731. Birim

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Korgeneral Shirō Ishii.
Harbin'deki 731. Birim tesislerinde yer alan bir bina

731. Birim (731 部隊, Nana-san-ichi butai) (tam adı: Kantō Ordusu Karantina ve Sulama Şubesi (関東軍防疫給水部, Kantō-Gun Bōeki Kyūsui Bu)), Japon İmparatorluk Ordusu tarafından Çin-Japon Savaşı ve II. Dünya Savaşı sırasında Mançurya halkına uygulanan biyolojik ve kimyasal savaş birimidir. Bu birim insanlar üzerinde birçok deney yapmıştır.

1 Mart 1932 ile 18 Ağustos 1945 tarihleri arasında Mançurya'da, Japon İmparatorluğu himayesinde hüküm sürmüş bir kukla devlet olan Manchukuo'nun Harbin şehrinin Pingfang bölgesinde faaliyet gösteren 731. Birim, Japonya'nın adının karıştığı en çarpıcı ve dehşet verici savaş suçlarından sorumludur. Bölge, bugün Çin'in kuzeydoğusunda yer almaktadır.

731. Birim, resmi olarak Salgın Hastalıkları Önleme ve Su Arıtma Merkezi (関東軍防疫給水部本部 Kantōgun Bōeki Kyūsuibu Honbu) adıyla kuruldu. Gerçekte Japon İmparatorluğu'nun Kempeitai askeri polis birimi altında faaliyet gösteren 731. Birim, kuruluşundan savaşın sonuna kadar, Kwantung Ordusu'nun bir subayı olan ve Ishii Butai olarak da anılan Korgeneral Shirō Ishii (石井 四郎, Ishii Shirō) tarafından yönetildi. 1934-1939 yılları arasında inşa edilen tesisler, resmi olarak 1941 yılında 731. Birim adını aldı. 100. Birim[1] gibi diğer benzer tesislerde gerçekleştirilenlerin haricinde, aralarında kadınlar ve çocukların da bulunduğu en az 3000 kişi[2], 731. Birim'de çeşitli deneylerde kullanıldı. Her yıl en az 600 kişi, Kempetai askeri polisi tarafından bu tesislere gönderildi.[3]

731. Birim'de deneylere tabi tutulan kurbanların çoğunluğunu Çinliler oluşturmakta, Çinlileri ise Sovyetler takip etmekteydi. Geri kalan küçük bir yüzde de Moğol, Koreli ve diğer savaş esirlerinden oluşmaktaydı.[4] Pingfang kampında hayatını kaybeden kurbanların yaklaşık yüzde 70'i Çinli (sivil ve asker),[5] yaklaşık yüzde 30'u Sovyet'ti.[6] Geri kalan kısım ise bazıları Japonya İmparatorluğu'nun sömürgesi durumunda olan Güneydoğu Asyalılar ve Pasifik Adaları sakinleriydi. Bunun yanında çok az sayıda da müttefik ordulardan elde edilen savaş esirleri bulunuyordu.[7] Canice deneylerin yapıldığı ve farklı milletlerden bir çok insana mezar olan 731. Birim, kurulduğu günden 1945'te savaşın sona erdiği güne kadar Japon hükümeti tarafından cömert bir şekilde desteklendi.

Birim 731'de görev yapanlar ve burada savaş suçlarını işleyenler, savaşın sonra ermesinin ardından savaş suçlarıyla yargılanmak yerine, insanlar üzerinde yaptıkları acımasızca deneylerde elde ettikleri verilerin paylaşılması karşılığında ABD tarafından korundular ve ceza almadılar.[8] ABD'li yetkililer, Birim 731'de yapılan insanlık dışı deneylerde biyolojik silahlar konusunda elde edilen bilgi ve tecrübenin, ABD'nin biyolojik silah programı kapsamında da kullanılabileceğini düşünüyorlardı. Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı General Douglas MacArthur, 6 Mayıs 1947'de Washington'a gönderdiği bir yazıda, Birim 731'de görev alanlardan elde edilecek bilgilerin istihbarat kanallarında saklanacağını ve dışarıya sızdırılmayacağını, ayrıca elde edilen bilgilerin savaş suçu delili olarak değerlendirilmeyeceğini ifade etti.[8] Sonraki yıllarda da adaletin yerine getirilmesi için verilen çabalar, Batı hükümetleri tarafından komunizmpropagandası olarak değerlerdirilerek çoğunlukla ya görmezden gelindi ya da ciddiye alınmadı.[9] Buna benzer bir adam kayırma, ABD tarafından Paperclip Harekatı sırasında Nazi araştırmacılara karşı da uygulanmıştı.[10] Diğer yandan ABD'li kuvvetlerden önce Sovyet kuvvetlerinin eline geçen ve tutuklanan Birim 731 görevlileri ise 1949'da Khabarovsk Savaş Suçları Mahkemelerinde yargılandı.

