Jean-Claude Van Damme

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Jean-Claude Van Damme
Jean-Claude Van Damme The Expendables 2 filminin galasında Paris, Fransa, 2012
Genel bilgiler
Doğum 18 Ekim Ekim 1960 (1960-10-18) (55 yaşında)
Sint-Agatha-Berchem, Brüksel, Belçika
Evlilik(ler)i Maria Rodriguez: 25 Ağustos 1980 - 1984 (boşandı)
Cynthia Derderian: 24 Ağustos 1985 - 1986 (boşandı)
Darcy LaPier: 3 Şubat 1994 - Kasım 1997 (boşandı, 1 çocuk)
Gladys Portugues: 3 Ocak 1987 - 1992 (boşandı); 25 Haziran 1999 - günümüz (2 çocuk)
Etkin yıllar 1983-günümüz
Jean-Claude Van Damme Cannes Film Festivali'inde

Jean-Claude Camille Francois Van Varenberg (d. 18 Ekim 1960), Belçikalı sporcu ve aktör.

Gençliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Jean-Claude Van Damme, on yaşındayken dövüş sanatlarına başladı. Babası kendisini Shotokan karate okuluna kaydettirdi​​.[1] Dövüş stillerini Shotokan Karate ve Kickboks oluşmaktadır.[2] Sonunda karate'de siyah kuşak kazandı.[3] Fiziksel gelişimini sağlamak için ağırlık kaldırmaya başladı. Sonunda Bay Belçika vücut geliştirme ünvanını aldı.[4] 16 yaşındayken, beş yıl boyunca bale okuluna gitti. Van Damme'a göre, bale "bir sanattır, ama aynı zamanda en zor sporlardan biridir. Eğer bir bale egzersizi yapabilirseniz başka sporlarda da egzersiz yapabilirsiniz."[5]

Dövüş sanatları kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

11 yaşındayken,[6] Van Damme, Belçika'da Claude Goetz gözetiminde Centre National De Karate'ye (Karate Milli Merkezi) katıldı. Van Damme dört yıl için eğitilmiş ve Belçika Karate Takımına bir yer kazanmıştır; Daha sonra Dominique Valera ile temas kurarak karate ve kickboks da eğitim almıştır.[7]

Van Damme, 15 yaşındayken, Belçika'da karateye başladı. 1976-1980 yılları arası katıldığı turnuvalarda 44 galibiyet ve 4 yenilgi almıştır.

26 Aralık 1979 tarihinde, Brüksel'de, La Coupe Francois Persoons Karate Turnuvası'nda Avrupa Karate Şampiyonasını kazanan Van Damme, Belçika Karate Takımı'nın bir üyesiydi.

Van Damme Coupe des Espoirs Karate Turnuvası'nda ikinci oldu. 3 günlük turnuvada, Van Damme takım arkadaşı Angelo Sapataro'ya finalde kaybetmeden önce 25 rakibini yenmişti.

1977 ile 1982 yılları arası Van Damme, 18 galibiyet (18 nakavt) ve 1 yenilgi almıştır.[8]

Van Damme, 5 yıllık tam temas kariyeri boyunca, sadece Sherman Bergman ile bir maçta, bir kez yere yıkıldı.[9][10] Van Damme ilk turda 56 saniye içinde Bergman'ı nakavt etti.[9][10] 1980 yılında, Van Damme Profesyonel Karate Dergi yayıncısı ve editörü Mike Anderson, ve birden fazla Avrupa şampiyonu olan Geet Lemmens'in dikkatini çekti.[11] 1982'de emekli oldu.

Jean-Claude Van Damme 18 ve 19 yaşında Avrupa orta siklet karate şampiyonu oldu. Kendini çelimsiz ve güçsüz bulduğu için Vücut Geliştirme idmanlarına başladı. Sonraki yıllarda Kickboks, Muay Thai ve Full Contact'a ağırlık verirken esneklik ve karate idmanlarını da aksatmadı. 99 kilodayken resmi olmayan bir Vücut Geliştirme organizasyonunda Mr. Belgium ünvanını aldı. Aktör aynı zamanda 3 çocuk babasıdır; Kristopher(1987), Bianca (1990)ve Nicholas(1995).

