Friedrich Paulus

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Friedrich Paulus
Bundesarchiv Bild 183-B24575, Friedrich Paulus.jpg
Doğum 23 Eylül 1890(1890-09-23)
Breitenau, Hessen, Alman İmparatorluğu
Ölüm 1 Şubat 1957 (66 yaşında)
Dresden, Doğu Almanya
Bağlılığı
Hizmet yılları 1910-1943
Rütbesi Generalfeldmarschall
Komuta ettiği 10. Ordu
6. Ordu
Savaşları/Çatışmaları I. Dünya Savaşı
II. Dünya Savaşı
Madalyaları Meşe Yaprağı ilaveli Şövalye Demir Haçı Bavaria021.gif Honor Cross WW 1914 rb.png Demir Haç (2. Sınıf) Demir Haç (2. Sınıf) Siyah Yaralı Rozeti Sudetenland Medal Bar.PNG DEU Ostmedaille BAR.svg Anschluss Medal Bar.PNG
Paulus, 1954'te Doğu Berlin'de düzenlediği basın toplantısı sırasında

Friedrich Wilhelm Ernst Paulus (d. 23 Eylül 1890, Breitenau, Hessen - ö. 1 Şubat 1957, Dresden, Doğu Almanya), özellikle II. Dünya Savaşında etkin rol oynayan Alman Feldmareşali.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

I. Dünya Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Friedrich Paulus (Solda), Ocak 1942

Alman Donanması'na katılmak istediyse de başvurusu kabul edilmemişti. Münih üniversitesinde hukuk eğitimi gördükten sonra 1909 yılında İmparatorluk ordusuna katıldı. Astsubay oldu. Şubat 1910 yılında 111. Piyade Alayına katıldı. 1911'de 3. Baden Piyade bölüğünün başında teğmen olarak görev aldı. 4 Temmuz 1912'de Elena Rosetti-Solescu ile evlendi.

I. Dünya Savaşı’nda 3. Tabur karargâh subayı olarak görev aldı. Hem doğu hem batı cephesinde çok sayıda başarılı görevler aldı. Bir kurmay subay olarak Alpenkorps'a katılarak Makedonya, Fransa ve Sırbistan'da görev yaptı. Savaşın sonunda bir yüzbaşı idi.

Mütarekeden sonra, Paulus bir tugay'da emir subayı olarak doğu'da Freikorps ile savaştı.

II. Dünya Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Paulus (solda) ve yardımcıları Albay Wilhelm Adam (orta) ve Korgeneral Arthur Schmidt (sağda), Stalingrad'da teslim olurken, (31 Ocak 1943)

1940 yılının Ağustos ayında Korgeneralliğe terfi etti ve bir ay sonra Alman Genel Kurmay başkan yardımcısı olarak atandı. Bu görevde Sovyetler Birliği'nin işgali için planlarını hazırlamaya yardımcı oldu. General der Panzertruppe rütbesine terfi etti ve Ocak 1942 yılında Alman 6. Ordu Komutanı oldu.

İkinci Dünya Savaşı ile beraber Batı cephesinde etkin rol oynadı. 1941 yılında Adolf Hitler kendisini generalliğe terfi ettirdi ve 6. Ordu ile beraber Dnepropetrovsk savaşını kazandı. Bunu takip eden savaşlarda mühimmat, özellikle benzin sıkıntısı çekmesine rağmen büyük başarılar elde etti. Yeni görevi Stalingrad'ı ele geçirmekti. Ruslar Stalingrad önlerine 600.000 kişilik birlikle 6. orduyu karşıladılar. Zor durumda olan Paulus'un yardımına Feldmareşal Paul Ludwig Ewald von Kleist'ın 1. Panzer ordusu geldi. Tekrar toparlanan 6. Ordu Stalingrad'a girmeye başladı. Ana birliklerden uzaklaşan Almanlar tankların zor ilerlediği yıkık evlerden sniper (keskin nişancı) atışların yapıldığı dar sokaklarda çok adam kaybetmeye başladılar. Ruslar taze birliklerle 6. orduyu kuşatmaya başladılar. Hitler, 4. Panzer Ordusu'nun 6. Ordu'yu kurtarmasını istedi. Erich von Manstein bunu gerçekleştiremedi. Artık Alman ordusu tamamen sarılmıştı. Hitler son kez Paulus'tan bir yarma harekatına girişmesini istedi. Paulus bunu reddetti. Paulus'un teslim olmayı düşündüğünü anlayan Hitler ona "Sizi feldmareşal yapıyorum ve şunu unutmayın ki şimdiye kadar hiçbir Alman feldmareşali esir düşmedi" dedi. Paulus ertesi gün teslim oldu.

Sovyetlerle işbirliği teklifini reddetmesine rağmen, Hitler'e 20 Temmuz 1944 tarihindeki suikast girişiminden sonra Sovyet tutsağı iken Nazi rejiminin bir eleştirmeni haline geldi.

Savaştan Sonra[değiştir | kaynağı değiştir]

Savaştan sonra 1946 yılında suçlu bulunarak hapse mahkûm edildi. Daha sonra Nürnberg Mahkemelerinde iddia makamının tanığı olarak görev yaptı. 1953 yılına kadar hapishanede kaldı. Nürnberg Mahkemelerinde sırasında, Paulus'a bir gazeteci tarafından Stalingrad mahkumları akıbeti soruldu. Stalingrad'da esir alınan 91.000 Alman mahkumunun yarısı Sibirya esir kamplarına yürüyüşleri sırasında ölmüştü, ve yaklaşık olarak birçok tutsak ölmüş; yaklaşık olarak sadece 6.000 asker evine dönebilmişti. 1953 yılında Alman Demokratik Cumhuriyetine taşımasına izin verildi ve 1953-1956 yılları arasında Dresden'de Doğu Almanya'da hayatını devam ettirdi. Doğu Alman Askeri Tarih Araştırma Enstitüsü sivil şefi olarak çalıştı. 1956 yılında Motor Nöron hastalığı nedeniyle felç oldu.

1956 sonlarında Amyotrofik lateral skleroz hastalığı gelişti ve giderek zayıfladı. Birkaç ay içinde Dresden'de, 1 Şubat 1957'de, Stalingrad'da teslim olmasından 14 yıl ve bir gün sonra öldü. Vasiyeti üzerine cenazesi Batı Almanya'da, Baden'de, 1949 yılında sekiz yıl önce ölen eşinin yanına gömülmek üzere taşındı. Kocasını, doğu cephesinden ayrıldığı günden beri (1942) görmemişti.[Note 1]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]


Kaynak hatası: <ref> "Note" adında grup ana etiketi bulunuyor, ancak <references group="Note"/> etiketinin karşılığı bulunamadı ya da kapatma </ref> eksik. (Bkz: Kaynak gösterme)