ULEB Eurocup

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
ULEB Eurocup
Güncel sezon/turnuva:
2013-14 ULEB Eurocup
Cup uleb.gif
Kıta Avrupa Birliği Avrupa
Konfederasyon Avrupa Birliği FIBA Avrupa
Kuruluş 2002
Slogan I feel devotion.
Takım Sayısı 48
Bir Üst Lig Euroleague (Şampiyon)
Diğer Kupalar EuroChallenge
Son Şampiyon İspanya Valencia BC
En Başarılı Takım İspanya Valencia BC
« 3 kez »
TV yayıncısı Eurosport, Eurosport 2
(Ortak Yayın)
Al Jazeera
NBA TV, NBA TV Canada
ESPN3
Resmî site www.EurocupBasketball.com

ULEB Eurocup ya da Eurocup Basketball, Avrupa Basketbol Birliği'nin (ULEB) 2002 yılından beri düzenlediği ULEB Cup'a, FIBA'nın düzenlediği Eurocup'ın dahil edilmesi ile oluşturulmuş, kıtanın en önemli ikinci kupası.[1] Bununla birlikte kupanın statüsü değiştirilmiş ve takım sayısı 54'den 32'ye düşürülmüş, daha sonra da 48'e çıkarılmıştır. Euroleague Basketbol Şirketi tarafından organize edilmektedir. Kazanan takım bir sonraki yıl Euroleague' de mücadele etme hakkı kazanmaktadır.

Euroleague'e yükselme ve Eurocup'a katılma[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuvanın şampiyon takımı bir sonraki sezon, Avrupa basketbolunun kulüpler düzeyindeki en üst organizasyonu olan Euroleague'e katılma hakkı elde eder. Turuva öneleme turları oynandığı zamanlarda, FIBA Avrupa tarafından idare ve organize edilmekteydi. Her sezondaki Eurocup öneleme turları EuroChallenge turnuvasının parçası olarak kabul ediliyordu ve bu turnuvada oynanan resmi karşılaşmalar olarak sayılıyordu.

EuroChallenge şampiyonu olan takım, bir sonraki sezon Eurocup'a katılma hakkını elde eder.

Arena standartları[değiştir | kaynağı değiştir]

2012-13 ULEB Eurocup'ta etkili olarak uygulandığı gibi, Eurocup'ta mücadele eden takımlar iç saha maçlarını en az 3,000 kişi oturma kapasiteli salonlarda oynamak zorundadırlar. Karşılaştırma yapılacak olursa, Euroleague'de mücadele edecek takımlarda, Euroleague kontratlı olanlarda bu sayı 10.000 kişi, Euroleague kontratlı olmayanlarda ise 5.000 kişi kapasiteli salonlara yükselmektedir.

Turnuva yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

2013-14 sezonunun getirdiği bir yenilik olarak, takım sayısı normal sezon grup aşamalarında 32'den 48'e yükseltilmiştir. Diğer br yenilikse kulüplerin, Doğu Konferansı ve Batı Konferansı olmak üzere iki bölgesel konferansa ayrılmaları olmuştur.[2] Gruplar 6 takımdan oluşmaktadır ve il 3 sırayı alan takımlar son 32'ye kalmaktadırlar.

Son 32

Gruplarında ilk üç sırayı 24 takım Son 32'ye kalır. Buna ek olarak, 2013-14 sezonundan başlayarak Euroleague'de Son 16'ya kalmayı başaramayan 8 takımın da katılmasıyla 32 takım tamamlanmış olur. 4 takımlı 8 grup oluştururlar.

Sekizli-Final

Son 32'de gruplarında ilk iki sırayı alan 16 takım sekizli final aşamasına yükselir. Çapraz eşleşmeli, bu aşama deplasmanlı olarak oynanır ve sayı avantajı uygulanır. Kazanan takımlar Çeyrek final aşamasına kalır.

Çeyrek Final

Sekizli finallerden galip ayrılan 8 takım çapraz eşleşmelerle eşleşerek, deplasmanlı ve toplam sayıya bakılan maçlar oynarlar. Son 16'da daha iyi durumda olan takımın ikinci maçı kendi evinde oynar.

Yarı Final

Çeyrek final galibi 4 takım çapraz eşleşmelerle, deplasmanlı olarak birbirileriyle oynarlar. Son 16 sıralamalarında daha iyi olan takım ikinci maçı kendi evinde oynama hakkı kazanır.

Final

Sona kalan iki takım finali oynar. Bu aşama da deplasmanlı olarak oynanır ve son 16 sıralamalarında daha iyi olan takım ikinci maçı kendi evinde oynama hakkı kazanır.

