Simav

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinatlar: 39°4′N, 28°58′E

Simav
—  İlçe  —
Türkiye'de bulunduğu yer
Türkiye'de bulunduğu yer
Kütahya İli Siyasi Haritası
Kütahya İli Siyasi Haritası
Koordinatlar: 39°4′K 28°58′D / 39.067°K 28.967°D / 39.067; 28.967
Ülke Türkiye
İl Kütahya
Coğrafî bölge Ege Bölgesi
Yönetim
 - Kaymakam Yüksel Ünal[1]
 - Belediye başkanı Süleyman ÖZKAN [2]
Yüz ölçümü [3]
 - Toplam 1.568 km2 (605,4 mi2)
Rakım [4] 830 m (2.723 ft)
Nüfus (2013)[5]
 - Toplam 65,993
 - Kır 40,487
 - Şehir 25,506
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
Posta kodu 43500
İl alan kodu 0274
İl plaka kodu 43
İnternet sitesi: http://www.simav.bel.tr/
YerelNET


Simav, Kütahya'nın bir ilçesidir. İl merkezinin 143 km güneybatısında yer alan ilçe merkezinin nüfusu 24.186 köyler ve beldelerle beraber ise 67.786'dır.[6]

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

İçbatı Anadolu bölümündedir. Kuzeyde Simav, güneyde Demirci kasabaları arasında, doğu-batı doğrultusunda uzanan 1,800 m rakımlı Simav dağları mevcuttur.

Simav ovası, faylarla sınırlanmış tektonik kökenli bir ovadır. Güneyinde billurlu kayaçların geniş yer tuttuğu Simav dağları, Kuzeyinde billurlu kayaçlar ve granit plütonlarının yüzeylediği Katrancı ve Akdağ kütleleri yükselir. Yaklaşık 820 m yükseklikte, üçgen biçimli bir çöküntü alanı olan ovanın tabanı alüvyonla kaplıdır. Ortasında yer alan sığ Simav gölü kurutulmuştur. Birinci derece deprem alanıdır. 19 Mayıs 2011 de saat 23:15 de 5,9 büyüklüğünde depremle sarsıldı.[7].

Simav Genel

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Bilinen en eski adları milattan önce 4 binli yıllarda varolduğu bilinen Sunauva ve Synaos şehirlerinden gelmektedir.[8] Simav çevresinde yerleşen ve adı bilinen en eski halk, Abaitler'dir. Milattan önce 1200 yıllarına kadar yaşayan bu halktan sonra, Trakya’ dan ve Çanakkale boğazından gelen Frigler yöreye egemen olmuştur.[8] Daha sonra Lidyalılar, Persler, Helenistik Krallıklar, Romalılar ve Bizanslılar Simav yöresine hâkim olmuşlardır. Roma İmparatorluğu döneminde Simav'da uzun süre sikke basılmıştır.

Evliya Çelebi'nin Seyahatname'sinde belirttiğine göre "Germiyanoğlu Beyi Babık, Simavna adlı Rum Kralının elinden aldığı için Simav derler. Bir rivayete göre de Simav (Gümüş suyu) anlamına gelir. Hakikaten suları gümüş gibi berraktır."

Simav, 1113 yılında Edremit – Kırkağaç bölgesinden Kütahya – Eskişehir’ e yardıma dönen Selçuklu Kumandanı Emir Muhammet tarafından Simav Çayı vadisinden gelinerek fethedildi. Bu Fetih dönemi uzun sürmedi, tekrar Bizans'ın eline geçtikten 192 yıl sonra Germiyan Beyliğinin kurucusu 1. Yakup Bey 1305 yılında Alaşehir’i fethetmeye giderken Simav'ı da fethetti. 1305 yılındaki fetih de Bizans’ın kiraladığı İspanyol Katalan askerlerinin Erdek’ten gelişi ile son buldu. Germiyanoğlu Mehmet Bey’in 6 Mayıs 1327 tarihinde Simav ve Kula’yı Katalanlardan fethetmesiyle Simav'da Türk Hakimiyeti kesin bir şekilde başlamıştır.[8]

Mehmet Bey’in oğlu Süleyman Şah, komşu beylik Osmanlılarla dost geçinmek, Karamanoğullarının düşmanlığından da korunmak için kızı Devlet Hatun’u Osmanlı Padişahı I. Murad’ın oğlu Yıldırım Bayezid’e verdi. 1381 yılında kızının çeyizi olarak Kütahya, Tavşanlı, Emet ve Simav’ı Osmanlılara verip kendi Kula’ya çekildi.[8]

Fatih Sultan Mehmet döneminde Simav, Abdullah-i İlahi gibi bir din aliminin ve onun yakın dostu Emir Buhari'nin feyz dağıttığı bir yer olarak gelişmiş medreselere sahipti. Simav medreselerinin son ünlü öğrencisi Ali Süavi (1839-1878), son değerli müderrisi ise Simavlı Arif Efendidir.(1850-1944)

