Gölyazı, Nilüfer

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Gölyazı sayfasından yönlendirildi)
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Gölyazı
Bursa'da bulunduğu yer
Ülke  Türkiye
İl Bursa
İlçe Nilüfer
Coğrafi bölge Marmara
Rakım 125 m (410 ft)
Zaman dilimi UTC+03.00 (UDAZD)
İl alan kodu 0224
Posta kodu 16
Resmî site

Gölyazı, (eski ismi Apolyont[1] Rumca: Απολλωνιάδα), Bursa ilinin Nilüfer ilçesine bağlı bir mahalledir.

Bursa-İzmir karayolunun 35. kilometresinden güneye sapıldığında 7 km içeride bulunan Gölyazı, Uluabat Gölü kıyısındaki iki alçak tepeden oluşan küçük bir yarımada üzerine kurulmuştur. Tepelerden birinde adını Yunan tanrısı Apollon'dan alan Apollonia adlı antik çağ kentinin nekropol kalıntıları yer almaktadır; ikinci tepe, göl yükseldiği zaman bir ada halini alır ve ince uzun bir taş köprü ile erişilebilir.

Bugünkü Gölyazı halkının büyük kısmı ada kısmı üzerinde, tuğla duvarlı tarihî Rum evlerinde yaşamaktadır. [2] Günümüzde geçim kaynakları tarım, balıkçılık ve turizmdir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Aziz Panteleimon Kilisesi
Surlar
Köyden göle bakış

Gölyazı, Apollonia Ad Rhyndacum adlı antik Yunan kentinin üzerine kurulmuş bir yerleşimdir. Bu kentin nekropol kalıntıları karaya yakın kısımdaki Zambak Tepe adlı tepenin üzerindedir, antik kentin sivil yerleşimi ise kışın ada haline gelen tepenin üzerindedir; üzerine modern Gölyazı kurulmuştur.[2] Herhangi bir kalıntı olmasa da, antik dönemde de adanın bir köprü ile karaya bağlandığı düşünülür. Ayrıca yerleşimin kuzeybatsınıda kıyıdan 1km. kadar açıktaki Kız Adası üzerinde antik kentin koruyucu Tanrısı kabul edilen Apollon'a adanmış bir tapınağın kalıntıları vardır.

Apollania ad Rhyndacum, Bizans döneminde önce Bitinya Piskoposluğu'na bağlı kalmış, daha sonra Nicomedia ve kısa bir süre de Kios piskoposluklarına bağlanmıştır. Bu dönemde kentte dini yapılar inşa edilmiştir.

Osmanlılar kentin önlerine ilk kez 1302 yılında Bafeus (Koyunhisar) Savaşı'ndan sonra, bu kaleye sığınan Kite Tekfuru'nu kovalamaları sonucu gelmişler; ancak bu kuşatma sırasında kaçak tekfurun teslim edilmesi dolayısıyla anlaşmaya vararak geri çekilmişlerdi. [3] Kent, daha sonra ilk Osmanlı denizcilerinden Kara Ali tarafından fethedildi.[3] Osmanlı yönetiminde Hristiyan ve Müslüman Osmanlı yurttaşlarının bir arada yaşadığı ancak Hristiyan nüfusun ağırlıkta olduğu bir kent olarak varlığını sürdürdü.[2] Beldenin Müslüman halkı Manavlardan oluşmaktaydı.[3] Halk, balıkçılık, ipek böcekçiliği ve ticaret ile uğraşmaktaydı. Kereste, mısır, buğday gibi ürünler göldeki yelkenlilerle Susurluk Çayı'na oradan Marmara Denizi'ne ulaştırılmaktaydı. Gölyazı, ana yoldan içeride olması sayesinde I. Dünya Savaşı sırasında yakılıp yıkılmadı.

