Leicester City FC

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Leicester City
Leicester City logo.png
Tam ad Leicester City Football Club
Takma ad The Foxes
Kuruluş 1884 (134 yıl önce) (1884)
(Leicester Fosse adıyla)
Stadyum King Power Stadyumu, Leicester
(Kapasite: 32.312[1])
Sahibi King Power / Asian Football Investments
Başkan Vichai Srivaddhanaprabha
Teknik direktör Fransa Claude Puel
Lig Premier League
2018-19 Premier League, 9.
Şu anki sezon

Leicester City Football Club (telaffuzu /ˈlɛstər ˈsɪti/), (The Foxes (Tilkiler) olarak da bilinir) 1884 yılında kurulan İngiliz futbol kulübüdür. Maçlarını Leicester şehrindeki Walkers Stadyumu'nda oynamaktadır.[2] 2013-2014 sezonunu EFL Championship'te zirvede tamamlayarak Premiere Lig'e yükselen takım, hâlen aynı ligde mücadele etmektedir. Leicester City halen Premier League'in son şampiyonu konumundadır.

Kulüp 1884 yılında Leicester Fosse[3] adıyla kurulmuş ve maçlarını Fosse Road yakınlarında oynamıştır. 1891 yılında Filbert Street'e taşınmış ve 2002 yılında Walkers Stadyumu'na taşınana kadar 110 yıl[4] boyunca burada maçlarını oynamışlardır.

Leicester 1894 yılında o zamanki adıyla İngiltere Futbol Ligi'ne seçilmiştir. Bu ligdeki en yüksek derecesi 1928-29 sezonundaki ikinciliktir. Kulüp 6 kez 1. Lig şampiyonluğu ve 1 kez de 2. Lig şampiyonluğu yaşamıştır. Lig Kupası'nı üç kez müzesine götüren kulübün beş tane FA Cup ikinciliği bulunmaktadır. 2015-2016 sezonunda büyük bir sürprize imza atarak ilk kez Premier Lig şampiyonu olmuştur.

Ayrıca Leicester City 2016-2017 sezonunun ilk haftasında deplasmanda Hull City'ye 2-1 yenilerek "Ligin açılış maçında kaybeden ilk şampiyon" olarak tarihe geçmiştir.[5]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

1892 Leicester Fosse takımı

Kuruluş[değiştir | kaynağı değiştir]

1884 yılında Wyggeston School'dan bir grup eski öğrenci tarafından "Leicester Fosse" adıyla kurulan kulüp, 1890 yılında The Football Association'a (FA) katıldı.[6] Kulüp 1891'de Filbert Street'e taşınmadan önce, şehir merkezinin güneydoğusundaki Victoria Park ve Belgrave Road Cycle and Cricket Ground'da dahil olmak üzere beş farklı yerde oynadı.[7] Kulüp ayrıca 1891'de Midland League'e girdi ve ikinci bitirdikten sonra 1894'te Football League'in ikinci bölümüne seçildi. Leicester'ın ilk Football League maçı Grimsby Town takımına 4-3 mağlup olduğu karşılaşmaydı. Filbert Street'teki bir sonraki lig maçında ise Rotherham United'a karşı ilk lig galibiyetini elde etti. Ayrıca kulüp aynı sezon da bugüne kadar kulübün en büyük galibiyetini, bir FA Cup eleme maçında Notts Olympic takımına karşı 13-0'lık galibiyetle elde etti.[3] 1907-08'de, İkinci Lig'de sezonu ikinci sırada tamamladı ve İngiliz futbolunun en yüksek seviyesi olan First Division'a yükseldi. Bununla birlikte, kulüp tarihinin en ağır yenilgisini Nottingham Forest'e karşı 12-0'lık bir skorla alan Leicester, aynı sezonun sonunda küme düştü.[3][8]

1919'da, I. Dünya Savaşı'nın sonra ermesiyle beraber lig futbolu yeniden başladı. Leicester Fosse, çok az bilinen finansal zorluklar nedeniyle ticari faaliyetlerini durdurdu. Kulüp, "Leicester City Football Club" ismini aldı. Leicester ilçesine yakın zamanda şehir statüsü verildi. İsim değişikliği sonrasında kulüp 1920'lerde orta düzeyde bir başarı elde etti; Mayıs 1926'da göreve başlayan teknik direktör Willie Orr iki ay sonra yerini Peter Hodge'a bıraktı. Onun yönetimi altında Arthur Chandler'in gol kralı olduğu[9] 1924-25 sezonunda Leicester Division Two şampiyonluğunu kazandı.[10] 1928-29'da ligi Sheffield Wednesday'in bir puan gerisinde ikinci olarak bitiren takım en yüksek ikinci lig pozisyonuna ulaştı.[6] Bununla birlikte 1930'larda kulüp bir düşüş yaşadı. Kulüp 1934-35'te küme düştü[11] ancak 1936-37'de terfi etti.[12] Daha sonra, 1938-39'da tekrar küme düştü ve Division Two'da on yıl mücadele etti.[3][13]

Leicester City'nin Football League'de geçmiş lig pozisyonları.

II. Dünya Savaşı sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

City, 1949'da tarihinde ilk kez FA Cup finaline ulaştı[3][14] ve Wolverhampton Wanderers'a 3-1 yenildi. Bununla birlikte kulüp, sezonun son gününde alınan bir beraberlikle Division Two'da kalmayı garantiledi.[15][16] Leicester, kulübün en golcü forvetlerinden biri olan Arthur Rowley'in katkılarıyla 1954 yılında Division Two şampiyonluğunu kazandı.[17] Bir sonraki sezonda Division One'dan düşmelerine rağmen, Dave Halliday'in yönetimi altında 1957'de geri döndüler.[18] Rowley, bir sezonda 44 gol atarak kulüp rekorunu kırdı.[9] Leicester, 1969 yılına kadar Division One'da kaldı[19] ve bu en üst ligde kaldıkları en uzun süre oldu.