Finaller[değiştir | kaynağı değiştir]

Sezon Şampiyon Sonuç Finalist Yer Finaller MVP
2002-03 İspanya Valencia Basket 90-78 / 78-76 Slovenya Krka Novo Mesto İspanya Valencia/Slovenya Novo Mesto Sırbistan-Karadağ Dejan Tomašević
2003-04 İsrail Hapoel Jerusalem 83-72 İspanya Real Madrid Belçika Charleroi Amerika Birleşik Devletleri Kelly McCarty
2004-05 Litvanya Lietuvos Rytas Vilnius 78-74 Yunanistan Makedonikos Kozani Belçika Charleroi Litvanya Robertas Javtokas
2005-06 Rusya Dinamo Moskova 73-60 Yunanistan Aris BSA Belçika Charleroi Amerika Birleşik Devletleri Ruben Douglas
2006-07 İspanya Real Madrid 87-75 Litvanya Lietuvos Rytas Vilnius Belçika Charleroi Amerika Birleşik Devletleri Charles Smith
2007-08 İspanya DKV Joventut 79-54 İspanya Akasvayu Girona İtalya Torino İspanya Rudy Fernández
2008-09 Litvanya Lietuvos Rytas Vilnius 80-74 Rusya Khimki Moscow Region İtalya Torino Litvanya Marijonas Petravičius
2009-10 İspanya Valencia Basket 67-44 Almanya ALBA Berlin İspanya Vitoria-Gasteiz Avustralya Matt Nielsen
2010-11 Rusya UNICS Kazan 92-77 İspanya Cajasol Sevilla İtalya Treviso Hırvatistan Marko Popović
2011-12 Rusya Khimki Moscow Region 77-68 İspanya Valencia Basket Rusya Himki Hırvatistan Zoran Planinić
2012-13 Rusya Lokomotiv Kuban 75-64 İspanya Uxue Bilbao Basket Belçika Charleroi Amerika Birleşik Devletleri Richard Hendrix
2013-14 İspanya Valencia Basket 80-67/85-73 Rusya UNICS Kazan İspanya Valensiya/Rusya Kazan Amerika Birleşik Devletleri Justin Doellman
Kulüp Şampiyon Finalist Şampiyonluk yılları Finalistlik yılları
İspanya Valencia 3 1 2003, 2010, 2014 2012
Litvanya Lietuvos Rytas 2 1 2005, 2009 2007
İspanya Real Madrid 1 1 2007 2004
Rusya Khimki 1 1 2012 2009
Rusya UNICS Kazan 1 1 2011 2014
Rusya Lokomotiv Kuban 1 0 2013
İsrail Hapoel Jerusalem 1 0 2004
Rusya Dynamo Moscow 1 0 2006
İspanya Joventut Badalona 1 0 2008
Slovenya Krka Novo Mesto 0 1 2003
Yunanistan Makedonikos 0 1 2005
Yunanistan Aris 0 1 2006
İspanya Girona 0 1 2008
Almanya Alba Berlin 0 1 2010
İspanya Sevilla 0 1 2011
İspanya Bilbao Basket 0 1 2013

Ülkelere göre şampiyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülke Şampiyonluk Finalistlik Şampiyon Finalist
İspanya İspanya
5
5
Valencia (3), Real Madrid (1), Joventut Badalona (1) Real Madrid (1), Girona (1), Sevilla (1), Valencia (1), Bilbao Basket (1)
Rusya Rusya
4
2
Dynamo Moscow (1), UNICS Kazan (1), Khimki (1), Lokomotiv Kuban (1) Khimki (1), UNICS Kazan (1)
Litvanya Litvanya
2
1
Lietuvos Rytas (2) Lietuvos Rytas (1)
İsrail İsrail
1
-
Hapoel Jerusalem (1) -
Yunanistan Yunanistan
-
2
- Makedonikos (1), Aris (1)
Slovenya Slovenya
-
1
- Krka Novo Mesto (1)
Almanya Almanya
-
1
- Alba Berlin (1)

Kazanan takımlar[değiştir | kaynağı değiştir]

2002-03 Pamesa Valencia (İspanya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Dejan Tomašević, Fabricio Oberto, Bernard Hopkins, Alejandro Montecchia, Federico Kammerichs, Jose Antonio Paraiso, Víctor Luengo, Nacho Rodilla, Alessandro Abbio, Pedro Robles, Asier García, Oliver Arteaga, Brian Cardinal (Koç: Paco Olmos)

