Burhaniye

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Burhaniye, Balıkesir sayfasından yönlendirildi)
Atla: kullan, ara

Koordinatlar: 39°30′10″N, 26°58′49″E

Burhaniye
—  İlçe  —
Burhaniye
Burhaniye
Balıkesir
Balıkesir
Koordinatlar: 39°30′10″K 26°58′49″D / 39.50278°K 26.98028°D / 39.50278; 26.98028
Ülke Türkiye
İl Balıkesir
Coğrafî bölge Ege Bölgesi
Yönetim
 - Kaymakam Osman Yenidoğan
 - Belediye başkanı Necdet Uysal (AKP)
Yüzölçümü [1]
 - Toplam 281 km2 (108,5 mi2)
Rakım [2] 12 m (39 ft)
Nüfus (2013)[3]
 - Toplam 52,674
 - Kır -
 - Şehir 52,674
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
Posta kodu 10700
İl alan kodu 0266
İl plaka kodu 10
İnternet sitesi: www.burhaniye.gov.tr

Burhaniye, Balıkesir ilinin Ege Denizi kıyısında bulunan bir ilçesidir. Ağırlıklı olarak zeytinyağı üretimine yönelik zeytincilik ve iç turizm merkezidir. Çanakkale-İzmir Otoyolu (E87) ilçe merkezinden geçer.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Ege Bölgeside yer alan ilçe, kuzeyde Kazdağı güneyde Madra Dağı arasında kalan Edremit Körfezi bölgede bulunur. İlçe merkezi ve ilçenin kuzeyi, Edremit Kıyı Ovasının güneyinde bulunur. İlçenin, geri kalanı Madra Dağının kuzeyi ve dağın denize doğru uzanan alçak tepelerinin üzerindedir. Kıyıda bulunan Bağlar Burnu ise ilçenin güneybatı sınırıdır. İlçenin başlıca akarsuları Havran Çayı ve Karınca Çayıdır.

İlçenin güney ve güneybatısında Madra Dağlarının kıyıya doğru alçalan Peneplen alanlarının faylarla kaplı olması ilçe merkezinin etrafının 1. derecede deprem merkezi kuşağında yer almasına neden olmuştur. 2011 yılı 18 Nisan'da gerçekleşen 2,6 büyüklüğündeki deprem, bölgenin sismik hareketliliğin bir göstergesidir.[4]

Bölgede ılıman Akdeniz iklimi görülür. Kışlar ılık ve yağışlı yazlar ise sıcak ve kurak geçer. Soğuk kuzey rüzgarlarını, Kaz dağının kestiği ilçede, hakim rüzgarlar; poyraz, lodos ve Ege'ye özgü imbat rüzgarlarıdır. İlçe merkezinde yer alan devlet meteroloji istasyonunda yapılan ölçümler aşağıdadır;[5]

  • Ortalama Sıcaklık: 16.0 °C
  • Ortalama Nem:  %60
  • Yıllık Toplam Yağış Ortalaması: 595,2 kg/m2
  • Hakim Rüzgar Yönü: NE(Poyraz)
  • Ortalama Rüzgar Hızı:2.5 m/sn
  • Ortalama Basınç:1012.4 hPa
  • En Düşük Sıcaklık : -12.0 °C (09.01.2004)
  • En Yüksek Sıcaklık : 42.6 °C (11.07.1980)
  • En Çok Yağış : 210.5 kg/m2 (19.01.1963)
  • En Hızlı Rüzgar : 86.0 km/sa (23.09.2008)
  • En Yüksek Kar : 16 cm (18.02.2008)

İlçenin idari komşuları şu şekildedir;

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkler öncesi tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Burhaniye Kuvayi Milliye Müzesi 'nden görünüm

İlk Çağdan günümüze önemli bir yerleşim merkezi olan ilçede yapılan kazılar sonucu önemli erken dönem kült merkezleri keşfetilmiştir. Sunak amacıyla kullanıldığı düşünülen bu yerlerden bazılaraın bulunan buluntular Roma ve Bizans dönemleride uzanmaktadır. İçlerinde en bilineni Dutluca köyündeki "Deliklitaş"tır. Altarla sırasıyla şunlardır;[6]

  • Asartepe
  • Balıklı taş
  • Börezli köyü Altarı
  • Çamlık Tepe
  • Dede Kaya
  • Dede Tepe
  • Deliklitaş
  • Duvanlı Kaya
  • Fuğla Tepe
  • Harmankaya
  • Hisarköy Altarı
  • İnkaya Mağrası
  • Kaplan Sivrisi
  • Merdivenli Kaya
  • Pekmez tepe
  • Yılantepe

