Çengel boynuzlu dağ keçisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Çengel boynuzlu dağ keçisi
Çengel boynuzlu dağ keçisi
Çengel boynuzlu dağ keçisi
Bilimsel sınıflandırma
Alem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Mammalia (Memeliler)
Takım: Artiodactyla
Familya: Bovidae
Alt familya: Caprinae
Cins: Rupicapra

Çengel boynuzlu dağ keçisi (Latince: Rupicapra rupicapra, diğer adları: Kırkeçi, Yaban Keçisi), Türkiye'de Kuzeydoğu, Doğu Anadolu ve Toroslar'ın doğusunda yaşayan keçi türüdür.[1]

Fiziksel Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Boyu 90–120 m, kuyruğu 6–10 cm ve ağırlığı 35–50 kg'dır. Yüzünün altından aşağı kızmı daha açık ve soluk renktedir. Ağız kenarından gözlerinin arkasına kadar uzanan geniş siyah bir bant vardır. Boynuzları alından dik olarak çıkar. 15–20 cm dik devam ettikten sonra geriye doğru 7–8 cm kadar kıvrılır. Boynuzun tam şeklini alması üçüncü yıl gerçekleşir. Erkek ve dişisinde de boynuz vardır. Ayak tabanlarındaki yumuşak yastıklar sayesinde çok dik kayalara bile tırmanabilirler.[1]

Yayılışı[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'deki yayılış alanları dışında; İspanya, Fransa, İtalya, Balkanlar'ın bir bölümü, Arnavutluk,İsviçre, Avusturya, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Polonya, Bulgaristan, Kafkasya ve Romanya' da yaşamaktadırlar.[1]

Yaşam Ortamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Besin maddesi bol olan alçak yerleri sevmekle birlikte insan baskısından dolayı yüksek dağlara sığınırlar. Yaz aylarında çıplak, kayalık ve orman sınırının üstündeki dağlık alanları tercih ederler. Kışları ise daha alçak, derin , otlu ve ağaçlıklı vadilerde yaşarlar.[1]

Biyolojisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ekim ve Kasım ayları çiftleşme mevsimidir. Dişiler 21 haftalık bir gebelik sonrasında 1 veya 2 yavru doğurur. Genç keçiler 3 yaşına gelince çiftleşebilirler. 12-18 yıl kadar yaşarlar.[1]

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d e Yaban Hayvanları Bilgisi, sf: 394,395, İstanbul Üniversitesi Yayını-1996, Prof. Dr. Hasan Çanakçıoğlu ve Prof. Dr. Torul Mol