Ebla dili

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Ebla dili, Kuzey Suriye'de Doğu Sami halkları tarafından MÖ 3000'li yıllarda konuşulmuş ölü bir Sami dilidir.[1] İsmini günümüz Suriye sınırları içinde kalan antik şehir Ebla'dan alır.[1]

Cyrus H. Gordon'a göre Ebla dili çok fazla konuşulmamış ve muhtemelen Doğu ve Batı Sami özelliklere sahip yazılı ve ortak bir dil olarak kullanılmıştır.[2]

Ebla dili Sargon Öncesi Akadçaya çok yakın bir dil olarak da tanımlamıştır. Richard I. Caplice, Ignace Gelb ve John Huehnergard'ın görüşü Ebla'nın Erken Akad lehçesi olmadığıdır[3] çünkü diğer Akkad lehçeleri ile ilişkilendirilebilir.[4] Manfred Krebernik, Ebla dilinin Akadçayla çok yakın bir ilişkisi olduğunu ve bu dilin Erken Akadça diyalekti olarak sınıflandırılabileceğini söyler.[5]

Ebla dili, hem Batı hem de Doğu Sami dil özelliklerine sahip Doğu Semitik bir dil olarak düşünülür.[6][7] Gramatik bağlamda, Ebla dili Akadça ile benzerlik gösterir fakat sözdizimsel bağlamda ve bazı gramatik şekiller konusunda Ebla dili Batı Semitik dillere daha yakınlık gösterir.[8]

Ayrıca bu dile ait çivi yazısı şeklinde çoğunluğu Ebla şehrine ait kalıntılarda 1970'li yıllarda bulunan 15.000 tablet bulunmaktadır.[2]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Keith Brown, Sarah Ogilvie (2010). Concise Encyclopedia of Languages of the World. s. 313. 
  2. ^ a b Gordon, "Amorite and Eblaite", sayfa 101
  3. ^ Robert Hetzron (2013). The Semitic Languages. s. 7. 
  4. ^ Jerrold S. Cooper, Glenn M. Schwartz (1996). The Study of the Ancient Near East in the Twenty-first Century: The William Foxwell Albright Centennial Conference. s. 259. 
  5. ^ Krebernik, "Linguistic Classification"
  6. ^ Alan S. Kaye (1991). Semitic studies, Volume 1. s. 550. 
  7. ^ Robert Hetzron (2013). The Semitic Languages. s. 101. 
  8. ^ Watson E. Mills,Roger Aubrey Bullard (1990). Mercer Dictionary of the Bible. s. 226.