İlçedeki en önemli antik kent Adramytteion'dur. Yapılan araştırmalar ve elde edilen bulgulara göre kentin ilk olarak Balkanlardan gelen Misyalılar tarafından kurulduğu anlaşılmaktadır. Daha sonraları Lidyalıların egemenliğine giren kentin adının, Lidya kralı'nın kardeşi "Adramis (Adramys)" 'den aldığı düşünülür.[7] Diğer bir görüşte isimin "adra-mut (adra vadisi)" yani adra isimli erkek baş tanrının vadisi şeklinde ortaya çıktığıdır.[8] Antik kent önceleri, ilçe merkezinin bir mahallesi olan Ören'de denize hakim bir tepeyken (Karataş Tepesi), zamanla depremler ve sahilden yapılan saldırılar neticesinde, iç kesimlere kaymış ve bugün komşu Edremit İlçesi ile bu ad hâlâ yaşamaktadır.

Antik Troas, Misya ve Aiolis bölgelerinin kesişiminde yer alan Adramytteion şehri, antik coğrafyacı Strabon tarafından, Atinalılar tarafından kolonize edilmiş, hem bir liman hem de bir deniz üssü olarak tanımlanır. Ayrıca Strabon, Adramytteionluların, Havran Çayı (Euenos) üzerine yaptıkları güzel su kemerlerinden de söz eder.[9] İlçenin eski adı bu su kemerlerine itafen "Kemer" 'dir. Truva ile Pergamon şehir merkezlerini birbirine bağlayan ticaret yolu üzerinde bulunan kent, Pergamon krallığının Roma egemenliğini tanıması ile önce Roma, sonra Bizans egemenliğine girmiştir.

Türk egemenliği dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarihi hamam kalıntısı

Anadolu Selçuklu Devleti Sultanı Kurtulmuş Oğlu Süleyman Bey in Uç Beylerinden Taylı Baba'yı yöreye yolladığı ve bu gün Taylıeli Köyü olarak bilinen köye obası ile gelip yaylak olarak yerleştiği, kışlık olarak ise bu gün ilçe merkezinin bir mahallesi olan Geriş'i tuttuğu ve böylece, Türk hakimiyetinin yöreye yerleşmesini sağladığı görülmüştür. Kent 1300 yılında Karesioğulları yönetimine katılmıştır.

1484 yılında Taylıeli'nde yaşayan halk göç ederek şimdiki kent merkezine yerleşmiştir.

Madra dağının suyunu yöreye taşıyan su kemerlerine atfen "Kemer" olarak adlandırılan kent 1866 yılına kadar Edremit ilçesinin bir nahiyesi olarak yönetilmiş ve 1867'de ilçe teşkilatı kurulmuştur.Kemer Nahiyesinin ilçe merkezi olmasında büyük emekleri bulunan Sultan II. Abdülhamit'in oğlu Şehzade Burhanettin'in adına, İlçe merkezi Kemer isminin yanına Burhaniye olarak da adlandırılmıştır. 1906 yılında Burhaniye Kazasında yapılan nüfus sayımı sonucu bölgede 5091 kişinin yaşadığı, bunlardan 4176'sının Müslüman, 889'unun Rum ve 26'sının Ermeni olduğu belirtiliyor.[10]

İlçenin Milli Mücadele'de ayrı ve özel bir yeri vardır. İlk kurşunu atma şerefini Burhaniyeliler taşımaktadır. İlçe, 29 Haziran 1920'de Yunan işgaline uğramış ve 8 Eylül 1922'de Yunan işgalinden kurtulmuştur. Yunan geri çekilişi sırasında, ilçe merkezinin yıkalıp, yıkılmasını önlemek için Pelitköylü Borazan Çavuş, bir minareye çıkarak, düşman birliklerini gördüğünde hücüm borusu çalmaya başlar, düşman kuvvetleride ilçe merkezi Türkler'in eline geçmiş düşüncesiyle merkeze girmeden geri çekilmeye devam ederler.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Kent merkezinden bir görünüm

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 1 belde, 25 köy ve 11 mahalleden oluşmaktadır. İlçe merkezi birbirinden kopuk olarak gelişen iç kısımdaki merkez ve sahil kesiminden oluşur. Artık aradaki kopukluk, gelişen yazlık tipi konut sektörüyle tamamlanmaktadır.

İlçenin etnografik yapısı, Manavlar, Yörükler, Mübadil ve Muhacırlardan oluşur. Ayrıca ilçedeki Tahtacı köyü, Alevi köyüdür ve Pelitköy beldesi ise Sunni-Alevi karışık bir yerleşim yeridir.

