Sipahiler, Devrek

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Sipahiler
Zonguldak'ın Türkiye'deki konumu
Ülke Türkiye Türkiye
İl Zonguldak
İlçe Devrek
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
Rakım 580 m (1.900 ft)
Nüfus
 (2000)
 • Toplam 315
Zaman dilimi [[UTCUTC+03.00]] (UDAZD)
İl alan kodu 0372 567
Posta kodu 67800

Sipahiler, Zonguldak ilinin Devrek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Adının kökeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün adı; Candaroğulları Beyliği döneminde at yetiştirip tımar yapan atlı asker olarak da bilinen sipahilerden gelmektedir.

Selçuklu Dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

XI. yüzyıl sonunda Anadolu'nun geleceğine Türkler hakim olmaya başlarken, Zonguldak havalisindeki eski şehirler küçük birer kale-kasaba görünümünde bulunuyorlardı. Bu yıllarda Bizans idaresinin zayıflaması bu bölgede güvenlikten eser bırakmamıştır. Bizans'ın resmi memurları olan Dukkaslar, halkı haraca bağladıkları ve limanlara uğrayan yelkenlileri soydukları için iskeleler deniz ticaretindeki önemlerini yitirmiş durumdaydılar. Kıyı içi bölge ticaretinde karakol görevi yapan kale ve şatolar, çetelerin ellerine geçmiştir.

Bu kargaşa yıllarında Zonguldak havalisinde gözüken ilk Türk Komutanı Emir Karatekin oldu. Bu cesur Türk komutanı, 1084'te Ulus, Bartın, Devrek topraklarını ele geçirdi. Daha sonra kıyıya yönelen Emir Karatekin Zonguldak yöresini bütünüyle zapt etti. 1085'te de Sinop'u aldı. Ancak, yörenin Türklerin elinde kalması uzun sürmedi. Büyük Selçuklular ile Anadolu Selçukluları arasındaki çekişme sebebiyle 1086'da tekrar Zonguldak ve havalisi Bizanslıların eline geçti.

1092 sonlarında I. Kılıçarslan'ın başa,geçmesiyle toparlanan Anadolu Selçuklularını, Haçlı Seferleri ve 1107'de I. Kılıçarslan'ın ölümüyle çıkan taht kavgaları güçsüz bırakmıştır. Dolayısıyla Anadolu Selçukluları Zonguldak yöresinden uzak kalmışlardır. Onların bu durumundan faydalanan Danişmendliler, Karadeniz kıyılarını zapt ederek Ereğli'ye kadar ilerlemelerine rağmen yörenin tümünü elde edememiştir. II. Kılıçarslan'ın 1155'te tahta geçmesiyle yeniden güçlenen Anadolu Selçukluları, 1176'da Bizans ordusunu ağır bir yenilgiye uğratıp, 1178'de Danişmendliler devletini ortadan kaldırdılar. Ancak bu başarılarına rağmen Zonguldak ve havalisini ellerine geçiremediler. Zira, II. Kılıçarslan'ın ölümü sonrasında çıkan taht kavgaları Selçukluların Bizans topraklarına seferler yapmalarını engelledi. IV. Haçlı Seferi esnasında Latinler, 1204'te Konstantinopolis'i ele geçirerek bir Latin imparatorluğu kurdular. Bu yüzden Haçlılardan kaçan Bizanslılar, Trabzon-Rum ve İznik-Bizans imparatorluklarını meydana getirdiler. Kısa zaman içinde sınırlarını genişleten Trabzon Rumları, İznik Bizanslılarına yenilince Zonguldak yöresi İznik Bizans İmparatorluğuna bağlandı. 1261'de Latinlerin Avrupa içlerine doğru dönmeleri üzerine, yeniden Konstantinopolis'e dönen Bizanslılar, ülke birliğini sağladılar. Bizanslılarda kendileriyle iyi ilişkiler içerisinde bulunan Ceneviz'e Zonguldak yöresindeki iskelelerden ticari amaçla yararlanma hakkı tanıdı.

XIII. yüzyıl sonlarında, iç kısımların Türkler tarafından, kıyıların ise Cenovalı gemicilerce kontrole alınması üzerine yöre topraklarında Bizans hakimiyeti son buldu. Eflani, Devrek, Bartın, Safranbolu, Ulus ve şimdiki Karabük topraklan, 1335'te bağımsızlığını elde eden Candaroğulları Beyliği'nin sınırları içine girdi.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün yöresel yemekleri olarak en başta karamancar (kara lahana) malay, hamurköftesi, hödele, halışka yemeği, tarhana, keşkek, kavşak yemeği, çölöçöş, pat ekmeği, çizleme, kartalaç, umaç, ıslama, sarımsaklı sulu yumurta, kesme makarna, mısır çorbası ve yemeği, bazlama, gömeç ve gözleme önemli yiyecekler arasındadır.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Zonguldak iline 90 km, Devrek ilçesine 33 km uzaklıktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007 24100
2000 315
1997 320

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Madenciler ve gurbetçiler de köyün ekonomisine katkıda bulunmaktadır.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.