Bordigizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Bordigizm, İtalya Komünist Partisi'nin kurucusu ve Enternasyonal Komünist Partisi'nin önde gelen isimlerinden olan Marksist Amadeo Bordiga tarafından benimsenen bir sol komünizm çeşididir. Bordigizm, dışardan konulmuş bir etikettir: bu ekolün takipçileri kendilerini bu şekilde nitelemeyip İtalya komünist solu tabirini tercih ederler. Kökenleri İtalya Sosyalist Partisi'nin sol kesimine dayanan Bordigizm, seçimleri boykot etmeyi savunmakla bilinir. Enternasyonal Komünist Partisi (Programma Comunista) 80'lerin başlarında Türkçe Enternasyonalist Proleter gazetesini çıkarmış[1], Enternasyonal Komünist Partisi (il Partito Comunista) ise 2019'dan beri internet üzerinden Türkçe yayın yapmaktadır[2].

Teoriler[değiştir | kaynağı değiştir]

Stalinizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuramsal düzeyde Bordiga, Sovyetler Birliği'nin kapitalist üretim biçimini toplumsal olarak anlaşılması ve yayılması için çalışmalar yaptı. Bordiga'nın Sovyet ekonomisinin kapitalist doğası üzerine yazıları, Troçkistlerin ürettiklerinin aksine, aynı zamanda tarım sektörüne odaklıydı. Bordiga, Sovyetler Birliği'ndeki tarımı analiz ederken, biri kooperatif çiftliği, diğeri ücretli emek devlet çiftliği olan Kolhoz ve Sovhoz'da mevcut olan kapitalist sosyal ilişkileri sergilemeye çalıştı.[3]

Demokrasi[değiştir | kaynağı değiştir]

Bordiga siyasi kariyerinde, Karl Marx ve Friedrich Engels'in geleneğini takip ettiğine inandığı için kendisini gururla anti-demokratik olarak tanımladı. Bununla birlikte, Bordiga'nın demokrasiye yönelik düşmanlığı, tek partili devletin Stalinist anlatısıyla ilgisizdi. Faşizmi ve Stalinizmi burjuva demokrasisinin doruk noktası olarak gördü.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Enternasyonalist Proleter, 1981-1983". pcint.org. Erişim tarihi: 22 Nisan 2021. 
  2. ^ "Enternasyonal Komünist Partisi". www.international-communist-party.org. Erişim tarihi: 22 Nisan 2021. 
  3. ^ Goldner, Loren (1995). "Amadeo Bordiga, the agrarian question and the international revolutionary movement" (PDF). Critique: Journal of Socialist Theory. 23 (1): 73-100. doi:10.1080/03017609508413387. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2018.