüleri ve Samson da dahil olmak üzere eski görüntülerinin bulunduğu Anthology adlı DVD'yi yayınladı.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ (İngilizce)"Interview with BRUCE DICKINSON". dmme.net. 3 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ağustos 2008. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]