Film kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Jean-Claude Van Damme ve çocukluk arkadaşı Michel Qissi, 1982 yılında, yıldız olma umuduyla Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. Her ikisi de, Breakin adlı filmde figüran olarak yer aldılar. Bu filmde dans figürleri sergilediler. Formunu korumak ve idmanlarını aksatmamak adına anlaştığı bir spor salonunun ücretsiz temizliğini ve işletmesini yapıyordu. O sıralarda kısa süreli taksi şoförlüğü, gece kulüplerinde korumalık, pizzacılık gibi günlük işler yaptı. 1983 yılında Fransız yapımı ‘Rue Barbare’ adlı filmde figuran bir polis rolü aldı. 1984 yılında Breaking adlı break-dance filminde figüranlık yaptı. Aynı yıl Monaco Forever adlı 40 dakikalık bir kısa parodi filmde 5 dakikalık kısa rolüyle eşcinsel bir karateciyi canlandırdı. Bu filmden sonra film çevirmek için Hong Kong’a gitti, ancak istediği başarıyı elde edemeyince şansını Hollywood’da denemeye karar verdi. Ünlü aksiyon starlarından ufak roller almak için yardım istedi. Tek verilen şans The Predator filmindeki yaratık kostümünü giymek oldu. Deneme çekimleri sırasında Jean-Claude Van Damme ile yapımcı arasında problem çıkınca rolü iptal oldu. Bazı fitness ve Uzak Doğu sporları dergilerine pozlar verdi. O sıralarda (aktörün söylediğine göre) İngilizce öğrenmek için Taş Devri'ni izliyordu. 1986'da No Retreat No Surrender filminde oynadı. Rolü kısaydı ve kötü adam karakterindeydi ancak bu bazı çevrelerce onun fark edilmesini sağladı. 1988’de ufak bütçeli sıradan bir ajan filmi olan Black Eagle'da oynadı. Ancak yine de bu filmler aktörün beklediği çıkışı yapmasına yetmemişti.

Bir gün Cannon Films'in sahiplerinden Menahem Golan'ın ofisini arayıp randevu ister. Defalarca randevu alıp atlatılan aktör Menahem Golan'ı dışarda görmeye çalışır. Bir gün restoranta öğlen yemeğinden tam çıkarken Jean Claude onun önünü keser ve başının üstüne bir tekme atar. Menahem Golan bu ilginç ve etkileyici tanışma vesilesiyle Van Damme'ı uluslararası aksiyon starı yapıcak rolü Bloodsport adlı film projesiyle birlikte başlatır. Filmin kısa sürede tüm dünyadaki gişe başarısından sonra Van Damme aksiyon / macera filmlerinin en çok aranılan isimlerinden biri oldu. 1989 yılında yakın çekim planları ve değişik kamera açıları ile dikkatleri çeken Cyberpunk-bilim kurgu filmi olan ‘Cyborg’,'de oynadı. Filmin bir sahnesinde gözüne gelen plastik bıçak sonucunda kör olan oyuncuya 50.000 dolar tazminat ödemek zorunda kalan Van Damme konu hakkında çok üzgün olduğunu her fırsatta dile getiriyor. Cannon Film şirketiyle 3 filmlik bir anlaşmaya imza atmış olan aktör bu sözleşmenin son filmi olan Kickboxer için senaryosunu beğenmesem de hikâyeyi daha iyi bir hale getirmek için kendimden bir şeyler katmak ve oynamak zorundaydım diyor. Cannon film şirketi altın çağını yaşamasına rağmen kalitesini günden güne düşüren b sınıfı filmlere imza atmaya başlamıştı ve bu rollerin birçoğunu Jean Claude'a teklif etmişlerdi. Ancak aktör senaryoların ve rollerin öncekilere oranla önemsiz ve anlamsız olduğunu belirterek Cannon şirketi ile bağlarını koparttı.

