ATP World Tour 500 Serisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Tenis

ATP World Tour 500 Serisi, (daha önceden Grand Prix Süper Serisi[1], ATP International Series Gold ve Championship Series[2] olarak bilinmekteydi.), 4 Grand Slam ve ATP World Tour Masters 1000'den sonraki en yüksek üçüncü erkekler tenis turnuvasıdır.

Seri 11 turnuvayı içermektedir. Adından da anlaşıacağı üzere 500'e kadar sıralama puanını başarılı olan tenisçilere vermektedir. Turnuva teklerde 32, 48, 56 ve çiftlerde 16, 24 olmak üzere çeşitli eşleşmelere sahiptir. Lider oyuncuların 1 tanesi Amerika Açık'tan sonra olmak üzere en az 4 adet 500 serisi turnuvasına katılımları zorunludur. Eğer 4'ten az oynarlar veya Amerika Açık'tan sonra en az 1 tane turnuvayı oynamazlarsa, dünya sıralaması puanları için "sıfır" puan alırlar.

Rafael Nadal bu seriyi en çok kazanan teisçi olma unvanını elinde bulundurmaktadır.

Turnuvalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva Ülke Yer Şimdiki Mekan Başlangıç Kort Yüzeyi Merkez Kort kapasitesi Eşleşme Önceki Şampiyon Para Ödülü
Rotterdam Açık  Hollanda Rotterdam Ahoy Rotterdam 1972 Sert (i) 15,818 32 Arjantin Juan Martín del Potro €1,150,000
Rio de Janeiro Açık  Brezilya Rio de Janeiro Jockey Club Brasileiro[3] 2014 Toprak 7,000[4] 32 Brezilya Luiz Mattar1 $1,500,000[3]
Meksika Açık  Meksika Acapulco Fairmont Acapulco Princess 1993 Sert 6,000 32 İspanya Rafael Nadal $1,212,750
Dubai Tenis Şampiyonası  Birleşik Arap Emirlikleri Dubai Aviation Club Tennis Centre 1993 Sert 5,000 32 Sırbistan Novak Djokovic $2,413,300
Barselona Açık  İspanya Barcelona Real Club de Tenis Barcelona 1953 Toprak 8,800 48 İspanya Rafael Nadal €1,995,000
Almanya Açık  Almanya Hamburg Am Rothenbaum 2009 Toprak 13,300 48 İtalya Fabio Fognini €900,000
Citi Açık Amerika Birleşik Devletleri ABD Washington, D.C. William H.G. FitzGerald Tennis Center 1899 Sert 7,500 48 Arjantin Juan Martin del Potro $1,049,760
Çin Açık  Çin Pekin National Tennis Center 1993 Sert 15,000 32 Sırbistan Novak Djokovic $2,100,000
Japonya Açık  Japonya Tokyo Ariake Coliseum 1972 Sert 9,000 32 Arjantin Juan Martin del Potro $1,100,000
İsviçre Kapalı  İsviçre Basel St. Jakobshalle 1970 Sert (i) 9,000 32 Arjantin Juan Martín del Potro $1,000,000
Valensiya Açık 500  İspanya Valensiya Ciutat de les Arts i les Ciències 2003 Sert (i) 6,000 32 İspanya David Ferrer $551,800
1. 1990'da yapılan son turnuvanın şampiyonu.[5]

ATP Puanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Tour Points
Şampiyon 500
Final 300
Yarı finaller 180
Çeyrek finaller 90
Son 16 45

Sonuçlar[değiştir | kaynağı değiştir]

2009[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva Tekler Şampiyonu Finalist Skor
Rotterdam Birleşik Krallık Andy Murray İspanya Rafael Nadal 6–3, 4–6, 6–0
Memphis Amerika Birleşik Devletleri Andy Roddick Çek Cumhuriyeti Radek Štěpánek 7–5, 7–5
Acapulco İspanya Nicolás Almagro Fransa Gaël Monfils 6–4, 6–4
Dubai Sırbistan Novak Djokovic İspanya David Ferrer 7–5, 6–3
Barcelona İspanya Rafael Nadal İspanya David Ferrer 6–2, 7–5
Hamburg Rusya Nikolay Davydenko Fransa Paul-Henri Mathieu 6–4, 6–2
Washington Arjantin Juan Martín del Potro Amerika Birleşik Devletleri Andy Roddick 3–6, 7–5, 7–6(8–6)
Beijing Sırbistan Novak Djokovic Hırvatistan Marin Čilić 6–2, 7–6(7–4)
Tokyo Fransa Jo-Wilfried Tsonga Rusya Mikhail Youzhny 6–3, 6–3
Basel Sırbistan Novak Djokovic İsviçre Roger Federer 6–4, 4–6, 6–2
Valencia Birleşik Krallık Andy Murray Rusya Mikhail Youzhny 6–3, 6–2