Yapıldığı iddia edilen deneylerden birkaçı: ne kadar kan kaybı yaşandığını ölçmek için kol ve bacak gibi bazı uzuvların kesilmesi, kangreni incelemek için bazı uzuvların dondurulup tekrar çözülmesi, vücudun kimyasal maddelere karşı tepkileri.

Kuruluşu[değiştir | kaynağı değiştir]

Japon Ordusu'nun sağlık sorumlusu olan ve Ordu Bakanı Sadao Araki tarafından desteklenen Cerrah General Shiro Ishii, 1932 yılında Ordu Salgın Hastalıkları Önleme Araştırma Laboratuvarı (Army Epidemic Prevention Research Laboratory / AEPRL)'nin komutanlığına getirildi. Sonrasında Ishii, Mançurya'da, çeşitli kimyasal ve biyolojik araştırmalar/deneyler üzerinde çalışacak olan "Togo Birimi" adlı gizli bir araştırma grubu kurdu. Japonya dışına gerçekleştirdiği iki yıllık bir araştırma gezisi sonrasında Ishii, 1930 yılında, Batılı güçlerin kendi programlarını geliştirdikleri gerekçesiyle Japonya'nın da çok geç kalmadan biyolojik ve kimyasal araştırmalara başlamasını ve bu amaca yönelik çalışacak bir birim kurulmasını önerdi. Ishii'nin ordu içerisindeki en büyük destekçilerinden birisi, 1941-45 yılları arasında Japonya Sağlık Bakanı olarak da görev yapmış olan Albay Chikahiko Koizumi'ydi. Almanların I. Dünya Savaşı sırasında İkinci Ypres Muharebesi'nde zehirli klor gazı kullanması ve bu kimyasal saldırı sonucunda İtilaf Devletleri'nin yaklaşık 15,000 kayıp[11] vermesi, çoğu Japon subayını olduğu gibi Albay Chikahiko Koizumi'yi de etkilemişti. Bunun sonucunda Albay Chikahiko Koizumi, aynı yıl içerisinde gizli bir zehirli gaz araştırma komitesine katıldı.

Togo Birimi, Güney Mançurya Demiryolu üzerinde yer alan ve Harbin'in 100 km güneyinde bulunan Beiyinhe köyünde, Zhongma Hapishanesi'nde kuruldu. 1934 sonbaharında yaşanan bir firar ve sonrasında 1935 yılındaki bir patlamanın (saldırı olduğuna inanılıyor) ardından Shiro Ishii, Zhongma Hapishanesi'ni kapattı. Paralelinde de bu tesistekileri Harbin'in yaklaşık 24 km güneyinde yer alan Pingfang'a taşıma ve daha büyük ve yeni bir tesis kurma konusunda yetkilendirildi.[12]

İmparator Hirohito, 1936'da bu birimin genişletilmesine ve Salgın Hastalıkları Önleme Birimi olarak Kwantung Ordusu'na entegre edilmesine karar verdi. Paralelinde de "Ishii Birimi" ve "Wakamatsu Birimi" olarak ikiye bölündü. Ağustos 1940'dan itibaren ise bu birimler, "Kwantung Ordusu Salgın Hastalıkları Önleme ve Su Arıtma Departmanı"[13] ya da kısaca "731. Birim" olarak isimlendirildi. 731. Birim'in kurulmasına ek olarak, Kwantung Ordusu Salgın Askeri At Hastalıklarıyle Mücadele Atölyesi (daha sonra Mançurya 100. Birimi olarak anılacaktır) adlı bir biyolojik silah geliştirme birimi ile Kwantung Ordusu Teknik Test Departmanı (daha sonra Mançurya 516. Birimi olarak anılacaktır) adlı bir kimyasal silah geliştirme birimi kurmak için de çalışmalar başlatıldı. Japonya'nın 1937'de Çin'e saldırması ve bazı bölgelerini işgal etmesiyle birlikte büyük Çin şehirlerinde de Salgın Hastalıkları Önleme ve Su Sağlama Birimi adı altında benzer kimyasal ve biyolojik araştırma ve silah geliştirme laboratuvarları kuruldu. Daha sonra bunlara Pekin'deki 1855. Birim, Nanjing'deki 1644. Birim, Guangzhou'daki 8604. Birim ve Singapur'daki 9420. Birim de katıldı. 1939 yılına gelindiğinde 10,000'den[14] fazla personelin çalıştığı bütün bu birimler, Ishii'nin yönetiminde faaliyet gösteriyordu.

