Muhammed Ali Recai

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Muhammed Ali Recai
2. İran Cumhurbaşkanı
Görev süresi
2 Ağustos 1981 - 30 Ağustos 1981
Cumhurbaşkanı Ebu'l-Hasan Beni Sadr
Yerine geldiği Ebu'l-Hasan Beni Sadr
Yerine gelen Ali Hamaney
76. İran Başbakanı
Görev süresi
12 Ağustos 1980 - 4 Ağustos 1981
Yerine geldiği Mehdi Bezirgan
Yerine gelen Muhammed Cevad Bahonar
İran Dışişleri Bakanı
Görev süresi
11 Mart 1981 - 15 Ağustos 1981
Yerine geldiği Kerim Hüdapenahi
Yerine gelen Mir Hüseyin Musavi
Kişisel bilgiler
Doğum 15 Haziran 1933
Kazvin, İran
Ölüm 30 Ağustos 1981 (48 yaşında)
Tahran, İran
Evlilik(ler) Atike Sadıki
Çocukları 3
Bitirdiği okul Harezmi Üniversitesi
Dini İslam
İmzası

Muhammed Ali Recai (Farsça: محمدعلی رجائی, d. 15 Haziran 1933, Kazvin – ö. 30 Ağustos 1981), İran'ın eski cumhurbaşkanı ve başbakanı. 30 Ağustos 1981'de başbakan Muhammed Cevad Bahonar ile birlikte düzenlenen bir bombalı saldırıda hayatını kaybetti.

Hayatının erken dönemi ve eğitimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Muhammed Ali Recai, 15 Haziran 1933'te İran'ın Kazvin kentinde dünyaya geldi.[1] Babası Abdulsamad, 4 yaşındayken öldü, sonra annesi ve ağabeyi ile birlikte yaşadı. Rajai, Qazvin'de büyüdü ve 1946'da Tahran'a taşındı. Tahran'a taşındıktan sonra, Şah karşıtı gruplar ve partilerle yakın bir ilişki kurdu. Ayetullah Mahmud Taleğani ile birlikte tanındı. 1958'de kısa bir süre Bijar'a taşındı, ancak bir yıl sonra Tahran'a geri döndü ve 1959 yılında Tarbiat Moallem Üniversitesi'nden eğitim gördü. İran Halk Mücadelesine (MKO) üye oldu..[2] 1960'da İran Özgürlük Hareketi'ne katıldı.[3] Muhalefet faaliyetleri için Şah'ın güçleri tarafından üç kez tutuklandı. Rjai sonunda Mayıs 1974'te gözaltına alındı, ancak dört yıl sonra serbest bırakıldı.

Siyasi kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

İslam devriminden önce[değiştir | kaynağı değiştir]

1948 yılında Tahran'a gitti ve hava kuvvetleri tarafından bir yıl sonra istihdam edildi. Diplomatlık derecesini elde edebildiği halde hava kuvvetinden istifa etti. O yıllarda Ayetullah Taleğani ve Fadae topluluğu ile tanıştı. 1955'de Bijar'da öğretmen oldu. Tahran'da çalışmaları sıraısında Mehdi Bezirgan ve Sahabi'yi tanıma fırsatı buldu. 1959'da matematik eğitimini tamamladı. 1960'da Hansar'da öğretmenlik yapmıştır. Tahran'daki Kamal okulunda öğretmenlik yaparken istatistik alanında eğitimine master seviyesinde devam etmiştir. 1962'de İran Özgürlük Hareketi'ne üye oldu ve o zaman evlendi. 1962'de tutuklandı ve SAVAK tarafından elli gün hapis cezasına çarptırıldı. Serbest bırakıldıktan sonra Muhammed Caferi Bahonar ve Celal Al Din Farsi ile birlikte siyasi ve kültürel faaliyetlerle de ilgilendi. 1972'de Mujaihedin grubu ile işbirliği nedeniyle ikinci defa tutuklanmış ve 4 yıl hapsedilmiştir.  Nihayet, İran İslam Devrimi'nin son günlerine ulaştığı 1977'de serbest bırakıldı.

