Saman balyası

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Saman balyası buğday, arpa, yulaf, pirinç vb. tahılların başaklarının ayırılmasının ardından bitkinin geriye kalan kısımlarının balyalama makinesi aracılığıyla sıkıştırılmasıyla elde edilir.

Tipleri[değiştir | kaynağı değiştir]

balya saman haşbaylı ve haşbaysız olmak üzere iki türü vardır, haşbaysız balya direkt sapı balyalar bu balyayı karma yem makinası olan tüketiciler kullanır, haşbaylı balya ise sapı parçalar balya yapar karma yem makinası olmayan tükediciler kullanır.kaynak samancıerdal www.balyasaman.com

Balyanın biçimine göre[değiştir | kaynağı değiştir]

Dikdörtgenler prizması şeklinde olan balyalar ve silindir şeklinde olan balyalar vardır. Dikdörtgenler prizması şeklinde olan balyalar iki ya da üç telli olarak bulunabilir. Ayrıca balyaların metal tel, poliproplen ip ya da organik (keten benzeri) iple bağlanan tipleri vardır. Boyutları en 35-50cm, boy 80-130cm ve yükseklik 35-45cm arasında değişebilir. Bu bilgilere ek olarak şunu diyebiliriz artık tarım bakanlığı tarafından telle bağlama yasaklanmıştır sadece ip bağlama geçerlidir.

Kullanım Alanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Genellikle hayvancılıkta kullanılır. Besin değeri çok düşük olmasına karşın Türkiye'de hayvanlara yem olarak verilmesi yaygındır. Ayrıca hayvanlara altlık olarak da kullanılır. Kültür mantarı yetiştiriciliğinde de ham madde olarak yerini alarak insanlığa hizmet etmektedir. Bunun yanında kâğıt sektöründe de kullanılarak kâğıt üretilmektedir. Özellikle son dönemlerde ülkemizde ve batıda yapı malzemesi olarak kullanıldığı görülmektedir ve saman balyası yapım yöntemi geliştirilmektedir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk olarak 1850'lerde ilk balyalama makinesinin icadıyla yapılmaya başlanmasıyla beraber 1870'lerde popülerlik kazanmıştır. 1940'lardan itibaren ise silindirik balya yapımı başlamıştır.