Universal Studios'la yaptığı 6 filmlik anlaşma ile daha nitelikli ve daha büyük bütçeli projelerden önemli paralar kazanmaya başladı. Daha sonra senaryolarına katkıda bulunduğu ‘Lionheart’ Death Warrent ve ‘Double Impact’ Universal Soldier gibi aksiyon filmlerinde kariyerinin altın çağını devam ettirdi.

Van Damme, Haziran 2007

Birliktelikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Eşi: Maria Rodriguez; Venezuellalı; ilk eşi, 1981'de Van Damme Amerika'ya taşınınca boşandılar
  • Eşi: Cynthia Derdian; 1985'de bir yıl evli kaldılar; Babasının halı mağazasında çalışırken tanışmışlardı
  • Eşi: Gladys Portugues, vücut geliştirici; 1986'da evlendiler; 1992'da boşandılar, 1999'da yeniden evlendiler
  • Eşi: Darcy La Pier, model; 1994'te evlendiler, 1996'da boşandılar

Hakkında[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 10 yaşında dövüş sanatlarıyla uğraşmaya başladı.
  • 17 yaşında Shotokan Karate'de siyah kuşak (shodan) sahibi oldu.
  • Sonraki yıllarda Full Contact-Kickboxs, streching, fitness uzmanı oldu.
  • Chuck Norris'e streching ve fitness dersleri verdi.
  • 16 yaşında baleye başladı. 5 yıl klasik Bale eğitimi aldı.
  • 18 yaşında Belçika'da California Gym isimli spor salonunu açtı.

Aylık kazancı 15.000 doları buluyordu.

  • 1980 yılında spor salonunu sattı ve ABD'ye gitti. (önce Hong Kong'u denedi)
  • Çok iyi derecede ve aksanlı İngilizce ve Fransızca, konuşabiliyor.
  • Genellikle Fransız ve Klasik Müzik dinliyor. Beethoven favorisi.
  • 166 kilo kaldırabiliyor. 1.74 cm trambolinsiz zıplayabiliyor.
  • Long Road Productions adlı yapım şirketinin sahibidir.

Özel hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1990'ların ortalarına gelindiğinde, sürekli çekim ve filmlerinin tanıtımı yüzünden strese giren Van damme, haftada 10,000 doların üzerinde para harcayarak Kokain alışkanlığını geliştirdi. 1996 yılına kadar günde 10 grama kadar almaktaydı. 1999 yılında[12] bu suçtan dolayı tutuklandı.[13][14][15] Uyuşturucu rehabilitasyon girişimleri başarısız oldu ve soğuk hindi ve egzersiz ile bağımlılığını azaltmaya çalıştı. 1998 yılında, kendisine Bipolar bozukluk tanısı konuldu.[14][15][16][17] 2011 yılında, Jean-Claude Van Damme: Kapalı Kapılar Ardında adlı İngiliz reality show'u programında kendisi ile ilgili durumu tartışıldı. Bu programda Van damme şöyle konuştu: Bazen beni seversin, ve bazen benden nefret edersin. Ama ne yapabilirim? Ben mükemmel değilim...Ben ileri derecede bipolarım, ve ben bunun için ilaç alıyorum... Gençken, okula giderken sabah gökyüzü maviydi ve bana gökyüzü siyah gibi geliyordu. Çok üzülüyordum.[18] Van Damme bugüne kadar dört farklı kadınla beş kez evlenmiştir.

Filmografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Filmleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl Film Rolü Notlar
1984 Monaco Forever Gey Karateci
Breakin' İlk Dans Sıra Gösterinde
1986 No Retreat, No Surrender Ivan Krushensky İlk filminde kötü adam rolünde
aka "Karate Tiger" (European)
1987 Bloodsport Frank Dux Dövüş koreografi / senarist ve Bolo Yeung ile ilk çalışması
1988 Black Eagle Andrei ikinci filmi. kötü rolde
1989 Cyborg Gibson Rickenbacker
Kickboxer Kurt Sloane Senarist
aka "Karate Tiger 3" (Avrupalı)
1990 Death Warrant Louis Burke
Lionheart Lyon Gaultier Dövüş koreografi
1991 Double Impact Alex Wagner/Chad Wagner Çift rol

MTV Movie Awards En Çekici Erkek MTV Film Ödülü Bolo Yeung ve ikinci çalışması

1992 Universal Soldier Luc Deveraux/GR44 Dolph Lundgren ile ilk çalışması
1993 Last Action Hero Kendisi
Nowhere to Run Sam Gillen En Çekici Erkek MTV Film Ödülleri adaylığı
Hard Target Chance Boudreaux En Çekici Erkek MTV Film Ödülleri adaylığı
1994 Timecop Max Walker Çift rolde
Street Fighter Albay William F. Guile
1995 Sudden Death Darren McCord
1996 Maximum Risk Alain Moreau/Mikhail Suverov Çift rolde
The Quest Christopher Dubois ilk yönetmenlik denemesi

Writer

1997 Double Team Jack Quinn En kötü çift dalında Altın Ahududu Ödülü (Dennis Rodman ile)
1998 Knock Off Marcus Ray
Legionnaire Alain Lefevre Yapımcı
1999 Universal Soldier: The Return Luc Devereaux Yapımcı, last theatrical release until JCVD
Inferno Eddie Lomax
2001 The Order Rudy Cafmeyer/Charles Le Vaillant Double role
Replicant Edward "The Torch" Garrotte/Replicant Çift rol
2002 Derailed Jacques Kristoff
2003 In Hell Kyle LeBlanc
2004 Wake of Death Ben Archer
Las Vegas Kendisi
Narco Jean's ghost by Lenny
2006 The Hard Corps Phillip Sauvage
Second in Command Sam Keenan
Sınav Charles 2006 yılında yönetmenliğini Ömer Faruk Sorak'ın yaptığı Türk sinema filmi
2007 Until Death Anthony Stowe
2008 The Shepherd: Border Patrol Jack Robideaux Scott Adkins ile ilk çalışması
JCVD JCVD Return to mainstream with limited theatrical release

2008: En İyi Erkek Oyuncu dalında Toronto Sinema Eleştirmenleri Birliği Ödülleri adaylığı

2009: En İyi Erkek Oyuncu Chlotrudis Ödülü adaylığı

2009 Universal Soldier: Regeneration Luc Deveraux Dolph Lundgren ve Andrei Arlovski ile ikinci çalışması.
2011 Kung Fu Panda 2 Master Croc ilk seslendirme çalışması
Assassination Games Vincent Brazil
Beur sur la ville Albay Merot
2012 Rzhevskiy vs. Napoleon Kendisi
Dragon Eyes Jean-Luis Tiano Cung Le ve Peter Weller ile ilk çalışması
Universal Soldier: Day of Reckoning Luc Deveraux Tamamlandı, Scott Adkins ve Dolph Lundgren ile üçüncü çalışması ve Andrei Arlovski ile ikinci çalışması.
Six Bullets Samson Gaul
The Expendables 2 Jean Vilain Geniş sahne açıklaması
dördüncü filmi, kötü adam rolünde görünmekte. Scott Adkins ve Dolph Lundgren ile dördüncü çalışması.
2013 U.F.O. George
Soldiers Frenchy Çekiliyor
Yapımcı, Yönetmen, Senarist ve Editör
Enemies Closer Xander
2014 Welcome to the Jungle Storm Rotchild
2014 Swelter Stillman
2015 Pound of Flesh Deacon
2015 Jian Bing Man Küçük rol
2015 Yüksek Derece Küçük rol
2015 The Tower Wiston Baxter Duyuruldu
2016 Kickboxer: Vengeance Usta Durand
2016 Full Love Frenchy Yönetmen, Senarist