Normal şartlarda insanlar üzerinde deneyler yapma fırsatı bulunamaması ya da çok nadiren bu fırsatın ele geçmesi ve yeni kurulan bu birimlere ordu tarafından güçlü finansal destek sağlanması, Japon tıp doktorları ve profesörlerinin bu birimlerde görev yapma konusunda istekli davranmasına sebep oluyordu.[15]

Yapılan Çalışmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Çok sayıda canlı insan, Maruta (Japonca'da kütük anlamına gelir) kod adlı özel bir proje kapsamında acımasız deneylere tabi tutuldu. Deneylerde kullanılacak olan insanlar, savaş esirlerinin yanı sıra tesis çevresindeki nüfus arasından seçiliyordu. Bu insanlara ya da kurbanlara kısaca kütük deniyordu ve bazen 731. Birim'in çalışanları arasında "Kaç tane yeni kütük geldi?" gibi espriler yapılıyordu. Bu durumun sebebi, 731. Birim hakkında yerel yönetimlere bilgi verilirken paravan oluşturmak amacıyla burasının kereste atölyesi olduğunun söylenmesiydi. 731. Birim'de çalışan sivil bir ordu görevlisinin dosyasından çıkan bilgilere göre bu acımasız proje, 731. Birim çalışanları tarafından Almanca'da kütük anlamına gelen Holzklotz olarak da anılıyordu.[16] Deneylerde kullanılan kurbanların cesetleri ise yakılarak imha ediliyordu. Burada görev yapan araştırmacılar, yaptıkları çalışmalarda Mançurya maymunları veya uzun kuyruklu maymunlar gibi insan olmayan primatların kullandıklarını ileri sürdüler ve araştırma sonuçlarının bir kısmını hakemli dergilerde yayınladılar.[17]

Deneylerde kullanılan insanlar toplumun çok farklı kesimlerinden seçiliyordu ve bunlar arasında genel suçlular, haydutlar, Japonya karşıtı militanlar, siyasi mahkumlar ve "şüpheli davranışlar" iddiasıyla Kempeitai askeri polisi tarafından tutuklananlar vardı. Bazı deneylerde ise bebekler, yaşlılar ve hamile kadınlar da kullanılıyordu. 731. Birim'in çoğu doktor ve bakteriyolog olan yaklaşık 300 kişilik araştırma grubunun çoğu Japon vatandaşlarından oluşsa da aralarında az sayıda işbirlikçi Çinli ve Koreliler de vardı.[18] Bunların birçoğu, hayvanlar üzerinde yaptıkları son derece tatsız deneylerle duyarsızlaştırılmış insanlardı.[19]

Dirikesim (Viviseksiyon)[değiştir | kaynağı değiştir]

Esir kamplarında kalan binlerce erkek, kadın ve çocuk, çoğunlukla anestezi bile olmadan canlı canlı kesilerek incelendi ve bu durum, genelde kurbanın ölümüyle sonuçlandı.[20] Dirikesim, kurbanlar bilinçli olarak çeşitli mikroplara maruz bırakılıp hasta edildikten sonra yapılıyordu. Kurbanlara bulaştıran hastalığın etkilerini incelemek amacıyla iç organlar cerrahlar tarafından çıkarılıyordu ve tüm bu işlemler, kurban canlı ve genellikle de anestezi etkisi altında değilken yapılıyordu. Deneylerin kurban canlıyken yapılmasının sebebi, kurban öldürüldükten sonra başlayacak olan dokuların bozunma sürecinin araştırma sonuçlarına zarar verebileceği yönünde endişe duyulmasıydı.[21] The infected and vivisected prisoners included men, women, children, and infants.[22] Hastalık bulaştırılıp sonrasında da dirikesime uğrayan kurbanlar arasında erkek, kadın ve çocukların yanı sıra bebekler de vardı.

Kan kaybını incelemek amacıyla kurbanların kolları ve bacakları kesiliyor (ampute ediliyor), bazen de kesilen bu kol ve bacaklar, soldakiler sağa sağdakiler de sola olacak şekilde yeniden vücuda dikiliyordu. Bazı kurbanların kol ve bacakları dondurultan sonra kesiliyordu. Bazılarınınki de tedavi edilmeyen kangren ve çürümenin etkilerini incelemek amacıyla önce donduruluyor sonrasında da çözülüyordu.

Bazı kurbanların mideleri ameliyatla çıkarıldıktan sonra yemek boruları doğrudan bağırsaklarına bağlandı. Yine benzer şekilde bazı kurbanların da beyin, akciğer, karaciğer gibi organlarının bazı bölümleri kesilip çıkarıldı ve vücudun verdiği tepkiler incelendi.[20]

Genellikle Çinli komunistler olmak üzere insan vücudu üzerinde uygulanan dirikesim işlemi, Japon ordu cerrahı Ken Yuasa'nın önerisiyle 731. Birim'in dışında da uygulanmaya başlandı.[23] Tahminlere göre de en az 1,000 Japon personeli, 731. Birim'in dışında, Çin toprakları üzerinde gerçekleştirilen bu insanlık dışı uygulamalara katıldı.[24]

Bulaşıcı Hastalık Yayma Amaçlı Biyolojik Saldırılar[değiştir | kaynağı değiştir]