2010[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva Tekler Şampiyonu Finalist Skor
Rotterdam İsveç Robin Söderling Rusya Mikhail Youzhny 6–3, 4–6, 6–0
Memphis Amerika Birleşik Devletleri Sam Querrey Amerika Birleşik Devletleri John Isner 6–7(3–7), 7–6(7–5), 6–3
Acapulco İspanya David Ferrer İspanya Juan Carlos Ferrero 6–3, 3–6, 6–1
Dubai Sırbistan Novak Djokovic Rusya Mikhail Youzhny 7–5, 5–7, 6–3
Barcelona İspanya Fernando Verdasco İsveç Robin Söderling 6–3, 4–6, 6–3
Hamburg Kazakistan Andrey Golubev Avusturya Jürgen Melzer 6–3, 7–5
Washington Arjantin David Nalbandian Kıbrıs Cumhuriyeti Marcos Baghdatis 6–2, 7–6(7–4)
Beijing Sırbistan Novak Djokovic İspanya David Ferrer 6–2, 6–4
Tokyo İspanya Rafael Nadal Fransa Gaël Monfils 6–1, 7–5
Basel İsviçre Roger Federer Sırbistan Novak Djokovic 6–4, 3–6, 6–1
Valencia İspanya David Ferrer İspanya Marcel Granollers 7–5, 6–3

2011[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva Tekler Şampiyonu Finalist Skor
Rotterdam İsveç Robin Söderling Fransa Jo-Wilfried Tsonga 6–3, 3–6, 6–3
Memphis Amerika Birleşik Devletleri Andy Roddick Kanada Milos Raonic 7–6(9–7), 6–7(11–13), 7–5
Dubai Sırbistan Novak Djokovic İsviçre Roger Federer 6–3, 6–3
Acapulco İspanya David Ferrer İspanya Nicolás Almagro 7–6(7–4), 6–7(2–7), 6–2
Barcelona İspanya Rafael Nadal İspanya David Ferrer 6–2, 6–4
Hamburg Fransa Gilles Simon İspanya Nicolás Almagro 6–4, 4–6, 6–4
Washington Çek Cumhuriyeti Radek Štěpánek Fransa Gaël Monfils 6–4, 6–4
Tokyo Birleşik Krallık Andy Murray İspanya Rafael Nadal 3–6, 6–2, 6–0
Beijing Çek Cumhuriyeti Tomáš Berdych Hırvatistan Marin Čilić 3–6, 6–4, 6–1
Basel İsviçre Roger Federer Japonya Kei Nishikori 6–1, 6–3
Valencia İspanya Marcel Granollers Arjantin Juan Mónaco 6–2, 4–6, 7–6(7–3)

2012[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva Tekler Şampiyonu Finalist Skor
Rotterdam İsviçre Roger Federer Arjantin Juan Martín del Potro 6–1, 6–4
Memphis Avusturya Jürgen Melzer Kanada Milos Raonic 7–5, 7–6(7–4)
Dubai İsviçre Roger Federer Birleşik Krallık Andy Murray 7–5, 6–4
Acapulco İspanya David Ferrer İspanya Fernando Verdasco 6–1, 6–2
Barcelona İspanya Rafael Nadal İspanya David Ferrer 7–6(7–1), 7–5
Hamburg Arjantin Juan Mónaco Almanya Tommy Haas 7–5, 6–4
Washington Ukrayna Alexandr Dolgopolov Almanya Tommy Haas 6–7(7–9), 6–4, 6–1
Beijing Sırbistan Novak Djokovic Fransa Jo-Wilfried Tsonga 7–6(7–4), 6–2
Tokyo Japonya Kei Nishikori Kanada Milos Raonic 7–6(7–5), 3–6, 6–0
Valencia İspanya David Ferrer Ukrayna Alexandr Dolgopolov 6–1, 3–6, 6–4
Basel Arjantin Juan Martín del Potro İsviçre Roger Federer 6–4, 6–7 (5-7), 7–6(7-4)