TV dizileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl Film Rolü Notlar
1996 Friends Kendisi "The One After the Superbowl" (2 Sezon, 12-13 Bölüm)
2004 Las Vegas Kendisi "Die Fast, Die Furious" (1 Sezon, 15 bölüm)
2009 Robot Chicken Count Dracula (seslendirme)
Rhett Butler (seslendirme)
Kendisi (seslendirme)
"Maurice Was Caught" (4 Sezon, 12 bölüm)
2011 Jean Claude Van Damme: Behind Closed Doors Kendisi 8 bölüm

Müzik videoları[değiştir | kaynağı değiştir]

Müzik Sanatçı
"Body Count's in the House" Body Count
"Time Won't Let Me" The Smithereens
"Straight to My Feet" MC Hammer featuring Deion Sanders
"Something There" Chage and Aska
"Crush 'Em" Megadeth
"Kiss My Eyes" Bob Sinclar
"Ya Lyublyu Ego" Iryna Bilyk and Olga Gorbacheva

Video oyunları[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl Oyun Rol
1995 Street Fighter: The Movie Colonel Guile

Ödülleri ve adaylıkları[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıl Aday yapım Ödül Kategori Sonuç
1988 Bloodsport Golden Raspberry Award En Kötü Yeni Yıldız[19] Adaylık
1992 Double Impact MTV Movie Award En Çok Arzu Edilen Erkek Adaylık
1993 Nowhere to Run MTV Movie Award En Çok Arzu Edilen Erkek Adaylık
1994 Hard Target MTV Movie Award En Çok Arzu Edilen Erkek Adaylık
1994 Hard Target MTV Movie Award En İyi Aksiyon Dizisi Adaylık
1994 Hard Target Saturn Award En İyi Korku Filmi Adaylık
1998 Double Team Golden Raspberry Award En Kötü Çift(Dennis Rodman birlikte) Kazandı
1999 Legionnaire Saturn Award Best Home Video Release Adaylık
2001 Replicant Video Premiere Award En İyi Aktör Adaylık
2004 Bollywood Movie Award Bollywood Movie Award Uluslararası Aksiyon Süper Star Kazandı
2008 JCVD Silver Leopard En İyi Aktör Adaylık
2009 JCVD TFCA Award En İyi Erkek Oyuncu Adaylık
2014 Macau International Film Festival Golden Lotus Award Üstün Başarı Ödülü Kazandı

