Acil tıp

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Bir ambulans

Acil tıp, insan sağlığının hayati derecede etkilenmesi ve bu durumdan en hızlı şekilde normale dönme adına yapılan tüm uygulamaları kapsayan acil sağlık hizmeti. Acil tıp hizmetleri hatanelerin acil servislerinde ve mobil ekipler vasıtasıyla hastane dışında verilir.

Tarihsel gelişimi[1][değiştir | kaynağı değiştir]

Bu günkü bilinen anlamıyla acil tıp ilk olarak 1960'larda başlamıştır. İlk olarak ABD'de ayrı bir uzmanlık alanı olarak ortaya çıkmış ve dünyadaki gelişimi de buna parerlel olmuştur. 1966'da Amerikan Ulusal Bilimler Akademisi'nin yayınladığı Kazalarda Ölüm ve Sakatlıklar: Modern Toplumun İhmal Edilmiş Hastalığı yazısı çok ses getirmiştir, bu yazıda Vietnam'da yaralanan bir askerin New York'ta vurulan bir sivilden daha çok yaşama şansı olduğundan bahsedilmiştir. Bu yazıyla beraber acil tıp hizmetleri yeniden ele alındı ve otoyol güvenliği yasası çıktı. O zamana kadar acil servisleri personle ve ekipman bakımından yetersiz ve kontrolsüz birimlerdi. İlk kez Cincinnati Üniversitesinde 1970'de Acil Tıp Ana Bilim Dalı kuruldu ve bir çok uzman yetiştirdi. Bu tarihten sonra acil Servisler hastaların en çok uğradığı birimler haline gelmişlerdir.

Türkiyede Acil tıp[değiştir | kaynağı değiştir]

1990 yılında Dokuz Eylül Üniversitesinin davetiyle Türkiye'ye gelen ABD'li Acil Tıp Uzmanı Dr. John Fowler DEÜ Acil Servisinde çalışmaya başladı. Dr. Fowler'ın çabalarıyla 1993 yılında Acil Tıp Uzmanlığı, ayrı bir uzmanlık olarak kabul edildi.


Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ http://www.aciltıp.com/acil-tip-nedir