Euroleague

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Turkish Airlines Euroleague
Güncel sezon/turnuva:
2013-14 Euroleague
Turkish Airlines Euroleague.png
Ülke Avrupa Birliği FIBA ülkeleri
Kıta Avrupa Birliği Avrupa
Konfederasyon Avrupa Birliği FIBA
Kuruluş 1957
Slogan I Feel Devotion
Takım Sayısı 24
Son Şampiyon Yunanistan Olympiacos BC (3. kez)
En Başarılı Takım İspanya Real Madrid (8 kez)
TV yayıncısı Euroleague TV
Yayımcı kanal listesi
Resmî site euroleague.net

Euroleague (Sponsorluk adıyla: Turkish Airlines Euroleague), Avrupa kıtasında oynanan en üst düzeydeki ve kazananın Avrupa Şampiyonu olarak adlandırıldığı uluslararası basketbol ligi.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

Avrupa Kupası / Turkish Airlines Euroleague 1958 yılında kurulan lig ilk senelerinde Avrupa'da liglerini şampiyon bitiren takımların oynadığı ve klasik bir eleme sistemiyle oynanan bir turnuva iken 1990'ların başından itibaren sadece şampiyonların değil diğer önemli takımları da içeren ve içinde lig mücadelesi de içeren bir kupa görünümüne ulaştı.

Euroleague ismi ise 2000 yılında ULEB (Union of European Leagues of Basketball) tarafından öne sürüldü. 2000/2001 sezonunda ULEB'e üye takımlar FIBA'nın organize ettiği turnuvadan ayrılarak kendi liglerini kurdular. FIBA ise Suproleague adıyla devam etti. Türkiye'nin de dahil olduğu ülkeler FIBA'nın organizasyonunda kaldı.

Avrupa'nın en büyük kulüplerinden olan Türkiye, İtalya ve Yunanistan takımlarının ayrılması önemli bir bölünme oluşturdu ve Avrupa'da iki tane büyük kupa oluştu.

2001 yılında iki organizasyon Euroleague adı altında tekrar birleşti.

Statü[değiştir | kaynağı değiştir]

Turkish Airlines Euroleague şu anda dört aşamada oynanmaktadır.

İlk aşamada 24 takım katılır. Bu takımlar 6'lı olarak 4 gruba ayrılır. Her takım grubundaki diğer takımlarla kendi sahalarında ve deplasmanda olmak üzere ikişer maç yapar. Normal grup maçları sonunda gruplarında ilk 4 sırayı alan takımlar üst gruplara çıkar. İkinci aşamada kalan 16 takım yeni oluşturulan 4'erli 4 grupta yer alır ve diğer takımlarla yine 2 maç oynar. Maçlar sonunda gruplarında ilk iki sırayı alan takımlar gruptan çıkar.

Çeyrek finale çıkacak takımlar belli olduktan sonra kalan 8 takım dörtlü final için mücadele eder.Bu aşamada kupa lig maçlarından eleme usülünde maçlara geçer ve rakiplerini eleyen takımlar dörtlü final oynamaya hak kazanır. Çeyrek final mücadelesinde 5 maç üzerinden 3 maç kazanan rakibini eler. İlk 2 maç A takımının sahasında, 3. ve 4. maçlar B takımının sahasında, 5.maç ise tekrar A takımının sahasında oynanır.

Son aşama olan dörtlü final ise önceden belirlenen bir şehirde bu finale kalan 4 takım arasında oynanır. Dörtlü final maçları tek maçlık eleme sistemine göre oynanır. Yarı finalde elenen takımlar üçüncülük maçına, kazanan takımlar ise son gün finale çıkar.

THY sponsorluğu[değiştir | kaynağı değiştir]

26 Temmuz 2010 tarihinde Türk Hava Yolları ve Euroleague arasında 15.000.000 bedel ile bir stratejik sponsorluk anlaşması imzalanmıştır. Bu anlaşmaya göre Avrupa basketbolunun en üst ligi olan Euroleague, 2010-11 sezonundan itibaren Turkish Airlines Euroleague adıyla düzenlemeye başlamıştır. Buna benzer şekilde Dörtlü Final yani Final Four da Turkish Airlines Final Four adını almıştır. Bu anlaşma beş sezon boyunca geçerli olacaktır. Bu süre sonunda eğer istenirse anlaşma beş yıl daha uzatılabilecektir.[1][2]

Şampiyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

(1958'den itibaren Turkish Airlines Euroleague öncesi Avrupa Kupası dahil)

  • 1958 ASK Riga (SSCB)
  • 1959 ASK Riga (SSCB)
  • 1960 ASK Riga (SSCB)
  • 1961 CSKA Moscow (SSCB)
  • 1962 Tiflis (SSCB)
  • 1963 CSKA Moscow (SSCB)
  • 1964 Real Madrid (İspanya)
  • 1965 Real Madrid (İspanya)
  • 1966 Olimpia Milano (İtalya)
  • 1967 Real Madrid (İspanya)
  • 1968 Real Madrid (İspanya)
  • 1969 CSKA Moscow (SSCB)
  • 1970 Ignis Varese (İtalya)
  • 1971 CSKA Moscow (SSCB)
  • 1972 Ignis Varese (İtalya)
  • 1973 Ignis Varese (İtalya)
  • 1974 Real Madrid (İspanya)
  • 1975 Ignis Varese (İtalya)
  • 1976 Mobilgirgi Varese (İtalya)
  • 1977 Maccabi Tel Aviv BC (İsrail)
  • 1978 Real Madrid (İspanya)
  • 1979 Bosna Sarajevo (Yugoslavya)
  • 1980 Real Madrid (İspanya)
  • 1981 Maccabi Tel Aviv BC (İsrail)
  • 1982 Squibb Cantù (İtalya)
  • 1983 Ford Cantù (İtalya)
  • 1984 Banco di Roma (İtalya)
  • 1985 Cibona Zagreb (Yugoslavya)
  • 1986 Cibona Zagreb (Yugoslavya)
  • 1987 Olimpia Milano (İtalya)
  • 1988 Olimpia Milano (İtalya)
  • 1989 Jugoplastika Split (Yugoslavya)
  • 1990 Jugoplastika Split (Yugoslavya)
  • 1991 Pop 84 Split (Yugoslavya)
  • 1992 Partizan Belgrad (Yugoslavya)
  • 1993 CSP Limoges (Fransa)
  • 1994 Joventut Badalona (İspanya)
  • 1995 Real Madrid (İspanya)
  • 1996 Panathinaikos BC (Yunanistan)
  • 1997 Olympiacos BC (Yunanistan)
  • 1998 Kinder Bologna (İtalya)
  • 1999 Žalgiris Kaunas (Litvanya
  • 2000 Panathinaikos BC (Yunanistan)
  • 2001 Kinder Bologna (İtalya)
  • 2001 Maccabi Tel Aviv BC (İsrail) Suproleague Şampiyonu
  • 2002 Panathinaikos BC (Yunanistan)
  • 2003 Barcelona (İspanya)
  • 2004 Maccabi Tel Aviv BC (İsrail)
  • 2005 Maccabi Tel Aviv BC (İsrail)
  • 2006 CSKA Moscow (Rusya)
  • 2007 Panathinaikos BC (Yunanistan)
  • 2008 CSKA Moscow (Rusya)
  • 2009 Panathinaikos BC (Yunanistan)
  • 2010 FC Barcelona (İspanya)
  • 2011 Panathinaikos BC (Yunanistan)
  • 2012 Olympiacos BC (Yunanistan)
  • 2013 Olympiacos BC (Yunanistan)

Şampiyonluk sayısına göre takımlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Takım Ülke Kupa
Real Madrid İspanya 8
PBK CSKA Moskova SSCB, Rusya 6
Panathinaikos BC Yunanistan 6
Pallacanestro Varese İtalya 5
Maccabi Tel Aviv BC İsrail 5
Olympiacos BC Yunanistan 3
Olimpia Milan İtalya 3
ASK Riga SSCB 3
KK Split Yugoslavya 3
Cibona Zagreb Yugoslavya 2
Virtus Bologna İtalya 2
Pallacanestro Cantù İtalya 2
Barcelona İspanya 2
Virtus Roma İtalya 1
Bosna Sarajevo Yugoslavya 1
CSP Limoges Fransa 1
Joventut Badalona İspanya 1
Partizan Belgrade Yugoslavya 1
Tiflis SSCB 1
Žalgiris Kaunas Litvanya 1

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]