Osmanlı dönemi nüfusu[11]
Yıllar Müslüman Gayrimüslüman Toplam
1899 16478 2406 18884
1897 16602 2347 18949
1887 - - 16683
1877 5653 505 6158
1831 3649 123 3772
Yıl Toplam Şehir Kır
1965[12] 33.061 12.597 20.464
1970[13] 34.396 11.908 22.488
1975[14] 34.303 12.800 21.503
1980[15] 38.620 15.522 23.098
1985[16] 39.670 17.313 22.357
1990[17] 33.706 21.805 11.901
2000[18] 43.199 31.227 11.972
2007[19] 48.602 36.696 11.906
2008[20] 49.380 37.415 11.965
2009[21] 49.633 38.156 11.477
2010[22] 51.089 39.840 11.249
2011[23] 51.910 40.824 11.086

Altyapı[değiştir | kaynağı değiştir]

Belediye[değiştir | kaynağı değiştir]

Burhaniye Belediye Başkanları
Öksüz Osman 1889-1898
Hilmi Efe 1898-1909
Muharrem Efendi  ?
Hafız Rıfat 1914-1918
Saip Hoca 1919-1922
Hacı Bekir Sıtkı 1922-1924
Halit Demirkan 1924-1927
Hafız Mustafa 1927-1938
Hüseyin Benderli 1938-1942
Muhittin Taylı 1942-1946
Hakkı Armutçu 1948-1957
Avni Meço 1957-1963
Arif Lim (CHP) 1965-1969
M. Şehabettin Önal (CHP) 1973-1977
Himmet Çoban (CHP) 1977-1980
A. Ferit Çakıroğlu (ANAP) 1984-1989
Necmi Şengider (SHP) 1989-1994
Necdet Uysal (DYP) 1994-1999
Aytekin Esen (DSP) 1999-2004
Fikret Akova (CHP) 2004-2014
Necdet Uysal (AK Parti) 2014-

Turistik yerler[değiştir | kaynağı değiştir]

Ören[değiştir | kaynağı değiştir]

Ören Plajı, Burhaniye-Balıkesir

Yalnızca tarihi değil aynı zamanda doğal sit slanı olan Ören’deki asırlık palamut ağaçlarının, Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu tarafından tek tek numaralandırılarak koruma altına alınması ile Yeşil Ören kimliği de güvence altına alınmıştır. Temiz suyu ve ince kumu ile ünlenen Ören Plajı, 2000 yılında bu ününü Avrupa Çevre Eğitim Vakfı (FEE) tarafından verilen ve artık tüm dünyada “Denize Girilebilirlik Ölçütü” olan Mavi Bayrak ile tescil ettirmiştir.

1,5 km. boyunca yay gibi kıvrılan, Altın Kumlu Ören Plajı genişliği ile de Türkiye’nin en dikkat çekici plajlarından biridir. Denize, kuma ve güneşe endekslenmiş günümüz kıyı yerleşim yerlerine göre, doğallığı bozulmamış ender kıyı şeritlerindendir.

Geniş ve doğal kumlu Ören Plajı ulusal ve uluslararası Plaj Voleybolu (World Beach Volley) için de çok idealdir.

Ören’deki doğal bitki örtüsü de ‘Doğal ve Tarihi Sit alanı’ kapsamında koruma altına alınmıştır. Zaten Ören Meydanı da özellikle Sedir (Cedrus liboni), Fıstık çamı (Pinus pinea) ve Palamut meşesi (Quercus Sg) gibi anıt ağaçlar ile dikkati çekmektedir.

Altınoluk’la birlikte Burhaniye-Ören, Alp Dağları'ndan sonra Dünyanın en yoğun Oksijenine sahiptir ve oksijen çadırı olarak adlandırılmaktadır.

İskele[değiştir | kaynağı değiştir]

Güzel bir balıkçı köyü görünümündeki İskele Mahallesi, Yat Limanı'nın bitmesiyle birlikte apayrı bir kimliğe bürünmüş ve geleceğin yat turizmi merkezi olma yolunda ilk adımı atmıştır. Sahildeki balıkçı lokantaları, çay bahçeleri ile ayrı bir özelliğe sahiptir. Denize de girilebilmektedir. Konser gibi faliyetlere de ev sahipliği yapmaktadır. Kaz dağlarından gelen ve deniz üzerinden eserek İskele sahillerine ulaşan rüzgarın getirdiği iyot ve yoğun oksijen, şifa kaynağıdır.

