Örencik, Terme

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Örencik
—  Mahalle  —
Samsun
Samsun
Ülke Türkiye Türkiye
İl Samsun
İlçe Terme
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 575
Zaman dilimi UDAZD (UTC+03:00)
İl alan kodu 0362
İl plaka kodu 55
Posta kodu 55600
İnternet sitesi: [2]

Örencik, Samsun ilinin Terme ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 400 yılı aşan geçmişiyle beraber, mahallenin (köyün) adını nereden geldiği osmanlı arşiv kayıtlarının incelenmesi ile ortaya çıkabilir.
  • Köy halkı Türk olup öz Türkçe konuşulur.Birçok gelenek ve görenek iç anadolu yöresine benzer. Mahallede karadeniz şivesi konuşulmaz.
  • Geçmişte çok büyük olan Örencik mahallesi mahallelere (köylere) bölünmüş, merkezi yönetimin Örencik mahallesini küçük köylere bölmesiyle beraber orta kısımda bulunan ortamahalle ÖRENCİK adını koruyarak günümüze kadar gelmiştir.
  • Mahallenin eski topraklarının bir kısmı Ordu ili sınırlarına, bir kısmı Tokat ili sınırlarına, bir kısmı da Samsun ili sınırlarına dahil edilmiştir.
  • Geçmişte mahallesi kuran dört kardeşin Tokat yöresinden aşağıya doğru gelerek mahallesi kurdukları söylenir.
  • Kurtuluş Savaşı'na kadar mahallenin kuzey kısmında Rum halkın yaşadığı bilinmektedir. Rum halkı daha sonra göç etmiş olup, iki halkın kardeşçe yaşam sürmelerine karşılık mezarlıkları farklı yerdedir.
  • Mahalleden giden rum halkına ait eski kilisenin ve tuğla pişirme fırının kalıntıları yok olmak üzeredir. Özellikle altın arayıcıları tarihi dokuyu yok etmektedirler. Mezarlıklar, türbeler(yatır), çeşmeler altın arayıcıların ilgi alanındadır.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Düğünler türk geleneklerine göre yapılmakta olup,perşembe günleri yapılması eski bir adettir. Düğünlerde gelin almaya giderken Türk bayrağı önde olarak gidilir.
  • Askere giden gençlere akşamları davet (yemekli - kuranlı) yapılmakta olup, mahallenin (köyün) askere giden gençleri için son gün köy meydanında davullu zurnalı tören yapılmakta olup, havaya silahla ateş etmek gelenektir (Makbul sayılmaz ama).
  • Kıyafet olarak ülkemizdeki normal kıyafet görülür. Çeşitli bölgelerde gördüğümüz farklı kıyafet türleri görülmez.
  • Kız isteme adettir fakat seven gençlerde kız kaçırma olmaktadır. Aileler anlaşma yoluna giderler. Türkiye'nin farklı bölgelerinde görülen (berdel-aileye yüklü para cezası kesme-karşılığında kız isteme-ölümle tehdit-namus cinayetleri vb.) olaylar görülmez. Genel olarak haber gönderilir ve her iki tarafların rızaları alınarak mutlu yuvalar kurulmaya çalışılır.
  • Köy halkı Türk olup, benliğini ve geleneklerini korumaktadır. Farklı yerlerde olanlar temmuz ve ağustos aylarında köye gelerek akrabalarını ziyaret ederler.
  • Özellikle cenazeye ve cenaze namazına iştirak etme çok önemlidir. Uzaktaki akrabaların gelebilmeleri için cenaze bir gün kadar bekletilebilir. Genel olarak cenazeler mahallenin 300 yıldan eski olan mezarlığına konulur. Cenazede definden sonra yapılan taziye yaygın değildir.
  • Eski evler tahta olup yeni evler betonarme binalar olarak yapılmaktadır.
  • En meşhur yemekleri karalahana çorbası (toga), keşkek, pancar sarması, bulgur çorbası, mısır çorbası, tarhana, fasulye, taze fasulyeli pilav, yemekleridir. Mahallede fasulye turşusu önemli bir yemek olarak göze batar. Ekmek deyince akla mısır ekmeği gelir. Yoğurda ekmek doğramak eski bir adettir. Sıcak mısır ekmeğini teteyağı ile karıştırıp (ölmeç) yemek ayrı bir lezzettir.
  • Son yıllarda mahallenin maddi olarak iyileşmesi sonucu yemek kültürü biraz değişmiş ve yukarıda sayılan yemeklerin bir kısmı tarihe karışmak üzeredir.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Köy canik dağlarının üzerinde bulunmaktadır. Mahallenin dağlık olması nedeniyle dağınık yerleşim düzeni mevcuttur. Toplu yerleşime geçilememiştir.
  • Karadeniz iklimi görülen mahallede (köyde) fındık yetiştiriciliği mevcuttur. Ormanlık arazi miktarı azdır.
  • Evlerin etrafında küçük bostanlar mevcuttur. Mısır yetiştiriciliği azalmaktadır.
  • Mahallede yaylacılık az sayıda aile tarafından devam ettirilmektedir.
  • Yaylacılık Ordu ili Akkuş ilçesine bağlı olan yaylada yapılmaktadır.

Resimleri[değiştir | kaynağı değiştir]

http://www.yerelnet.org.tr/koyler/koy.php?koyid=258706

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallenin iklimi, karadeniz ikliminin etki alanı içerisindedir.

  • Kışlar soğuk ve kar yağışlı, yazları ılık ve yağmurlu geçmektedir.
  • Evliya çelebi Erzurum'u anlatırken 11 ay 29 gün bekledim yazı göremedim demiş ya;
  • Samsun - Terme-Örencik mahallesinde de (köyünde) 11 ay 29 gün bekleseniz, sissiz, bulutsuz, yağmursuz, güzel ve sıcak bir hava neredeyse göremezsiniz.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Sürekli göç veren bir köydür.

.

.

Yıllara göre mahalle nüfus verileri
2007
2000 575
1997 573

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.
  • Özellikle fındık yetiştiriciliği meşhurdur.
  • Mahallede cami, kasap, lokanta, çok sayıda bakkal, kahvehaneler mevcuttur.
  • Mahallede cumartesi günleri pazar yeri kurulmakta ve mahallenin haftası olarak kabul edilmektedir.
  • İsteyenler için saf orta karadeniz balı bulunur. (Kestane balı, acılı bal, delili bal olarak bilinir.)

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Mahallede ilkokul vardır. Ortaokul ve Orta öğretim kısmı Ambartepe beldesine taşımalı sistemle devam ettirilmektedir.
  • Mahallede, içme suyu şebekesi vardır. Kanalizasyon şebekesi yoktur.
  • Ptt şubesi yoktur, ptt acentesi vardır.
  • Sağlık ocağı yoktur, sağlık evi vardır, fakat faal değildir.
  • Mahallede elektrik, sabit ve cep telefonları şebekesi mevcuttur.

Ulaşım[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Mahallede ulaşım minübüsle yapılmakta olup,toplu taşıma araçları bulunmamaktadır.
  • Geçmişte orta mahalle olan Örencik mahallesi çevre köylerin buluşma noktası olması sebebiyle diğer köylerin araçları da köy garajından kalkmaktadır.
  • Mahalleye ulaşımı sağlayan yol Ambartepe Beldesine kadar asfalt olup, geri kalan 10 km. stabilize yoldur.
  • Samsun il merkezine 96 km, Terme ilçesine 38 km, Akkuş ilçesine 35 km uzaklıktadır.
  • .
  • .

.

.

.