İnsan vücudu üzerindeki etkilerini incelemek için çeşitli hastalıklar, 731. Birim'de kalan mahkumlara (kurbanlara), aşılama kisvesi altında[25] bilerek bulaştırıldı. Tedavi edilmeyen zührevi hastalıkların etkilerini araştırmak için de yine erkek ve kadın mahkumlara kasıtlı olarak frengi ve bel soğukluğu bulaştırıldı ve sonrasında hastaların vücutları üzerinde çeşitli incelemeler yapıldı. Ayrıca tutuklular, gardiyanlar tarafından sürekli tecavüze uğradılar.[26]

Vebalı pireler, bulaşıcı hastalık taşıyan hastaların kullandığı kıyafetler ve hastalık bulaştırılmış daha birçok malzeme, bombaların içine yerleştirilerek birçok hedefe gönderdildi. Bu biyolojik saldırılar sonucunda halk arasında görülen kolera, şarbon ve veba hastalıkları, tahminlere göre 400 binden fazla Çinli sivilin ölümüne sebep oldu.[27] Tularemi de yine Çinli siviller üzerinde test edilen hastalıklardan biriydi.[28]

731. Birim ve buraya bağlı diğer birimler (1644. Birlik ve 100. Birim gibi), bulaşıcı hastalıkların bilinçli olarak kitlelere bulaştırılmasını sağlayacak biyolojik silahların araştırması, geliştirmesi ve II. Dünya Savaşı boyunca Çin halkı (hem sivil hem de askerler) üzerinde deney amaçlı uygulamanması çalışmalarını yürüttüler. 731. Birim ve 1644. Birim'in laboratuvarlarında yetiştirilen vebalı pireler, alçak uçuş yapan uçaklar vasıtasıyla 1940'da kıyı bölgesindeki Ningbo'ya ve 1940'ta da Hunan Eyaleti'ndeki Changde şehrine salındılar ve insanlara bulaştırıldılar. Askeri uçaklarla havadan yapılan bu saldırı sonucu insanlar arasında yayılan hıyarcıklı veba, binlerce insanın ölümüne yol açtı.[29]

Tetanosun insanlara bilinçli olarak bulaştırılmasıyla ilgili bazı çalışmalara dair elde edilen bilgiler, 731. Birim'in yöntemlerinin Endonezya'da da takip edilmiş olabileceğini göstermektedir.[30]

Donma testi[değiştir | kaynağı değiştir]

Fizyolog Yoshimura Hisato, mahkumların el, kol, bacak gibi uzuvlarını önce suya batırıp sonra da soğuk havada bekleterek donmasını sağlıyordu. Burada görev yapan bir Japon memur, verdiği ifadede, uzuvlar dondurulduktan sonra bir sopayla bu uzuvlara vurulduğunda, sanki bir tahta parçasına vururmuş gibi bir ses çıktığını belirtmişti.[31] Donma gerçekleştikten sonra donan bölge üzerindeki buzlar kırılıyor ve sonra da donmuş olan uzuvlar suya batırılıyordu. Uzuvların çözünüp çözünmediklerini kontrol etmek içinse kurbanlar coplanıyor ve farklı sıcaklıklardaki suyun, donmuş uzvun çözünme hızına etkisi gibi konular inceleniyordu. Bu deneyler çok daha korkunç şekillerde devam etti.

Frengi[değiştir | kaynağı değiştir]

Frengi bulaştırma amacıyla yapılmış deneyler sırasında orada bulunmuş bir gardiyanın ifadelerine göre doktorlar, mahkumlara hastalık bulaştırmak için hastalıklı mahkumlarla sağlıklı mahkumları cinsel ilişkiye girmeye zorluyorlardı:

"Zührevi hastalıkların mahkumlara yapay yoldan bulaştırılmasından vazgeçildi ve bunun yerine, hastalık taşıyan ve taşımayan mahkumlar, birbirleriyle cinsel ilişkiye girmeye zorlanıyordu. Sadece gözleri ve ağızlarını açık bırakacak şekildeki giyinen dört ya da beş laboratuvar görevlisi tarafından yönetilen bu deneylerde, aynı hücreye kapatılan frengili bir mahkumla sağlıklı bir mahkum cinsel ilişkiye zorlanıyordu. İlişkiye girmeye direnen mahkumların kurşuna dizileceği gerçeği ise mahkumlara net bir şekilde öğretilmişti."[32]

Mahkumlara hastalık bulaştırıldıktan sonra, hastalığın ilerlemesine bağlı olarak iç ve dış organlarda meydana gelen değişiklikleri izleyebilmek için hastalığın farklı dönemlerinde bu mahkumlara dirikesim yapıldı. Birkaç gardiyan tarafından verilen ifadelerden anlaşılana göre, hastalık taşıyan kadın kurbanlar, kendilerine zorla hastalık bulaştırılmış olmasına rağmen hastalık taşıdıkları için suçlanıyorlardı. Frengi bulaştırılmış kadın tutsakların cinsel organları, gardiyanlar tarafından "reçel dolu çörekler" diye adlandırılıyordu[33]