Öğretmenler Mahallesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Pek çok turistik konaklama, eğlence, yeme-içme , alışveriş ve dinlenme tesislerinin bulunduğu bir sayfiye yeridir. Aile için uygun , oldukça sakin bir bölgedir.Güzel bir kumsalı varıdır. Deniz hemen derinleşmez, suyun altı kumdur.

Pelitköy[değiştir | kaynağı değiştir]

Köy merkezi ana yola 2 km, ilçe merkezineyse 12 km uzaktadır. Yöre halkının başlıca geçim kaynağı zeytinciliktir. Köyün deniz kıyısı yeni gelişen ve yazlık sitelerin bulunduğu mahaldir. Köy sınırları içinde kalan Bağlar Burnu, küçük ama güzel kumsalı ve güneşin batışınını, Kaz dağları'nı ve Midilli adasını gören manzarasıyla yerli turistler için çekici olabilir. Sahil kuzeyden güneye doğru Muratçeşme, Yalı, Bağlar Burnu ve İçmeler diye adlandırılır. Ancak aşırı derecede ikincil konut inşaası ise zeytinlikler sökülerek sürdürülmektedir. Pelitköy sahili ve sahil nüfusu nedeniyle oldukça büyümüş olup artık Burhaniye Belediyesi'ne bağlı olmayıp ayrı bir belediyedir.

İçmeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni gelişen ve yazlık sitelerin bulunduğu mahaldir. Pelitköy'e bağlıdır. Adını eskiden deniz kıyısından çıkan ve ishal etkisi yapan, günümüzde kullanılmayan bir kaynaktan almaktadır. Deniz kıyısında belediyeye ait bir tesis vardır.

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Sanayi[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçede toplam 18 adet zeytinyağı fabrikası bulunmaktadır. Bu fabrikalar son yıllarda sulu baskılı sistemden kontinü sisteme dönüşmektedir. Fabrikalarda zeytin el değmeden ambalajlanmaktadır. Son yıllarda ilçede yapılan çalışmalar neticesinde yağlık olarak değerlendirilen zeytin çeşitleri TSE tarafından yeşil ve siyah sofralık standartlarına alınmıştır. İlçede bulunan 2 salça ve konserve fabrikası yörede ve civar ilçelerde üretilen sebzeleri mevsimlik olarak işlemektedir. Yine ilçede 4 adet süt işleme tesisi (mandıra) ile Körfez bölgesine yönelik çok sayıda ekmek fabrikası faaliyet göstermektedir.

Ticaret[değiştir | kaynağı değiştir]

Meslek odalarına kayıtlı toplam 5.000 civarında tüccar ve esnafın ortalama % 50’si faal olarak ticari hayatını sürdürmektedir. İlçede T.C.Ziraat bankası, Türkiye Halk Bankası, Türkiye iş bankası,Yapı kredi bankası, Akbank, Vakıfbank, Garanti Bankası, Denizbank şubeleri bulunmaktadır.

Turizm[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçede 5 adet turizm işletme belgeli, 1 adet turizm yatırım belgeli, 22 adet belediye ruhsatlı konaklama tesisi bulunmaktadır. Turizm işletme belgeli tesislerde 677, turizm yatırım belgeli tesislerde 276, belediye ruhsatlı tesislerde 1.575 olmak üzere toplam 2.528 adet “turistik nitelikli yatak” mevcuttur. Son yapılan denetimlerde tespit edilen verilere göre; ilçede 28 adet belediye ruhsatlı, 22 adet vergi kayıtlı kiralık ev- oda, 12 adet faaliyete yeni başlamış veya ruhsatsız olmak üzere toplam 62 adet pansiyon bulunmaktadır. Pansiyonların toplam yatak sayıları ise 958 olup, bunların 425’i turistik niteliktedir.

İlçedeki mavi bayraklı plajları 4 tane olmak üzere isimleri şunlardır;[24]

  • Ören Halk Plajı
  • Öğretmenevleri Plajı
  • Club Orient
  • Artemis Tatil Köyü

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Burhaniye'de yer alan kardeş şehirler tabelası.

Burhaniye, Kuzey Ege'deki birçok yer gibi, turizm ile geç tanıştığından hala büyük oranda yerel kültürünü korumaktadır. Özellikle iç kesimlerdeki dağ köyleri tipik Yörük köyleridir. İlçede Ege şivesi köylerde ve yaşlı kesim arasında yaygındır. İlçe merkezi için "Kemer" adı, Edremit Körfezi ve kıyıları için sadece "Körfez" adı kullanılmaktadır. Keşkek özellikle köylerde yapılan geleneksel bir yemektir. İlçenin pazartesi günleri kurulan pazarı, ilçe geneli ve civar ilçelerde de meşhurdur.

