Özgürlük ve Demokrasi için Halk Partisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Özgürlük ve Demokrasi için Halk Partisi
Volkspartij voor Vrijheid en Democratie
Kısaltma VVD
Lider Mark Rutte
Başkan Christianne van der Wal
Senato Lideri Annemarie Jorritsma
Temsilciler Meclisi Lideri Klaas Dijkhoff
Avrupa Parlamentosu Lideri Hans van Baalen
Kuruluş tarihi 24 Ocak 1948
Merkez Thorbeckehuis
Laan Copes van Cattenburch 52
Lahey
Gençlik kolu Özgürlük ve Demokrasi Gençlik Örgütü
Üyelik  (2017) 26,497[1]
İdeoloji Muhafazakâr liberalizm[2]
Siyasi pozisyon Merkez sağ[3][4]
Uluslararası üyelik Liberal Enternasyonal
Resmî renkleri Mavi ve Turuncu
Senato
13 / 75
Temsilciler Meclisi
33 / 150
Kral Komisyonu
4 / 12
Yerel Yönetimler
89 / 570
Avrupa Parlamentosu
3 / 26
İnternet sitesi

Özgürlük ve Demokrasi için Halk Partisi (Felemenkçe: Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, VVD) (Felemenkçe telaffuz: [vɔl(ə)kspɑrtɛi voːr vrɛiɦɛit ɛn deːmoːˈkraːtsi] Hollanda'da 24 Ocak 1948 tarihinde kurulan muhafazakâr-liberal[5][6][7][8] bir siyasi partidir.

VVD'nin öncülü olan Özgürlük Partisi, özel girişim ve ekonomik liberalizmi destekliyordu.[9][10][11]

Mark Rutte, 31 Mayıs 2006 tarihinden bu yana parti lideridir ve 14 Ekim 2010 tarihinden bu yana Hollanda Başbakanı'dır. İlk Rutte kabinesinin parlamento çoğunluğu Hıristiyan Demokrat Çağrı ve Özgürlük için Parti tarafından sağlandı. Ancak bu çoğunluk Euro krizinde kemer sıkma önlemlerini desteklemeyi reddettiği için istikrarsız hale geldi.[12] Bu nedenle, genel seçimler Eylül 2012'de yapıldı.[13] VVD, 41 sandalyeyle en büyük parti olarak kaldı. Kasım 2012'den bu yana VVD, İşçi Partisi'yle "mor" bir koalisyon hükümeti olan İkinci Rutte kabinesinin büyük ortağı oldu.

Seçim sonuçları[değiştir | kaynağı değiştir]

Parlamento[değiştir | kaynağı değiştir]

Seçim Temsilciler Meclisi Hükümet Notlar
Oy % Sandalye +/–
1948 391,908 7.9 (#5)
8 / 100
artış 2 Koalisyon
1952 470,820 8.8 (#5)
9 / 100
artış 1 Muhalefet
1956 502,325 8.7 (#4)
9 / 100
13 / 150
0
artış 4
Muhalefet
1959 732,658 12.2 (#3)
19 / 150
artış 6 Koalisyon
1963 643,839 10.2 (#3)
16 / 150
azalış 3 Koalisyon
1967 738,202 10.7 (#3)
17 / 150
artış 1 Koalisyon
1971 653,092 10.3 (#3)
16 / 150
azalış 1 Koalisyon
1972 1,068,375 14.4 (#3)
22 / 150
artış 6 Muhalefet
1977 1,492,689 17.0 (#3)
28 / 150
artış 6 Koalisyon
1981 1,504,293 17.3 (#3)
26 / 150
azalış 2 Muhalefet
1982 1,897,986 23.1 (#3)
36 / 150
artış 10 Koalisyon
1986 1,595,377 17.4 (#3)
27 / 150
azalış 9 Koalisyon
1989 1,295,402 14.6 (#3)
22 / 150
azalış 5 Muhalefet
1994 1,792,401 20.0 (#3)
31 / 150
artış 9 Koalisyon
1998 2,124,971 24.7 (#2)
38 / 150
artış 7 Koalisyon
2002 1,466,722 15.4 (#3)
24 / 150
azalış 14 Koalisyon
2003 1,728,707 17.9 (#3)
28 / 150
artış 4 Koalisyon
2006 1,443,312 14.7 (#4)
22 / 150
azalış 6 Muhalefet
2010 1,929,575 20.5 (#1)
31 / 150
artış 9 Koalisyon En büyük parti
2012 2,504,948 26.6 (#1)
41 / 150
artış 10 Koalisyon En büyük parti
2017 2,238,351 21.3 (#1)
33 / 150
azalış 8 Koalisyon En büyük parti
Seçim Senato Hükümet Notlar
Oy % Sandalye +/–
1995
23 / 100
artış 11 Koalisyon En büyük parti
1999 39,809 25,3 (#2)
19 / 100
azalış 4 Koalisyon
2003 31,026 19,2 (#3)
15 / 100
azalış 4 Koalisyon
2007 31,360 19,2 (#2)
14 / 100
azalış 1 Muhalefet
2011 34,590 20.83 (#1)
16 / 100
artış 2 Koalisyon En büyük parti
2015 28,523 16.87 (#1)
13 / 100
azalış 3 Koalisyon En büyük parti