Simav, 1867 yılında belediyelik olmuş, 17 Şubat 1868'de ilçe statüsüne kavuşmuştur.[8]

Kurtuluş savaşının başlarında Simav'da Reddi İlhak adındaki Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin kuruluşu Binbaşı İsmail Hakkı Bey'in gayretleriyle gerçekleşir. Çok geçmeden Cemiyetin merkezi Uşak olmuş ve adı da Kuva-yi Milliye'ye çevrilmiştir. İlk Büyük Millet Meclisi'nde mebus olarak görev alanlardan biri de Simavlı Yusuf Cemil Bey dir.

Simav ilçesi kurtuluş savaşı döneminde üç defa Yunan işgaline uğramış üç kez de kurtuluşu yaşamıştır. Simav Kuvay-ı Milliye Teşkilatı, Yunan Ordusu'nun İzmir'i işgalinden kısa bir süre sonra 1919 yılının Temmuz ayında, Kütahya Mevki Kumandanı Binbaşı İsmail Hakkı Bey tarafından Redd-i İlhak Cemiyeti ismiyle kuruldu.

Kurtuluş Savaşı'nın ilk meydan savaşı, Simav-Demirci ilçeleri sınırında 1920 yılının Ağustos ayında Kuva-yi Milliye'nin bir kolu olan Kuva-yi Seyyare'nin 4.500 kişilik kuvvetleriyle, Demirci'de konuşlanmış 10 bin kişilik Yunan tümeni arasında olmuştur.[kaynak belirtilmeli]

Belediye Başkanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre belediye başkanları[9]
Mustafa ÇINAR 1927 - 1929
Mehmet ERTEKİN 1929 - 1932
Sabit EREN 1932 - 1934
Sadık ÜLKEM 1934 - 1940
Arif SÜMER 1940 - 1946
Süleyman ŞEKERCİOĞLU 1946 - 1949
İbrahim KARAHAN 1949 - 1950
Sami BERKSOY 1950 - 1953
Emin TOPALER 1953 - 1957
Mustafa ERSOY 1957 - 1960
Halit ŞEHMAN 1960 - 1961
Ali KAYACAN 1961 - 1963
Mustafa IRMAK 1963 - 1968 AP
Mustafa VERAL 1968 - 1973 AP
Kadir KÜÇÜKER 1973 - 1977 AP
Mehmet Hilmi ŞEKERCİOĞLU 1977 - 1981 CHP
Memduh AKIN 1981 - 1984
Muzaffer AKIN 1984 - 1989 ANAP
Metin KARAKUYU 1989 - 1999 DYP
Rıza ÖZDEMİR 1999 - 2004 MHP
Rıza ÖZDEMİR 2004 - 2009 AKP
Kasım KARAHAN 2009 - 2014 DP
Süleyman ÖZKAN 2014- ... AKP

Doğa ve ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Eynal'daki Seralar

Simav, özellikle Eynal, Çitgöl ve Naşa Kaplıcaları ile ünlü bir jeotermal tesisi merkezidir.

İç Anadolu'ya yakın bir konumda olmasına rağmen geçiş ikliminin özelliği ile bol ormanlara sahiptir. Bu yüzden kerestecilik önemli bir uğraştır. Ormanlarında genellikle kestane ağaçları ve çam agaçları boy göstermektedir. Daha sonra Susurluk nehri adını alan akarsu da Simav'da; Simav Çayı olarak başlar.

Zamanında Emet ilçesine bağlı iken Simav ilçesi sınırlarına alınan Krater gölü ve çam ormanıyla Gölcük, ilçenin önemli doğa güzellikleri arasında yer aldığı gibi ilçenin önemli gelir kaynağıdır. Simavda bor, demir, krom, bakır gibi önemli yeraltı zenginlikleri mevcuttur.

İlçe nüfusunun % 70-75’ ini çiftçilikle uğraşan nüfus teşkil etmektedir.[10]

Eğitim durumu[değiştir | kaynağı değiştir]

Simav adeta bir eğitim kampüsü gibidir. Eğitim alt yapısı oldukça gelişmiştir. İlköğretim okullarının yanı sıra Simav Fen Lisesi,Nurullah Koyuncuoğlu Anadolu Lisesi, Simav Anadolu Öğretmen Lisesi, Simav Anadolu Ticaret Meslek Lisesi, Simav Anadolu Kız Meslek Lisesi, Simav Anadolu Meslek Lisesi, Simav Cumhuriyet Lisesi, Simav İmam Hatip Lisesi ve Anadolu İmam Hatip Lisesi eğitime önemli katkılar sağlamaktadır.