Semi-contact/light-contact kaydı[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Record Rakip Metod Tarih Round Zaman Etkinlik Lokasyon Notlar
Kazandı 44-4-0 Belçika Jonny Wellum Decision 7 Mayıs 1980 3 W.A.K.O. Brüksel, Belçika Light-Contact (Van Damme avenges early career defeat)
Kazandı 43-4-0 Belçika Jordy Claes Decision 1980 3 Gala International W.A.K.O. Brüksel, Belçika Light-Contact
Kazandı 42-4-0 Belçika Patrick Teugels[7] l'abandon (TKO) 8 Mart 1980 1 Forest Nationals Brüksel, Belçika Light-Contact:Teugels suffers a broken nose and is unable to continue.)
Kazandı 41-4-0 Macaristan Andres Kovac Decision 1980 3 W.A.K.O. Brüksel, Belçika Semi-Contact
Kazandı 40-4-0 Cezayir Bekim-Moussa Muhammad Decision 1980 3 W.A.K.O. Brüksel, Belçika Semi-Contact
Kazandı 39-4-0 Cezayir Mustapha-Ahmad Benamou Decision 1980 3 W.A.K.O. Brüksel, Belçika Semi-Contact
Kazandı 38-4-0 Almanya Reinhard Krass Disq. 26 Aralık 1979 2 Karate Tournament: Belgium Team vs. German Team Woluwe, Brüksel, Belçika Light-Contact[7]
Kazandı 37-4-0 Portekiz Gilberto Dias l'abandon Kasım 1979 1 World-All Styles Karate Organization Brüksel, Belçika Light-Contact (Dias suffers ankle injury and is unable to continue.)
Kazandı 36-4-0 Almanya Hans Kohler Decision 1979 3 World-All Styles Karate Organization Ingelmunster,Belçika Semi-Contact
Kaybetti 35-4-0 Belçika Patrick Teugels Decision 1979 3 W.A.K.O. Tampa, Florida, ABD Light-Contact (Both men fight in karate gi uniforms, no pads or gloves)
Kazandı 35-3-0 Belçika Matthias Evrard Decision 1979 3 Cup of Antwerp World-All Styles Karate Organization Antwerp,Belçika Semi-Contact
Kazandı 34-3-0 Belçika Paul Sperati Decision 1979 3 World-All Styles Karate Organization Opprebais, Belçika Semi-Contact
Kazandı 33-3-0 Belçika Lucus Reinfeld Decision 1979 3 World-All Styles Karate Organization, Europe Interland Cup Mulhouse, Belçika Semi-Contact
Kazandı 32-3-0 Belçika Robbe Bogaerts Decision 1978 3 Hope Cup World-All Styles Karate Organization Brüksel, Belçika Semi-Contact[20]
Kazandı 31-3-0 Belçika Leonard Baptiste Decision 1978 3 World-All Styles Karate Organization Izegem, Beçika Semi-Contact
Kazandı 30-3-0 Portekiz Fernando Cabanela Decision 1978 3 World-All Styles Karate Organization Izegem, Belçika Semi-Contact
Kaybetti 29-3-0 Belçika Angelo Spataro[7] Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 29-2-0 Belçika Gabriel Van Der Driessche Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 28-2-0 Belçika Farid Muhammad Mousseau Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 27-2-0 Belçika Jacques van Laere Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 26-2-0 Belçika Christian Hedin Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 25-2-0 Belçika Gerard Charon Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 24-2-0 Portekiz David Arranz Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 23-2-0 Belçika Bernard Redden Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 22-2-0 Belçika Antoine Redi Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 21-2-0 Belçika Ben Salah Ellah Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 20-2-0 Belçika Gaston Airey Foul 1978 1 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 19-2-0 Belçika Abdembi Hassan Ali Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 18-2-0 Portekiz Jonas "Marcel" Cohen Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 17-2-0 Belçika Christian Van Tieghem Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 16-2-0 Belçika Max Roelandt Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 15-2-0 Belçika Andre Verbon Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 14-2-0 Belçika Michel Juvillier Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 13-2-0 Belçika Joel Maoreau Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 12-2-0 Belçika Ronald Duivenbode Decision 1978 3 Challenge Coupe des Espoirs Karate Tournament (1st Trials) Antwerp, Belçika Semi-Contact
Kaybetti 11-2-0 Belçika Patrick Teugels Decision 1978 3 Belgium Lightweight Championship Antwerp, Belçika Light-Contact
Kazandı 11-1-0 Belçika Gris Lubbers Decision 1976 3 European Karate Union Ingelmunster,Belçika Semi-Contact
Kazandı 10-1-0 Belçika Andre Lemaire Decision 1977 3 World Association of Kickboxing Organizations Open International Izegem, Belçika Semi-Contact
Kazandı 9-1-0 Belçika Patrick Teugels Decision 1977 3 Antwerp Open International Competition W.A.K.O. Antwerp, Belçika Light-Contact[kaynak belirtilmeli]
Kazandı 8-1-0 Belçika Maurice Devos Decision 1977 3 World Allstyles Kickboxing Organization Antwerp, Belçika Semi-Contact
Kazandı 7-1-0 Fransa, Jacques Berri Decision 1976 3 Antwerp Open WAKO Antwerp, Belgium Semi-Contact
Kazandı 6-1-0 Belçika Johannes Binding Decision 1976 3 Antwerp Open WAKO Antwerp, Belçika Semi-Contact
Kazandı 5-1-0 Fransa Jean-Morin Devigne Decision 1976 3 Antwerp Open WAKO Antwerp, Belçika Semi-Contact
Kazandı 4-1-0 Belçika Roland Vedani Decision 1976 3 European Karate Union Ingelmunster, Belçika Semi-Contact
Kazandı 3-1-0 Belçika Jean-Paul Gaston Decision 1976 3 European Karate Union Brüksel, Belçika Semi-Contact
Kaybetti 2-1-0 Belçika Jonny Wellum Decision 22 Ocak 1976 3 La Federation Europeene de Karate (European Karate Federation) Brüksel, Belçika Semi-Contact (J.Vandenberg credit with Defaite (loss)
Kazandı 2-0-0 Belçika Bernard Briers Decision 22 Ocak 1976 3 La Federation Europeene de Karate (European Karate Federation) Brüksel, Belçika Semi-Contact (J.Vandenberg credit with victoire (win)
Kazandı 1-0-0 Belçika Robin Lomard Decision 22 Ocak 1976 3 La Federation Europeene de Karate (European Karate Federation) Brüksel, Belçika Semi-Contact (J.Vandenberg credit with victoire (win))-Magazine "boxe francise" (Karate)

