Renault Twizy

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Renault Twizy
Eng Renault Twizy ZE.jpg
Genel Bakış
Üretici Renault
Diğer adı Nissan New Mobility Concept
Üretim 2012–şimdiye
Üretim yıl(lar)ı 2012-
Montaj
Gövde ve Şasi
Sınıf Mikro otomobil Motorlu dört tekerlekli motosiklet
Gövde tipi 2-kapılı Motorlu dört tekerlekli motosiklet
Düzen Arkadan motorlu, arkadan çekişli
Kapılar Makas kapı
Teknik Özellikler
Şanzıman Tek dişlili
Dingil mesafesi 1.686 mm (66,4 in)
Uzunluk 2.338 mm (92,0 in)
Genişlik 1.234 mm (48,6 in)
Yükseklik 1.454 mm (57,2 in)
Ağırlık 450 kg (992 lb)

Renault Twizy, Renault tarafından tasarlanan ve pazarlanan iki kişilik bir mikro otomobil'dır. Avrupa'da çıkış gücüne bağlı olarak ya hafif veya ağır dört tekerlekli motosiklet olarak sınıflandırılır. 45 modeli için 4 kW (5,4 hp) veya 80 modeli için 13 kilowatt (17 hp) motorlar, her iki isim de km/saat cinsinden en yüksek hızı verir. Aslen İspanya'da Valladolid'de yapılan üretim[2][3] Asya'daki artan talebi karşılamak için Mart 2019'da Güney Kore'deki Busan'a taşındı.[4]

2009'daki konsept

Twizy, 2009 Frankfurt Motor Show[5]'da konsept otomobil olarak çıkış yaptı ve Françoise Leboinne ve Luciano Bove tarafından tasarlandı. Kasım 2010'da Nissan, Twizy'nin “Yeni Mobilite Konsepti” veya “NMC” olarak adlandırılan yeniden düzenlenmiş farklısını duyurdu. Aynı zamanda üretim için Güney Kore'de Renault olarak markalanmış olmasına rağmen, 2011 Seoul Motor Show'da[6] Renault Samsung armalı konsept olarak sergilendi. Mayıs 2011'de Renault, Twizy'yi üreteceğini açıkladı ve sipariş almaya başladı.

Mart 2012'de, Twizy Fransız pazarına ve bir ay sonra diğer birkaç Avrupa ülkesine sunuldu.[7] Üç modelli Twizy, aylık ücret karşılığında kiralanan, yol yardımı ve batarya değiştirme garantisini içeren batarya paketi Twizy'nin satış fiyatına dahil değildir.[8][9] 2020'de Twizy, İngiltere'de doğrudan satın alınabilir hale geldi ve artık batarya kiralamak gerekmiyordu[10]

Twizy, 2012 yılında Avrupa'da en çok satan plug-in elektrikli araç oldu.[11] Dünya çapında satılan 15.000 Twizy'nin dönüm noktasına Nisan 2015'te ulaşıldı.[12] Küresel kümülatif satışlar, ana pazarı Avrupa olmak üzere Aralık 2019'a kadar toplam 29.118 adede ulaştı.[13]

Konsept[değiştir | kaynağı değiştir]

Konsept arabası 2009'da Frankfurt Otomobil Fuarı'nda ilk defa gösterilmişti.[14]

Festival automobile international 2011 - Renault Twizy - 04.jpg

Mayıs 2011'de Renault, Twizy'nin üretime alınacağını haber verdi ve siparişleri almaya başladı. Kasım 2010'da Japon araba üreticisi Nissan yeni adlandırılmış Yeni Hareketlilik Konsepti (İng. New Mobility Concept veya NMC) açıkladı. Fakat bu düşünceleri bugüne kadar konsept olmaktan öteye gidememiş, üretim planları hâlâ duyurulmamıştır.

Özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Yapı ve güvenlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Twizy, 2,32 metre (7 ft 7 in) uzunluğunda, 1,19 metre (3 ft 11 in) genişliğinde ve 1,46 metre (4 ft 9 in) yüksekliğinde ultra küçük bir araçtır.

