Deniz kulağı
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Lagün veya deniz kulağı[1], koyların veya körfez ağızlarının kıyı okları ile kapanması sonucu kıyı gerisinde oluşan göllerdir. Denizle yer altından veya yer üstünden bir su yoluyla bağlantısı bulunan, denizden çoğunlukla da dar bir karayla ayrılmış olan göllerdir.
Türkiye'de lagünlere en güzel örnek Muğla-Fethiye'deki Ölüdeniz'dir. Ayrıca Samsun'da Kızılırmak Deltası'nın kuzeybatı kesimlerinde de tipik örnekleri bulunmaktadır. Buradaki lagünler Kızılırmak'ın getirdiği alüvyonlar sonucu Karadeniz ile bağlantısı kesilen su kütlelerinden oluşur. Asıl önemli olanlar, Marmara Bölgesi'ndeki Büyükçekmece Gölü, Küçükçekmece Gölü ve Durusu Gölü'dür (Terkos Gölü).
Kaynakça [değiştir]
- ^ Türkçe Sözlük, Dil Derneği "Denizkulağı: coğr. Açık denizden bir kum setiyle ayrılmış ya da kıyı dilinin gelişmesiyle göl biçimini almış, sığ koy ya da körfez, °lagün." http://www.dildernegi.org.tr/TR/Sozluk.aspx?F6E10F8892433CFFAAF6AA849816B2EFEC9E8A7FA3AA308F&Sozcuk=denizkula%C4%9F%C4%B1,%20-n%C4%B1%20%20&Detay=1&ANAH=13968
 |
Jeoloji ile ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
