Batı felsefesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Batı felsefesi, Antik Yunan'dan başlayıp günümüze kadar gelen Batılı felsefe tarihi anlayışıdır.Özellikle Avrupa'nin ve batı olarak adlandırılan dünyanın 19.yüzyılda felsefe tarihini yazarken kategorize ettikleri düşünce geleneği Batı felsefesi olarak adlandrılır. Platon'dan başlayıp modern zamanlara uzanan belirli bir felsefe yapma tarzı batı felsefesinin ayırıcı özelliği, daha ayrıcalıklı özelliği olarak anlaşılır. Bu eğilim genel bir yaklaşımla "Doğu'da felsefe yoktur" savını ileri sürer.Mısır, Mezopotamya, İran, Çin, ve Hint kültürleri tarih olarak çok daha eski olmalarına ve buralarda yaşayan insanların belirli düşünce geleneklerine sahip olmalarına rağmen, Batı felsefesi Antik Yunan dönemiyle birlikte başlatılır ve bunlar dışta bırakılır. Doğu felsefesi, Hint ve Çin felsefeleri dahil olmak üzere çok önceleri başlamıştır, bu gelenekler etkileşimlerle sürekli varlıklarını devam ettirmişlerdir, ancak Batı felsefesi bu gelenekleri felsefe-dışı sayma yönelimindedir.Felsefe tarihi kitapları, genel bir eğilim olarak, İ.Ö. 500'lerden başlayarak bugüne kadar, batı olarak addedilen bölgelerde ve batılı düşürlerce ortaya konulan felsefe yapma geleneği Batı felsefesi olarak görülür.

Filozoflar[değiştir | kaynağı değiştir]

Batı felsefe geleneğini oluşturan filozoflar belirgin ana çizgilerle verilecek olursa şöyle sıralanabilir;Heraklitos, Pisagor, Anaksagoras, Cicero, Parmanides, Demokritos, Epikuros, Sokrates, Platon, Aristoteles, Thomas Aquinas, Augustinus, Montaigne, Dekart, Francis Bacon, George Berkeley, David Hume, John Locke, Spinoza, Jean-Jacques Rousseau, Kant, Hegel, Marx, Arthur Schopenhauer,Friedrich Nietzsche, Henri Bergson, Bertrand Russell, Edmund Husserl, Ludwig Wittgenstein, Martin Heidegger, Hannah Arendt, Albert Camus, Maurice Merleau-Ponty, Jean-Paul Sartre, Simone de Bovaire, Theodor W. Adorno, Jacques Derrida, Willard Von Orman Quine, Karl Popper.

Alt disiplinler[değiştir | kaynağı değiştir]

Batı felsefesi olarak kabul tanımlanan felsefenin bazı alt bölümleri:

  • Estetik: Sanat'ın ve Güzel'in ne olduğunu inceler.Bazı noktalarda Sanat Felsefesi olarak değerlendirilir.
  • Etik: Özel olarak ahlaki problemleri ve bunların temellendirilebilecegi kuramsal ilkeleri inceler
  • Epistemoloji: Bilginin doğası, kaynağı ve geçerliligi ile ilgili felsefe alanı.
  • Felsefe tarihi: Felsenin belirli bir başlangıç tarihinden ittibaren gelişimini ele alan felsefe bölümü.
  • Mantık: mantıksal argümanların yapısının incelenmesi ve ortaya konulması.
  • Meta-felsefe: Felsefe yönteminin doğası ve felsefe kuramlarının niteligi üzerine disiplin.Felsefenin felsefesi olarak görülür.
  • Metafizik: Şeylere dair Varoluş, Gerçek, Nedensellik gibi temel katogoriler üzerine çalışma.
  • Tarih felsefesi:Tarih incelemesinin yöntem ve kuramları üzerine çalışma.
  • Dil felsefesi: Dil yapısı içinde hakikat ve analam üzerine çalışma.
  • Matematik felsefesi:
  • Fizik felsefesi: Fiziğin temel kavramları (Uzay, Zaman vb.) üzerinde felsefi çalışma.
  • Psikoloji felsefesi: Psikoloji ve psikanalizin temel kavramları ve yöntemleri üzerine çalışma.
  • Din felsefesi: Tanrı kavramının anlamı ve tanrının varoluşunun kanıtlanmasının rasyonel olan ya da olmayan yolları üzerine çalışma.
  • Bilim felsefesi: Bilimsel yöntem, bilimsel bilgi ve bilimsel kuramların anlamı üzerien felsefi çalışma.
  • Siyaset felsefesi: İktidar, devlet, politik özgürlük, politik adalet, hukuğun doğası gibi alanlar üzerine fesefi çalışma.
  • Değer felsefesi: Değer kavramı üzerine felsefi çalışma.Etik, estetik ve politik alanlarda değer konusu üzerine felsefi soruşturmayı yürütür.

Gözat[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynak[değiştir | kaynağı değiştir]