Avrupa Parlamentosu[değiştir | kaynağı değiştir]

Seçim Oy % Sandalye +/–
1979 914,787 16.1 (#3)
4 / 25
1984 1,002,685 18.9 (#3)
5 / 25
artış 1
1989 714,721 13.6 (#3)
3 / 25
azalış 2
1994 740,451 17.9 (#3)
6 / 31
artış 3
1999 698,050 19.7 (#3)
6 / 31
0
2004 629,198 13.2 (#3)
4 / 27
azalış 2
2009 518,643 11.4 (#4)
3 / 25
azalış 1
2014 567,903 12.0 (#4)
3 / 26
0

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ VVD ledentallen per jaar (1948- ) (in Dutch), University of Groningen, 2017. Retrieved 20 February 2017.
  2. ^ Andeweg, R. and G. Irwin Politics and Governance in the Netherlands, Basingstoke (Palgrave) p.49
  3. ^ Hans Keman (2008), "The Low Countries: Confrontation and Coalition in Segmented Societies", Comparative European Politics, Taylor & Francis, s. 221 
  4. ^ Sean Lusk; Nick Birks (2014). Rethinking Public Strategy. Palgrave Macmillan. s. 168. ISBN 978-1-137-37758-6. 
  5. ^ Rudy W Andeweg; Lieven De Winter; Patrick Dumont (5 April 2011). Government Formation. Taylor & Francis. s. 147. ISBN 978-1-134-23972-6. Erişim tarihi: 17 August 2012. 
  6. ^ Jochen Clasen; Daniel Clegg (27 October 2011). Regulating the Risk of Unemployment: National Adaptations to Post-Industrial Labour Markets in Europe. Oxford University Press. s. 76. ISBN 978-0-19-959229-6. Erişim tarihi: 17 August 2012. 
  7. ^ David Broughton (4 January 1999). Changing Party Systems in Western Europe. Continuum International Publishing Group. s. 178. ISBN 978-1-85567-328-1. Erişim tarihi: 20 August 2012. 
  8. ^ Thomas Poguntke; Paul Webb (21 June 2007). The Presidentialization of Politics: A Comparative Study of Modern Democracies. Oxford University Press. s. 158. ISBN 978-0-19-921849-3. Erişim tarihi: 24 August 2012. 
  9. ^ T. Banchoff (28 June 1999). Legitimacy and the European Union. Taylor & Francis. s. 123. ISBN 978-0-415-18188-4. Erişim tarihi: 26 August 2012. 
  10. ^ Andeweg R.B. and G.A. Irwin Government & Politics in the Netherlands 2002 Palgrave p. 48
  11. ^ http://www.whois.ws/domain_information-nl/vvd.nl/
  12. ^ Bruno Waterfield (23 April 2012). "Dutch prime minister Mark Rutte resigns over austerity measures". The Daily Telegraph. 23 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 March 2015. 
  13. ^ http://www.houseofrepresentatives.nl/dossiers/2012-elections