2013[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva Tekler Şampiyonu Finalist Skor
Rotterdam Arjantin Juan Martín del Potro Fransa Julien Benneteau 7–6(7–2), 6–3
Memphis Japonya Kei Nishikori İspanya Feliciano López 6–2, 6–3
Dubai Sırbistan Novak Djokovic Çek Cumhuriyeti Tomáš Berdych 7–5, 6–3
Acapulco İspanya Rafael Nadal İspanya David Ferrer 6–0, 6–2
Barcelona İspanya Rafael Nadal İspanya Nicolás Almagro 6–4, 6–3
Hamburg İtalya Fabio Fognini Arjantin Federico Delbonis 4–6, 7–6(10–8), 6–2
Washington Arjantin Juan Martin del Potro Amerika Birleşik Devletleri John Isner 3–6, 6–1, 6–2
Beijing Sırbistan Novak Djokovic İspanya Rafael Nadal 6-3, 6-4
Tokyo Arjantin Juan Martin del Potro Kanada Milos Raonic 7-6(7-5),7-5
Valencia
Basel

Şampiyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Şampiyonlar #
1. İspanya Rafael Nadal 14
2. Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 12
İsviçre Roger Federer 12
4. Sırbistan Novak Djokovic 10
5. Almanya Boris Becker 9
6. İsveç Stefan Edberg 8
7. Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti/Hırvatistan Goran Ivanišević 7
İspanya David Ferrer 7
Arjantin Juan Martín del Potro 7
10. Çek Cumhuriyeti Ivan Lendl 6
Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 6
12. Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 5
Amerika Birleşik Devletleri Jim Courier 5
İspanya Àlex Corretja 5
Amerika Birleşik Devletleri Andy Roddick 5
Finaller #
1. İspanya Rafael Nadal 18
2. İsviçre Roger Federer 17
3. Almanya Boris Becker 14
İspanya David Ferrer 14
5. Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 13
6. İsveç Stefan Edberg 12
Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti/Hırvatistan Goran Ivanišević 12
8. Sırbistan Novak Djokovic 11
9. Çek Cumhuriyeti Ivan Lendl 9
Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 9
Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 9
Arjantin Juan Martin del Potro 9

  Aktif oyuncular koyu yazılmıştır.

Şampiyonlara göre turnuvalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Rotterdam
Hollanda
Memphis
Amerika Birleşik Devletleri
Acapulco[1]
Meksika
Dubai
Birleşik Arap Emirlikleri
Barcelona
İspanya
Hamburg
Almanya
Washington
Amerika Birleşik Devletleri
Beijing
Çin Halk Cumhuriyeti
Tokyo
Japonya
Basel
İsviçre
Valencia
İspanya
2009 Murray
(1/3)
Roddick
(1/2)
Almagro
(1/1)
Djokovic
(1/9)
Nadal
(1/6)
Davydenko
(1/1)
del Potro
(1/5)
Djokovic
(2/9)
Tsonga
(1/1)
Djokovic
(3/9)
Murray
(2/3)
2010 Söderling
(1/2)
Querrey
(1/1)
Ferrer
(1/5)
Djokovic
(4/9)
Verdasco
(1/1)
Golubev
(1/1)
Nalbandian
(1/1)
Djokovic
(5/9)
Nadal
(2/6)
Federer
(1/4)
Ferrer
(2/5)
2011 Söderling
(2/2)
Roddick
(2/2)
Ferrer
(3/5)
Djokovic
(6/9)
Nadal
(3/6)
Simon
(1/1)
Štěpánek
(1/1)
Berdych
(1/1)
Murray
(3/3)
Federer
(2/4)
Granollers
(1/1)
2012 Federer
(3/4)
Melzer
(1/1)
Ferrer
(4/5)
Federer
(4/4)
Nadal
(4/6)
Mónaco
(1/1)
Dolgopolov
(1/1)
Djokovic
(7/9)
Nishikori
(1/2)
Del Potro
(2/5)
Ferrer
(5/5)
2013 Del Potro
(3/5)
Nishikori
(2/2)
Nadal
(5/6)
Djokovic
(8/9)
Nadal
(6/6)
Fognini
(1/1)
Del Potro
(4/5)
Djokovic
(9/9)
Del Potro
(5/5)

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]