Aracın şasisi ve gövdesi, şekil değiştirebilen yapısıyla yolculara ek koruma sağlarken, dört tekerleğin dıştan takma konumu ve şasinin her iki yanında bulunan yan kirişler yandan çarpmada içerdekileri korur. Güvenlik tutma sistemleri, bir sürücü hava yastığı, önde dört noktalı emniyet kemeri ve arkada üç noktalı emniyet kemerini kapsar.

Twizy, kış lastik'leri ve kabini çevrelemek için esnek yan camlar eklenerek kışa hazırlanabilir. Sürücüyü sıcak tutmak için elektrikli battaniye'ler takılarak ısıtma sağlanacaktır.[15]

Modeller[değiştir | kaynağı değiştir]

Twizy modeli elektrik'li olduğundan Renault'nun Sıfır Emisyon programı'nın parçasıdır.

Twizy Technic'te kapılar isteğe bağlıdır.

Twizy Urban[değiştir | kaynağı değiştir]

Twizy Urban 45[değiştir | kaynağı değiştir]

Twizy ürün yelpazesi aylık 50 € batarya kiralama ücretiyle Avrupa'da 6.990 € fiyatla satılan hafif dört tekerlekli sınıfı Urban 45 ile başlar.[16] Motoru 4 kW (5 BG) olup en yüksek hızı 45 km/h olduğundan çoğu Avrupa (Fransa, İtalya, İspanya) ülkesinde özel ehliyetli 14 yaşından büyük sürücüler veya motosiklet ehliyeti (Belçika, Almanya, Hollanda, İsveç, Avusturya, Finlandiya, Slovenya) sürücüler tarafından sürülmelidir.[17]

Twizy Urban 80[değiştir | kaynağı değiştir]

Ağır dört tekerlekli motosiklet sınıfı Urban 80 modelinde 13 kW (17 hp) elektrik motoru bulunur ve 80 km/sa (50 mph) hız yapabilir.

Twizy Colour ve Technic[değiştir | kaynağı değiştir]

Colour modeli, hem 45 hem de 80 süslemeler için mevcut olan renkli ve 'eğlenceli' bir Twizy'dir.

Technic modeli, teknik özellikleri Urban ile paylaşırken ek tasarım öğeleri getirir. Hem 45 hem de 80 trim için mevcuttur.

Twizy Cargo[değiştir | kaynağı değiştir]

Haziran 2013'te Renault, mal taşımak için tasarlanmış Twizy Cargo modelinin tanıtımını duyurdu. İkinci yolcunun koltuğu için ayrılan alan, 180 L (6,4 cu ft) hacimli ve maksimum ağırlık kapasitesi 75 kg (165 lb) olan kargo kutusuyla değiştirildi.[18][19]

Twizy Cargo 45[değiştir | kaynağı değiştir]

Cargo 45'in 4 kW gücü vardır ve azami hızı 45 km/sa (28 mph) ile sınırlıdır. Arabada sadece 1 koltuk vardır ve sürücünün arkasında mal koymak için daha geniş alan vardır. Satışı, 6.990€ +KDV ve 50€ aylık batarya kiralama ücreti ile başladı.[18] Fiyatı o zamandan beri kdv hariç yaklaşık 10.300€'ya çıktı ama artık bu fiyata batarya da dahildir.[20]

Twizy'nin yenilenmiş çeşidi Nissan New Mobility Concept, 2013 yılında Japonya'da "Choimobi Yokohama" araba paylaşımı programı için konuşlandırıldı.
Twizy Cargo 80[değiştir | kaynağı değiştir]

Cargo 80'nin 80 km/sa (50 mph) maksimum hızı vardır.[18]

Nissan NMC[değiştir | kaynağı değiştir]

Twizy'nin yenilenmiş versiyonu Japonya'da Nissan New Mobility Concept (NMC) olarak piyasaya sürüldü. Elektrikli araç, 11 Ekim 2013'te "Choimobi Yokohama" (Choimobi Japonca'da "kolay hareketlilik" anlamına gelir) adlı tek yönlü araba paylaşımı programında hizmet için Yokohama'da konuşlandırıldı. Piyasadaki ilk ayında 2.700'den fazla müşteri hizmete kaydoldu.[21][22]

2013 yılı ekim ayı sonuna kadar toplam 45 adet tescil edilmiştir.[23] NMC, aracın boyutları nedeniyle Kei otomobil olarak sınıflandırılmıştır ve bu nedenle sarı plakalıdır.