731. Birim'in duvarları arasında büyümüş bazı çocuklara da frengi bulaştırıldı. Çocuklar, anne-babalarıyla benzer muameleyi gördüler ve bazı çocuklar, hastalığın değişik evrelerinde uygulanmaya başlanan tedavilerin verimliliğini incelemek amacıyla özel deneylere maruz kaldılar. 731. Birim'de görev yapan birinden alınan ve deneylere başlanmadan önce incelenen bir mahkum grubunu anlatan ifadede şöyle deniyor: "Biri elinde bebeğini tutan Çinli bir kadın, diğeri yanında dört ya da beş yaşlarındaki kızı bulunan Belaruslu bir kadın ve sonuncusu da altı ya da yedi yaşlarındaki oğluyla bekleyen Belaruslu bir kadındı."[34]

Tecavüz ve zorunlu gebelik[değiştir | kaynağı değiştir]

731. Birim'de tutuklu bulunan kadın mahkumlardan bazıları, deneylerde kullanılmak üzere hamile kalmaya zorlandılar. Bu eylemin temel amacı, özellikle frengi gibi hastalıkların anneden karnındaki bebeğe geçebileceği yönündeki varsayımların incelenmesiydi. 731. Birim'de esaret altında doğan çok sayıda bebek olmasına rağmen buradan kurtulanlar olduğunu gösteren herhangi bir bilgiye rastlanamamıştır. Bu deneyler sırasında doğan çocukların öldürüldüğü ya da gerekli incelemeler yapıldıktan sonra hamileliklerin sonlandırıldığı düşünülmektedir.

Deney sonuçlarının başka etkenlerden etkilenmemesi adına erkek mahkumlar genellikle tek bir deneyde kullanılırken kadın mahkumlar, bakteriyolojik ve fizyolojik deneylerde, cinsel ilişkiye zorlandıkları deneylerde kullanıldılar ve tecavüze uğradılar. 731. Birim'de görev yapmış bir gardiyanın verdiği ifadeler, bu gerçeği açıkça ortaya koymaktadır:

"Eskiden yanında göre yaptığım araştırmacılardan birisi bana, önceden planmış bir deneyleri olduğunu ancak mahkumu öldürmek için biraz daha zamana ihtiyaçlarını olduğunu söylemişti. Bunun üzerine başka bir görevliyle birlikte Çinli bir kadının yattığı bir hücreye girdiler. Aralarından birisi Çinli kadın mahkuma tecavüz ederken diğeri, daha önceden donma deneylerinde kullanılan başka bir Çinli kadının yattığı başka bir hücreye girdi. Kadının birkaç parmağı yoktu ve kemikler de kangren sebebiyle siyahtı. Buna rağmen tecavüz etmekte kararlı olan görevli, daha sonra kadının cinsel organının iltihaplı olduğunu ve iltihabın sızıp hücrenin tabanına yayıldığını gördü. Bunun üzerine tecavüzden vazgeçti, hücreden çıkıp kapısını kilitledi ve yarıda bıraktığı deneye devam etmek için geri döndü."/>

Silah-mühimmat testleri[değiştir | kaynağı değiştir]

El bombasının insan vücudunda bıraktığı tahribatı incelemek için mahkumlara yakın mesafelerde el bombaları patlatıldı. Mahkumun duruş pozisyonu ve el bombasına olan uzaklığının vücuttaki tahribat üzerindeki etkisini görmek içinse deneyler farklı mesafeler ve pozisyonlarda tekrarlandı. Benzer şekilde alev silahları da mahkumlar üzerinde denendi. Ayrıca kimsayal silahlar, çeşitli patlayıcılar ve mikrop yaymaya yarayan bombalar da kazıklara bağlanıp hedef haline getirilmiş mahkumlar üzerinde denendi.[35][36]

Diğer deneyler[değiştir | kaynağı değiştir]

Diğer deneylere örnek olarak şunlar sıralanabilir: İnsanın açlığa ve susuzluğa ne kadar süreyle dayanabildiğini ölçmek için mahkumların aç ve susuz bırakılması ve bu koşullar altındaki ölçüm sürelerinin ölçülmesi; yüksek basıncın insan vücudu üzerindeki etkilerini incelemek için mahkumların basınçlandırılmış odalara konulması ve mahkum ölene kadar odanın basıncının arttırılması; vücudun maruz kaldığı ortam sıcaklığı ve vücuttaki yanıklarla hayatta kalma süresi arasındaki ilişkinin incelenmesi; mahkumların santrifüje sokulması, vücutlarının ölene dek burulması ve eklemlerden çekme vasıtasıyla uzatılması; mahkumlara hayvan kanı ya da deniz suyu enjekte edilmesi; ölümcül dozlarda X-ışınlarına ve gaz odalarında çeşitli kimyasal silahlara maruz bırakılması; diri diri yakılması ya da toprağa gömülmesi.[37]