Leicester, Matt Gillies ve yardımcısı Bert Johnson yönetimi altında, iki kez FA Cup finaline ulaştı, ancak 1961 ve 1963 yıllarında kaybetti.[3] Duble şampiyon Tottenham Hotspur'a 1961 yılında kaybeden Leicester, 1961-62 Avrupa Kupa Galipleri Kupası'nda İngiltere'yi temsil etme hakkını kazandı. 1962-63 sezonunda kulüp, buzlu ve donmuş sahalarda gösterdiği form ile kış aylarında First Division'ı lider tamamladı. Kulüp, "Ice Kings" lakabını aldı ve sezon sonunda ligi dördüncü sırada tamamlayarak, savaş sonrası kulübün en iyi lig pozisyonunu elde etti. 1964 yılında Leicester, Gillies'ın yönetimi altında ilk kez gümüş bir kupanın sahibi oldu. Leicester, League Cup finalinde Stoke City'yi iki maçın sonunda toplam 4-3'lük skorla geçerek şampiyon oldu.[3] Leicester, ertesi yıl da League Cup finaline ulaştı, ancak Chelsea'ye toplamda 3-2 kaybetti. Gillies ve Johnson, daha önce Avusturya ve Macar milli takımları tarafından kullanılan bir sistem olan "whirl" ve "switch" sisteminin varyasyonları için övgüler aldı.[20] Sezonun kötü başlanmasından sonra Matt Gillies Kasım 1968'de istifa etti. Yerine gelen Frank O'Farrell takımın küme düşmesini engelleyemedi ancak kulüp 1969'da son kez FA Cup finaline ulaştı ve Manchester City'e 1-0 yenildi.

Robbie Savage, 1997-98 sezonunda Barnsley maçında bir ikili mücadele esnasında.

1971'de Leicester, Division One'a geri döndü ve bir kez Charity Shield'i kazandı.[3] Arsenal'in alışılmadık bir şekilde duble yaparak Avrupa kupasına direk katılmayı garantilemesi nedeniyle, Division Two şampiyonu Leicester, FA Cup ikincisi Liverpool ile karşı karşıya geldi. Leicester, Steve Whitworth'un golüyle[21] mücadeleyi 1-0 kazandı.[3] Jimmy Bloomfield yeni sezon için takımın başına getirildi ve ekibinin görev yaptığı süre boyunca takım First Division'da kaldı. Leicester, 1973-74 FA Cup'ta yarı final oynadı.[22]

1950'li yılların sonlarından 1960'lı yılların ortasına kadar Leicester'da yedi yıl boyunca başarılı bir dönem geçirerek dikkat çeken Frank McLintock, 1977'de Jimmy Bloomfield'in yerine takımın başına getirildi. City, 1977-78 sezonunun sonunda küme düştü ve McLintock istifa etti. Jock Wallace, 1980'de Leicester'ı Division Two şampiyonluğuna ulaştırarak İskoç teknik direktörlerin (Peter Hodge ve Matt Gillies'ten sonra) başarı geleneğini sürdürdü.[23] Wallace Leicester'ı Division One'da tutamadı, ancak 1982'de FA Cup'ta yarı finale ulaştırdı. Wallace'ın yönetimi altında, City'nin en ünlü yerli oyunculardan biri Gary Lineker as takım kadrosuna girdi. Leicester'ın bir spnraki teknik direktörü 1983 yılında takımı en üst bölüme terfi ettiren Gordon Milne idi. Lineker, Leicester'ın ilk bölümdeki yerini korumasında katkı sağladı ancak 1985'te Everton'a satıldı. İki yıl sonra Leicester düştü ve Leicester düştükten sonra Arsenal'e satılan partneri Alan Smith'in yerine uygun bir yedek bulunamadı.

Milne 1986'da ayrıldı ve yerine 1987'de David Pleat getirildi. Ancak o da Ocak 1991'de Leicester'ın Third Division'a düşme tehlikesi yaşamasıyla beraber görevinden alındı. Gordon Lee sezon sonuna kadar takımın sorumluluğuna getirildi. Leicester, sezonun son maçını kazanarak üçüncü bölüme düşmekten kurtuldu.[3]

Brian Little 1991'de takımı devraldı ve 1991-92 sezonunun sonunda Leicester, yeni FA Premier League'e çıkmak için play off oynadı. Ancak Blackburn Rovers'a eski Leicester forvet oyuncusu Mike Newell'ın penaltı golüyle mağlup oldu. Kulüp, ertesi yılda play-off finaline ulaştı ve Swindon Town'a 3-0 geriye düştüğü maçta 4-3 yenildi. 1993-94 yılında Derby County'i play-off finalinde 2-1'lik skorla mağlup ederek terfi etti.[3] Little, takip eden Kasım ayında Aston Villa'nın başına geçmek için görevinden istifa etti. Yerine gelen Mark McGhee, 1994-95 sezonunda Leicester'ın ligi sondan ikinci sırada tamamlamasına engel olamadı.

McGhee Aralık 1995'te üst ligde mücadele eden Wolverhampton Wanderers'ın başına geçmek için beklenmedik bir şekilde kulüpten ayrılırken, Leicester First Division'da lider durumdaydı.[24] Leicester O'Neill'ın yönetimi altında, 1996 Football League play-offlarında mücadele etti. Finalde Crystal Palace'ı 1-1 eşitlikle sona eren normal sürenin ardından, uzatmaların 120. dakikasında Steve Claridge'nin attığı golle 2-1 mağlup ederek FA Premier League'e terfi etti. Yükseldikten sonra Leicester, üst üste dört kez ligi ilk on takım arasında tamamladı. O'Neill, Leicester'in 33 yıllık büyük bir kupa beklemesine, 1997 ve 2000'de iki kez Lig Kupasını kazanmasına, Leicester 1999'da ikinci sırayı aldı.

O'Neill Leicester'ın 33 yıllık büyük bir kupa beklentisini, 1997 ve 2000 yıllarında League Cup'ı kazanarak son verirken, 1999'da ise finalde kaybederek ikincilik kazandı. Böylelikle kulüp, 1997-98 ve 2000-01 yıllarında UEFA Kupası'na katılmaya hak kazandı. Bu kulübün 1961'den beri katıldığı ilk Avrupa yarışması oldu. O'Neill, 2000 yılının Haziran ayında, Celtic'in teknik direktörlük görevine getirildi ve Leicester City'den ayrıldı.