Nissan rozetli versiyon aynı zamanda bir Amerikan scooter paylaşımı şirketi olan Scoot tarafından San Francisko'da araba paylaşım işletmesi için pilot olarak kullanıldı.[24]

Twizy F1[değiştir | kaynağı değiştir]

Renault Espace F1'in ayak izlerini izleyerek Nisan 2013'te Renault Sport, KERS gibi Formula One teknolojilerini içeren konsept versiyonu Twizy F1'i sergiledi. KERS sistemi ve yenilenmiş elektrik motoru, otomobilin gücünü 72 kW (97 hp) değerine yükselterek Renault Sport Mégane R.S. 265 ve 109 km/sa (68 mph) kadar hıza ulaşır. Araba, Formula Renault 2.0 arabasının lastikleri ve Formula Renault 3.5 arabasının direksiyonu dahil olmak üzere çeşitli açık-tekerlek aerodinamik ve diğer yarış parçalarıyla donatılmıştır.[25]

TwizyTeslimat Konsepti[değiştir | kaynağı değiştir]

Twizy Teslimat Konsepti, son mil teslimleri için École d'ingénieurs généralistes La Rochelle, Airparif, La Petite Reine Groupe Stars Service ve Paris Şehri'ne son mil teslimatları'ndan oluşan VELUD projesinden geliştirildi. Kısaltılmış arka gövdeli Twizy ve 1 metreküpe kadar konteynerleri taşımak için ek 2 tekerlekli treyler benzeri modülden oluşuyordu ve altı tekerlekli yük kamyonuna benzereyen bir araçtı. Paris'teki deneysel test aşamalarında kullanıldı.[26]

Batarya[değiştir | kaynağı değiştir]

Şarj kablosu dışarıda iken Twizy.

61 kWh (220 MJ) Lityum iyon pil aracın ön koltuğunun altındadır. Her iki motor çeşidi de 100 kg (220 lb) bataryalar dahil 474 kg (1.045 lb) ağırlık taşır[27].

Araç menzilinin 100 km (62 mi)'de homologasyonlanarak tip onayı verilmiştir. Renault, gerçek koşullarda aracın menzilinin 80 km (50 mi) civarında olduğunu belirtmektedir. Yüksek hızla ve eko-sürüş olmadan kullanıldığında Twizy'nin menzili yaklaşık 50 kilometre (31 mi)'dir.

Batarya, aracın önündeki kapağın altından çıkartılıp kullanılan spiral bir kablo ile doldurulur. Bütünleşik şarj âleti, standart 220-240 V 10 A ev elektrik kaynağının yanı sıra yol kenarındaki batarya şarj tesisleriyle uyumludur. Boş bir bataryayı doldurmak yaklaşık üç buçuk saat sürer.

Paris yakınlarındaki planlanmış Renault batarya tesisi, teknik kısıtlamalar nedeniyle ertelendi. İnşaat 2012'nin ikinci çeyreğinde başlayacak ve pillerin üretiminin 2014 veya 2015'te başlaması bekleniyordu. Bu arada Renault, EV serisi için Nissan Motor ve NEC ile Güney Kore'nin LG Chem ortak girişiminden pil satın almayı planlamaktadır.[28]

Twizy, yalnızca LG Chem modülleriyle birlikte verilir. Bataryalar Renault Valladolid fabrikasında takılır.

Güvenlik[değiştir | kaynağı değiştir]