Kickboxing kaydı[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Record Rakip Metod Tarih Round Zaman Etkinlik Lokasyon Notlar
Kazandı 18-1-0 Hindistan Nedjad Gharbi KKO 1982 1 Brüksel, Belçika Kickboxing
Kazandı 17-1-0 Belçika Daniel Le Jaouen KKO 1982 1 1:05 Brüksel, Belçika Kickboxing
Kazandı 16-1-0 Belçika Lenny Leikman[7] KKO 1982 3 1st Journée Des Arts Martiaux Brüksel, Belçika Kickboxing
Kazandı 15-1-0 Türkiye Ajom Mahmud Uddin KO 1981 1 0:19 Brüksel, Belçika Kickboxing
Kazandı 14-1-0 Cezayir Mustapha-Ahmad Benamou KKO 1981 1 Brüksel, Belçika Kickboxing
Kazandı 13-1-0 Hollanda Henk Besselman KO 1981 1 Brüksel, Belçika Kickboxing
Kazandı 12-1-0 Birleşik Krallık Michael J. Heming KKO 1980 1 0:46 European Karate Federation Middleweight Championship Brüksel, Belçika Kickboxing[21]
Kazandı 11-1-0 Fransa Georges Verlugels KO 1980 2 P.K.A. Middleweight Championship Brüksel, Belçika Kickboxing[11]
Kazandı 10-1-0 Amerika Birleşik Devletleri Sherman Bergman KKO 4 Kasım 1979 1 0:56 Tampa, Florida, ABD Full-Contact (Van Damme climbs off floor to win.)[10]
Kazandı 9-1-0 Almanya Rolf Risberg KKO 1979 1 Ingelmunster, Belçika Kickboxing[8]
Kazandı 8-1-0 Belçika Emile Leibman KKO 1979 1 Iseghem, Belçika Kickboxing[8]
Kazandı 7-1-0 Belçika Cyrille Nollet KKO 1978 1 Iseghem, Belçika Kickboxing
Kazandı 6-1-0 Belçika Orlando Lang KO 1978 1 0:26 Antwerp, Belçika Kickboxing
Kazandı 5-1-0 Belçika Jacques Piniarski KKO 1978 1 Belçika Kickboxing[8]
Kazandı 4-1-0 Almanya Eric "Basel" Strauss KKO 1978 1 0:18 Antwerp, Belçika Kickboxing[8]
Kazandı 3-1-0 Belçika Andre "Robar" Robaeys KKO 1978 1 Mulhouse, Belçika Kickboxing[8]
Kazandı 2-1-0 Belçika Michel Juvillier KO 1978 1 0:39 Antwerp, Belçika Full-Contact[8]
Kaybetti 1-1-0 Fransa Etienne "Tuf" Aubry Disq 7 Mart 1977 1 1:02 Marsilya, Fransa Full-Contact (Magazine "boxe francise" (Karate))
Kazandı 1-0-0 Belçika Toon Van Oostrum KKO 1977 1 0:46 Brüksel, Belçika Full-Contact

