René Pleven

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
René Pleven
Fransa Başbakanı
Görev süresi
11 Ağustos 1951 - 20 Ocak 1952
Cumhurbaşkanı Vincent Auriol
Yerine geldiği Henri Queuille
Yerine gelen Edgar Faure
Görev süresi
12 Temmuz 1950 - 10 Mart 1951
Cumhurbaşkanı Vincent Auriol
Yerine geldiği Henri Queuille
Yerine gelen Henri Queuille
Kişisel bilgiler
Doğum 13 Nisan 1901
Rennes
Ölüm 13 Ocak 1993 (91 yaşında)
Paris
Partisi UDSR
Dini Roman Katolik

René Pleven (d. 13 Nisan 1901, Rennes - ö. 13 Ocak 1993, Paris, Fransa), Dördüncü Cumhuriyet sırasında iki kez başbakan olan (1950-51 ve 1951-52) Fransız siyasetçi. Birleşik bir Avrupa ordusu oluşturulması için hazırladığı Pleven Planı Kuzey Atlantik Antlaşması Teşkilatı'nın (NATO) kuruluşuna temel olmuştur.

General De Gaulle'e selam verirken, 1943.

Paris Üniversitesi'nde hukuk öğrenimini tamamladıktan sonra bir sanayi kuruluşunda yönetici oldu. II. Dünya Savaşı sırasında General Charles de Gaulle önderliğindeki Fransız Ulusal Komitesi adlı gölge hükümete katıldı. Maliye, sömürgeler ve dışişleri komisyonlarına başkanlık ettikten sonra, 1944'te sömürgeler bakanlığına getirildi. Fransa'nın Alman işgalinden kurtarılmasının ardından de Gaulle hükümetinde maliye bakanı oldu. 1945'te Ulusal Meclis'e seçildi; 1945'ten başlayarak 1973'e kadar Côtes-du-Nord milletvekilliğine seçildi. 1946-53 arasında ortanın solundaki Demokratik ve Sosyalist Direniş Birliği'nin (Union démocratique et socialiste de la Résistance UDSR) başkanlığını yürüttü. İki kez savunma bakanlığı (1949-50 ve 1952-54), iki kez de başbakanlık (Temmuz 1950-Şubat 1951 ve Ağustos 1951-Ocak 1952) yaptı.

ABD yanlısı görüşleriyle tanınan Pleven, Kuzey Atlantik ve Batı Avrupa savunmalarının tek bir komutanlığa bağlanmasını sağlayacak Avrupa Savunma Topluluğu adlı birleşik bir Avrupa ordusu oluşturma planını görüşmek üzere Temmuz 1950'de Paris'te bir konferans düzenlendi. Bu plana Fransız Komünistleri, Sosyalistleri ve de Gaulle'cüler karşı çıktılar. Öte yandan Pleven'in görev aldığı hükümetlerden hiçbiri planın uygulamaya konabilmesi için gerekli antlaşmayı onaylamaya yanaşmadı. Gene de bu girişimiyle NATO'nun temellerini atan Pleven, ABD yardımıyla Çinhindi'nde milliyetçi Viet Minh'e karşı savaşı sürdürdü.

Pierre Pflimlin'in geçici kabinesinde dışişleri bakanlığı yaptı (Mayıs 1958). Pleven de Gaulle'ün hazırladığı yeni anayasayı ve Beşinci Cumhuriyet'i desteklemek üzere 1958'de UDSR'den ayrıldı. 1959'da Çağdaş Demokrasi İçin Birlik adlı yeni bir parti kurdu. 1966'da de Gaulle'ün NATO'dan ayrılma kararını eleştirdiyse de, de Gaulle'ün istifasından (Nisan 1969) sonra hükümeti desteklemeyi sürdürdü. Haziran 1969 Cumhurbaşkanlığı seçimi sırasında Georges Pompidou'nun adaylığını destekledi. Daha sonra adalet bakanlığı (1969-73) ve Bretanya Konseyi'nin başkanlığı (1974-76) görevlerinde bulundu.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Siyasi görevi
Önce gelen:
Yeni makam
Özgür Fransa Ekonomi ve Maliye Bakanı
1941–1942
Sonra gelen:
André Diethelm
Önce gelen:
Yeni makam
Özgür Fransa Koloniler Bakanı
1941–1942
Sonra gelen:
Hervé Alphand
Önce gelen:
Yeni makam
Özgür Fransa Ulusal Komitesi Başkan Yardımcısı
1942–1943
Sonra gelen:
Makam kaldırıldı
Önce gelen:
Maurice Dejean
Özgür Fransa Dışişleri Bakanı
1942–1943
Sonra gelen:
René Massigli
Önce gelen:
Hervé Alphand
Özgür Fransa Koloniler Bakanı
1942–1944
Sonra gelen:
Makam kaldırıldı
Önce gelen:
Henri Bléhaut
Fransa Koloniler Bakanı
1944
Sonra gelen:
Paul Giacobbi
Önce gelen:
Aimé Lepercq
Fransa Maliye Bakanı
1944–1946
Sonra gelen:
André Philipp
Önce gelen:
Pierre Mendès France
Fransa Ulusal Ekonomi Bakanı
1945
Sonra gelen:
François Billoux
Önce gelen:
Paul Ramadier
Fransa Ulusal Savunma Bakanı
1949–1950
Sonra gelen:
Jules Moch
Önce gelen:
Henri Queuille
Fransa Başbakanı
1950–1951
Sonra gelen:
Henri Queuille
Önce gelen:
Henri Queuille
Fransa Başbakanı
1951–1952
Sonra gelen:
Edgar Faure
Önce gelen:
Georges Bidault
Fransa Ulusal Savunma Bakanı
1952–1954
Sonra gelen:
Marie-Pierre Kœnig
Önce gelen:
Christian Pineau
Fransa Dışişleri Bakanı
1958
Sonra gelen:
Maurice Couve de Murville
Önce gelen:
Jean-Marcel Jeanneney
Fransa Adalet Bakanı
1969–1973
Sonra gelen:
Pierre Messmer