Abdullrahman el- Evzai

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Ebu Amr Abdurrahman ibn Amr el-Evzâî (707–774) Evza'i İslam hukuku okulunun kurucusudur. Evzai, Banu Hamdan'ın bir parçası olan kabilesi " Evza " (الأوزاع) olarak anılıyordu.[1]

Biyografi[değiştir | kaynağı değiştir]

707 yılında Lübnan'ın Baalbek kentinde doğdu, el- Evzai'nin yazılarının çok azı günümüze ulaştı ancak onun İslami içtihat tarzı (usulü fıkıh ) günümüzde de kullanılıyor. Evzai'nin okulu Suriye, Mağrip ve Endülüs'te gelişti ancak sonunda 9. yüzyılda Maliki İslam hukuku içinde eridi. Bununla birlikte, Sünni bir imam ve dindar bir soy olarak otoritesi ve ünü göz önüne alındığında, görüşleri bir hukuk kaynağı ve alternatif hukuki yaklaşımlar ve çözümler için bir temel olma potansiyelini koruyor. 774 yılında öldü ve mezarının halen ziyaret edildiği Lübnan, Beyrut yakınlarında gömüldü.[2]

Bazı içtihatları[değiştir | kaynağı değiştir]

Malik ibn Enes' de olduğu gibi el-Evzai, askeri bir hedefe ulaşmak için gerekli görünse bile sivillerin öldürülmesine izin verilmediğini savunuyor ve savaş sırasında kadın ve çocukların öldürülmesine asla izin verilmediğini ilan etti.[3]

Teolojik olarak o, Kaderilere karşı olarak biliniyordu, ama aynı zamanda onların ana tarihsel tanıklarından biriydi. Kaderilerin sadece Hıristiyanlardan sapkın öğretileri aldığını iddia etti. Evzai bu mezhebin kurucusu Maʿbed el Cüheni ile tanışmıştı.[4]

El-Evzai, çoğu fıkıh okulundan farklı olarak , İslam'da mürtedlerin, 'Devleti ele geçirme planının', yani vatana ihanetin bir parçası olmadıkça idam edilmemesi gerektiğine inanıyordu.[5]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "سير أعلام النبلاء". shamela (Arapça). 1 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2017. 
  2. ^ John Esposito, The Oxford Dictionary of Islam, Oxford University Press, 2003
  3. ^ Jonathan AC Brown, Is Islam a Death Cult? Martyrdom and the American-Muslim Imagination. Yaqeen Institute. Retrieved 9-13-2017.
  4. ^ Steven C. Judd, "The Early Qadariyya" in The Oxford Handbook of Islamic Theology, ed. Sabine Schmidtke (Oxford: Oxford University Press, 2016), 47-48.
  5. ^ "8. Apostasy in Islam and the Freedom of Religion in International Law". Freedom of Religion under Bills of Rights. University of Adelaide Press. 2012. s. 169. Erişim tarihi: 9 Ocak 2021.