Mücap Ofluoğlu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Mücap Ofluoğlu

Mücap Ofluoğlu
Genel bilgiler
Doğum 4 Kasım 1923(1923-11-04)
İstanbul, Türkiye
Ölüm 11 Aralık 2012 (89 yaşında)
İstanbul, Türkiye
Uyruk Türk Türkiye
Evlilik(ler)i Filiz Karabey Ofluoğlu (1962- )[1]
Meslek(ler) Tiyatro ve sinema oyuncusu, seslendirme sanatçısı, yönetmen, yazar
Etkin yıllar 1946-1994
Ödüller
Uluslararası Tiyatro Eleştirmenleri Birliği, 2007, Onur Ödülü
2006: 10. Afife Tiyatro Ödülleri - Nisa Serezli Aşkıner Özel Ödülü

Mücap Ofluoğlu (d. 4 Kasım 1923, İstanbul - ö. 11 Aralık 2012, İstanbul), tiyatro oyuncusu, seslendirme sanatçısı, film yönetmeni, yazar.

1970'ler başında İstanbul Şehir Tiyatroları'nda canlandırdığı Cyrano de Bergerac'la ün kazanan sanatçı, 1979'da Moliere'in Hastalık Hastası oyununu Türkiye’de ilk kez sahneye koyan kişi oldu.

Bir seslendirme sanatçısı olarak 1960’larda birçok filmde Öztürk Serengil'e ses vermesi ile tanınmıştır.

Çevirmen Filiz Karabey’in eşidir.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Gençlik yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

1923 yılında İstanbul'da doğdu. Kadıköy'de büyüdü; Fenerbahçe Spor Kulübü'nde futbol ve tenis oynadı. Haydarpaşa Lisesi'nden mezun oldu. İki kez konservatuar sınavında başarısız olunca eğitimine Zonguldak Maden Mühendisliği Mektebi'ne devam etti. Dört yıl süren askerlik görevinden sonra Canlı Hayvan Borsası'nda memurluğa başladı.

Tiyatroculuğu[değiştir | kaynağı değiştir]

Ofluoğlu, annesinin Muhsin Ertuğrul'a yazdığı bir mektup üzerine [2] sanat yaşamına İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları Çocuk Bölümü'nde atıldı. 1946'da Jül Sezar oyunu ile figüran olarak İstanbul Şehir Tiyatroları büyük oyunlarına geçti.

1948 yılında İstanbul Şehir Tiyatroları'ndan İzmir Şehir Tiyatrosu'na geçen sanatçı, 1951'de Muhsin Ertuğrul'un kurduğu Küçük Sahne'nin ilk kadrosuna katıldı.[2]

Küçük Sahne dağıldığında Suzan Ustan ile birlikte İstanbul Oda Tiyatrosu'nu kurarak Barillet- Grady ikilisinin yazdığı iki kişilik Kaktüs Çiçeği oyununu sahneledi. Bu tiyatroda iki yıl boyunca oyuncu ve yönetmen olarak oyunlar sahnelemeye devam etti.

1960’ta Muhsin Ertuğrul'un çağrısı ile yeniden İstanbul Şehir Tiyatrosu'na dönen Ofluoğlu, bu kurumda altı yıl daha görev yaptı. O dönemde birlikte çalıştığı oyuncu Şirin Devrim ile kısa süreli bir evliliğinin ardından 1962'de çevirmen Filiz Karabey ile evlendi[1]

1966’da istifa ederek ayrıldığı İstanbul Şehir Tiyatroları’na 1974 yılında yeniden döndü; Tiyatro oyuncusu olarak şöhretini, Şehir Tiyatrolarında oynadığı Cyrano de Bergerac rolü ile yaptı. Son olarak 1979 yılında Moliere'in Hastalık Hastası adlı oyununu sahneleyen Ofluoğlu, bu oyunu Türkiye'de ilk kez sahneye koyan kişi olarak Türk tiyatro tarihine geçti. 1980’de emekli oldu.

