Öğretmen

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Bir öğretmen ve öğrenciler
Afganistan'daki bir anaokulu sınıfı.

Öğretmen veya eğitmen; bir bilim dalını, bir sanatı, bir tekniği veya belli bir bilgiyi öğretmeyi kendisine meslek edinmiş kimsedir. Bu mesleğe de öğretmenlik denir. Öğretmenler toplumun eğitim hedefleri doğrultusunda bireylere eğitim ve öğretim sunar.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Öğretmenliğin bir meslek olarak icra edilmesinin en bilinen örneği sofistlerdir. Sofistlerin yerleşim yerlerini dolaşarak buralarda halkı eğittikleri bilinmektedir.

Üniversitede öğretmenlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Üniversitelerde öğretmenlik yapan yardımcı doçent, doçent, profesöre genel olarak "öğretim üyesi" denir. Bu derecelere yükselmedikleri halde üniversitelerde öğretim yapanlara "öğretim görevlisi", "uzman okutman" denir. Bu kişiler de öğretim yardımcısı adı altındadır. Üniversitede öğretim kadrosunda bulunan, asistandan profesöre kadar her derecedeki personelin genel nitelemesi ise öğretim elemanı'dır.

Dünyada Öğretmenlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Dünyada 9.4 milyonu okul öncesi, 30.3 milyonu ilköğretim, 18.1 milyonu ortaokul, 14 milyonu lise ve 12.5 milyonu yükseköğretimde olmak üzere toplam 85 milyon öğretmen bulunmaktadır.[1]

Araştırmalar, öğretmenlerin kalitesinin çocukların öğrenmesi ve refahının önemli bir belirleyicisi olduğunu göstermektedir. Kötü performans gösteren bir öğretmenden harika bir öğretmene geçmek, öğrencinin daha iyi hale gelmesini birkaç yıllık eğitimle artırabilir. Harika öğretmenlerin aynı zamanda öğrencilerin yaşamları boyunca iyi olma halleri üzerinde önemli bir etkisi vardır, sadece akademik başarılarını değil, aynı zamanda diğer uzun vadeli sosyal ve emek sonuçlarını da etkiler.[2]

Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı, öğretmenlerin kariyerleri boyunca eğitimlerine ve mesleki gelişimlerine rehberlik etmek için öğretmenlerin ihtiyaç duyduğu bilgi ve becerilerin ortak bir tanımı geliştirmenin gerekli olduğunu savundu. [3] Bazı kanıta dayalı uluslararası tartışmalar böyle bir ortak anlayışa ulaşmaya çalışmıştır. Örneğin, Avrupa Birliği öğretmenlerin ihtiyaç duyduğu üç geniş yeterlilik alanı belirlemiştir:

  • Başkalarıyla çalışmak
  • Bilgi, teknoloji ve bilgi ile çalışmak ve
  • Toplum içinde ve toplumla birlikte çalışmak. [4]

Öğretmenlik Mesleğinin Statüsü Dünya ölçeğinde, öğretmenlerin statüleri arasında önemli farklılıklar olduğu görülmektedir Öğretmenlerin dünya ölçeğinde statülerinin karşılaştırılmasına yönelik ilk kapsamlı çalışma, Varkey GEMS Vakfı aracılığı ile Sussex Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Peter Dolton ve Malaga Üniversitesi öğretim üyesi Doç. Dr. Oscar Marcenaro-Gutierrez tarafından, 21 ülke ölçeğinde 1000 katılımcı ile halkın öğretmenlere yönelik tutumlarını ortaya çıkarmak amacıyla yapılmış olup, ‘2013 Global Öğretmen Statüsü Endeksi’ olarak yayımlanmıştır.[5] Bu endekse göre, öğretmenler en yüksek statüye Çin’de, en düşük statüye ise İsrail’de sahiptir. Çin, Güney Kore, Türkiye, Mısır ve Yunanistan’da insanlar öğretmenlere diğer Avrupa ve Anglo Sakson ülkelerinden daha çok saygı göstermektedir. Britanya ve Amerika bu endeksin ortalarında yer almaktadır. Brezilya, Çin, Çek Cumhuriyeti, Mısır, Finlandiya, Fransa, Almanya, Yunanistan, İsrail, İtalya, Japonya, Hollanda, Yeni Zelanda, Portekiz, Türkiye, Singapur, Güney Kore, İspanya, İsviçre, Birleşik Krallık ve Amerika’da yapılan bu çalışmanın sonuçlarına göre, hemen hemen bütün ülkelerde öğretmenlere yeterli veya pozitif güven değerlemeleri verilmekle birlikte, Finlandiya ve Brezilya’da en yüksek değerlemeler ortaya çıkarken, İsrail, Güney Kore, Mısır ve Japonya’da en düşük değerlemeler verilmiştir. Bu bağlamda, Finlandiya ve Brezilya’da toplumun öğretmenlere verdiği değerin en yüksek oranda olduğu söylenebilir. Bununla birlikte, Fransa, Çin, Türkiye ve ABD’de ilkokul öğretmenlerinin daha fazla itibar gördüğünü de belirtmek gerekmektedir.[5]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Teachers". World Bank (İngilizce). Erişim tarihi: 27 Ekim 2021. 
  2. ^ "Teachers". World Bank (İngilizce). Erişim tarihi: 27 Ekim 2021. 
  3. ^ 'Teachers Matter: Attracting, Developing and Retaining Effective Teachers', 2005, Paris: OECD publications
  4. ^ F Caena (2011) 'Literature review: Teachers’ core competences: requirements and development' accessed January 2017 at "Archived copy" (PDF). 9 Ocak 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2017. 
  5. ^ a b "Index of teacher-directed instruction". dx.doi.org. 3 Aralık 2013. Erişim tarihi: 26 Ekim 2021. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]