Veteriner hekimliği

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Veteriner Hekimliği amblemi


Bir veteriner cerrah kediyi muayene ederken.

Veteriner Hekimliği; kedi, köpek, kuş gibi evcilleştirilmiş hayvanlar,keklik, yaban domuzu, ceylan gibi vahşi hayvanlar,koyun, keçi, sığır gibi küçükbaş-büyükbaş hayvanlar ve tavuk, hindi, ördek gibi kümes hayvanlarının üretimi ve tedavileri, hayvan ırklarının ıslahı ve yetiştirilmesi, verimliliklerinin artması, sağlıklarının korunması, hastalıkların tedavisi, salgın hastalıkların önlenmesi, iguana, bukalemun, şempanze gibi egzotik hayvan yetiştiriciliği ve tedavileri,et, süt, bal gibi hayvansal ürünlerin insan sağlığına uygunluğunun denetimi, gıda hijyeni ve kontrolü, hayvansal ürünlerde kirlenme ve çevre kirliliği konularıyla ilgilenen uzmanlık dalıdır.

Veteriner Hekimliğin Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

Çok eski kaotik yıllarda Tıp Hekimleri aynı zamanda Veteriner Hekimliği mesleğini icra ederler ve hayvanların sağlıkları ile ilgilenirlerdi. Doğru teşhis ve tedavi yapan hekimler hayvanın değerine göre ödüllendirilir, yanlış tedavi uygulayıp ölüme sebebiyet veren hekimler ise yine hayvanın değerine göre cezalandırılırdı. Aynı zamanda kutsal hayvanları öldürmek büyük suç sayılırdı ve ölen kutsal hayvanlar mumyalanırdı. Veteriner hekimliğin ayrı bir meslek olarak M.Ö. 2000'li yıllarda Eski Mısır ve Babiller’de uzmanlık dalı olarak ortaya çıktığı tahmin edilmektedir. Eski Hindistan'da genel Veteriner Hekimlikten öte ayrı ayrı hayvanlar üzerinde uzmanlaşmış veteriner hekimler olduğu hatta hayvan hastanelerinin bu dönemde yaygın şekilde türlere göre kurulduğu düşünülmektedir. Avrupa’da Veteriner Hekimlik eğitimi veren kurumların açılması 18. yüzyılın sonlarında olmuştur.

Türkiye’de Veteriner Hekimlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye’de Veteriner Hekimlik; 19.yüzyıla kadar usta-çırak ilişkisi ile yetişmiş kişilerce yapılıyordu. Veteriner Hekimlik eğitimi ilk olarak 1842 yılında Prusyalı askeri Veteriner Hekim Godlewsky’nin önerisi ile süvari okullarına Veterinerlik dersi konulması ile başladı. 1849’da İstanbul’da Mekteb-i Harbiye (bugünkü Kara Harp Okulu) dört yıllık eğitim veren baytarlık sınıflarını açtı. Bu sınıflar 1910 yılında Askeri Baytar Mektebi adıyla okul durumuna getirildi. Askeri Baytar Mektebi ise 1921 yılında Mülkiye Baytar Mektebi ile birleştirilerek Baytar Mekteb-i Alisi adını aldı. [1] 1933 yılında Ankara’ya taşınan okul 1948 yılında Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi’ne dönüştü. 1970 yılına gelindiğinde Ankara Üniversitesi'ne bağlı Elazığ Veteriner Fakültesi açıldı. Ardından 1975 yılında bu fakülte Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesi ismini aldı. İzleyen yıllarda yeni veteriner fakültelerinin açılması ile veteriner hekimlik eğitimi de yaygınlaştı. Türkiye'de veteriner hekimliği mesleğiyle ilgili ilk hukuksal düzenleme 9 Mart 1954 tarihli, 6434 sayılı yasayla yapıldı. Türk Veteriner Hekimlerin meslek kuruluşu olan Türk Veteriner Hekimler Birliği de yine bu tarihte kuruldu.


Veteriner Fakülteleri 5 yıl eğitim verir. Son yıl intörnlük eğitim alan öğrenciler yüksek lisans derecesiyle mezun olurlar. Eğitimi süresince gördüğü bölümler 5'e ayrılır.

Akademik birimler[değiştir | kaynağı değiştir]

Temel Bilimler Bölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Klinik Öncesi Bilimler Bölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Klinik Bilimleri Bölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Zootekni ve Hayvan Besleme Bölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Gıda Hijyeni ve Teknolojisi Bölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Veteriner.Co". http://veteriner.co/veteriner-hekimlik.html.