21. yüzyılın başlarında düşüş[değiştir | kaynağı değiştir]

O'Neill'ın yerine, İngiltere 21 yaş altı millî takımı teknik direktörü Peter Taylor takımın başına getirildi. Bu süre zarfında Leicester 28 Eylül 2000 tarihinde UEFA Kupası'nda karşılaştığı Crvena Zvezda'ya 3-1 mağlup oldu.[25] Leicester, Taylor'un yönetimi altında iyi başladı, sonbaharda iki hafta boyunca Premier League'in zirvesinde yer aldı ve organizasyonun çoğunda Avrupa kupalarına katılacak bir pozisyon için çekişmeye devam etti. Ancak sezon sonunda 13. sıraya kadar düştü.

Taylor, 2001-02 sezonuna kötü bir başlangıçtan sonra görevinden alındı ve yerine Dave Bassett getirildi. Bassett takımın başında yalnızca altı ay kaldı ve yerine yardımcısı Micky Adams geldi. Leicester tüm sezonda sadece beş lig maçı kazanabildi.

King Power Stadyumu'nun doğu tribünü.

Leicester, 2002-03 sezonunun başlangıcında, 111 yıllık Filbert Street'a veda etti ve yeni inşa edilen tamamı koltuklu 32.500 seyirci kapasitesine sahip Walkers Stadyumu'na taşındı. Leicestershire merkezli cips üreticisi Walkers, on yıl boyunca stadyumun isim hakkını aldı.[26] Ekim 2002'de kulüp £30 milyon borçla idarenin yönetimine girdi. Kulübün borçlanmasının bazı sebepleri, TV gelirlerinin kaybı (İdaredeki ITV Digital, First Division kulüplerine TV hakları için para sözü vermişti), yüksek maaş giderleri, başka takımlara beklenenden daha düşük ücretlere transfer olan oyuncular ve £37 milyon maliyetindeki yeni stadyum inşaatı.[27] Gary Lineker liderliğindeki bir konsorsiyumun kulübü devralması ile Leicester kurtarıldı ve sonraki sezonda bile transfer yasağı getirildi.[3] Adams yönetiminde Leicester, Division One'da sezonu 90 puanla ikinci sırada tamamlayarak Premier League'e geri döndü. Bununla birlikte Leicester'ın, en üst ligdeki mücadelesi sadece bir sezon sürdü ve daha önce Division One olarak bilinen Championship'e düştü.

Adams Ekim 2004'te istifa etti ve takımın başına Craig Levein getirildi. Levein'de görev yaptığı 15 ay boyunca takımı üst lige taşıyacak pozisyona sokamadı ve görevden alındı. Yardımcı antrenör Rob Kelly, geçici teknik direktör olarak göreve başladı ve dört maçtan üçünü kazandıktan sonra, sezonun geri kalanında takımın başına getirildi. Kelly Leicester'ı güvenli bir pozisyona taşıdı ve Nisan 2006'da kalıcı olarak takımın başına getirildi.[3]

Ekim 2006'da Portsmouth eski başkanı Milan Mandarić, şu anki oynayan kadronun değerinin yaklaşık £4,2 milyon olduğunu ve yaklaşık £6 milyonluk bir fiyatla kulübü satın almak istediğini belirtti. Devralma işlemi 13 Şubat 2007 tarihinde resmen ilân edildi.[28] 11 Nisan 2007'de teknik direktör Rob Kelly görevden alındı ve Nigel Worthington sezon sonuna kadar geçici teknik direktör olarak atandı. Worthington kulübü küme düşme potasından çıkarmayı başardı ancak buna rağmen kalıcı olarak takımın başına getirilmedi. Leicester 25 Mayıs 2007'de, Milton Keynes Dons'un eski teknik direktörü Martin Allen'ı üç yıllık bir sözleşmeyle yeni teknik direktörü olarak ilan etti. Mandarić ile arasındaki ilişkisi gerginleşen Allen, sadece dört maç sonra 29 Ağustos 2007'de karşılıklı anlaşarak görevinden ayrıldı. 13 Eylül 2007'de Mandarić, kulübün yeni teknik direktörü olarak Gary Megson'ı açıkladı ve onu seçmelerindeki en önemli şeyin tecrübesi olduğunu belirtti. Ancak Megson, 24 Ekim 2007'de Bolton Wanderers takımının başına geçmek için sadece altı hafta kaldığı görevinden ayrıldı. Mandarić, Frank Burrows ve Gerry Taggart'ı, profesyonel bir isim atanana kadar geçici teknik direktör olarak paylaşılan pozisyona getirdi.

Pearson ve Mandarić'in Football League One şampiyonluğunu kazandıktan sonraki sevinçleri.

22 Kasım'da Ian Holloway takımın yeni teknik direktörü oldu. Holloway Leicester'ın Bristol City'yi 2-0 mağlup etmesiyle beraber, 50 yıldan daha uzun bir sürenin ardından ilk lig maçını kazanan ilk Leicester teknik direktörü oldu.[29] Ancak, bu başarının devamı gelmedi ve Leicester 2007-08 sezonunun sonunda küme düşerek Championship'e veda etti. Holloway, kulüpte bir sezondan kısa bir süre görev yaptıktan sonra karşılıklı anlaşarak görevinden ayrıldı, yerine Nigel Pearson getirildi.

