Bel (tanrı)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Palmira'da Bel tapınağı.

"Lord/Tanrı" veya "Efendi" anlamlarına gelen Bel, bir isimden çok unvandı. Babil dinindeki çeşitli tanrılara verilirdi. Dişil şekli Belit yani "Hanım/Tanrıça, Sahibe". Dilsel olarak kuzeybatı Semitik'teki Baal ile akraba olan Bel sözcüğün bir doğu Semitik şeklidir. Bu iki sözcük eşanlamlıdır.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

  • LUGAL "Kral" veya "yönetici"
  • NIN "Kraliçe" veya "rahibe"
  • EN "Lord" veya "papaz"
  • Baal "Efendi", "sahip", "koca", "kral" (Molek) ve "tanrı"