İlçenin konu olduğu "Kozak Dağının Çamları" türküsünden bir bölüm;

"Kozak Dağı'nın çamları, yere değer dalları.
Bizim için yapılmış, şu Kemer konakları."
 

Burhaniye Kuvvay-i Milliye Müzesi: Eski halkevi binası olan 2 katlı taş bina restore edilerek müzeye dönüştürülmüştür. İlçe merkezinde Koca Cami yakınında Kuvâ-i Milliye Şehitler Anıtı 'nın karşısında yer almaktadır. Müzenin ilk katı ilçede çıkan arkeolojik eserlere, ikinci katı ise etnografya bölümü görüntüsündedir.

Yağcı Kültür Merkezi: Aslen İskele mahallesindeki eski bir yağ fabrikası olan yapı artık ilçede kültür merkezi olarak faaliyet göstermektedir. Galeri olarak sergilere ve sınırlı sayıda katımcının bulunduğu konsere ev sahipliği yapmaktadır.

Ören Açık Hava Tiyatrosu: Ören mahallesinin iç tarafında yer alan tiyatro, yaz döneminde ilçenin başlıca tiyatro ve konser alanıdır.

Uluslararası Zeytin ve Zeytinyağı Festivali: İlçenin temel ürünü zeytin ve zeytinyağını tanıtmayı amaçlayan etkinlik, birçok kültürde olduğu gibi hasat sonrası yapılan bir şenliktir. Deve Güreşleri festival bünyesinde yapılan önemli bir etkinliktir.

Burhaniye Ören Turizm Kültür ve Sanat Festivali: 20 yılı aşkın bir geçmişi olan festival, yaz döneminde ilçedeki yerli turistlerinde katılımla çok sayıda kişiye ulaşabilmektedir.

Spor[değiştir | kaynağı değiştir]

Burhaniye Belediyespor, 2002 yılında Burhaniyespor ve Örenspor'un birleşmesiyle kuruldu.Futbolda körfez amatör kümede mücadele etmektedir. Özellikle basketbolda başarılı sonuçlar alan takım TKBL de ter dökmektedir.2008 yılında play-off ilk maçında Fenerbahçe ile eşleşmiştir.Takımın sponsorluğunu Bahçeşehir Eğitim Kurumları yapıp takımın ismide Bahçeşehir Burhaniye Belediyespor olarak değiştirilmiştir. Takımın alt yapıda ki başarılarına örnek olarak milli takıma 4 oyuncu vermesi gösterilebilir.

İlçede ayrıca bir yelken kulübü vardır.[25]

Kardeş şehirler[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ http://www.hgk.msb.gov.tr/urunler/diger/il_ilce_alanlari.pdf
  2. ^ http://www.yerelnet.org.tr/ilceler/ilce_belediye_koordinat.php?ilceid=198338
  3. ^ "2013 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 15 Şubat 2014 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6NPUbValc. Erişim tarihi: 15 Şubat 2014. 
  4. ^ Burhaniye ilçesinde gerçekleşen depremler
  5. ^ Balıkesir meteroloji bölge müdürlüğü, Burhaniye bölümü
  6. ^ www.burhaniye.bel.tr, Burhaniye'nin Tarihi ve Kültürel Zenginlikleri
  7. ^ www.balikesirkulturturizm.gov.tr, Balıkesir İlindeki ören yerleri
  8. ^ Umar Bilge, Türkiyedeki Tarihsel Yer Adları
  9. ^ Strabon, Anadolu Coğrafyası/Geographika(2005), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, çeviri:Adnan Pekman
  10. ^ Gömeç'in tarihi, ilçe 1991'e kadar Burhaniye'ye bağlıydı
  11. ^ www.burhaniye.bel.tr, Karasi Sancağı nüfus sayımlarına göre Kemer
  12. ^ "1965 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BspWJoPq. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  13. ^ "1970 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Btmp41kn. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  14. ^ "1975 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtoTPg5X. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  15. ^ "1980 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtuKuSSj. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  16. ^ "1985 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtwF2tZX. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  17. ^ "1990 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtxwOElc. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  18. ^ "2000 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Btzu7khG. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  19. ^ "2007 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu1fpKGW. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  20. ^ "2008 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu3U8WGZ. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  21. ^ "2009 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuChOjqj. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  22. ^ "2010 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuEkmF8y. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  23. ^ "2011 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuGMTdka. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  24. ^ Balıkesir ilindeki mavi bayraklı yerler
  25. ^ Burhaniye yelken kulübü spor derneği

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]