Layne Staley

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Layne Staley
Staley Alice in Chains ile, Boston, 1992
Genel bilgiler
Doğum adı Layne Thomas Staley
Doğum 22 Ağustos 1967
Kirkland, Washington, ABD
Ölüm 5 Nisan 2002 (34 yaşında)
Seattle, Washington, ABD
Tarzlar Alternatif metal, grunge, alternatif rock, heavy metal
Meslekler Müzisyen, şarkıcı
Çalgılar Vokal, gitar, bateri
Etkin yılları 1980-2002
Müzik şirketi Columbia
İlişkili hareketler Alice In Chains, Sleze, Mad Season, Class of '99

Layne Staley (22 Ağustos 1967 - 5 Nisan 2002), ABD'li müzisyen. Gitarist Jerry Cantrell ile birlikte kurduğu Alice in Chains grubunun eski solisti ve söz yazarı. Grunge hareketinin temsilcilerinden olan grup, 1990'ların başında uluslararası şöhrete kavuştu. Grubu dikkat çekici yapan öğelerden biri, Staley'nin sesinin üstüne Jerry Cantrell'ın harmonik vokallerinin eklenmesiyle oluşan özgün bir vokal tarzına sahip olmasıdır. Staley, aynı zamanda Mad Season ve Class of '99 süpergruplarının da üyesiydi. Hayatı boyunca mücadele ettiği ileri derece uyuşturucu bağımlılığına 2002'nin nisan ayında yenik düşmüştür.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Layne Thomas Staley 22 Ağustos 1967'de Phil Staley ve Nancy McCallum'un oğlu olarak Kirkland, Washington'da doğdu. 7 yaşındayken anne ve babasının boşanmasından sonra üvey babasıyla yaşamaya başladı ve bir süreliğine onun soyadını benimsedi. 2002'de, ölümünden kısa süre önce annesiyle babasının boşanmalarına dair deneyimlerini şöyle dile getirmiştir: "Hayatım bir kâbusa dönüştü, her yanımda sadece gölgeler vardı. Bir gün birisi telefonda bana babamın öldüğünü söyledi, zaten ailecek babamın her türlü uyuşturucuyu kullandığını biliyorduk. O günden sonra hep "Babam nerede?" sorusunu sordum. Onun için çok üzüldüm ve onu özlüyorum. 15 yıl boyunca hayatımda yoktu.[1]" Aynı röportajda Staley, ailevî sorunlarının uyuşturucu bağımlılığında kısmen de olsa pay sahibi olduğunu üstü kapalı olarak ifade etmiş ve geçmişte, ünlü olursa babasının kendisine döneceğinin hayalini kurduğunu söylemiştir.

Staley müzik hayatına 12 yaşında bateriyle başladı ve gençliğinde birkaç glam grubunda çaldı. O zamanlara kadar, hep şarkıcı olmayı istemişti.[2] 1985'te, Johnny Bacolas ve James Bergstrom'la tanışarak Sleze'i kurdu. Daha sonra 1986'da, o zamana kadar adı Sleze olan grubun adı gitarist Nick Pollock'un katılımıyla Alice N' Chainz oldu. Grup, Seattle çevresindeki performanslarında Slayer ve Armored Saint şarkıları çaldı. Staley, Music Bank prova stüdyosunda çalışırken gitarist Jerry Cantrell ile tanıştı. Daha sonra bu stüdyoda iki müzisyen beraber prova yaptıkları bir odayı paylaştılar. O sıralarda Alice N' Chainz dağıldı ve Staley geçici olarak bir funk grubuna katıldı. Gruba gitarist lazım olduğu için Cantrell'dan kendisine katılmasını rica etti. Cantrell, bu teklifi Staley'nin, Mike Starr ve Sean Kinney ile kurduğu kendi grubu Diamond Lie'a katılması karşılığında kabul etti. En nihayetinde funk grubu dağıldı ve Staley Diamond Lie'ın tam bir üyesi oldu. Bu grup olarak daha sonra Kuzeybatı Pasifik sahilindeki kulüplerde, uzunluğu 15 ilâ 45 dakika arasında değişen konserler verdiler. Grubun adı da bu sırada Alice in Chains oldu.[3]

Grubun ilk yıllarında, Layne Staley'nin ruhunda bulunan underground kültürüne karşı Jerry'nin piyasaya çıkmaları gerektiği isteği nedeniyle grup içinde anlaşmazlıklar çıktı. Birçok açıdan 90`lı yılların başında ortaya çıkan heavy metal gruplarından biri olarak kabul edilen Alice In Chains post-punk türünü benimsedi ve Grunge ile Heavy Metali harmanlayarak eşi benzeri olmayan bir tarz yarattı.

