Gümüştepe, Nilüfer
Gümüştepe | |
---|---|
Mahalle | |
Ülke | Türkiye |
İl | Bursa |
İlçe | Nilüfer |
Nüfus (2013) | |
• Toplam | 1.257[1] |
Zaman dilimi | UTC+03.00 (UDAS) |
Gümüştepe, (eski adının Mysia olduğu sanılmaktadır), Bursa ilinin Nilüfer ilçesine bağlı bir mahalledir.
Eski adı Misi Köyü olan Gümüştepe Mahallesi, Orhaneli yolu üzerinde, etrafı ormanlarla kaplı dört tepenin çevrelediği, eğimli arazi üzerine kurulu tarihî bir yerleşim yeridir.[2] Bursa merkezine 12 km. uzaklıktadır. Ortasından Nilüfer Çayı geçer. Asma yaprağı, misket üzümü, pekmezi ve şarabıyla ünlüdür.[3] 17. ve 18. yüzyıldan kalma yapıların bulunduğu bir yerleşimdir ve 1989 yılında SİT alanı ilan edilmiştir.[4]
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Yerleşim yerinin tarihi M.Ö 1800'lü yıllara kadar götürülebilmektedir. Tarihçiler Trakya'dan Güney Marmara Bölgesi'ne göç eden ve Misyalılar olarak bilinen bir kavmin biri Misi olan üç yerleşim kurduklarını, bunların Romalılarla karışarak MS 5. yüzyıla kadar varlıklarını sürdürdüklerini, bu tarihten sonra da Doğu Romalıların bölgede hâkimiyet kazandıklarını aktarmaktadır.[4]
Bursa Ovası'nın ortasında kuzeyden güneye doğru akan, geçmişte Silvardos (Gümüş Nehir) olarak adlandırılan, zaman içinde adı Nilüfer olarak değişen akarsu, Misi'nin yerleşim için tercih edilmesinin nedenlerindendir.[4] Batıdan gelen kervanların Bursa'ya ulaşabilmek için aşmaları gereken bu çay üzerindeki köprülerden birisi Misi'de idi.
Yörenin gizlenmeye elverişli bir boğaz niteliğinde olması keşişlerin burada yüzyıllarca güçlü bir misyonerlik örgütü kurmasını sağlamıştır. Misipoli Manastırı'nda İncil tartışmaları yapıldığı bilinir ve Manastır'da bir İncil nüshasının gömülü olduğuna inanılır. Manastır günümüze gelememiştir.
Bursa kuşatması sırasında Orhan Gazi bu yerleşimi ele geçirip bir kale yaptırmıştır. Bursa'nın fethine kadar Misi'nin geçici başkent işlevi gördüğüne dair söylenceler vardır.[2]
Bizans döneminde Misi'deki manastırların bağlarından elde edilen üzümle şarapçılık yapılmış;bu zanaatı miras alan Türkler şarap yerine pekmez üretmişlerdir.[2]
1961 yılında ismi "Gümüştepe" olarak değiştirildi. 1987 yılında köy statüsünden çıkarılarak bir mahalle haline getirildi. 1989 yılında kentsel sit alanı ilan edilmiş olup koruma altına alınmıştır.
Nüfus
[değiştir | kaynağı değiştir]2013 nüfus sayımına göre Gümüştepe mahallesinin nüfusu 1257'dir.[1]
Ekonomi
[değiştir | kaynağı değiştir]Tarihsel süreçte en önemli geçim kaynakları ipekçilik, bağcılık ve şarapçılık olmuştur. Günümüzde ipekçilik tamamen, bağcılık ve şarapçılık büyük ölçüde yokolmuştur.[4] İpekçiliği canlandırmak ve turizm merkezi yapmak için çalışmalar yapılmaktadır.[5][6]
Altyapı bilgileri
[değiştir | kaynağı değiştir]Gümüştepe Mahallesi'nde bir ilköğretim okulu ile bir çocuk kütüphanesi bulunmaktadır.[7]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b "Nilüfer İlçesi 2013 yılı Mahalle Nüfus Sayısı". www.nilufer.gov.tr/. Nilüfer Kaymakamlığı web sitesi. 20 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
- ^ a b c "Tarihçe". www.nilufer.gov.tr/. Nilüfer Kaymakamlığı web sitesi. 1 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
- ^ "Misi Köyü (Gümüştepe Mahallesi)". www.bursa.com.tr. Bursa.com.tr sitesi. 31 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
- ^ a b c d Dostoğlu, Neslihan. "Misi: "Gümüş Nehir"in Kıyısında, "Gümüş Tepe"nin Eteklerinde". www.mimarlikdergisi.com. Mimarlık Dergisi, Sayı:367, Eylül/Ekim 2012. 19 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
- ^ "Misi 10 yıl sonra ilk ipeğine kavuştu". www.nilufer.bel.tr/. Nilüfer Belediyesi web sitesi, 20.08.2014. 15 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
- ^ "Projemiz köy için dönüm noktası oldu". www.capital.com.tr/. Capital dergisi ,1 Eylül 2013. 15 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.
- ^ "Nilüfer'de Çocuk Kütüphanesi Kapılarını Açtı". www.haberler.com/. Haberler.com sitesi, 28 Şubat 2014. 20 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2016.