Elektronik mühendisliği

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Elektronik mühendisliği, haberleşme teknolojileri, zayıf elektrik akımlarının karakteristikleri, elektromanyetik, ve sinyal işleme teknolojilerini inceleyen mühendislik dalıdır.

Türkiye'de elektronik mühendisliğinin geçmişi[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de elektronik mühendisliği eğitimi İTÜ elektrik fakültesi bünyesinde başlamıştır. Önceleri zayıf akım kolu adı verilen bu dal daha sonra elektronik mühendisliği olarak adlandırılmıştır.[kaynak belirtilmeli]

Alanlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Elektronik mühendisliğinin uygulama alanları oldukça geniş kapsamlı olup bilgisayarlardan haberleşme sistemlerine, elektronikten optik sistemlere, uzman sistemlerden optimizasyon yöntemlerine, radardan uydu haberleşmesine, kontrol sistemlerinden tıp elektroniğine ve mikrodalga sistemlerinden mobil haberleşme sistemlerine kadar endüstrinin ve temel bilimlerin çeşitli uygulama ve araştırma konularını içermektedir.

Elektronik mühendisliği ders programı genel dersleri;

  • Diferansiyel Denklemler
  • Elektrik makineleri
  • Güç elektroniği
  • Analog elektronik
  • Sayısal elektronik
  • Elektromanyetik alan teorisi
  • Elektromanyetik dalga teorisi
  • Devre teorisi
  • Devre analizi
  • Sinyal ve sistemler
  • Sinyal işleme

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]