Üçüncü ligden Premier League'e[değiştir | kaynağı değiştir]

2008-09 sezonu, Leicester'ın İngiliz futbolunun en üst iki ligi dışında mücadele ettiği ilk sezon oldu.[30] Leicester, bir önceki sezon üçüncü seviyeye düştükten sonra, 2008-09'da ilk denemesinde Championship'e geri döndü. Southend United ile oynadığı maçı 2-0 kazandıktan sonra League One şampiyonu olarak terfi etti. 2009-10 sezonu, Leicester'ın teknik direktör Nigel Pearson yönetimindeki dirilişinin devam ettiği yıl oldu. Kulüp ligi beşinci sırada tamamladı ve ilk sezonunda Championship play-offlarında mücadele etti. Leicester, play-off yarı finalinde Cardiff City karşısında toplamda 2-0 geriye düşmesine rağmen 3-2 öne geçmeyi başardı, ancak penaltı vuruşları sonucunda kaybetti. Pearson sezon sonunda, kulübün kendisini takımın başında tutmakta isteksiz olduğunu düşündüğünü iddia ederek Leicester'den ayrıldı ve Hull City teknik direktörü oldu. 7 Temmuz 2010'da Pearson'un yerine takımın başına Sousa'nın geçtiği açıklandı.[31]

2010 yılının Ağustos ayında, gümrüksüz satış perakendecisi King Power Group ile yapılan üç yıllık bir forma sponsorluğu anlaşmasının ardından, Mandarić, kulübü King Power Group'un kurucusu Vichai Srivaddhanaprabha'nın önderliğinde, Tayland merkezli bir konsorsiyum olan Asya Futbol Yatırımları'na (AFI) sattı.[32] AFI'ye yatırım yapan Mandarić,[33] kulüp başkanı olarak kaldı.[34] Leicester 1 Ekim 2010'da, ilk dokuz lig maçından sadece bir galibiyetle Championship'te dibe yerleşerek kötü bir başlangıç yaptıktan sonra, Paulo Sousa kulüp tarafından görevden alındı.[35] İki gün sonra Sven-Göran Eriksson, Leicester ile iki yıllık sözleşme imzalayarak takımın yeni teknik direktörü oldu.[kaynak belirtilmeli] 10 Şubat 2011 tarihinde, Tayland merkezli Asya Futbol Yatırımları konsorsiyumunun bir parçası olan Vichai Raksriaksorn, mevcut başkan Mandarić'in Kasım ayında Sheffield Wednesday'i devralmak üzere ayrılmasıyla yeni kulüp başkanlığına atandı.[36]

Leicester, 2011-12 sezonunda ligin favorilerinden biri olarak gösteriliyordu, ancak 24 Ekim 2011'de, ilk 13 maçının sadece 5'ini kazanabilen Tilkiler tutarsız bir başlangıç yaptı ve Eriksson kulüp yönetimiyle karşılıklı anlaşarak görevinden ayrıldı.[37] Üç hafta sonra Nigel Pearson, Eriksson'un halefi olarak kulübe geri döndü. Pearson, 2012-13 sezonunda Tilkilerin altıncı sıraya çıkarak Championship play-off'larında mücadele etmesinde büyük rol oynadı. Ancak Leicester play off yarı finalinde Watford'a toplamda 3-2'lik skorla mağlup oldu.[38]

2014 yılında Leicester Premier League'e terfi etti. Mart ayında evinde Sheffield Wednesday'e karşı aldığı 2-1'lik galibiyetle birlikte, rakipleri Queens Park Rangers ve Derby County'nin puan kaybetmesiyle beraber 10 yıllık bir aradan sonra Premier Lig'e terfi etmeyi garantiledi. O ayın ardından Bolton'daki bir galibiyet Leicester'in 2013-14 Championship şampiyonu olmasını sağladı ve böylece ekip yedinci kez İngiltere'nin ikinci kademe futbol ligini şampiyon olarak tamamladı.

Leicester, Premier League'deki ilk sezonunu olan 2004 yılından bu yana ilk beş lig maçında iyi sonuçlarla başladı ve sezonun ilk maçında Everton'a karşı 2-2 berabere kaldı.[39] Tilkiler, Stoke City karşılaşmasını 1-0 kazanarak, Mayıs 2004'ten bu yana ilk Premier League galibiyetini elde etti.[40] Leicester 21 Eylül 2014'te, Premier League tarihinin en büyük geri dönüşlerinden birisine imza attı. King Power Stadyumu'nda Manchester United'a karşı 30 dakikada yedikleri 3 golle 3-1 geriye düşen ekip daha sonra bulduğu 4 gol ile karşılaşmadan 5-3 galip ayrılmayı başardı. Ayrıca Premier League'nin kurulduğu 1992 yılından bu yana, Manchester United'a karşı 2 farklı geriye düştükten sonra galip gelmeyi başaran ilk takım oldular.[41]

2014-15 sezonunda kötü bir form gösteren takım, 29 maçta sadece 19 puan toplayarak lig tablosunun dibine yerleşti. Bu kötü form ile birlikte küme düşmeye yaklaşan Tilkiler, son dokuz lig maçında yedi galibiyet elde ederek 41 puan ile ligi 14. sırada tamamladı. Sezonu küme düşmeyi garantileyen Queens Park Rangers'a karşı 5-1'lik galibiyetle tamamladılar. Sonuçlardaki artışları, Premier League'in en büyük düşüşünden kaçışlarından biri olarak tanımlandı. Fikstürdeki bu olumlu yükseliş, ekibin Premier League tarihinde yakalanan en büyük form grafiklerinden birisi olarak gösterildi.[42][43] Ayrıca, Noel'de ligin dibini gördükten sonra ligde kalabilen, Premier League tarihinin üçüncü takımı oldu (diğer ikisi 2005'te West Bromwich Albion ve 2014'te Sunderland) ve 29 maçta 20'den az puana sahip hiçbir takım daha önce ligde kalmamıştı.

2015-16: Premier League şampiyonluğu[değiştir | kaynağı değiştir]

Premier League şampiyonu olan takımın ilk on biri. [44]

Bununla birlikte, 30 Haziran 2015'te Pearson görevden alındı. Pearson'un görevden alınmasının nedeni, sezon boyunca Pearson ile ilgili birtakım halkla ilişkiler meseleleriyle bağlantılıydı; Tayland'da, sezon sonrası iyi niyet turu sırasında, oğlu James'in de bulunduğu üç Leicester rezerv oyuncusunun "ırkçı seks kaseti" nedeniyle sözleşmeleri feshedildi.[45][46][47] Leicester ise 2015-16 Premier League sezonu için eski Chelsea teknik direktörü Claudio Ranieri'yi göreve getirdi.[48] Ranieri'nin yönetimi altında, kulüp sezona olağanüstü bir başlangıç yaptı. Forvet Jamie Vardy, Ağustos ayından Kasım ayına kadar 11 ardışık maçta 13 gol attı ve Ruud van Nistelrooy'a ait olan Premier League'de üst üste 10 maçta gol atma rekorunu ele geçirdi.[49] Leicester, 19 Aralık'ta Everton'u Goodison Park'ta 3-2 mağlup etti ve 12 ay önce dibe vuran ekip Christmas Day'da Premier League'in zirvesine yerleşti.[50] Tottenham Hotspur'un Manchester United'ı 3-0 mağlup etmesi ve 10 Nisan'da Sunderland'da kazanılan 2-0 galibiyet, Leicester'ın tarihinde ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi'ne kalifikasyonunu sağladı.[51]

