Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Politbüro binası. Günümüzde Rusya Cumhurbaşkanlığı İdaresi binası olarak hizmet vermektedir.

Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu, tam adıyla Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Politik Bürosu veya kısaltmayla SBKP MK Politbüro (Rusça: Политбюро ЦК КПСС, Politbyuro TsK KPSS); Sovyetler Birliği Komünist Partisi içerisinde Sovyetler Birliği hükûmeti için politika üreten en üst yetkili kurumdur. İlk hali Ekim Devriminin ardından kurulan Politbüro Mart 1919'da devrimi ve Rus İç Savaşı koşullarını yönetmek üzere Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 8. Kongresi'nde yeniden kurulması kararlaştırıldı. İlk asıl üyeleri Vladimir Lenin, Josef Stalin, Lev Troçki, Lev Kamenev ve Nikolay Krestinski, yedek üyeleri ise Grigori Zinoviyev, Nikolay Buharin ve Mihail Kalinin idi. atandı. İlk Orgburo da bu dönemde oluşturuldu. Stalin ve Krestinski burada da üyeydiler.[1]

1952-1966 yılları arasında "Prezidyum" olarak biliniyordu. Politbüro'nun varlığı 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla sona erdi.[1]

Politbüro, parti Kongresi ve Merkez Komitesi oturumda olmadığında partinin en üst organıydı.[2] Politbüro, 1952 yılına kadar Genel Sekreterlik ve Orgburo ile birlikte partinin üç daimi organından biriydi.[3] Parti genel sekreteri, siyaset bürosunun resmi olarak başkanlığını yaptı (ancak resmen böyle bir şart bulunmamaktaydı)[2] Politbüro tarihi boyunca 28 adet politbüro kurulu seçildi.[2]

Uygulamada Sovyetler Birliği'nin icra yapan kolu olarak işlev gördü ve kararları fiilen kanun hükmündeydi.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b "Politburo". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Inc. 2014. 10 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2017. 
  2. ^ a b c Lowenhardt, John; van Ree, Erik; Ozinga, James (1992). The Rise and Fall of the Soviet Politburo. St Martin's Press, s. 85. ISBN 0312047843.
  3. ^ Lowenhardt, John; van Ree, Erik; Ozinga, James, s. 85-87.

İleri okumalar[değiştir | kaynağı değiştir]