Ehl-i beyt

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Ehli Beyt sayfasından yönlendirildi)
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Arapça
Arapçaأهل البيت‎
Çevriyazı
Ahl-e Bayt (Ahl al-Bayt)
Anlamı
ev halkı.

Ehli Beyt (Arapça: أهل البيت), "ev halkı" anlamına gelen ve İslam peygamberi Muhammed'in ev ahalisini tanımlamak için kullanılan İslami terim.

Anlamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ehli Beyt'deki, ehl ile ahali aynı köktendir. Kişiler demektir. Beyt ise ev demektir. Yani ev ahalisi manasına gelir. İslam peygamberi Muhammed'in ev ahalisi için kullanılan bir terimdir. Ehli Beyt deyimi Kuran'da da geçer.

Ehli beyt'ten olmak İslam toplumunda özel bir statü ve seçkinlik anlamına geldiği gibi Şii müslümanlara kendilerine özel bir gelir tahsis edilmiştir.[kaynak belirtilmeli]

Anlayış farkları[değiştir | kaynağı değiştir]

Sünniler ehli beyti genel olarak peygamberin hanımları, çocukları ve torunlarından oluşan, saygı duyulan bir topluluk olarak ele alırlar. Şiilikte ise ehli beyt toplumu halifelik düzeninde yönetim haklarına sahip olan, dünya ve ahiretteki statüler hakkında görüşlerinin eleştirilmesine karşı olan[kaynak belirtilmeli], ve insanüstü mistik özellikler barındıran bir üst katman şeklinde değerlendirilir.

Sünnilik ile Şiilik arasında bir anlayış farkı da bu kavramın kapsamı ile ilgilidir. Sünnilikte kesin hatlarla çerçevesi çizilmeyen bu kavram Şiilere göre İslam peygamberi Muhammed , Ali, Fatıma Zehra, Hasan ve Hüseyin[1] ve onların soyundan gelen 12 imamları kapsar. 12 İmam:

  1. Ali bin Ebu Talib (Ebu Talip Oğlu Ali)
  2. Hasan bin Ali (Şerifan) (Ali Oğlu Hasan)
  3. Hüseyin bin Ali (Seyyidan) (Ali Oğlu Hüseyin)
  4. Zeynel Abidin (Hüseyin Oğlu Zeynel)
  5. Muhammed el-Bakır (Ali Oğlu Muhammed)
  6. Cafer-i Sadık (Muhammed oğlu Cafer)
  7. Musa-i Kazım (Cafer Oğlu Musa)
  8. Ali Rıza (Musa Oğlu Ali)
  9. Muhammed Taki (Ali Oğlu Muhammed)
  10. Ali Naki (Muhammed oğlu Ali)
  11. Hasan-ul Askeri (Ali Oğlu Hasan)
  12. Muhammed Mehdi (Hasan oğlu Muhammed)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ ed-dürrül-mensur”, 6. cilt, s. 7; “Mustedrek”, Hakim, 3-cü cilt, say. 172; “Mecmeüz-zavaid”, 9-cü cilt, say. 168; “Keşşaf”, 4-cü cilt, 219