Biyolojik Savaş[değiştir | kaynağı değiştir]

731. Birim'in biyolojik silah tesislerinde yer alan bir kazan dairesi binasının bugünkü hali.

Japon araştırmacılar, mahkumlar üzerinde hıyarcıklı veba, kolera, çiçek, botulizm zehirlenmesi ve diğer hastalıklarla ilgili deneyler yaptılar. Bu araştırmalar sonucunda, Japonlar tarafından hıyarcıklı vebayı yaymak için kullanılacak olan çeşitli tipte bombalar geliştirildi.[38] Bu bombaların bir kısmı, Shiro Ishii'nin 1938'de yaptığı öneri üzerine koruyucu bir porselen kabuğa sahip olacak şekilde tasarlandı.

Bu bombalar, Japon askerlerine tarım alanları ve su depolama alanları gibi halk sağlığı açısından kritik noktalara biyolojik saldırılar gerçekleştirebilme ve şarbon, veba, tifo, dizanteri, kolera ve bazı diğer ölümcül hastalıkları yayma imkanı sağladı. Hastalık bulaştırılmış yiyecekler ve kıyafetler, Çin'in henüz Japon işgali altında bulunmayan bölgelerine hava yoluyla bırakılıyor, bazı mahkumlar da zehirlendiklerinin farkında olmadan hastalık taşıyan yemekler ve şekerle vasıtasıyla hasta ediliyor ve sonrasında da bulgular inceleniyordu. Biyolojik bomba deneyleri sırasında araştırmacılar, ölen ya da ölmek üzere olan mahkumlar üzerinde incelemeler yapabilmek için koruyucu kıyafetler giyiyorlardı.

731. Birim'in pire püskürtme saldırılarına maruz kalan Çin'in Changde şehrinde 2002 yılında düzenlenen Bakteriyolojik Savaş Suçları Uluslararası Sempozyumu'nda yapılan tahminlere göre, 580,000 kişi bu saldırılar sonucu hayatını kaybetti.[39] Tarihçi Sheldon Harris'in iddiasına göreyse bu sayı 200,000 civarındaydı. Çin halkının yaşadığı kayıplara ek olarak, Çin'in Chekiang bölgesinde yaşayan 1,700 Japon da, hastalık bulaştırılmış pireleri ve diğer malzemeleri Çin topraklarına bırakırken yanlışlıkla bu hastalıklara yakalandılar ve hayatlarını kaybettiler.[40]

İkinci Dünya Savaşı'nın son dönemlerinde ABD'nin California Eyaleti'ndeki San Diego şehrine biyolojik saldırı düzenlenerek veba bulaştırılması planlanıyordu. Bu saldırının 22 Eylül 1945'te gerçekleştirilmesi planlanıyordu ancak Japonya, bu tarihten beş hafta önce teslim oldu ve savaştan çekildi.[41][42][43][44]

Mahkumlar ve Kurbanlar[değiştir | kaynağı değiştir]

A.S. Wells'e göre kurbanların çoğunluğu Çinli (haydutuk ve komünistlikle suçlananlar da dahil), Koreli ve Ruslardan oluşuyordu; ayrıca aralarında az sayıda Avrupalı, Amerikalı ve Avustralyalı savaş esirleri de vardı.[45]

731. Birim'de deneylere tabi tutulan kurbanların çoğunluğunu Çinliler oluşturmakta, Çinlileri ise Sovyetler takip etmekteydi; geri kalan küçük bir yüzde de Moğol, Koreli ve diğer savaş esirlerinden oluşmaktaydı.[46] Pingfang kampında hayatını kaybeden kurbanların yaklaşık yüzde 70'i Çinli (sivil ve asker)[47], yaklaşık yüzde 30'u Sovyet'ti.[48] Geri kalanlar ise Japon İmparatorluğu'nun sömürgesi durumunda olan Güneydoğu Asyalılar ve Pasifik Adaları sakinleriydi; çok az sayıda da müttefik ordularına mensup savaş esirleri bulunuyordu.[49]

İngiliz Kraliyet Ordusu'nda yarbay olarak görev yapan Robert Peaty (1903-1989), bu dönemle ilgili bilgilerin de yer aldığı ve bugün NARA (National Archives and Records Administration) arşivlerinde bulunan gizli bir günlük tuttu.[50] Bu günlüğün bazı önemli bölümleri, bugün Kew'de yer alan Birleşik Krallık Ulusal Arşivi'nde incelenebiliyor.[51] İmparatorluk Savaş Müzesi tarafından Robert Peaty ile 1981 yılında yapılan bir röportajın ses kayıtları da müzenin arşivinde saklanmaktadır.[52]


Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "[IAB8 Imperial Japanese Medical Atrocities"]. osaka-cu.ac.jp. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160304043000/http://www.lit.osaka-cu.ac.jp/user/tsuchiya/gyoseki/presentation/IAB8.html. 
  2. ^ Khabarovsk War Crime Trials. Materials on the Trial of Former Servicemen of the Japanese Army Charged with Manufacturing and Employing Biological Weapons, Moscow: Foreign Languages Publishing House, 1950. p. 117
  3. ^ Yuki Tanaka, Hidden Horrors, Westviewpress, 1996, p.138
  4. ^ "In North Korea: Wonder & Terror". chinafile.com. 4 June 2015. 6 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20170706110151/http://www.chinafile.com/library/nyrb-china-archive/north-korea-wonder-terror. 
  5. ^ "旧日本軍の731部隊(細菌部隊)人体実験に朝鮮人". korea-np.co.jp. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160304195022/http://www1.korea-np.co.jp/sinboj/sinboj2002/8/0826/81.htm. 
  6. ^ Seiichi Morimura, The Devil's Gluttony, 1981
  7. ^ The devil unit, Unit 731. 731部隊について
  8. ^ a b Hal Gold, Unit 731 Testimony, 2003, p. 109
  9. ^ The World: Revisiting World War II Atrocities; Comparing the Unspeakable to the Unthinkable. New York Times
  10. ^ Harris, S.H. (2002) Factories of Death. Japanese Biological Warfare, 1932—1945, and the American Cover-up, revised edn. Routledge, New York, U.S.
  11. ^ Williams, Peter, and Wallace, David (1989). Unit 731. Grafton Books, p. 44. ISBN 0-586-20822-4
  12. ^ Harris, Sheldon H. (1994). Factories of Death: Japanese Biological Warfare 1932-45 and the American Cover-Up. California State University, Northridge: Routledge. ss. 26–33. ISBN 0-415-09105-5. "Page 26: Zhong Ma Prison Camp's creation; Page 33: Pingfang site's creation." 
  13. ^ Yuki Tanaka, Hidden Horrors, 1996, p.136
  14. ^ http://apjjf.org/-Tsuneishi-Keiichi/2194/article.html
  15. ^ YouTube NHKスペシャル 「731部隊の真実~エリート医学者と人体実験~」
  16. ^ Cook, Haruko Taya; Cook, Theodore F. (1992). Japan at war : an oral history (1 bas.). New York, NY: New Press. ss. 162. ISBN 1-56584-014-3. 
  17. ^ Harris, S.H. (2002). Factories of Death: Japanese Biological Warfare, 1932-1945, and the American Cover-up. Routledge. s. 83. ISBN 978-0-415-93214-1. https://books.google.com/books?id=yCZ6yr-J3dIC&pg=PA84. Erişim tarihi: 2017-07-08. 
  18. ^ Harris, S.H. (2002). Factories of Death: Japanese Biological Warfare, 1932-1945, and the American Cover-up. Routledge. s. 334. ISBN 978-0-415-93214-1. https://books.google.com/books?id=yCZ6yr-J3dIC&pg=PA84. Erişim tarihi: 2017-07-08. 
  19. ^ Tamura, Yoshio (1992). "Demons from the East: Unit 731". Cook, Haruko Taya; Cook, Theodore F.. Japan at War: An Oral History. New York: The New Press. s. 161. 
  20. ^ a b Richard Lloyd Parry (February 25, 2007). "Dissect them alive: order not to be disobeyed". London: Times Online. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/asia/article1438491.ece. 
  21. ^ "Interview with former Unit 731 member Nobuo Kamada". November 19, 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. https://web.archive.org/web/20061119053825/http://www.technologyartist.com/unit_731/. Erişim tarihi: February 5, 2004. 
  22. ^ Nicholas D. Kristof New York Times, March 17, 1995. "Unmasking Horror: A special report. Japan Confronting Gruesome War Atrocity"
  23. ^ Kristof, Nicholar D. (17 March 1995). "Unmasking Horror — A special report. Japan Confronting Gruesome War Atrocity". New York Times. https://www.nytimes.com/1995/03/17/world/unmasking-horror-a-special-report-japan-confronting-gruesome-war-atrocity.html?pagewanted=2. 
  24. ^ Hongo, Jun (24 October 2007). "Vivisectionist recalls his day of reckoning". 1 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20170401172838/http://www.japantimes.co.jp/news/2007/10/24/reference/vivisectionist-recalls-his-day-of-reckoning//. 
  25. ^ "Pure Evil: Wartime Japanese Doctor Had No Regard for Human Suffering" (en). Medical Bag. 2014-05-28. http://www.medicalbag.com/despicable-doctors/pure-evil-wartime-japanese-doctor-had-no-regard-for-human-suffering/article/472462/. 
  26. ^ "Unit 731: Overview". mtholyoke.edu. 8 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20170308232538/http://www.mtholyoke.edu/~kann20c/classweb/dw2/page1.html. 