Leicester, 2 Mayıs 2016'da Tottenham'ın "Stamford Bridge Savaşı"'nda 2-0 öne geçip Chelsea ile 2-2 berabere kalmasıyla birlikte Premier League'i kazandı.[52][53] Leicester, 1962'deki Ipswich Town'un haricindeki en hızlı yedi yıllık yükselişi tamamladı ve o zamanlar Ipswich'ten çok daha fazla üst seviye takım ile karşılaştı.[30][54] Bahisçiler Leicester'in zaferinin o kadar olası olmadığını düşünüyorlardı ve William Hill, sezon başında Leicester'ın Premier League'de şampiyonluğuna 5.000-1'lik bir oran vermişti. Bahisçiler hiçbir zaman bu kadar büyük bir meblağı ödememişlerdi ve kupa £25 milyon ile İngiliz spor tarihindeki en büyük kazancı sağladı.[55][56][57] Leicester'ın bu sürpriz başarısı, kulüp ve Leicester şehrinin küresel anlamda ilgi görmesini sağladı.[58][59] The Economist ise "yönetim dersleri için devir" olacağını açıkladı.[60] Bazı yorumcular bunu diğer kulüplere ilham kaynağı olarak görmüş ve benzer büyüklükteki kulüplerin İngiliz futbolunda karşılaştığı beklentileri temelde değiştirmiştir.[61] Ranieri'nin Leicester'ı, kontratak tarzı, "en önemli alanlarda inanılmaz hız" ve savunma dayanışmalarıyla tanındı.[62] Oyuncular genellikle takım kadrosunda hakim olan iş ahlakı ve beraberliklerinden dolayı övgüyle karşılandı. Premier League'i kazanan City hakkında açıklama yapan Premier League Yönetim Kurulu Başkanı Richard Scudamore:

Ayrıca Jamie Vardy merkezli bir hikâye hazırlandı.[63]

2016'dan günümüze[değiştir | kaynağı değiştir]

Ranieri, 2016-17 sezonunun açılış maçının hemen öncesinde, diğer kulüplerin Leicester'ın taktiğini artık çözdüğünü öne sürerek City'nin aşırı umuduna karşı uyardı. Asıl hedefinin, geçen sezon olduğu gibi küme düşmekten kaçınmak olması gerektiğini belirten Ranieri, ayrıca ligin açılış maçında karşılaşacakları ligin yeni ekibi Hull City'yi, teknik direktörleri Steve Bruce'ın istifa etmesi nedeniyle teknik direktörsüz maça çıkacakları için hafife almamaları gerektiği konusunda uyardı.[64] Gary Lineker, yaz aylarında Chelsea'ye katılmak için kulübü terk eden N'Golo Kanté'nin Leicester'ın en önemli oyuncusu olduğunu ve Ranieri'nin sistemi için gerekli olduğunu belirterek Leicester'ın şansına ilişkin görüşünü paylaştı.[65]

Leicester başlangıçta 2016-17 döneminde kendi içinde mücadele etti ve ilk birkaç ayın çoğunu ligin alt sıralarında geçirdi. Aralık 2016'da, BBC Yılın Spor Şahsiyeti ödülleri kapsamında Ranieri yılın teknik direktörü ve Leicester ise yılın takımı ödülünü kazandı.[66] Ancak, 23 Şubat 2017 tarihinde, Ranieri kulübün devam eden kötü formu nedeniyle görevden alındı. Leicester küme düşme bölgesinin sadece bir puan üstünde yer alıyordu. Gary Lineker, görevden alınan Ranieri ile ilgili olarak "çok üzücü" ve "açıklanamaz" ifadelerini kullanırken,[67] Manchester United menajeri José Mourinho ise bunun sebebinin "bencil oyuncular" olduğunu söyledi.[67] Söylentiler birkaç gün sonra ortaya çıkmaya başladı; oyuncuların, Ranieri'nin haberi olmadan onun görevden alınmasını tartışmak için yöneticiler ile sosyal medyada bir araya geldikleri ortaya çıktı.[68] 2016-17 sezonunun ilk 20 maçında takımın ve özellikle Jamie Vardy'nin çöküşü hakkında yorum yapan Alan Shearer, Vardy'nin "yeni bir sözleşme" imzaladığını, ancak geçen sezon ona başarıyı getiren şeyi yapmadığını söyledi.[69]

Ranieri'nin görevden alınmasından bir haftadan kısa bir süre sonra, Craig Shakespeare geçici teknik direktör olarak takımın başına getirildi. Leicester, Shakespeare'in göreve geldikten sonraki ilk maçında ligin beşinci sırasında yer alan Liverpool mücadelesini 3-1 kazandı. Vardy ise maçta bir gol attı.[70] Shakespeare'in, geçici teknik direktör olarak çıktığı ikinci maçta, Leicester Hull City'yi 3-1 mağlup etti.[71] Bu iki maçta alınan galibiyetlerin ardından, kulüp sahipleri Shakespeare'in sezon sonuna kadar kulübün teknik direktörü olmasına karar verdi.[72]

2016-17 sezonu, Leicester'ın Avrupa kupalarına katılma hakkı elde ettiği 15 yıldaki ilk sezon oldu. Leicester, 2016-17 UEFA Şampiyonlar Ligi sezonunda; Porto, København ve Club Brugge ile birlikte G Grubu'nda yer aldı. Şampiyonlar Ligi organizasyonun, ilk beş maçında mağlup olmayan ekip, grup lideri olarak eleme aşamasına katılma hakkını elde etti.[73] Tilkiler daha sonra son 16 turunda La Liga kulübü Sevilla ile eşleşti. İspanya'da oynanan maçı 2-1 kaybeden Leicester, rövanş mücadelesini 2-0 kazanarak rakibini toplamda 3-2'lik skorla eledi ve çeyrek finale yükseldi.[74] Deplasmanda oynadığı ilk karşılaşmada Atlético Madrid'e 1-0 mağlup olan ekip, ikinci maçta rakibiyle 1-1 berabere kaldı ve toplamda 2-1'lik skorla rakibine elenerek kupaya çeyrek finalde veda etti.[75] Ancak buna rağmen Leicester 2016-17 Şampiyonlar Ligi sezonunda iç sahada oynadığı karşılaşmaların hiç birisinde rakiplerine mağlup olmadı.