Dumlupınar Üniversitesine bağlı olarak ilçede faaliyet gösteren Simav Teknik Eğitim Fakültesi ve Simav Meslek Yüksekokulunda yaklaşık 3000 öğrenci eğitim görmektedir. Simav Teknik Eğitim Fakültesinde Mobilya ve Dekorasyon Öğretmenliği ve Talaşlı Üretim Öğretmenliği bölümlerinde eğitim ve öğretim devam etmektedir. Simav Meslek Yüksek Okulunda Bilgisayar Teknolojileri ve Programlama, Elektrik, Elektronik Haberleşme, Endüstriyel Elektronik, Organik Tarım, Bankacılık ve Sigortacılık, İşletme, Muhasebe ve Pazarlama programlarında eğitim ve öğretim sürdürülmektedir.

Bazı İllere Mesafesi[değiştir | kaynağı değiştir]

İllere Mesafesi[11]
İstanbul 500 Km.
Ankara 455 Km.
Bursa 192 Km.
İzmir 240 Km.
Antalya 380 Km.
Kütahya 143 Km.
Uşak 86 Km.
Balıkesir 139 Km.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Simav, Kütahya'nın ilçeleri arasında nüfus büyüklüğü yönünden ikinci sıradadır. 2000 yılına kadar ortalama düzeyde artan ilçe nüfusu bu yıllardan sonra göç nedeniyle durağanlaşmış ve azalmaya başlamıştır. Çok sayıda belde yerleşimi bulunan Simav'da beldelerin nüfusu oldukça azalmıştır. İlçe halkı özellikle İzmir, Uşak ve Bursa gibi illere göç etmiştir.

Yıl Toplam Şehir Kır
1965[12] 66.272 8.003 58.269
1970[13] 74.446 10.183 64.263
1975[14] 80.087 11.601 68.486
1980[15] 80.101 10.723 69.378
1985[16] 83.126 12.877 70.249
1990[17] 78.823 15.460 63.363
2000[18] 103.763 28.415 75.348
2007[19] 76.210 25.677 50.533
2008[20] 73.182 25.149 48.033
2009[21] 71.058 24.799 46.259
2010[22] 69.946 25.439 44.507
2011[23] 67.786 24.186 43.600
2012[24] 66.916 23.506 43.410
2013[25] 65.993 25.506 40.487
Simav'ın yıllara göre nüfus dağılımı

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ http://www.yerelnet.org.tr/ilceler/ilce.php?ilceid=198824
  2. ^ [1]
  3. ^ http://www.hgk.msb.gov.tr/urunler/diger/il_ilce_alanlari.pdf
  4. ^ http://www.yerelnet.org.tr/ilceler/ilce_belediye_koordinat.php?ilceid=198824
  5. ^ "2013 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 15 Şubat 2014 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6NPV7IvWK. Erişim tarihi: 15 Şubat 2014. 
  6. ^ Simav'da Nüfus
  7. ^ "Kütahya-Simav'da deprem" (Türkçe). www.haberdar.com. http://www.haberdar.com/haber/marmarada-deprem-2704434. Erişim tarihi: 19 Mayıs 2011. 
  8. ^ a b c d e Simav'ın Tarihçesi Simav Kaymakamlığı Resmi Sitesi
  9. ^ Geçmiş Dönem Başkanlarımız... Simav Belediyesi Resmi Sitesi
  10. ^ Simav'ın Nüfus Durumu Simav Kaymakamlığı
  11. ^ Simav'a Ulaşım
  12. ^ "1965 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bspth3l9. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  13. ^ "1970 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Btngc0n1. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  14. ^ "1975 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtqMQmIR. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  15. ^ "1980 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtumeS9p. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  16. ^ "1985 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtwqvqJn. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  17. ^ "1990 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BtyV9AdK. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  18. ^ "2000 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu0gZp4s. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  19. ^ "2007 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu25F6SS. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  20. ^ "2008 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6Bu3uKOmt. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  21. ^ "2009 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuE6QZ5W. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  22. ^ "2010 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuFikDcn. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  23. ^ "2011 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde özgün kaynağından arşivlendi. http://www.webcitation.org/6BuH0RAUH. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012. 
  24. ^ "2012 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. http://rapor.tuik.gov.tr/reports/rwservlet?adnksdb2&ENVID=adnksdb2Env&report=wa_turkiye_ilce_koy_sehir.RDF&p_il1=43&p_ilce1=1625&p_kod=2&p_yil=2012&p_dil=1&desformat=html. 
  25. ^ "2013 genel nüfus sayımı verileri" (html). Türkiye İstatistik Kurumu. http://rapor.tuik.gov.tr/reports/rwservlet?adnksdb2&ENVID=adnksdb2Env&report=wa_turkiye_ilce_koy_sehir.RDF&p_il1=43&p_ilce1=1625&p_kod=2&p_yil=2013&p_dil=1&desformat=html. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]