  27. ^ Christopher Hudson (2 March 2007). "Doctors of Depravity". Daily Mail. http://www.dailymail.co.uk/pages/live/articles/news/news.html?in_article_id=439776&in_page_id=1770. 
  28. ^ Video adapted from "Biological Warfare & Terrorism: The Military and Public Health Response", Centers for Disease Control and Prevention. Retrieved October 21, 2007
  29. ^ Barenblatt, Daniel. A Plague Upon Humanity: the Secret Genocide of Axis Japan's Germ Warfare Operation, HarperCollins, 2004. ISBN 0-06-018625-9
  30. ^ Kevin Baird, "War Crimes in Japan-Occupied Indonesia: Unraveling the Persecution of Achmad Mochtar", The Asia-Pacific Journal, Vol. 14, Issue 1, No. 3, January 1, 2016.
  31. ^ Kristof, Nicholas D. "Unmasking Horror – A special report.; Japan Confronting Gruesome War Atrocity" The New York Times(1995)
  32. ^ Gold, Hal (2004). Unit 731: Testimony. Tuttle Publishing. 
  33. ^ Gold, Hal (2011). Unit 731: Testimony. New York: Tuttle Publishing. ss. 166. ISBN 9781462900824. 
  34. ^ Gold, Hal (2011). Unit 731: Testimony. New York: Tuttle Publishing. ss. 166. ISBN 9781462900824. 
  35. ^ Monchinski, Tony (2008). Critical Pedagogy and the Everyday Classroom. Volumen 3 de Explorations of Educational Purpose. Springer, p. 57. ISBN 1402084625
  36. ^ Neuman, William Lawrence (2008). Understanding Research. Pearson/Allyn and Bacon, p. 65. ISBN 0205471536
  37. ^ "The Nanjing Massacre and Unit 731". Advocacy & Intelligence Index For POWs-MIAs Archives. 2001. 17 October 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. https://web.archive.org/web/20071017024440/http://www.aiipowmia.com/731/731holocaust.html. Erişim tarihi: 28 September 2010. 
  38. ^ Review of the studies on Germ Warfare Tien-wei Wu A Preliminary Review of Studies of Japanese Biological Warfare and Unit 731 in the United States
  39. ^ Sheldon Harris, Factories of Death (London, Routledge, 1994)
  40. ^ David C. Rapoport. "Terrorism and Weapons of the Apocalypse". In James M. Ludes, Henry Sokolski (eds.), Twenty-First Century Weapons Proliferation: Are We Ready? Routledge, 2001. pp. 19, 29
  41. ^ Naomi Baumslag, Murderous Medicine: Nazi Doctors, Human Experimentation, and Typhus, 2005, p.207
  42. ^ "Weapons of Mass Destruction: Plague as Biological Weapons Agent". GlobalSecurity.org. http://www.globalsecurity.org/wmd/intro/bio_plague.htm. Erişim tarihi: December 21, 2014. 
  43. ^ Amy Stewart (April 25, 2011). "Where To Find The World's Most 'Wicked Bugs': Fleas". National Public Radio. http://www.npr.org/2011/04/25/135638924/where-to-find-the-worlds-most-wicked-bugs. 
  44. ^ Russell Working (June 5, 2001). "The trial of Unit 731". The Japan Times. http://www.japantimes.co.jp/opinion/2001/06/05/commentary/world-commentary/the-trial-of-unit-731/. 
  45. ^ Wells, A.S. (2009). The A to Z of World War II: The War Against Japan. The A to Z Guide Series. Scarecrow Press. s. 42. ISBN 978-0-8108-7026-0. https://books.google.com/books?id=_ptE9EGO_WUC&pg=PA42. Erişim tarihi: 2017-07-08. 
  46. ^ Buruma, Ian (4 June 2015). "In North Korea: Wonder & Terror". www.chinafile.com. The New York Review of Books. http://www.chinafile.com/library/nyrb-china-archive/north-korea-wonder-terror. 
  47. ^ "旧日本軍の731部隊(細菌部隊)人体実験に朝鮮人". korea-np.co.jp. http://www1.korea-np.co.jp/sinboj/sinboj2002/8/0826/81.htm. 
  48. ^ Seiichi Morimura, The Devil's Gluttony, 1981
  49. ^ The devil unit, Unit 731. 731部隊について, accessed 17 Dec 2007
  50. ^ Robert Peaty (18 September 1947). "Diary Whilst A P.O.W. [Prisoner of War At Mukden, Manchuria"]. The U.S. National Archives and Records Administration. https://catalog.archives.gov/id/6955508. Erişim tarihi: 14 May 2016. 
  51. ^ "diary extract from Major R Peaty, 2 POWs [J A Scholl & A W Pooby killed in air raids"]. UK National Archives. 18 April 1946. http://discovery.nationalarchives.gov.uk/details/r/C11604355. Erişim tarihi: 14 May 2016. 
  52. ^ "Audio recording of interview with Robert Peaty on five reels". Imperial War Museum. 22 April 1981. http://www.iwm.org.uk/collections/item/object/80004798. Erişim tarihi: 14 May 2016.