Seto İç Denizi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Seto İç Denizi

Seto İç Denizi, (Japon İç Denizi de denir, Japonca: 瀬戸内海, Seto-Naikai), Japonya'nın Honşu, Şikoku ve Küşü adaları arasında ulaşıma elverişli deniz.


Birbirine boğazlarla bağlanan beş ayrı havzadan oluşur. Doğu-batı doğrultusunda uzunluğu 440 km'yi bulur. Girintili çıkıntılı kıyılarının açığında en büyüğü Avaci olan yüzlerce ada vardır. Deniz, güneydeki Bungo, kuzeydeki Kii boğazlarıyla Filipin Denizi ve Büyük Okyanusa açılır. Batıdaki dar Şimonoseki Boğazı ise, kuzeydeki Honşu ile güneydeki Kyuşu arasında Seto İç Denizi'nin Doğu Çin Deniziyle bağlantısını sağlar.

Küşü'deki kömür ocakları ile Osaka-Kobe'nin çevrelediği ticaret ve balıkçılık limanlarında sanayi de gelişmiş durumdadır. II. Dünya Savaşı'ndan önce ülkenin başlıca tuz üretim bölgesi olan kıyılarında savaş sonrasında sanayileşmeye ağırlık verilmiş ve petrokimya sanayisinin gelişmesiyle bölgedeki tuz işletmeleri kapatılmıştır.

Birçok eski kalenin sıralandığı Seto Denizi kıyılarına egemen sarp yamaçlarda düzenlenmiş taraçalarda tarım yapılır. Seto Denizi'nin adalar ve adacıklarla dolu en güzel kesimleri bir ulusal park içinde toplanır. Deniz kirliliği balıkçılığın hacmini azaltmıştır. Kıyılarda birçok sanayi ve yoğun yerleşim bölgesi gelişmiştir.

Seto Denizi'nin tarihi, Japonya'nın geçmiş 100 yıl içindeki endüstrileşme sürecini yansıtmaktadır. Bölgedeki sanayi tesisleri, II. Dünya Savaşı'ndan sonraki bölgedeki hızlı büyümenin itici gücü olmuş ancak denizi de ciddi boyutlarda kirletmiştir. Seto İç Denizi'ndeki kirlilik çok ciddi boyutlara ulaşmış, kırmızı algler, balık ve deniz kabuklularına zarar verip öldürmüştür. Japonya, 1990'lı yılların sonlarında büyük bir çevre projesi başlatmış ve deniz ürünlerinin bolluğuyla ünlü Seto İç Denizi'ni etkin mikroorganizmalarla temizlemeyi başarmıştır.[1]


Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Koordinatlar: 34°10′K 133°20′D / 34.167°K 133.333°D / 34.167; 133.333