Shakespeare, sezon sonuna kadar takımın başına getirilmesinden dört ay sonra, Ekim 2017'de görevinden alındı. O tarihte takım ligde 18. sırada yer alıyordu.[76]

Claude Puel, 25 Ekim 2017 tarihinde Leicester'in yeni teknik direktörü olarak atandı. Noel'de Leicester, Premier Lig'de 8. sıradaydı. Sezon sonunda ise ligi 9. sırada tamamladı. Puel'in ayrılacağına dair söylentilere rağmen, o kulüpte kaldı ve 2018-19 Premier League sezonunda ilk yedi maçta, Puel yönetimindeki Leicester, 2015-16 Premier League şampiyonluğunu kazanan takım gibi yedi maçtan sonra aynı puanları (12 puan) topladı.[77] Bununla birlikte, Leicester evinde art arda 4 mağlubiyet aldı ve 4-1'lik Crystal Palace mağlubiyetinin ardından 24 Şubat 2019'da ligde 12. sırada yer aldı. Bu sonuçların ardından Puel görevden alındı.[78] İki gün sonra 26 Şubat 2019'da, daha önce Liverpool ile Premier League şampiyonluğunu kazanan Celtic teknik direktörü Brendan Rodgers takımın başına getirildi.[79]

Helikopter kazası[değiştir | kaynağı değiştir]

Kulüp sahibi Vichai Srivaddhanaprabha'nın helikopteri, 27 Ekim 2018'de King Power Stadyumu'ndan havalandıktan kısa bir süre sonra stadın otoparkına düştü. Kazada Srivaddhanaprabha ve helikopterde bulunan diğer dört kişi hayatını kaybetti.[80][81]

Avrupa kayıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Sezon Turnuva Tur Kulüp İç saha Deplasman Toplam
1961-62 UEFA Kupa Galipleri Kupası ÖE Kuzey İrlanda Glenavon 3-1 4-1 7-2
1T İspanya Atlético Madrid 1-1 0-2 1-3
1997-98 UEFA Kupası 1T İspanya Atlético Madrid 0-2 1-2 1-4
2000-01 UEFA Kupası 1T Sırbistan Crvena Zvezda 1-1 1-3[nb 1] 2-4
2016-17 UEFA Şampiyonlar Ligi GR Portekiz Porto 1-0 0-5 G Grubu'nu 1. sırada tamamladı
Belçika Club Brugge 2-1 3-0
Danimarka København 1-0 0-0
S16 İspanya Sevilla 2-0 1-2 3-2
ÇF İspanya Atlético Madrid 1-1 0-1 1-2
Notlar
  • Leicester tarafından atılan goller ilk sırada listelenmiştir.
  • ÖR: Ön eleme turu
  • 1T: Birinci tur
  • GR: Grup aşaması
  • S16: Son 16 turu
  • ÇF: Çeyrek final
  1. ^ 'Deplasman' ayağı Avusturya'nın Viyana şehrindeki Gerhard Hanappi Stadyumu'nda oynandı.

Başarıları[değiştir | kaynağı değiştir]

Leicester City oyuncuları, 2015-16 sezonundan sonra Premier League kupasını kaldırıyor.

Yerel[değiştir | kaynağı değiştir]

Lig[değiştir | kaynağı değiştir]

Kupa[değiştir | kaynağı değiştir]

Yerel turnuvalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Takım kadrosu[değiştir | kaynağı değiştir]

31 Ocak 2019 itibarıyla[83]
Mevki Futbolcu
1 Danimarka KL Kasper Schmeichel (ikinci kaptan)
2 İngiltere DF Danny Simpson
3 İngiltere DF Ben Chilwell
4 Türkiye DF Çağlar Söyüncü
5 Jamaika DF Wes Morgan (kaptan)
6 Kuzey İrlanda DF Jonny Evans
7 İngiltere FV Demarai Gray
8 Nijerya FV Kelechi Iheanacho
9 İngiltere FV Jamie Vardy
10 İngiltere OS James Maddison
11 İngiltere OS Marc Albrighton
12 Galler KL Danny Ward
14 Portekiz DF Ricardo Pereira
Mevki Futbolcu
15 İngiltere DF Harry Maguire
17 İsviçre KL Eldin Jakupović
18 Gana DF Daniel Amartey
19 İngiltere OS Harvey Barnes
20 Japonya FV Shinji Okazaki
21 Belçika OS Youri Tielemans (Monaco takımından kiralık)
22 İngiltere OS Matty James
24 Fransa OS Nampalys Mendy
25 Nijerya OS Wilfred Ndidi
28 Avusturya DF Christian Fuchs
31 Cezayir FV Rachid Ghezzal
38 İngiltere OS Hamza Choudhury

Kiralık gidenler[değiştir | kaynağı değiştir]

Mevki Futbolcu
16 Hırvatistan DF Filip Benković (Celtic 30 Haziran 2019'a kadar)
23 Portekiz OS Adrien Silva (Monaco 30 Haziran 2019'a kadar)
27 Mali FV Fousseni Diabaté (Sivasspor 30 Haziran 2019'a kadar)
33 Polonya OS Bartosz Kapustka (OH Leuven 30 Haziran 2019'a kadar)
Mevki Futbolcu
35 Avustralya DF Callum Elder (Ipswich Town 30 Haziran 2019'a kadar)
37 Galler OS Andy King (Derby County 30 Haziran 2019'a kadar)
- Cezayir FV İslam Süleymani (Fenerbahçe 30 Haziran 2019'a kadar)