2003-04 Hapoel Migdal Jerusalem (İsrail)[değiştir | kaynağı değiştir]

Willie Solomon, Kelly McCarty, Tunji Awajobi, Doron Sheffer, Erez Katz, Moshé Mizrahi, Amir Muchtari, Ido Kozikaro, Yoni Shahar, Raviv Limonad, Elad Eliyahu, Bill Edwards, Eric Washington, Yuval Naimy, Georgi Osadahi (Koç: Sharon Drucker)

2004-05 Lietuvos Rytas Vilnius (Litvanya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Robertas Javtokas, Roberts Stelmahers, Haris Mujezinović, Gintaras Einikis, Tyrone Nesby, Fred House, Simas Jasaitis, Tomas Delininkatis, Andrius Slezas, Saulius Kuzminskas, Rolandas Jarutis, Povilas Čukinas, Mindaugas Lukauskis, Kestutis Sestokas (Koç: Tomo Mahorič)

2005-06 Dinamo Moskova (Rusya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Mire Chatman, Lazaros Papadopoulos, Ruben Douglas, Antonis Fotsis, Hanno Möttölä, Fedor Likholitov, Bojan Popović, Dmitri Domani, Valentin Kubrakov, Sergei Bykov, Yuri Vasiliev, Sergei Romanov, George Tsintsadze, Ivan Shiryaev (Koç: Dušan Ivković)

2006-07 Real Madrid (İspanya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Charles Smith, Louis Bullock, Raül López, Axel Hervelle, Kerem Tunçeri, Marko Tomas, Felipe Reyes, Alex Mumbru, Eduardo Hernandez-Sonseca, Blagota Sekulić, Ratko Varda, Venson Hamilton, Nedžad Sinanović, Richard Nguema, Marko Milič, Jan Martin, Pablo Aguilar (Koç: Joan Plaza)

2007-08 DKV Joventut Badalona (İspanya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Rudy Fernández, Lubos Barton, Jérôme Moïso, Demond Mallet, Ricky Rubio, Jan-Hendrik Jagla, Eduardo Hernandez-Sonseca, Ferran Laviña, Pau Ribas, Petar Popović, Pere Tomàs, Josep Franch, Lonny Baxter, Dimitry Flis (Koç: Aito Garcia Reneses)

2008-09 Lietuvos Rytas Vilnius (Litvanya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Steponas Babrauskas, Mindaugas Lukauskis, Milko Bjelica, Michailas Anisimovas, Chuck Eidson, Donatas Zavackas, Marijonas Petravičius, Artūras Jomantas, Justas Sinica, Martynas Gecevičius, Evaldas Dainys, Lukas Brazdauskis (Koç: Rimas Kurtinaitis)

2009-10 Valencia Basket (İspanya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Kosta Perović, Víctor Claver, Jose Simeon, Serhiy Lishchuk, Hector Piquer, Marko Marinović, Ivan Garcia, Rafa Martínez, Florent Piétrus, Nando De Colo, Tornike Shengelia, Thomas Kelati, Matt Nielsen, Giorgi Sharabidze (Koç: Neven Spahija)

2010-11 UNICS Kazan (Rusya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Terrell Lyday, Marko Popović, Igor Zamansky, Petr Samoylenko, Zakhar Pashutin, Vladimir Veremeenko, Amiran Amirkhanov, Hasan Rizvić, Kelly McCarty, Ricky Minard, Maciej Lampe, Slavko Vraneš (Koç: Evgeniy Pashutin)

2011-12 BK Himki (Rusya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Benjamin-Pavel Dudu, Vitaly Fridzon, Mickaël Gelabale, Thomas Kelati, Dmitry Khvostov, Krešimir Lončar, Sergei Monia, Matthew Nielsen, Zoran Planinić, Anton Pushkov, Chris Quinn, Egor Vyaltsev, Alexey Zhukanenko (Koç: Rimas Kurtinaitis)

2012-13 PBK Lokomotiv Kuban (Rusya)[değiştir | kaynağı değiştir]

Maksim Grigoryev, Derrick Brown, Richard Hendrix, Aleksey Savrasenko, Mantas Kalnietis, Sergei Bykov, Valery Likhodey, Andrey Zubkov, Simas Jasaitis, Jimmy Baron, Aleks Marić, Nick Calathes, Maksim Sheleketo (Koç: Evgeniy Pashutin)

Final MVP[değiştir | kaynağı değiştir]

Eurocup İstatistik Liderleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Maç başına sayı[değiştir | kaynağı değiştir]

Maç başına ribaunt[değiştir | kaynağı değiştir]

Maç başına asist[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]