Ancak Layne Staley'nin uyuşturucu bağımlılığı artık çok üst düzeye çıkmıştı. Dirt albümünde yer alan şarkı sözleri solist ve şarkı sözü yazarı Layne Staley`nin madde bağımlılığının üst noktalarına doğru bir yola saptığını gösteriyordu. Albümde yer alan "Junkhead" ve "Angry Chair" bunun göstergesiydi. Madde bağımlılığının yanı sıra Staley`nin çektiği aşk acıları da albümde kendini gösteriyordu. Albüme adını veren "Dirt" işte Staley`nin çektiği bu aşk acısıyla ilgiliydi. Layne Staley Alice in Chains dışında başka projelerde de çalıştı. Staley, aralarında Pearl Jam`den Mike McCready, Screaming Trees`den Barrett Martin ve John Baker Sounders`ın da bulunduğu ve bir seri katil olan Gacy Bunch`ın adı verildiği grupla birlikte birkaç konser verdi. Topluluk bir süre sonra adını Mad Season olarak değiştirdi ve 1995 yılının başında "Above" adlı albümü piyasaya sürdü. Albümdeki parçaların biri hariç tamamı Staley tarafından yazılmıştı. Bundan sonra Grubun çıkardığı kendi ismini taşıyan Alice in Chains albumu ilk çıktığı gün sıralarda 1.sıraya yükseldi ancak Layne'in bağımlılığı nedeniyle turneye çıkılmadı.

1996 yılında Mtv Unplugged'a katılan grup performansıyla göz doldurdu. Ancak performans çok beğenilse de Layne Staley 'nin durumunun kötülüğü daha çok öne çıkıyordu. Sesinden hiçbir şey kaybetmemişti ancak görünüş olarak zayıflamış bedeni, pembeye boyadığı saçları ve belki de yorgunluktan ve bağımlılıktan bitap düşmüş olan gözlerini saklamak için taktığı gözlükler her şey öne koyuyordu. Arada bir şarkı sözlerini unutsa dahi aniden durup benim motivasyonum nerede diyip performansına devam ediyordu. Bu konser sonrası Kiss ile turneye çıkan grup turne sonrasında herkes solo çalışmaya devam etti. Grubun dağılacağı söylentileri yayılmaya başladı. Ancak müzik şirketleri grubun canlı performanslarıyla düzenledikleri albümü piyasaya sürdüler. Layne'den uzun süredir haber alınamamıştı. 15 gündür kayıp olan şarkıcı bulunduğunda kimliği ancak otopsiyle tanınıcak hale gelmişti. Yapılan arştırmalara göre Layne'in ölüm tarihinin Kurt Cobain ile aynı gün olduğu ortaya çıktı. İki büyük yeteneğin sonu aynı tarihte olmuştu. Layne'in ölümün ardından gitarist Jerry Cantrell, çok kırgın olduğunu söyledi. Grunge müziginin önemli isimlerindendir.

Diskografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Release Date Title Band Label Other information
Temmuz, 1990 We Die Young Alice in Chains Columbia EP
Ağustos 20 1990 Facelift Alice in Chains Columbia US #42, 2xPlatinum
Mart 21 1992 Sap Alice in Chains Columbia EP, Gold
Eylül 29 1992 Dirt Alice in Chains Columbia US #6, 4xPlatinum
Kasım 16 1993 Desire Walks On Heart Capitol Guest vocals on the song "Ring Them Bells".
Ocak 25 1994 Jar of Flies Alice in Chains Columbia EP, US #1, 2xPlatinum
Mart 14 1995 Above Mad Season Columbia US #24, Gold
Kasım 7 1995 Alice in Chains Alice in Chains Columbia US #1,UK #37, 2xPlatinum
Aralık 15 1995 L.O.V. Evil Second Coming Red Rocket Guest vocals on the song "It’s Coming After".
Temmuz 30 1996 Unplugged Alice in Chains Columbia live, US #3,UK #20, Platinum
Aralık 15 1998 The Faculty soundtrack Class of '99 Sony Vocals on "Another Brick in the Wall" Parts 1 and 2.
Haziran 29 1999 Nothing Safe: Best of the Box Alice in Chains Columbia US #20, Gold
Ekim 26 1999 Music Bank Alice in Chains Columbia 4 CD box set, US #123
Aralık 5 2000 Live Alice in Chains Columbia US #142
Ağustos 28 2001 Greatest Hits Alice in Chains Columbia US #112, Gold
Eylül 5 2006 The Essential Alice in Chains Alice in Chains Columbia

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Layne Staley's Last Interview Revealed - News Story | Music, Celebrity, Artist News | MTV News
  2. ^ Cross, Charles R. (June 1, 2002). "The Last Days of Layne Staley". Rolling Stone. Erişim tarihi: 2007-08-21. In the summer of 1987, guitarist Jerry Cantrell walked in a raucous Seattle party and saw a man at the center of it all , with bright pink hair pilled atop his head by means of fire poker. "he had a big smile on his face, and he was sitting with two gorgeous woman," Cantrell recalls of the moment he met Layne Staley. Cantrell didn't have a place to live, so Staley took him back to what passed for his residence - a dumpy, piss-smelling rehearsal studio where both would live for the next year. And when Cantrell heard Staley sing, he was convinced their friendship would be a lasting one: "I knew that voice was the guy I wanted to be playing with. It sounded like it came out of a 350- pound biker rather than skinny little Layne. I considered his voice to be my voice." Sometime in the first week of April, that oversize voice - which fueled a half-dozen radio hits and helped sell millions of albums - died along with Staley.