Football League 100 Efsane[değiştir | kaynağı değiştir]

Football League 100 efsane listesi ligin 100. yılını kutlamak için 1998 yılında seçilmiştir. Premier League oyuncularını da barındıran listede aşağıdaki eski Leicester City futbolcuları yer almaktadır:

FIFA Dünya Kupası futbolcuları[değiştir | kaynağı değiştir]

Aşağıdaki futbolcular Leicester City'de oynadıkları dönemde FIFA Dünya Kupası finallerinde oynamışlardır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Premier League Handbook Season 2015/16" (PDF). Premier League. 6 Eylül 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2016. 
  2. ^ "Walkers Stadyumu". The Stadium Guide website. The Stadium Guide. 25 Temmuz 2009. 24 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ a b c d e f g h i j k l m "The History of Leicester City Football Club". Leicester City Official Website. Leicester City Football Club & FL Interactive Ltd. 25 April 2009. 11 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ A History of Filbert Street
  5. ^ http://www.sondakika.com/haber/haber-leicester-city-deplasmanda-hull-city-e-2-1-8696841/
  6. ^ a b Sewell, Albert (1974). Observers Book of Association Football. Londonra, İngiltere: Frederick Warne & co. s. 58. ISBN 978-0-7232-1536-3. 
  7. ^ "Short sporting lifetime". Leicester Mercury. 1 Şubat 2010. 2 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  8. ^ "Final 1908/1909 English Division 1 (old) Table". Football DataCo Limited. 12 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  9. ^ a b "All Time Leicester Records & Achievements". Soccerbase.com. 25 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  10. ^ "Leicester City 1924–1925 : English Division Two (old) Table". Statto.com. 2 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  11. ^ "Leicester City 1934–1935 : English Division Two (old) Table". Statto.com. 2 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  12. ^ "Leicester City 1936–1937 : English Division Two (old) Table". Statto.com. 2 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  13. ^ "Leicester City 1938–1939 : English Division Two (old) Table". Statto.com. 2 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  14. ^ "Socerbase.com FA Cup 1949". Soccerbase.com. 25 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  15. ^ "Leicester City 1948–1949 : Results". Statto.com. 2 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  16. ^ "Leicester City 1948–1949 : English Division Two (old) Table". Statto.com. 2 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  17. ^ "Leicester City 1953–1954 : English Division Two (old) Table". Statto.com. 2 Kasım 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  18. ^ "QosFC: Legends – Dave Halliday". qosfc.com. 27 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  19. ^ "Leicester City drops into second division". Leader-Post. Regina. Reuters. 20 Mayıs 1969. s. 21. Erişim tarihi: 2 Ocak 2013. 
  20. ^ Bagchi, Rob (6 Ekim 2011). "The forgotten story of ... Leicester City: Ice Kings". The Guardian. Londra. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  21. ^ Nick Miller (4 Ağustos 2016). "The forgotten story of ... Leicester City winning the 1971 Charity Shield". The Guardian. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2016. 
  22. ^ "Liverpool in 5th Cup Final". The Age. 5 Nisan 1975. s. 26. Erişim tarihi: 16 Eylül 2009. 
  23. ^ "Liverpool finally get something". New Straights Times. 8 Mayıs 1980. s. 30. Erişim tarihi: 17 Eylül 2009. 
  24. ^ "McGhee the new man at Molineux". The Independent. Londra. 14 Aralık 1995. Erişim tarihi: 16 Eylül 2009. 
  25. ^ "Red Star end Leicester dreams". BBC News. 28 Eylül 2000. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2016. 
  26. ^ "Statement by the Foxes Trust on an unofficial forum". Talkingballs.co.uk. 24 Kasım 2004. 6 March 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 October 2013. 
  27. ^ "Leicester City put into administration". BBC News. 22 Ekim 2002. 
  28. ^ "Mandarić seals Leicester takeover". BBC Sport. 13 Şubat 2007. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  29. ^ Nickless, Graham (26 Kasım 2007). "Bristol City 0 Leicester City 2: 'Hollywood' Holloway makes successful start". The Independent. Londra. Erişim tarihi: 16 Eylül 2009. 
  30. ^ a b Roeder, Oliver (3 Mayıs 2016). "Leicester City's Stunning Rise, In Two Charts". FiveThirtyEight. 2 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2016. 
  31. ^ "Sousa confirmed as new Leicester boss". BBC Sport. 7 Temmuz 2010. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  32. ^ "Thai consortium eyes deal to buy Leicester for £39m". BBC Sport. 5 Ağustos 2010. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  33. ^ "Thai group buys Leicester City". Agence France-Presse. 12 Ağustos 2010. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2010. 
  34. ^ "Thai-based consortium seal Leicester City deal". BBC Sport. 12 Ağustos 2010. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  35. ^ "Leicester sack Paulo Sousa". BBC Sport. 1 Ekim 2010. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  36. ^ "Vichai Raksriaksorn named Leicester City chairman". BBC Sport. 10 Şubat 2011. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  37. ^ "Sven-Goran Eriksson leaves his role as Leicester boss". BBC Sport. 24 Ekim 2011. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013. 
  38. ^ "Leicester City appoint Hull City's Nigel Pearson as boss". BBC Sport. 15 Kasım 2011. Erişim tarihi: 7 Ocak 2015. 
  39. ^ Mike Whalley. "Leicester City 1–1 Arsenal". BBC Sport. 14 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  40. ^ Steve Canavan. "Stoke City 0–1 Leicester City". BBC Sport. 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  41. ^ Aimee Lewis. "Leicester City 5–3 Manchester United". BBC Sport. 25 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  42. ^ Corless, Liam (16 Mayıs 2015). "The incredible run that secured Leicester City's Premier League survival". The Mirror. 12 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  43. ^ "Sunderland vs Leicester City reaction: Foxes secure perhaps the greatest escape in Premier League history". The Independent. 17 Mayıs 2015. 25 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  44. ^ "Leicester city stats". Skysports.com. 15 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2016. 
