Fes'in Ele Geçirilmesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Fes'in ele geçirilmesi (1576)
Fas tarihi
TarihMart 1576
Bölge
Sonuç Kesin Osmanlı zaferi
• Ramazan Paşa, Fez ve Marakeş'i fethetti [1]
• Fas bir Osmanlı vasal oldu [2][3]
Taraflar
Flag of Morocco (1258-1659).svg Fas Sultanlığı Flag of Morocco (1258-1659).svg Fas Sultanlığı
Flag of Ottoman Algiers.svg
Cezayir Beylerbeyliği
Komutanlar ve liderler
Flag of Morocco (1258-1659).svg Mulay Muhammed Flag of Morocco (1258-1659).svg Abdülmelik
Flag of Morocco (1258-1659).svg Ahmed el-Mansur
Flag of Ottoman Algiers.svg Ramazan Paşa
Güçler
Yaklaşık 30.000 kişi

6.000 yeniçeri

1.000 Zouaoua piyadesi

800 sipahi

12 top

3.000 Fas'lı süvari
Kayıplar
Bilinmiyor Bilinmiyor

Fez'in ele geçirilmesi 1576 yılında Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı Cezayir Beylerbeyliği Fas'taki taht mücadelesinde Abdul Melik'i, yeğeni Mulay Muhammed'e karşı desteklemek için ordu yollamıştır. Savaş Fez şehrinde gerçekleşmiştir.[4][5] Yaklaşık 10.000 civarında Osmanlı askeri savaşa katıldı ve Fes 1576 yılında kısa süreli olarak Osmanlı askerleri tarafından ele geçirildi.[6]

Abdul Melik Ar-Rukn Savaşı'nda rakibini yendi [4] Mulay Muhammed yenilmesine rağmen Marakeş şehrine kaçtı ve Abdul Melik'e direnmeye devam etti.[5]

Fes Savaşı'ndan sonra Abdul Melik Fes şehrine 1576 yılının mart ayında kesin zafer kazanarak girdi.[5]

Abdul Melik Osmanlı sultanı III.Murad'ı halife olarak tanıdı ve kendi ordusunu yeniden oluşturmaya başladı ve Osmanlı askerlerini taklit ederek yeniçeri kostümlerini kendi ordusuna adapte etti . Savaşta yardım eden Osmanlı askerlerine büyük miktarda altın ödemesi yaparak ülkeden ayrılmalarını sağladı.[5] Abdul Melik, Osmanlı İmparatorluğu'nun vasalı oldu.[2]

Mulay Muhammed ise ilk İspanya'ya daha sonra Portekiz İmparatorluğu'na sığındı. Portekiz imparatoru I. Sebastião, Mulay Muhammed'in tahtını geri almasına yardım edeceğine söz verdi ve bu 1578 yılında Vadisseyl Muharebesi'ne yol açtı. Portekizliler bu savaşta yenildi ve I. Sebastião öldü. I. Sebastião'ın varisi olmayınca fırsattan yararlanan İspanyollar tarafından Portekiz tahtı ele geçirildi. Abdul Melik muhtemelen zehirlenerek öldü ve Fas tahtına Abdul Melik'in küçük kardeşi Ahmed El Mansur tahta geçti.[5] Ahmed El Mansur, Osmanlı padişahının hükümdarlığını tanıdı, ancak 1582'de bağımsızlığını ilan etti.[7][8]

Bu olaylar Osmanlı İmparatorluğu'nun Fas'ta güçlenmesine neden oldu ve İspanyol İmparatorluğu için büyük bir tehdit haline geldi.[9]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "‎‫هيسبريس تمودا, Volume 29, Issue 1‬‪Editions techniques nord-africaines, 1991". 2 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2021. 
  2. ^ a b Pg 82, 104: Death in Babylon: Alexander the Great and Iberian Empire in the Muslim Orient 4 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. University of Chicago Press Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "books.google.co.uk" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  3. ^ "Langues et littératures, Volume 1Faculté des lettres et des sciences humaines". 4 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2021. 
  4. ^ a b The Stukeley plays: The Battle of Alcazar by George Peele Charles Edelman p.13
  5. ^ a b c d e J. D. Fage; Roland Oliver; Roland Anthony Oliver; John Desmond Clark; Richard Gray; John E. Flint; A. D. Roberts; G. N. Sanderson; Michael Crowder (1975). The Cambridge History of Africa (İngilizce). Cambridge University Press. ISBN 9780521209816. 21 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2020. 
  6. ^ The Mediterranean and the Mediterranean world in the age of Philip II Fernand Braudel p.933
  7. ^ Rivet, Daniel (2012). Histoire du Maroc: de Moulay Idrîs à Mohammed VI. Fayard
  8. ^ A Struggle for the Sahara:Idrīs ibn ‘Alī’s Embassy toAḥmad al-Manṣūr in the Context ofBorno-Morocco-Ottoman Relations 2 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., 1577-1583  Rémi Dewière Université de Paris Panthéon Sorbonne
  9. ^ History of the Ottoman Empire and modern Turkey by Ezel Kural Shaw p.180