Soğukpınar, Görele

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Soğukpınar
—  Köy  —
Soğukpınar köyü
Soğukpınar köyü
Ülke Türkiye Türkiye
İl Giresun
İlçe Görele
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 479
Zaman dilimi UDAZD (+3)
İl alan kodu 0454
İl plaka kodu
Posta kodu 28800
İnternet sitesi: [2]

Soğukpınar, Giresun ilinin Görele ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün adının Soğukpınar olması, deresinin soğuk ve berrak olmasındandır. Köyün eski adı Yukarısığırlık'tır ve köyün ileri gelenlerinden Emino Süleyman'in oğlu Necami Medik tarafından bir söyleşi sırasında ortaya atılan "Soğukpınar" fikri üzerine, isim üzerinde mutabık kalınmıştır.

Daha önceleri Gümüşhane ilinin Torul ilçesine bağlı Taşlıca köyüne bağlı mahalle iken ulaşımın yakınlığı ve ticaret imkânlarından yararlanılmasının kolaylığı nedeniyle 1939 yılında referandumla Taşlıca köyünden ayrılıp Giresun ili Görele ilçesine bağlanmıştır.

Köy halkı, Oğuz boylarının Çepni Türklerinden aslen Alevi kökenli Güvenç Abdal Ocağı üyesi zamanla Sünni olmuşlardır.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Giresun iline 77, Trabzon'a 80, Görele ilçesine 30 km uzaklıktadır. Görele ilçesinin en uzak köylerinden biri olup iki dağın arasında kurulmuştur. Köy etrafı Giresun dağlarıyla çevrili olduğu için aşırı yağış almaktadır. Ormanların arasından akan dereler ve muhtelif şelaleleriyle, 'Böğürtlen' denilen mesire yeriyle, 'Çayır' düzlüğüyle, 'İn Oluğu' denilen berrak suyuyla güzel bir yayla köyüdür.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Gelenek ve görenekleri hakkında bilgi yoktur.

Köylülerinin misafirperverlikleriyle, çalışkanlıklarıyla, insanlarının hayata güler yüzle ve çeşitli eylemlerde birliktelikleriyle tanınmaktadırlar. Köy kendi kültürünü korumak amacıyla İstanbul'da Soğukpınar Köyü Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği, Avrupa'da Soğukpınar e.V. adıyla iki adet kültür koruma derneği bulunmaktadır.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul, Rize, Bursa, Kocaeli, Tekirdağ ve Hamburg (Almanya) başta olmak üzere, dünyanın ve Türkiye'nin birçok yerine dağılan gurbetçileri vardır.

Yıllara göre köy nüfus verileri
2010 385
2007 675
2000 479
1997 469

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Özelikle de arıcılık son dönemlerde önem kazanmaktadır. Hayvancılık çeşitleri; küçükbaş hayvancılık, büyükbaş hayvancılık, alabalık çiftlikleri ve arıcılıktır. köyde ayni zamanda 1 adet marangoz atolyesi ,3 adet cay bahcesi(ocagi)ve 3 adate bakkaliye bulunmaktadir Tarım alanında ise göze çarpanlar sırasıyla fındık, mısır, patates, lahana, kivi ve fasulyedir. Köyün tesislerinde alabalık üretimi yapılmaktadır. Suyunun soğukluğu ve temizliği balıklara ayrı bir lezzet vermektedir. Son dönemlerde, kivi ve çilek yetiştiriciliği gelişmiştir.

Köy sakinlerinin birçoğu emeklidir ve hayatlarını aldıkları maaşla idame ettirmektedir.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde birleştirilmiş sınıf, beş yıllık eğitim veren ilköğretim okulu vardır. Okuldaki öğrenci sayısı az olduğu için öğrenciler tasıma servisi ile Karlıbel İlköğretim Okulu'na gitmektedir. Köyde, her hanenin birbirinden bağımsız içme suyu sistemi vardır ancak merkezi bir kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur. Köy muhtarlığı, tabii PTT acentesi görevi yapmaktadır. Köye ulaşımı sağlayan yol çakıllanmış olup köyde her evde elektrik ve sabit telefon vardır. Ayrıca köyde Turkcell ve Vodafone şirketine ait mobil telefon vericisi mevcut olup Turkcell ve Vodafone hatlı telefonlarla köyün her yerinden sınırsız iletişim sağlanmaktadır. Köyün iki tane camisi, 2 dairelik öğretmen lojmanı, 2 tane de imam lojmanı vardır. Köyün Doğankent, Çanakçı ve Görele ilçelerine yol bağlantısı vardır. Ayrıca bütün mahallelerin stabilize yolu mevcuttur.

Köydeki birçok mahalle yolu, köprü, çeşme gurbetçilerin ve köyde yaşayanların desteğiyle yapılmış keza köyün camileri de onların desteğiyle onarılmıştır.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]