  45. ^ "Nigel Pearson: Leicester boss's sacking linked to son's actions". BBC Sport. 1 Temmuz 2015. 17 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2015. 
  46. ^ "Leicester City parts company with Nigel Pearson". Leicester City FC. 30 Haziran 2015. 24 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  47. ^ "Nigel Pearson: Leicester City sack manager". BBC. 30 Haziran 2015. 28 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  48. ^ "Claudio Ranieri: Leicester City appoint ex-Chelsea manager". BBC Sport. 13 Temmuz 2015. 18 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2015. 
  49. ^ "Jamie Vardy breaks record for goals in consecutive games". BBC Sport. 28 Kasım 2015. 8 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2016. 
  50. ^ Osborne, Chris (19 Aralık 2015). "Everton 2–3 Leicester City". BBC Sport. 25 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2016. 
  51. ^ Clark, Gill. "Leicester qualify for Champions League". Goal.com. Erişim tarihi: 10 Nisan 2016. 
  52. ^ "Leicester City win Premier League title after Tottenham draw at Chelsea". 2 Mayıs 2016. 28 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2016. 
  53. ^ Lawrence, Amy. "Leicester celebrate first title after Chelsea recover for Tottenham draw". The Guardian. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2016. 
  54. ^ Curley, James; Roeder, Oliver. "English Soccer's Mysterious Worldwide Popularity – Contexts". contexts.org. 27 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2016. 
  55. ^ "Bookies set to hand over £15m if Leicester win title". ITV News. 2 Mayıs 2016. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2016. 
  56. ^ Rayner, Gordon; Brown, Oliver. "Leicester City win Premier League and cost bookies biggest ever payout". The Daily Telegraph. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2016. 
  57. ^ Wood, Greg (3 Mayıs 2016). "The 5,000-1 payouts on Leicester only tell part of Premier League betting story". The Guardian. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2016. 
  58. ^ Hinshelwood, Colin. "Thailand Cheers as Far-away Leicester City Clinches Unlikely Soccer Title". TIME. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2016. 
  59. ^ Granados, Nelson. "Leicester City Wins English Premier League And Takes Over Social Media". Forbes. 12 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2016. 
  60. ^ "The success of Leicester City will be pored over for management lessons". The Economist. 7 Mayıs 2016. Erişim tarihi: 4 Mayıs 2016. 
  61. ^ Sharma, Aabhas (3 Mayıs 2016). "Leicester City: The champions who were never meant to be". Erişim tarihi: 3 Mayıs 2016. 
  62. ^ JJ Bull (21 Aralık 2016). "The return of 4–4–2, non-striking strikers and keepers who can play: The tactical trends of 2016". Erişim tarihi: 21 Aralık 2016. 
  63. ^ Hyde, Marina (4 Mayıs 2016). "What will Hollywood make of Leicester's spellbinding season?". The Guardian. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2016. 
  64. ^ Paul MacInnes (11 Ağustos 2016). "Claudio Ranieri: more chance of ET landing than Leicester retaining title". Guardian newspapers. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2016. 
  65. ^ "Gary Lineker: Leicester City will not win title after N'Golo Kante exit". BBC Sport. 12 Ağustos 2016. Erişim tarihi: 12 Ağustos 2016. 
  66. ^ "Sports Personality 2016: Leicester win Team of the Year, Claudio Ranieri top coach". BBC Sport. 20 Aralık 2016. Erişim tarihi: 20 Aralık 2016. 
  67. ^ a b "Claudio Ranieri: Leicester manager sacking made Gary Lineker 'shed a tear'". BBC Sport. 24 February 2017. 30 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  68. ^ "Football transfer gossip: Barkley, Vermaelen, Mahrez, Neymar, Sanchez". BBC Sport. 5 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  69. ^ DanielJBird (28 Ocak 2017). "Alan Shearer: Leicester City's Jamie Vardy has 'had his head turned by success'". Leicester Mercury. 28 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2017. 
  70. ^ "Leicester City 3–1 Liverpool". BBC Sport. 27 Şubat 2017. 27 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  71. ^ "Leicester City 3–1 Hull City". BBC Sport. 4 Mart 2017. 30 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  72. ^ "Craig Shakespeare Takes Charge of Leicester City Until The end of the Season". Leicester City F.C. 12 Mart 2017. 12 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  73. ^ "Leicester City look limp in the Premier League but brilliant in the Champions League... so what's caused their flaky form and where do they go from here?". Daily Mail. 23 Kasım 2016. Erişim tarihi: 20 Aralık 2016. 
  74. ^ "Leicester reach Champions League quarter-finals and threaten to defy logic again". BBC Sport. 15 Mart 2017. 30 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  75. ^ "Leicester City 1–1 Atlético Madrid". BBC Sport. 18 Nisan 2017. 30 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  76. ^ "Craig Shakespeare: Leicester City sack manager four months after appointment". BBC Sport. 17 Ekim 2017. Erişim tarihi: 17 Ekim 2017. 
  77. ^ https://www.leicestermercury.co.uk/sport/football/football-news/claude-puels-evolution-full-display-2059575
  78. ^ https://www.lcfc.com/news/1062948/claude-puel-leaves-leicester-city/press-release
  79. ^ "Brendan Rodgers: Leicester City appoint former Celtic boss as manager". BBC Sport. 26 Şubat 2019. 30 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2019. 
  80. ^ "Leicester City owner's helicopter crashes". BBC News. 27 Ekim 2018. 
  81. ^ "Leicester City confirm chairman's death". BBC News (İngilizce). 28 Ekim 2018. Erişim tarihi: 28 Ekim 2018. 
  82. ^ Chalk, Gary; Holley, Duncan (1987). Saints - A complete record. Breedon Books. ss. 104-105. ISBN 978-0-907969-22-8. 
  83. ^ "First Team Players". Leicester City FC. 19 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ağustos 2018. 

İlgili kitaplar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Dave Smith and Paul Taylor, Of Fossils and Foxes: The Official Definitive History of Leicester City Football Club (2001) (ISBN 1-899538-21-6)
  • Dave Smith and Paul Taylor, The Foxes Alphabet: Complete Who's Who of Leicester City Football Club (1995) (ISBN 1-899538-06-2)
  • Leicester City FC, The Official History Of Leicester City Football Club DVD (2003) (Out of print)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]