1981'de Küçük Sahne'de Eski Moda Komedya oyununu yönetip oynadı. 1983 yılında Tiyatroda 40. Yıl jübilesini yaptı.

Seslendirme sanatçılığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ofluoğlu, oyunculuğun yanı sıra 1940'lı yıllarda İpek Film Stüdyosu'ndan başlayarak, film seslendirmeleri yaptı. 1960'lı yıllarda Öztürk Serengil seslendirmeleri ile ün kazanan sanatçı, daha sonraki yıllarda Serengil'le arasının açılması nedeniyle, onun seslendirmesini yapmayı bıraktı.[kaynak belirtilmeli]

Sinema oyunculuğu[değiştir | kaynağı değiştir]

Sinema oyunculuğuna 1943 yılında Dertli Pınar filmiyle başladı. Bu ilk filmden sonra aralarında “Vatan İçin” (1951), “Kaldırım Çiçeği”(1953), “Biri ve Diğerleri”(1987)'nin de olduğu otuza yakın filmde rol aldı. Oyuncu, “Kurtuluş” ve “Süper Baba” gibi ünlü televizyon dizilerinde de rol almıştır.

Yazarlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ofluoğlu Sabahattin Ali'nin 25 Kasım 1946 tarihinde yayına başlayan siyasi mizah gazetesi Marko Paşa'nın yazar kadrosunda yer almıştır. 17 Mart 1947 tarihli 16. ve 17.sayılarda (1. seri) Marko Paşa'nın sahibi ve yazı işleri müdürü oldu. Yazarlığı, yaşamının daha sonraki yıllarında çeşitli gazete ve dergide yazarak sürdürdü. Şiir, anı, söyleşi türlerinde dokuz kitabı yayınlandı.

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

11 Aralık 2012’de İstanbul’da böbrek yetmezliği nedeniyle hayatını kaybetti. Cenazesi Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kitapları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Fotoğraftaki Çocuk Şiir, Artshop Yayınları,2011,ISBN 978 9989 8778 145
  • Silinmiş Alkışlar İçinde, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları,Haziran 2008 İstanbul,ISBN 978 9944 8834 81
  • Aynada Tiyatro Anıları, Mitos Boyut Yayınları, Mayıs 2006
  • Suya Yazı Yazanlar, Mitos Boyut Yayınları, Kasım 2003, ISBN 978-975-7468-58-5
  • Ağlamakla Gülmek Arasında, Mitos Boyut Yayınları, Ekim 1993, ISBN 978-975-7468-62-2
  • Dünya Bir Sahnedir, Mitos Boyut Yayınları, Sonbahar 1995, 9789758023028
  • Bir Avuç Alkış (Anılar), Mitos Boyut Yayınları, Mart 1996, ISBN 9789755080528
  • Aynadaki Anılar - 2 , Anı,Mektup, Çağdaş Yayınları,1991
  • Mücap Ofluoğlu 40. Sanat Yılı , 87 sayfa,1983 İstanbul

Oynadığı ve yönettiği bazı oyunlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Filmografisi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kurtuluş- 1994
  • Süper Baba - 1993
  • Hadi Gel Bar - 1992
  • Bir Tren Yolculuğu - 1988
  • Biri Ve Diğerleri - 1987
  • Şahane Kadın - 1961
  • Günahkarlar Cenneti - 1958
  • Son Baskın - 1954
  • Kaldırım Çiçeği - 1953
  • Kırk Gün Kırk Gece - 1953
  • Kanlı Para - 1953
  • İki Kafadar Deliler Pansiyonunda - 1952
  • Kızıltuğ - 1952
  • Edi İle Büdü Tiyatrocu - 1952
  • Yıldırım Beyazıt Ve Timurlenk - 1952
  • Vatan İçin - 1951
  • Dertli Pınar - 1943

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]