İsa'nın çarmıha gerilişi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Diego Velázquez'in tablosu

İsa'nın çarmıha gerilişi, MS 30 ve 33 arasında bir dizi sorgulama ve işkencenin ardından Roma'nın Yahudiye eyaletine bağlı Golgota'da İsa'nın çarmıha gerilmesi olayıdır. Yeni Ahit müritlerinde bu olaydan bahseden metinler, diğer antik kaynaklar tarafından ispatlanmış olan dört kanonik müjde ile ve Hristiyan olmayan kaynaklar tarafından doğrulanan tarihsel ve teolojik bir olay.

Her bir kitapta İsa'ya ilişkin bu beş olay, diğer tüm Kitab-ı Mukaddes hikâyelerinden çok daha detaylı bir biçimde anlatılır. Araştırmacılar neredeyse saat saat olayın gelişmesini okura anlatmak istendiğini belirtirler.[1]

İslam'da[değiştir | kaynağı değiştir]

İsa çarmıhta veya başka bir surette öldürülmemiştir.[2] Çoğu İslami gelenek, İsa'nın fiziksel olarak çarmıhta veya başka bir şekilde öldüğünü kategorik olarak reddeder. Çoğu gelenek, bunun yerine ikame veya başka bir kişinin İsa'nın yerine çarmıha gerildiği fikrini öğretir. Bununla birlikte, bazı modern Müslüman bilginler, İsa'nın gerçekten öldüğüne ve onun hayatta kalmasına yapılan atıfların gerçek değil, sembolik olduğuna inanıyorlar. İsa'nın ölümünün doğası hakkındaki bu anlaşmazlık, İslam kanonunun kendisinde bulunur ve en eski Hadis, Muhammed'in arkadaşlarının İsa'nın öldüğünü söylediğini aktarır. Bu arada, daha sonraki Hadis ve Tefsirlerin çoğunluğu bunun tersini savunmaktadır. Muhammed Reşid Rıza gibi bazı İslami reformcular, çağdaş yorumcuların İsa'nın ölümünün inkarının mecazi olarak yorumlanmasıyla hemfikirdir.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Powell, Mark A. Introducing the New Testament. Baker Academic, 2009. ISBN 978-0-8010-2868-7
  2. ^ Kuran, 4:157
  3. ^ Ayoub 1980, p. 113.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]