Cumhuriyet döneminde Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi sonucu Yunanistan'a göç eden Rum halk, Kesriye Gölü'ne doğru uzanan küçük bir çıkıntının üzerinde bulunan Kesriye kasabasına yerleştirildi[4], Rum ailelerin boşalan evlerine Selanik'ten göç eden aileler yerleştirildi. "Apolyont” adı, Cumhuriyet sonrası “Gölyazı” olarak değiştirildi. Belediye örgütü 1994 yılında kuruldu. 2009 yılında belediye örgütü kapatıldı. Gölyazı, Merkez ve Bayır mahalleleri ile birlikte Nilüfer Belediyesi'nin bir mahallesi oldu.[5]

Tarihi kalıntılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Başlıca tarihi kalıntılar, halk arasında “Deliktaş” olarak anılan ve su kemeri olduğu tahmin edilen bir yapı, “Taş Kapı” diye adlandırılan antik kale kalıntıları, karaya 1 km. uzaklıkta sığ bir adacık olan Kız Adası’nda bulunan Apollon Tapınağı’nın kalıntıları, Zambak Tepe yamacındaki antik tiyatro kalıntıları, doğal kayalardan kesilmiş lahit tekneleri ve kapakların bulunduğu nekropol alanı, 19. yüzyılda yörenin Rum halkı tarafından yaptırılan Hagios Georgios Kilisesi ve Manastır Adası’nda kalıntıları bulunan Hagios Konstantinos Manastırı Kilisesi'dir.[6]

Örf ve Âdetler[değiştir | kaynağı değiştir]

Gölyazı, leyleklerle insanların iç içe yaşadığı bir yerleşim yeridir ve 2004 yılından bu yana çeşitli kamu ve sivil toplum kuruluşlarının desteklediği "Leylek Dostu Köyler Projesi” kapsamındaki leylek dostu köylerden birisidir.[7] Köyde leylekler, elektrik direklerine yuva yapıp tellere çarparak ölmelerine engel olmak için kurulmuş yuva platformları üzerinde yuva kurmaktadır.

Gölyazı'da, kadın balıkçı geleneği yaşatılmaktadır. Marmara Bölgesinde kadın balıkçıların yer aldığı tek göl olan Uluabat Gölü'nde göldeki aktif balıkçıların yaklaşık %30 unu kadın balıkçılar oluşturmaktadır.[8] Fiberden yapılmış motorlu ya da motorsuz teknelerle avlanmaya çıkan kadın balıkçılar av yasağı ve dini bayram dönemlerinde işlerine ara vermekte, bu dönemlerin dışında her gün göle çıkmaktadır. Yakalanan balıklar Gölyazı'da her gün kurulan mezatta satılarak Bursa, Eskişehir, İstanbul, Konya, İzmir ve Eğirdir pazarlarına gönderilir.[8]

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Gölyazı köyü’nün alan büyüklüğü (köy yerleşim alanı, köy çevresindeki kırsal ve tarımsal alanlar dahil olmak üzere) 615 hektardır[5] Bitkisi örtüsü çalılık, çayırlık, ağaçlıkların yanı sıra sazlık ve su bitkilerinden oluşur.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Arşivlenmiş kopya". 4 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2016. 
  2. ^ a b c Aybek, Serdar; Öz, Ali Kazım. "Apollonia Ad Rhyndacum (Gölyazı) ve Uluabat Gölü Çevresi Yüzey Araştırması 2006 Yılı Raporu" (PDF). Envanter.gov.tr sitesi. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2020. 
  3. ^ a b c Kaplan, Esat. "Işık Tanrısı'nın Şehri:Gölyazı". Bursada Zaman Dergisi, 28 Nisan 2014. 3 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2020. 
  4. ^ "Kesriye". Lozan Mübadilleri Vakfı web sitesi. 27 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2020. 
  5. ^ a b Çetin, İbrahim. "Bursa İli Gölyazı Köyü'nün Açık Hava Rekreasyon Potansiyeli". Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi Cilt 6, Sayı 2, Yıl 2016. 22 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2020. 
  6. ^ "Cennetten Bir Köşe: Gölyazı". Bursa valiliği web sitesi. 25 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2020. 
  7. ^ "Leylek Dostu Köyler Projesi". Hürriyet gazetesi 31 Mayıs 2004. 22 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2020. 
  8. ^ a b Soylu, Meral., Özer, Aslıhan., Uzmanoğlu, Selçuk. "Uluabat (Apolyont) Gölü Kadın Balıkçılarının Profili". İstanbul Üniversitesi Su Ürünleri Dergisi, Cilt 25, Sayı 2, Yıl: 2010. Erişim tarihi: 14 Ağustos 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]