İslam devriminden sonra[değiştir | kaynağı değiştir]

İran Devrimi'nde aktif olarak yer aldı ve ileride Kültür Devrimi olarak adlandırılan İran üniversitelerini Amerikan ve Avrupa etkilerinden arındırılması hareketine liderlik etti.  Rajaei, İslam devriminin zaferinden sonra önemli mesleklere atandı. Meslekler aşağıdaki gibiydi:

  • Milli Eğitim Bakanı (İran)
  • İslami Danışma Meclisi adayı olarak
  • Başbakan olarak
  • Başkan olarak

Başbakan olarak atanması[değiştir | kaynağı değiştir]

1979'da Özgürlük Hareketi'nden ayrıldı. İran Devrimi sonrasında Mehdi Bezirgen hükümetinde eğitim bakanı seçildi ve Bazargan'ın kabinesinin 6 Kasım 1979'da istifa etmesine rağmen, istifa etmedi ve 12 Ağustos 1980'de başbakan olduğu sırada görevde kaldı. Bani Sadr'ın cumhurbaşkanlığını takiben, 5 ay sonra Rajai'yi göreve aday gösterdi ve parlamento ona oy verdi. Khodapanahi'yi dışişleri bakanı, Mohammad-Reza Mahdavi Kani'yi içişleri bakanı, Cevad Fakuri'yi savunma bakanı olarak atadı. Başbakanlık sırasında İran-Irak Savaşı başladı ve hükümetinin ilk politikası "zafer ve savunma" haline geldi. İran'ın ikinci cumhurbaşkanı olarak 2 Ağustos 1981'e kadar görevde kaldı.

Cumhurbaşkanlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bani Sadr, 22 Haziran 1981'de parlamento tarafından görevden alındı ve Humeyni, Geçici Başkanlık Konseyi'ni Mohammad Beheshti ve daha sonra Abdul-Karim Musavi Ardebili'nin başkanlığında 6 kişi tuttu. Rajai bu Konseyin üyelerinden biriydi. 1981'de cumhurbaşkanlığı seçimlerine aday gösterildi. Oyların % 91'ini kazanmasının ardından İslam Cumhuriyet Partisi'nin ilk cumhurbaşkanıydı. 2 Ağustos 1981'de Yemin töreni'nden sonra resmen cumhurbaşkanı oldu. Bir sonraki başbakan olması için Muhammed Cevad Bahonar'ı Meclis'e seçti. Parlamento Bahonar'a oy verdi ve yeni bir hükümet kurdu.

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

30 Ağustos 1981'de cumhurbaşkanı Recai, Başbakan Muhammed Cevad Bahonar ile birlikte İran'ın Yüksek Savunma Konseyi toplantısını yaptı. Olayın şahitleri daha sonra güvenilir bir yardımcının konferans salonuna bir çantayı getirip iki lider arasına koyduğunu ve daha sonra ayrıldığını belirtti. Bir başka kişi, çantayı açarak bombayı tetikleyerek patlattı ve Recai, Bahonar ve diğer üçünü öldürdü. Bu saldırı, Hafte Tir bombalamasından iki ay sonra meydana geldi. Suikastçı, bir devlet güvenlik görevlisi olarak Başbakanlığa sızmış olan İran Halkının Mücahidinin (MKO, MEK ve PMOI olarak da bilinir) operatörü Mesut Keshmiri olarak tanımlandı. Recai, Behişt-i Zehra'ya gömüldü.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Siyasi görevi
Önce gelen:
Ebu'l-Hasan Beni Sadr
İran Cumhurbaşkanı
1981
Sonra gelen:
Ali Hamaney
Önce gelen:
Mehdi Bezirgan
İran Başbakanı
1980-1981
Sonra gelen:
Muhammed Cevad Bahonar