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Why is he famous?". AskMen.com. http://uk.askmen.com/celebs/interview_300/311_jean-claude-van-damme.html. Erişim tarihi: 15 Haziran 2010. 
  2. ^ Stanley, John (2 Nisan 1989). "Belgian Bruiser Muscles Into B-Movie Scene". San Francisco Chronicle. 
  3. ^ Karate black belt[ölü/kırık bağlantı]
  4. ^ Grobel, Lawrence (1 Ocak 1995). "Playboy interview". Playboy. 
  5. ^ Kim, Jae-Ha (14 Nisan 1989). "Van Damme gets his kicks from acting now, not karate". Chicago Sun-Times. 
  6. ^ Katherine Drobot Lawrence. Jean-Claude Van Damme (The Rosen Publishing Group, 2002), p. 11.
  7. ^ a b c d e "Standardized Tournaments And Ratings System Historic Kickboxing Ring Records". The Star System. 8 March 1980. Retrieved 3 April 2012.
  8. ^ a b c d e f g "Jean-Claude Van Damme Profile". Best Eye Candy. Retrieved 3 Nisan 2012.
  9. ^ a b "Jean-Claude Van Damme fan site". 123allcelebs.com. 26 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20120726031027/http://www.123allcelebs.com/biography_of_jean-claude_van_damme-683_eng.html. Erişim tarihi: 20 Şubat 2010. 
  10. ^ a b c Varsallone, Jim (14 July 2009). "KICKBOXING: 'BIG TRAIN' IS DONE". The Miami Herald. Retrieved 3 Nisan 2012.
  11. ^ a b Warrener, Don (15 Ağustos 2011). "Jean Claude van Damme: Behind The Public Image". FightingArts.com. Retrieved 3 Nisan 2012.
  12. ^ "Jean-Claude Van Damme". Biography.com. Retrieved 29 Kasım 2013.
  13. ^ Herald Sun (Melbourne Australia): s. 24. 8 Nisan 1997. 
  14. ^ a b Godfrey, Alex (10 Ağustos 2012). "Jean-Claude Van Damme: 'I tried to play the system; I was blacklisted'". The Guardian.
  15. ^ a b Truitt, Brian (19 Ağustos 2012). "For Jean-Claude Van Damme, comeback is sweet". USA Today.
  16. ^ Hagan, Pat (18 Nisan 2011). "Manic depression has been rebranded as bipolar... But are so many of us really mentally ill?". Mail Online.
  17. ^ Bloch, Jon P.; Naser, Jeffrey A. (2006). The everything health guide to adult bipolar disorder. Everything Books. s. 47. ISBN 978-1-59337-585-0. http://books.google.com/books?id=mbYD87izKHYC&pg=PA47. Erişim tarihi: 31 Ağustos 2010. 
  18. ^ "Stars Who've Battled Mental Health Issues". US Weekly. Retrieved 29 Kasım 2013.
  19. ^ Wilson, John (23 August 2000). "1988 Archive". Razzies.com.
  20. ^ Katherine Drobot Lawrence. Jean-Claude Van Damme. The Rosen Publishing Group, 2002.
  21. ^ "Jean-Claude Van Damme". Listal. Retrieved 3 April 2012.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]