Sukhoi Su-35

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Su-35 sayfasından yönlendirildi)
Atla: kullan, ara
Başka dilden çevrilmekte Bu sayfa, İngilizce Sukhoi Su-35 maddesinden çevrilmektedir.
Siz de yardım etmek istiyorsanız ya da çeviri yarıda kalmışsa, çalışmaya katılan kişilerle veya çeviri grubu ile iletişime geçip, sayfanın durumunu onlara sorabilirsiniz.
Sayfanın geçmişine baktığınızda, sayfa üzerinde çalışma yapanları görebilirsiniz.
Su-35
Sukhoi Su-35
Sukhoi Su-35
Türü Çok amaçlı avcı
Ulusal köken  Sovyetler Birliği
Üretici Sukhoi
Tasarımcı Mikhail Simonov
İlk uçuş 1985
Hizmete giriş 1988
Ana kullanıcı Rus Hava Kuvvetleri
Birim maliyeti 35 milyon ABD Doları
Gelişimi Su-37
Değişimleri Su-27

Sukhoi Su-35 (Kiril alfabesinde: Сухой Су-35) (NATO rapor ismi 'Flanker-E') Su-35, Su-27 'Flanker'ların çokça geliştirilmiş iki ayrı türevinden biridir. Sukhoi tarafından tasarlanan ve Komsomolsk-on-Amur Uçak Üretim Ortaklığı (KnAAPO) tarafından üretilen tek koltuklu, çift motorlu süper-manevra kabiliyetli çok amaçlı avcı jetleridir.

Su-27M olarak bilinen ilk varyantı 1980'lerde, Sukhoi yüksek performanslı Su-27'leri geliştirme arayışındayken tasarlanmıştır. Daha sonra tekrar tasarlanan Su-35 türevi, manevra kabiliyetini arttıran aerodinamik iyileştirmelere, geliştirilen aviyoniğe, daha geniş menzile ve daha güçlü motorlara sahiptir. Su-27'den dönüştürülen ilk Su-35 prototipi ilk uçuşunu Haziran 1988'de yaptı. Bunlardan bir düzineden fazla üretilmiştir ve bazıları Rus Şövalyeleri akrotimi tarafından kullanılmıştır. İlk Su-35 tasarımı, sonradan teknoloji kanıtı olarak kullanılan itme-vektörlü motorlara sahip Su-37'ye modifiye edilmiştir. 1990'ların sonunda Su-30MK ailesine çok benzeyen iki koltuklu eğitim uçağı modeli Su-35UB'den bir tane üretilmiştir.

2003 yılında Sukhoi, eski avcı uçakları ile gelecek beşinci nesil Sukhoi PAK FA arasındaki boşluğu dolduracak; şirketin 4++ nesil olarak adlandırdığı avcı jeti üretmek için Su-27'nin ikinci modernizasyon atılımını gerçekleştirdi. Bu türevde kanard ve havalı frenler dahil edilmezken, desteklenmiş uçak gövdesini, geliştirilmiş aviyonikleri ve radarı, itme - vektörlü motorları ve azaltılmış cephe radar izini kapsar. 2008'de medyada yanlışlıkla Su-35BM olarak adlandırılan, biri 2009'da kaybedilen 4 prototipi kapsayan, düzeltmeler yapılan varyantı savaş test programına başladı.

Rus Hava Kuvvetleri Su-35'in yeni düzeltmeler yapılmış tasarımı Su-35S'den 48 adet sipariş vermiştir. İki Su-35 modeli de Brezilya, Çin, Hindistan, Endonezya ve Güney Kore'yi kapsayan bir çok ülkede pazarlandı. Fakat bugüne kadar herhangi bir ihracat siparişi çekemedi. Sukhoi başta Su-35'in ikinci modernizasyonundan dünya çapında 160 adetten fazla ihraç edeceğini öngörmüştü.

Tasarım ve Geliştirme[değiştir | kaynağı değiştir]

Yükseltilmiş Su-27[değiştir | kaynağı değiştir]

1980'lerin başlarında, Su-27 Sovyet Hava Kuvvetleriyle hizmete girerken, Sukhoi bir devam varyantı geliştirmeye önem veriyordu. Aslen "Su-27" olarak tasarlanan şirketçe "T10-M" olarak bilinen daha çok daha çevik ve özellikleri geniş ölçüde geliştirilen aviyonikleri ile diğer uçaklarla karşılaştırıldığında en iyi çağdaş avcı jetiydi. Ayrıca havadan-karaya kabiliyetlerini geliştirmek için daha fazla mühimmat taşıyabiliyordu.

Gelişimi 1980'lerin başlarında başlayan geliştirilmiş varyant, aerodinamikler, aviyonikler, güç kaynakları ve yapım metodlarındaki değişikliklerin yanısıra artan yük kapasitesiyle ön plana çıkıyordu. Yüksek mukavemetli kompozit ve alüminyum - lityum ağırlığı azaltmak ve dahili yakıt hacmini arttırmak için kullanıldı. Bu öncü tasarımın ayırt edici özelliklerinden biri kanatların üstündeki hava akımını iyileştiren, gövde titreşimini kaldıran ve uçağa 120 derecelik saldırı açısını veren kanardlardır. Bu kanardlar, yeni bir dijital fly-by wire uçuş kumanda sistemi tarafından idare edilmektedir. Uçak daha büyük, daha güvenilir ve 125 kN (28,200 lbf) itme ile Su-27'de bulunandan daha güçlü Luylka AL-31FM(AL-35F) turbofan motoruyla donatılmıştır.

Ayrıca merkezinde N011 pulse-Doppler radarının bulunduğu yeni atış kontrol sistemi vardı. Radar 15 hava hedefini aynı anda takip etmesinin yanı sıra aynı hedefe altı füzeye kadar kılavuzluk yapabilir. Kuyruk "stinger" Phazotron N-012 geri dönük radarına ev sahipliği yapar. Uçak çeşitli bombaları (napalm, serbest düşüş ve parça tesirli bombalar dahil) ve hem hava-hava hemde hava-kara füzeleri; ve ilave iki kanat altı pilonlara ev sahipliği yapar. Kokpit modernize edilmiş, çok fonksiyonlu renkli LCD ekranlarıyla donatılmış ve K-36DM fırlatma koltuğu g-kuvveti töleransını arttırmak için 30° eğimle monte edilmiştir. Menzil 4,000 km'ye (2,222 nmi) çıkarılmıştır. Yakıt ikmali sondası alımıyla menzil daha da genişletilebilir. Uçak ikiz burun tekerleği - sonuç olarak daha yüksek yük kapasitesi - ve daha geniş uçları karbon fiber kaplı kuyruk yüzgeçleri ile tanınmaktadır.   

Teknik özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Mürettebat:1 Pilot
  • Uzunluk: 22,20 metre
  • Yükseklik: 6,43 metre
  • Kanat açıklığı: 15,15 metre
  • Ağırlığı:34.000 kg
  • Servis tavanı: 18.000 metre
  • Hız:2450 km/h
  • Motor 2× Lyulka AL-35MF turbofans
  • Motorun İtiş Gücü: 137 kN


Silahlandırma[değiştir | kaynağı değiştir]

    • Bombalar
      • KAB-500L
      • FAB-100
      • FAB-250
      • FAB-500
      • FAB-750
      • FAB-1000