2014 yılında Twizy 80, standart Avrupa biçiminde Euro NCAP Dört Tekerlekli Bisiklet Derecelendirmelerinde iki yıldız aldı.[29]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Park Tae-joon (25 Ekim 2018). "[단독]르노 '트위지' 부산서 생산한다" [Exclusive: Renault 'Twizy' produced in Busan] (Korece). Daum. 25 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2020. 
  2. ^ "Renault Twizy". Renault.com. Renault. 21 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2013. 
  3. ^ "Renault ultima la primera hornada de su vehículo 100 % eléctrico, 'made in Spain'" (İspanyolca). 24 Şubat 2012. 15 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ "Renault to move Twizy production to South Korea". 16 Aralık 2018. 17 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  5. ^ Pulman, Ben. "Renault Twizy ZE electric concept at 2009 Frankfurt motor show". Car Magazine. 23 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2011. 
  6. ^ "[서울모터쇼] 혁신적인 2인승 초소형 전기차 '트위지'". 탑라이더 (Korece). 31 Mart 2011. 27 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Temmuz 2021. 
  7. ^ King, Danny (15 Haziran 2012). "Twizy Way brings Renault's tiny EV car-sharing in France". Autoblog. 6 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2020. Renault started selling the Twizy EV in France in March and debut sales of the model in the UK in April. 
  8. ^ Loveday, Eric (12 Ağustos 2011). "After driving the Renault Twizy, reviewer calls it "the only EV I could imagine owning"". AutoblogGreen. 18 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2011. 
  9. ^ Pulman, Ben (30 Eylül 2010). "Renault Twizy (2011): the tandem-seat electric city car". Car Magazine. 12 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2011. 
  10. ^ "Build your TWIZY - Car Configurator - Renault UK". 3 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  11. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; TopPEV2012 isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme)
  12. ^ "15,000 Renault Twizy Now in Circulation". AutoVolt magazine. 1 Nisan 2015. 3 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015. Electro mobility helps respect the environment, reduce acoustic pollution, and contributes to preserving our cultural heritage, damaged everyday by car exhaust gases... With 20% of vehicles using electric power, particulate concentration in the city air could be reduced by up to 30%, and NO2 concentration by 45%. 
  13. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; Renault2019 isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme)
  14. ^ Pulman, Ben. "Renault Twizy ZE electric concept at 2009 Frankfurt motor show". Car Magazine. 3 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2011. 
  15. ^ "Renault Twizy Comes to Canadian Cities". autoTRADER. 22 Nisan 2016. 25 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  16. ^ "Nissan Leaf sales begin in Spain". The Independent. 12 Mayıs 2011. 25 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2011. 
  17. ^ "Renault Twizy will be launched over a year and will cost [[:Şablon:Euro]]". Fantasi Cars. 21 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2011.  URL–vikibağı karışıklığı (yardım)
  18. ^ a b c Mark Kane (24 Haziran 2013). "Renault Unveils Twizy Cargo Electric Delivery Vehicle". InsideEVs.com. 26 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2013. 
  19. ^ Michaël Torregrossa (24 Haziran 2013). "Twizy Cargo – Renault lance une version utilitaire du Twizy pour les professionnels" [Twizy Cargo - Renault launches a utility version of the Twizy for professionals] (Fransızca). Association pour l'Avenir du Véhicule Electrique Méditerranéen (AVEM). 26 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2013. 
  20. ^ "Renault TWIZY". www.renault.nl (Felemenkçe). 9 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Eylül 2022. 
  21. ^ Danny King (27 Eylül 2013). "Nissan New Mobility Concept enters carsharing service in Japan". Autoblog Green. 29 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2013. 
  22. ^ "More than 2,700 sign up in first month of "Choimobi Yokohama" Car Sharing Service using NISSAN New Mobility CONCEPT Ultra-Compact EV". House of Japan. 18 Kasım 2013. 30 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2013. 
  23. ^ Jose Pontes (30 Kasım 2013). "Japan October 2013". EV Sales. 3 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Kasım 2013. 
  24. ^ Voelcker, John (11 Kasım 2015). "Is An Electric Scoot Quad (Nee Renault Twizy) Car-Sharing's Urban Future?". Green Car Reports. 13 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2020. 
  25. ^ Ramsey, Jonathon. "Twizy Renault Sport F1 is a racy EV that defies categorization". Autoblog. 28 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Aralık 2019. 
  26. ^ "Renault Developing Twizy Delivery Concept". InsideEVs (İngilizce). 25 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Temmuz 2021. 
  27. ^ "Archived copy". 30 Kasım 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2013. 
  28. ^ Beresford, Helen (15 Haziran 2011). "Renault says battery plant project delayed". Reuters. 3 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Aralık 2021. 
  29. ^ "Renault Twizy 80 : All-electric, 2 seat heavy quadricycle" (PDF). Cdn.euroncap.com. 21 Ekim 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2022.